Tag: glen powell

  • Recensie: How to Make a Killing (2026)

    Recensie: How to Make a Killing (2026)

    In How to Make a Killing is Becket Redfellow (Glen Powell) verstoten door zijn rijke familie. Tussen hem en zijn erfenis van 28 biljoen dollar staan 7 familieleden. Becket besluit het lot een handje te helpen om sneller aan zijn geld te komen.

    Beoordeling

    Ik ben sinds de serie Scream Queens fan van Glen Powell dus ik kan zijn nieuwste film natuurlijk niet missen. How to Make a Killing is een vermakelijke zwarte komedie. Het is iedere keer weer de vraag hoe Becket zijn familieleden om zeep zal helpen, zonder de aandacht van de FBI te trekken. Wel valt de film hierdoor in herhaling. Bekende gezichten als Topher Grace (That 70s Show) en Zach Woods (Silicon Valley) hebben 1 à 2 scènes en na hun dood gaan we weer verder naar de volgende. Jammer, ik had wel iets meer van deze vreemde familie willen zien.

    Ook de bijrol van Margaret Qualley als jeugdvriendin van Becket vond ik niet goed uitgewerkt. Haar personage is een soort verwende kleuter dat sexy probeert te doen. Pruilen deed Qualley een stuk overtuigender in The Substance. Powell weet de film met zijn charme gelukkig te dragen, al vond ik Topher Grace de show stelen als een soort cult leider met ‘90s boyband look.

    Regisseur en screenwriter John Patton Ford maakte eerder indruk met Emily the Criminal (2022) met Aubrey Plaza in de hoofdrol. How to Make a Killing is pas zijn tweede film. Misschien was Ford iets te overmoedig geworden en moet hij niet alle touwtjes in handen willen houden. Ik blijf het gevoel houden dat er een betere film in had gezeten als hij hulp had gehad bij het script. Deze komedie ben je namelijk zo weer vergeten.

    3 sterren
  • Recensie: The Running Man (2025)

    Recensie: The Running Man (2025)

    Om geld te verdienen om zijn gezin een beter leven te geven, doet Ben Richards (Glen Powell) mee aan het levensgevaarlijke televisieprogramma The Running Man.

    Beoordeling

    The Running Man is gebaseerd op een boek van Stephen King en werd in 1987 al verfilmd met Arnold Schwarzenegger in de hoofdrol. Edgar Wright is verantwoordelijk voor deze nieuwe film, en schreef samen Michael Bacall het script na hun eerdere samenwerking aan Scott Pilgrim vs. the World. Wright blijft hier trouwer aan het boek dan de Schwarzenegger versie. Hoewel het verhaal al dik 40 jaar oud is, voelt het niet ver van de realiteit verwijderd. Health care is al niet te betalen in de VS, dus hoe lang zal het duren voordat we echt zo’n show gaan krijgen? Niet lang als ik kijk naar de poppenkast van de huidige potus.

    Ondanks de zware onderliggende thematiek van de film, is The Running Man vooral een vermakelijke zit doordat het goed in balans is. Het is een actievolle film geworden. Wright houdt een vlot tempo aan om de adrenaline lekker te laten pompen. Het zakt tegen het einde helaas wel in. De humor mag er ook zijn; zo kon ik de Kardashian-achtige show waarderen waar Richards met pijn naar kijkt.

    Glen Powell speelt een sterke hoofdrol, zonder teveel op z’n charme te leunen. Is dit de film die hem op de A-list zet? Nee, dat denk ik niet, maar hij is goed op weg. Bijrollen van Colman Domingo, Josh Brolin, William H. Macy, Jayme Lawson, Katy O’Brian zijn dik in orde, met Michael Cera als uitblinker. Karl Glusman krijgt niet genoeg te doen, wat helaas vaker gebeurt in zijn carrière (zie Nocturnal Animals en Civil War).

    Conclusie

    Houd je van dystopische films die iets te dichtbij de realiteit liggen? Dan mag je The Running Man niet missen!

    4 sterren
  • Recensie: Glen Powell charmeert in Twisters (2024)

    Recensie: Glen Powell charmeert in Twisters (2024)

    Twisters poster

    In Twisters besluit Kate (Daisy Edgar-Jones) n a een tragisch incident te stoppen met tornado’s jagen. Ze heeft een veilige baan waarbij ze stormpatronen analyseert achter een beeldscherm in New York. Een oude bekende (Anthony Ramos) vraagt haar expertise om nieuwe meettechnieken te testen. Ze reist af naar Oklahoma waar ze haar angsten onder ogen moet komen. Ook moet zij concurreren met de charmante social media ster Tyler Owens (Glen Powell) om als eerste bij de tornado’s te zijn.

    beoordeling

    Ik hou van blockbuster hit Twister (1996), geregisseerd door onze eigen Jan de Bont. Met de actie zit het ook goed in deze losstaande sequel Twisters, onder regie van Lee Isaac Chung. Hij is een aparte keuze voor deze film, aangezien zijn vorige werk Oscar-genomineerd drama Minari is. Maar goed, Chung heeft zeker een oog voor actie. Love alle tornado scènes! Kan hier geen genoeg van krijgen. Er had iets meer dreiging kunnen zijn. Het script lijkt het vooral op safe en voorspelbaar te spelen, want Twisters is op de actie na verder niet heel bijzonder.

