BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Review: Love & Friendship (2016)

Met dank aan Way to Blue mocht ik Love & Friendship bekijken, de nieuwe film van Whit Stillman.

Het verhaal
Love & Friendship is een vilein en fris liefdesdrama gebaseerd op Jane Austens nooit eerder verfilmde brievennovelle Lady Susan. Lady Susan (Kate Beckinsale) trekt tijdelijk in bij haar schoonzus. Samen met haar Amerikaanse hartsvriendin Alicia (Chloë Sevigny) bekokstooft ze sluwe plannetjes om zichzelf en haar dochter aan een echtgenoot te helpen. De mannen in haar leven blijven blind voor haar doortrapte gedrag.

Beoordeling
Naast Emma (1996) heb ik geen andere verfilmingen van het werk van Jane Austen gezien, want ik ben eigenlijk niet zo’n fan van kostuumdrama’s. Gelukkig ligt de focus van Love & Friendship meer op de humor en de film wist me hiermee positief te verrassen. De humor is zeer gevat, iets wat ik zeker niet had verwacht. Kate Beckinsale speelt een heerlijke hoofdrol en straalt veel plezier uit in haar rol als de manipulatieve Lady Susan. Dit is haar beste rol in jaren en achteraf gezien is het jammer dat ze zoveel tijd heeft gestoken in het spelen in actiefilms. Hoewel Beckinsale fantastisch is, is er voor mij iemand anders die de show stal, namelijk Tom Bennett. Hij speelt onbevangen en met een flinke dosis enthousiasme de stuntelende man die graag wil trouwen met de dochter van Lady Susan. Verder krijgt vrijwel iedereen in de cast zijn of haar momentje om te schitteren, inclusief Chloë Sevigny en Xavier Samuel.

Het verhaal vond ik niet zo sterk. Er zit wel een rode draad in, maar voor mij voelde de film meer aan als een aaneenschakeling van scènes. Visueel gezien is de film prachtig.

Conclusie
Echte liefhebbers van kostuumfilms mogen Love & Friendship niet missen, maar ook als je geen fan bent van deze films zul je je prima vermaken, met dank aan de fijne acteerprestaties van Kate Beckinsale en Tom Bennett.

Love & Friendship draait nu in de bioscoop.

30 mei 2016
Review: The Boy (2016)

In The Boy neemt de Amerikaanse nanny Greta (Lauren Cohan) een baan aan in Engeland, in de hoop een tragische gebeurtenis achter zich te laten. Ze komt er al snel achter dat ze niet op een jongetje moet passen, maar op een pop genaamd Brahms. Hoewel zij zich van de ouders aan een lijstje met strikte regels moet houden, doet Greta dit niet met alle gevolgen van dien…

Beoordeling
Chucky. Billy. Annabelle. Die pop van Dead Silence. Allemaal creepy. En dat is de pop in horrorfilm The Boy ook. Je moet wel iets heel ergs hebben meegemaakt wil je liever in je eentje in een groot landhuis in the middle of nowhere blijven om een creepy pop te babysitten. Nu kan ik het Greta niet kwalijk nemen dat ze haar thuis achter zich heeft gelaten, maar meid, ga toch lekker iets anders doen. Helaas voor Greta doet ze dit niet. Langzaam denkt ze dat ze gek aan het worden is, want leeft Brahms nu wel of niet? Ook ik begon aan mezelf te twijfelen, want wat is hier nu aan de hand? The Boy is een trage zit en vraagt om wat geduld, maar wat mij betreft was het worth the wait.

Regisseur William Brent Bell, eerder verantwoordelijk voor de horrorfilm Stay Alive, levert een film af met een onbehaaglijk sfeertje waardoor The Boy ondanks zijn traagheid niet verveelt. Ik was positief verrast door de wending die de film nam en nee, die ga ik hier niet verklappen. In mijn belevenis verdient de film hierdoor een halve ster meer dan de 3 sterren die ik van plan was om te geven. In The Walking Dead-actrice Lauren Cohan hebben ze een goede leading lady gevonden. Ze weet de nodige sympathie op te wekken voor haar personage en dat kan niet makkelijk zijn als je de hoofdrol speelt in een film over het babysitten van een pop. Rupert Evans speelt een aardige bijrol.

