BE COOL, SODAPOP

Tag: netflix

  • Review: The Discovery (2017)

    Review: The Discovery (2017)

    Een onderzoeker (Robert Redford) ontdekt dat er leven is na de dood. Deze ontdekking leidt tot een enorme toename van zelfdodingen. Zijn zoon Will (Jason Segel) is niet zo overtuigd van zijn ontdekking.

    Beoordeling
    Charlie McDowell is na zijn regiedebuut The One I Love en nu The Discovery een filmmaker om in de gaten te houden. Dat hij graag buiten the box denkt is duidelijk, want zijn beide films zijn, gelukkig, niet bepaald doorsnee te noemen. Qua toon is The Discovery heel anders dan The One I Love. Deze Netflix original ligt door het onderwerp zelfdoding een stuk zwaarder op de maag dan de WTF-ness van The One I Love. De film opent sterk met een cameo van Mary Steenburgen, McDowells moeder, als een interviewer die Thomas Harbor (Robert Redford) een aantal kritische vragen stelt over zijn ontdekking. De focus verschuift daarna naar de sceptische Will (Jason Segel) en zijn onwaarschijnlijke romance met de suïcidale Isla (Rooney Mara). Gaandeweg krijgen we steeds meer een beeld van het leven na de dood. Het is een interessant gegeven voor een film, maar helaas heb ik dezelfde kritiek als bij The One I Love: McDowell weet ook hier de potentie van het verhaal niet volledig te benutten. Ondanks dat is The Discovery meer dan de moeite waard.

    Jason Segel kennen we vooral van zijn komische rollen in onder andere How I Met Your Mother en Forgetting Sarah Marshall. Hij laat zich hier van een andere kant zien en ook dat gaat hem prima af. Ook Robert Redford en Rooney Mara spelen hier prima rollen. Jesse Plemons, eerder sterk in het tweede seizoen van Fargo, krijgt hier niet veel te doen als broertje van Will.

    Conclusie
    Het interessante verhaal en de cast maken The Discovery de moeite waard, ook al weet regisseur Charlie McDowell niet de potentie van het verhaal volledig te benutten.

  • Review: I Don’t Feel at Home in This World Anymore (2017)

    Review: I Don’t Feel at Home in This World Anymore (2017)

    Nadat er bij de zwartgallige Ruth (Melanie Lynskey) is ingebroken, gaat ze samen met haar buurman (Elijah Wood) op zoek naar de dader(s). Hierdoor raakt Ruth alleen maar dieper in de problemen.

    Beoordeling
    Voor 2017 had ik nog nooit van Macon Blair gehoord, maar de beste man blijft maar op mijn pad komen. Eerst zag ik hem in een bijrol in Green Room, toen in een prima hoofdrol in Blue Ruin en onlangs bekeek ik zijn regiedebuut I Don’t Feel at Home in This World Anymore op Netflix. Het lijkt erop dat Blair zich heeft laten inspireren door Blue Ruin, want beide films gaan over het recht in eigen handen nemen. Qua toon verschillen de films behoorlijk. Het verhaal van I Don’t Feel at Home wordt lang niet zo serieus gebracht als dat van Blue Ruin. Nee, Blairs debuut moet het juist hebben van morbide, maar quirky humor. Best verfrissend eigenlijk, want ik was juist bang dat deze film – met zo’n deprimerende titel – heel zwaar op de maag zou liggen.

    Hoofdrolspeelster Melanie Lynskey brak ruim 20 jaar geleden door met Peter Jacksons Heavenly Creatures. Hoewel zij sindsdien een aardige carrière heeft opgebouwd, krijgt ze niet vaak de kans om sterke hoofdrollen te spelen zoals nu in I Don’t Feel at Home. Hopelijk leidt deze film tot meer mooie rollen in de toekomst. Elijah Wood is lekker quirky als sidekick Tony en Jane Levy (Don’t Breathe) heeft een bijrol als crimineel waar Ruth mee te maken krijgt. Macon Blair heeft trouwens een leuke cameo in de barscène met Ruth.

    Natuurlijk zijn er minpuntjes te benoemen. Zo halverwege dwaalde mijn aandacht af toen de focus van Ruth en Tony verschoof naar de inbreker. Daarnaast heb je ook wel wat suspension of disbelief nodig, want de acties van de personages zijn niet helemaal gegrond in de realiteit.

    Conclusie
    Macon Blair levert met I Don’t Feel at Home in This World Anymore een verrassend regiedebuut af.

  • Netflix aanrader: Attack the Block (2011)

    Netflix aanrader: Attack the Block (2011)

    Voordat John Boyega een rol scoorde in Star Wars: The Force Awakens maakte hij indruk met zijn filmdebuut in Attack the Block, nu te zien op Netflix!

