Wat hebben we er lang op moeten wachten, maar vrijdag dropte Netflix eindelijk Gilmore Girls: A Year in the Life online. Het was fijn om (bijna) al onze oude vrienden terug te zien in deze vier nieuwe afleveringen.
Let op: deze recensie bevat milde spoilers.
Waar gaat A Year in the Life over?
A Year in the Life bestaat uit vier afleveringen. Iedere aflevering staat een ander seizoen centraal en we beginnen met winter. Rory is inmiddels 32 als ze in “Winter” terugkeert naar Stars Hollow. Hoewel ze een artikel heeft geschreven voor de New Yorker (en Luke is super trots!), komt haar carrière niet echt van de grond. Lorelai en Luke zijn nog steeds bij elkaar, maar Lorelai vraagt zich af of ze niet iets missen in hun leven. Emily probeert zich aan te passen aan haar leven zonder Richard.
Beoordeling
Als “Winter” begint en ik Lorelai ‘I smell snow’ hoor zeggen dan voel ik me behoorlijk nostalgisch. Het duurt niet lang en ik voel me weer helemaal terug in Stars Hollow en het wereldje van Gilmore Girls. In de vier afleveringen komen bijna alle belangrijke locaties uit de originele serie voorbij, onder andere Luke’s Diner, Lorelai’s huis, Emily’s huis, de Dragonfly Inn, Kim’s Antiques en zelfs Chilton. Maar Stars Hollow zou Stars Hollow ook niet zijn zonder de bekende townies, zoals Kirk, Taylor, Miss Patty en Babette. Bijna iedereen die ooit enigszins relevant was in het Gilmore wereldje komt voorbij en ik kan daar best gelukkig van worden! Zelfs Gil, Francie, Digger Stiles en headmaster Charleston komen langs, de één korter dan de ander.
“Winter” is mijn favoriet van de vier afleveringen en voelt als old school Gilmore Girls aan. Helaas gaat het daarna downhill. “Spring” is vermakelijk, maar net zo unmemorable als Paul, het nieuwe vriendje van Rory. Ik heb “Spring” nu al twee keer gezien en deze aflevering blijft niet hangen. Dieptepunt is vervolgens “Summer”. In deze aflevering zit een Stars Hollow musical. Als je misschien denkt ‘leuk!’, let me stop you there. Nee. Het is niet leuk. Het neemt 10 minuten van de aflevering in beslag. Tien minuten die ze hadden kunnen besteden aan een verhaallijn voor Lane (inclusief meer mrs. Kim!). Misschien was het leuk geweest als de townies in de musical hadden gespeeld, maar dat was helaas niet het geval. Als laatste is er “Fall” en deze aflevering start in mijn belevenis behoorlijk zwak, want er wordt teveel tijd besteed aan Lorelai die Wild (à la Reese Witherspoon in de film Wild, al zegt Lorelai er te zijn vanwege het boek) gaat doen. Gelukkig bevat “Fall” wel een goede Luke/Lorelai scène en een goede Emily scène. Ook bevat het natuurlijk de beruchte final four words die ik niet voor je ga spoilen. Zelf vond ik deze laatste scène frustrerend.
Ik ben nooit zo’n Rory fan geweest en ook hier in A Year in the Life is ze echt the worst. Ik zal het niet voor je spoilen, maar het lijkt erop dat ze nooit iets heeft geleerd van die affaire met Dean. Gezien haar awfulness is het misschien wel toepasselijk hoe Rory in de serie eindigt. Maar gelukkig zijn er nog wat positieve punten te benoemen (maar niet over Rory!): Paris is awesome! Meer Paris was welkom geweest. Ook heb ik genoten van de scènes met Luke, Emily, Jess, Michel, Dean, Sookie, Kirk, Doyle. Hep Alien klonk zelfs.. goed? Absence does make the heart grow fonder. 😉
Conclusie
De echte Gilmore Girls fan zal zich zeker vermaken met A Year in the Life, maar is dit nou echt alles wat ze hadden kunnen bedenken na al die jaren?
Twee jaar nadat ze werd aangevallen door een patiënt, probeert psychiater Jane Mathis (Vinessa Shaw) haar leven weer op te pakken. Ze neemt een nieuwe getraumatiseerde patiënt (Kevin Rahm) aan, maar gedurende de behandeling komen herinneringen aan haar eigen trauma weer naar boven.