Conclusie
The Boy is een trage horrorfilm die z’n tijd neemt om naar de (verrassende) ontknoping toe te werken.

The Boy is nu te huur en te koop.

27 mei 2016
X-Men: Apocalypse (2016) review

Mystique (Jennifer Lawrence) moet met de hulp van Professor X (James McAvoy) een groepje jonge mutants leiden om de recent ontwaakte, eeuwenoude eerste mutant Apocalypse (Oscar Isaac) te verslaan en zijn vier Horsemen, waaronder de gebroken Magneto (Michael Fassbender).

Beoordeling

Ergens tijden X-Men: Apocalypse vroeg ik mij af waarom Oscar Isaac besloot om de rol van bad guy Apocalypse aan te nemen. Met titels als Inside Llewyn Davis, A Most Violent Year en Ex Machina op zijn cv, is Isaac uitgegroeid tot gerespecteerd acteur die waarschijnlijk wel betere rollen kan krijgen. Niet dat ik neerkijk op de X-Men films. Als we kijken naar Michael Fassbender dan zet hij als Magneto in Apocalypse een emotionele acteerprestatie neer die niet mis zou staan in een indie film. Maar Isaac heeft als de stijve Apocalypse niet zoveel om mee te werken dus tenzij het zijn grote droom was om in een X-Men film te spelen, weet ik niet wat hij hier doet.

Met Days of Future Past ging de X-Men franchise weer de goede richting op en ook met Apocalypse heb ik mij prima vermaakt. Toch werkte de film niet helemaal voor mij. Apocalypse zelf vind ik eigenlijk niet zo’n indrukwekkende villain, want ik kreeg het idee dat Magneto al het zware werk voor hem aan het doen was. En het hele “Horsemen of the Apocalypse” gedoe is leuk bedacht, maar er wordt eigenlijk niet zo heel veel mee gedaan. Wel veel opbouw, maar het uiteindelijke gevecht vond ik niet veel voorstellen (misschien zit die ene awesome scène van Captain America: Civil War nog te vers in mijn geheugen).

Maar er zijn ook positieve punten te noemen! Voor Apocalypse heeft regisseur Bryan Singer een talentvolle jonge cast weten te verzamelen. Naast X-Men veteranen Jennifer Lawrence, Nicholas Hoult en Evan Peters zijn ook Tye Sheridan (Mud), Kodi Smit-McPhee (The Road) en Sophie Turner (Game of Thrones) te zien. Met name Sheridan is goed gecast als de jonge Scott Summers/Cyclops. Eén van de hoogtepunten van Days of Future Past was een geweldige scène met de supersnelle Quicksilver (Peters) en ook Apocalypse bevat een soortgelijke scène. Meer Quicksilver en Evans Peters, please!

conclusie

X-Men: Apocalypse is vermakelijke film en een waardig nieuw deel in de X-Men franchise, maar had van mij wel wat epischer mogen zijn.. als we het dan toch over (de) Apocalypse hebben.

23 mei 2016
Review: Hush (2016)

Een dove schrijfster genaamd Maddie (Kate Siegel) woont alleen in een bos. Ze realiseert zich niet dat een gemaskerde moordenaar (John Gallagher Jr.) haar in de gaten houdt. Lukt het Maddie om te ontsnappen aan een moordenaar die haar wel kan horen?

Beoordeling
Onlangs zag ik de Hush recensie van Vinnie op YouTube en hij was wel enthousiast over deze thriller. Gelukkig staat Hush op Netflix en kon ik de film ook zelf bekijken, lekker in mijn eentje met het licht uit. De spanning zat er goed in, want ik heb ook een keer achterom gekeken of er geen psycho killer in mijn huis stond.