    Waar gaat Attack the Block over?
    Een groepje vervelende straatjongens in een buitenwijk van Londen wordt aangevallen door aliens. Zij laten het er niet zomaar bij zitten en vechten terug om hun ‘block’ te beschermen.

    Waarom een aanrader?
    Tegen al mijn verwachtingen in bleek Attack the Block een verrassend goede film te zijn. Er zijn meer dan genoeg films over aliens, maar Attack the Block presteert het om origineel uit de hoek te komen. Is dat dankzij producer Edgar Wright die eerder Shaun of the Dead en Hot Fuzz afleverde? Misschien. Wright weet hoe hij humor en horror/actie moet combineren. Er valt genoeg te lachen in deze sci-fi zonder dat de ernst van de situatie verloren gaat. De setting in een Londense buitenwijk en de focus op de straatjongens, onder leiding van John Boyega, zorgen ervoor dat Attack the Block een frisse wind is in het alien genre.

  • Netflix aanrader: The One I Love (2014)

    Netflix aanrader: The One I Love (2014)

    The One I Love staat nu op Netflix! Zin in een vreemde film? Dan is The One I Love zeker een aanrader!

    Waar gaat The One I Love over?
    Ethan (Mark Duplass) en Sophie (Elisabeth Moss) gaan op advies van hun relatietherapeut een weekendje weg om aan hun relatie te werken. Al snel doen ze daar een bizarre ontdekking.

    Waarom een aanrader?
    The One I Love is een verrassend, vreemd en intiem filmpje over relaties. Charlie McDowell, zoon van acteurs Malcolm McDowell en Mary Steenburgen, levert met deze film zijn regiedebuut af. Hij speelt het niet op safe en daar heb ik wel bewondering voor. Het is moeilijk om meer over de film te vertellen zonder de bizarre ontdekking prijs te geven. Wat ik wel kan zeggen is dat The One I Love meerdere vertrouwde paden had kunnen kiezen om te bewandelen, maar dit niet doet. De film erkent de Twilight Zone-achtige situatie waarin Ethan en Sophie zich bevinden en weet dit toch op een verrassende manier neer te zetten.

    Mark Duplass was eerder fantastisch creepy in een andere Netflix aanrader Creep. Ook hier is hij weer goed op dreef en hij krijgt ook prima tegenspel van Mad Men-actrice Elisabeth Moss.

  • Review: Santa Clarita Diet – seizoen 1

    Review: Santa Clarita Diet – seizoen 1

    Onlangs deelde ik al mijn eerste indruk van Santa Clarita Diet met jullie. Inmiddels heb ik alle 10 de afleveringen van het eerste seizoen gezien. Is mijn mening over deze Netflix serie veranderd? Lees verder!

    Waar gaat Santa Clarita Diet over?
    Sheila (Drew Barrymore) en Joel (Timothy Olyphant) zijn een getrouwd stel wonende in Santa Clarita, Californië. Op een dag sterft Sheila op mysterieuze wijze, maar ze komt terug en heeft trek in mensenvlees. Sheila en Joel besluiten hun burgerlijke leventje weer op te pakken. Dat ze af en toe iemand moeten doden om Sheila in ‘leven’ te houden, maakt het ze niet makkelijk.

    Beoordeling
    Ik was niet erg enthousiast over Santa Clarita Diet na het zien van de eerste 3 afleveringen. Sterker nog: ik vond de serie een beetje tegenvallen en was niet te spreken over het acteerwerk van Drew Barrymore en Timothy Olyphant. Maar ik heb goed nieuws: vanaf aflevering 5, “Man Eat Man”, begon ik de serie leuker te vinden en heb ik zelfs een paar keer hardop gelachen. Ook leken Barrymore en Olyphant beter hun draai te vinden of misschien kon ik de humor nu beter waarderen waardoor zij ook beter uit de verf kwamen. Al blijft Skyler Gisondo, als geeky buurjongen Eric, mijn favoriet dankzij zijn komisch talent. Liv Hewson, als dochter Abby, speelt ook prima.

    Ik zou nog steeds niet kunnen zeggen dat ik Santa Clarita Diet een goede serie vind, maar uiteindelijk heb ik me er wel mee vermaakt. De serie bleef gelukkig niet draaien om het moeten eten van mensenvlees. Ook onderwerpen als de verspreiding van.. uh.. de ziekte, het aftakelingsproces en het vinden van een geneesmiddel komen tijdens het eerste seizoen aan bod.

    Conclusie
    Santa Clarita Diet is een smakelijk tussendoortje.