    Glen Powell (Anyone But You) maakt goed gebruik van zijn charme en is een plezier om naar te kijken. Ik had liever zijn team gevolgd dan het uitstralingsloze trio Daisy Edgar-Jones (Where the Crawdads Sing), Anthony Ramos (In the Heights) en nieuwe Superman David Corenswet. De sensitieve Edgar-Jones vind ik miscast in deze rol als tornado jager. Ik had liever een actrice gezien met wat meer pit als Florence Pugh of Lily James. In bijrolletjes zien we onder andere Nope scène stealer Brandon Perea, Sasha Lane (American Honey), Kiernan Shipka (Totally Killer) en Maura Tierney (The Iron Claw), allemaal acteurs van wie ik graag meer had willen zien in deze film.

    conclusie

    Laat je wegblazen door de tornado actie en charme van Glen Powell in Twisters, maar het is ook een film die je snel weer vergeet.

    3,5 sterren
  • Recensie: Hit Man (2024)

    Recensie: Hit Man (2024)

    poster Hit Man

    Gary Johnson (Glen Powell) werkt als een nep huurmoordenaar voor de politie. Hij valt voor de charmes van zijn nieuwe cliënt Madison (Adria Arjona) die haar man wil laten vermoorden.

    beoordeling

    Glen Powell werkte eerder samen met regisseur Richard Linklater aan komedie Everybody Wants Some!! (2016), de spirituele sequel van Dazed and Confused. In mijn recensie schreef ik destijds dat ik hoopte dat die film zou leiden tot meer mooie rollen voor Powell. Dat is gelukt, want kijk ons hier in 2024: het jaar van Glen Powell! Na romcom Anyone But You en nu Hit Man volgt in juli nog potentiële blockbuster Twisters. Als Twisters ook een hit wordt dan heeft Glen zijn movie star status wel verdiend.

    Linklater schreef samen met Powell het script voor Hit Man, dat losjes gebaseerd is op een waargebeurd verhaal. Het concept is leuk en origineel, al wordt er naar mijn gevoel niet genoeg mee gedaan in deze bijna 2 uur durende film. Ja, we zien Gary als de verschillende huurmoordenaars voorbij komen. Helaas zijn die stukjes maar kort en grotendeels al te zien in de trailer. Het draait voornamelijk om Gary’s romance met Madison en de problemen die ze heeft met haar ex. Die scènes moeten het vooral hebben van de chemistry tussen Powell en Adria Arjona (Morbius). En chemistry hebben de twee zeker!

    Ik heb me aan de ene kant prima vermaakt met Hit Man, maar heb ook het gevoel dat er maar weinig in gebeurt en een beetje voortkabbelt. Al kan je dat laatste over meer films van Linklater zeggen, dus misschien is het gewoon zijn stijl van filmmaken. Ik denk dat Hit Man vooral dient om de veelzijdigheid van Powell als acteur te tonen. Daar is Linklater zeker in geslaagd. Powell is net zo overtuigend als de zachtaardige Gary als hij is als één van de huurmoordenaars. Austin Amelio (The Walking Dead en Everybody Want Some!!) heeft een leuke bijrol als collega van Gary.

    conclusie

    Hit Man is een vermakelijke komedie waarin het talent en de veelzijdigheid van Glen Powell centraal staat.

    3,5 sterren
  • Recensie: knetterende chemie in Anyone But You (2023)

    Recensie: knetterende chemie in Anyone But You (2023)

    In Anyone But You beleven Ben (Glen Powell) en Bea (Sydney Sweeney) een geweldige eerste date samen! Helaas, door een misverstand eindigt hun prille romance. Door een bruiloft zitten ze met grote tegenzin met elkaar opgescheept. Wanneer al hun gekibbel de bruiloft dreigt te verpesten, besluiten ze zich voor te doen als koppel.

    comeback van de romcom

    Is de romantische komedie een comeback aan het maken? Ondanks het grote succes van Crazy Rich Asians in 2018 hebben we in de daaropvolgende jaren maar weinig romcoms in de bios gezien. Ik denk aan Last Christmas met Emilia Clarke en Henry Golding, Marry Me met Jennifer Lopez en Ticket to Paradise met George Clooney en romcom queen Julia Roberts. Dat was het wel zo’n beetje. Maar de romcom was niet dood! Nee, tegenwoordig zijn ze vaker te vinden op de grote streamingsdiensten als Netflix en Prime Video. Netflix alleen al bracht ons leuke romcoms als Always Be My Maybe met Ali Wong, Set It Up met Glen Powell, Isn’t It Romantic met Rebel Wilson, Love, Guaranteed met Rachel Leigh Cook en Holidate met Emma Roberts. Gelukkig kunnen we nu in de bios weer genieten van een fijne romcom!

    beoordeling

    Het script van Anyone But You is losjes gebaseerd op de Shakespeare klassieker Much Ado About Nothing. De film voelt als een begin 2000 romcom en dat is een compliment. Het heeft How to Lose a Guy in 10 Days vibes door de strijd tussen Ben en Bea, al had het er nog iets harder aan toe mogen gaan. Het heeft een aantal leuke, grappige scènes, maar de romance tussen de hoofdpersonages heeft ook iets oprecht. Glen Powell en Sydney Sweeney hebben veel chemie samen en dat spat van het scherm. Vooral Powell is sterk. Zijn komisch talent was al te zien in de serie Scream Queens en ook hier gaat hij er schaamteloos voor. Ik zie hem wel een carrière hebben als Matthew McConaughey; na een aantal romcoms verder met serieuze rollen. Euphoria-ster Sweeney is helaas een beperkte actrice en je ziet dat de makers vooral proberen te focussen op haar betere kwaliteiten. De supporting cast, waaronder rapper GaTa, Bryan Brown en romcom veteraan Dermot Mulroney zorgen voor een aantal grappige momenten. De setting in Sydney, Australië zorgt voor een frisse achtergrond.

    conclusie

    Anyone But You is een grappige romcom met knetterende chemie tussen Glen Powell en Sydney Sweeney.