Home invasion (horror)thrillers komen regelmatig voorbij, denk aan Funny Games, You’re Next en The Strangers. Wat Hush uniek maakt is dat de hoofdpersoon niet kan horen wanneer de killer aan komt sluipen of wanneer hij een ruit ingooit aan de andere kant van het huis. Dit gegeven zorgt voor een aantal spannende momenten. Er zitten ook wel momenten in dat je tegen de televisie wil schreeuwen waarom ze iets stoms doet, maar gelukkig overheersen de spannende momenten.

Hoofdrolspeelster Kate Siegel schreef het script samen met haar man, regisseur Mike Flanagan die eerder verantwoordelijk was voor de horrorfilm Oculus. Ze heeft een sterke hoofdrol voor zichzelf geschreven en ze weet haar rol ook goed te spelen zonder een woord te zeggen. Tony-winnaar John Gallagher Jr. zet zijn creepy personage prima neer. We leren helaas niet zoveel over zijn naamloze killer, maar ondanks dat weet Gallagher Jr. hem wel wat persoonlijkheid te geven. Michael Trucco en Samantha Sloyan spelen prima bijrolletjes.

Conclusie
Hush geeft een spannende twist aan het home invasion genre en van hoofdrolspeelster Kate Siegel gaan we waarschijnlijk nog meer horen in de toekomst.

16 mei 2016
Captain America: Civil War (2016) review

Na een incident waarbij opnieuw onschuldige burgers om het leven zijn gekomen, worden de Avengers op het matje geroepen. Om zulke incidenten in de toekomst te voorkomen is het de bedoeling dat zij verantwoording gaan afleggen aan de Verenigde Naties. Tony Stark (Robert Downey Jr.) is voor het plan, maar Steve Rogers (Chris Evans) ziet het niet zitten. Wanneer zijn oude vriend Bucky (Sebastian Stan) wordt verdacht van een aanslag, besluit Steve zelf achter hem aan te gaan.

beoordeling

Avengers: Age of Ultron kreeg vorig jaar een magere 4 sterren van mij. Gelukkig liep ik na het zien van Captain America: Civil War met een positiever gevoel de bioscoopzaal uit, want wat heb ik zin gekregen in Avengers: Infinity War! Als de big fight tussen Team Cap en Team Iron Man een voorproefje was voor Infinity War dan gaat de derde Avengers film pretty awesome worden. Zeker met Joe en Anthony Russo, de mannen achter Captain America: The Winter Soldier én Civil War in de regiestoel.

Maar goed, zo ver is het nog niet. Terug naar Civil War! Ik vond het wel meer een Avengers film dan een Captain America film, maar omdat ze die ene scène erin hadden gegooid dat Cap een helikopter tegenhoudt met zijn blote handen, kon ik daar mee leven. Iron Man krijgt veel screentime en verder krijgen de overige Avengers allemaal hun momentje.

Door alles wat er in Civil War gebeurt (Ant-man! Black Panther! SPIDER-MAN!) is het makkelijk om te vergeten dat er ook nog een bad guy was. Daniel Brühl speelt Zemo, een bad guy die voornamelijk op de achtergrond blijft, maar wel behoorlijk effectief uit de hoek kan komen. Dankzij Brühls intrigerende spel bleef ik ook geïnteresseerd in zijn personage, ook al kwamen er regelmatig meer opvallende personages voorbij.

Ik moet het toch nog even hebben over Spider-man. Ik was in eerste instantie niet heel enthousiast dat we alweer een nieuwe Spidey zouden krijgen, maar na het zien van Tom Holland als Spider-man ben ik erg benieuwd geworden naar Spider-Man: Homecoming.

conclusie

Captain America: Civil War voelt niet als een volwaardige Captain America film, maar als een awesome voorproefje voor wat er gaat komen in Avengers: Infinity War.

9 mei 2016