Categorie: Reviews

  • Recensie: Anniversary (2025)

    Recensie: Anniversary (2025)

    In thriller Anniversary neemt Josh (Dylan O’Brien) zijn nieuwe vriendin Liz (Phoebe Dynevor) mee naar het 25 jaar huwelijksfeest van zijn ouders. Liz blijkt een oude leerling van zijn moeder Ellen (Diane Lane) te zijn met alternatieve ideologieën. De komst van Liz zorgt voor verdeeldheid in de eens zo hechte familie.

    Beoordeling

    Anniversary is een film waar ik al een tijdje naar uitkeek, al bleef de releasedatum lang onduidelijk. Deze week zag ik deze politieke thriller opeens op Pathé Thuis staan. Hoe kan een film met zo’n sterke cast zo geruisloos uitgebracht worden?

    Na het zien van Anniversary snap ik het wel. De trailer verkoopt een totaal andere film dan het werkelijk is. Het is geen glossy thriller over een jonge vrouw die zich in een welvarende familie probeert te wurmen, maar een film over hoe politiek voor verdeeldheid kan zorgen. Verdeeldheid in de samenleving, maar vooral binnen een gezin. Gezien het huidige politieke klimaat in de VS en het thema van de film, kan ik me voorstellen dat Anniversary ook voor verdeeldheid kan zorgen bij de kijker. Met dit gegeven in het achterhoofd, had Lionsgate vast geen zin om geld te pompen in de promotie.

    In een serie van time jumps zien we hoe in een periode van 5 jaar de wereld radicaal kan veranderen door verkeerde politieke invloeden. Anniversary wil er inhoudelijk niet op ingaan, maar het zal geen toeval zijn dat Liz in een MAGA rode jurk rondloopt terwijl de rest zich sober kleedt. Het is soms een frustrerende film, maar ook één die je erop wijst om zelf na te blijven denken en niet blindelings mee te gaan in andermans ideologieën.. voor het te laat is! Helaas gaat Anniversary iets teveel voor sensatie dan voor diepgang, maar interessant is het wel.

    De gehele all star cast speelt goed: Diane Lane en Kyle Chandler als de succesvolle ouders die onder druk worden gezet om hun mond te houden. Als de kinderen zien we Madeline Brewer (You), Zoey Deutch, Dylan O’Brien en McKenna Grace die ieder op hun eigen manier onder de situatie lijden.

    3,5 sterren
  • Recensie: Die My Love (2025)

    Recensie: Die My Love (2025)

    Grace (Jennifer Lawrence) is een jonge moeder die in de geïsoleerde bossen van Montana de grip op het leven verliest.

    Beoordeling

    Die My Love is de nieuwste film van regisseuse Lynne Ramsay (We Need to Talk About Kevin), gebaseerd op het gelijknamige boek van Ariana Harwicz. Dit drama is niet voor iedereen, maar wat mij betreft alleen al de moeite waard voor het acteerspel van Oscar-winnares Jennifer Lawrence in haar beste rol tot nu toe.

    Ramsay brengt op prachtige wijze de eentonigheid van het moederschap in beeld. De eenzaamheid die het met zich meebrengt en het verlies van eigen identiteit, in de naweeën van de grootste levensverandering die je kan ondergaan. Maar het is meer dan dat. Het is het wegzakken in een postpartum depressie met psychotische klachten. Er is geen sensatie in Die My Love en het moddert maar voort, maar is dat niet wat een depressie is?

    Lawrence geeft zich volledig over aan haar rol zonder enige gêne. Ze is het ene moment ontembaar en dan weer totaal vlak. Je ziet haar personage verzuipen, en dit roept zowel empathie als frustratie op. De machteloosheid van de kijker wordt sterk in beeld gebracht door Robert Pattinson als de partner van Grace. Hij moet lijdzaam toezien hoe Grace ten onder gaat terwijl zijn eigen wanhoop groeit. Pattinson doet veel met zijn rol en heeft uitstekende chemie met Lawrence. In bijrolletjes zien we Sissy Spacek, Nick Nolte en LaKeith Stanfield voorbij komen. Met name Stanfield had iets meer te doen mogen krijgen.

    Visueel is Die My Love een pareltje. Eén van de mooiste, maar ook ondergewaardeerde films van het jaar!

    4 sterren
  • Recensie: Now You See Me 3 (2025)

    Recensie: Now You See Me 3 (2025)

    De Horsemen worden bij elkaar geroepen voor hum grootste uitdaging tot nu! Samenwerken met een groep jonge illusionisten, en, oh ja, ook nog een diamant stelen.

    Beoordeling

    Na 9 jaar zijn de Horsemen terug in Now You See Me: Now You Don’t. Ik had na zo’n lange tijd geen derde deel meer verwacht, maar nostalgie blijft hot en hier zijn we dan. Now You Don’t is mijn favoriete deel in de franchise. De makers hebben er goed aan gedaan om Mark Ruffalo thuis te laten en zich te richten op een frisse cast: Justice Smith (Detective Pickachu), Ariana Greenblatt (Barbie) en Dominic Sessa. Daarnaast schittert Rosamund Pike in een heerlijke bad guy rol. Ruffalo’s personage maakte in mijn beleving de films iets te zwaarmoedig. Zonder hem is Now You Don’t vooral erg fun!

    Isla Fisher is terug als Henley na deel 2 te hebben overgeslagen in verband met haar zwangerschap. Het is goed om haar weer te zien naast Jesse Eisenberg, Dave Franco en Woody Harrelson. De oudgedienden hebben goed samenspel en lijken een hoop lol te hebben samen. De jonge acteurs zijn goede aanvullingen aan het ensemble, met The Holdovers-ster Sessa als uitblinker.

    Het verhaal is vrij simpel, maar ik heb me verder goed vermaakt met de (soms flauwe) humor en de trucjes. Smaakt dit naar meer? Ik zeg ja!

    3,5 sterren
  • Recensie: The Running Man (2025)

    Recensie: The Running Man (2025)

    Om geld te verdienen om zijn gezin een beter leven te geven, doet Ben Richards (Glen Powell) mee aan het levensgevaarlijke televisieprogramma The Running Man.

    Beoordeling

    The Running Man is gebaseerd op een boek van Stephen King en werd in 1987 al verfilmd met Arnold Schwarzenegger in de hoofdrol. Edgar Wright is verantwoordelijk voor deze nieuwe film, en schreef samen Michael Bacall het script na hun eerdere samenwerking aan Scott Pilgrim vs. the World. Wright blijft hier trouwer aan het boek dan de Schwarzenegger versie. Hoewel het verhaal al dik 40 jaar oud is, voelt het niet ver van de realiteit verwijderd. Health care is al niet te betalen in de VS, dus hoe lang zal het duren voordat we echt zo’n show gaan krijgen? Niet lang als ik kijk naar de poppenkast van de huidige potus.

    Ondanks de zware onderliggende thematiek van de film, is The Running Man vooral een vermakelijke zit doordat het goed in balans is. Het is een actievolle film geworden. Wright houdt een vlot tempo aan om de adrenaline lekker te laten pompen. Het zakt tegen het einde helaas wel in. De humor mag er ook zijn; zo kon ik de Kardashian-achtige show waarderen waar Richards met pijn naar kijkt.

    Glen Powell speelt een sterke hoofdrol, zonder teveel op z’n charme te leunen. Is dit de film die hem op de A-list zet? Nee, dat denk ik niet, maar hij is goed op weg. Bijrollen van Colman Domingo, Josh Brolin, William H. Macy, Jayme Lawson, Katy O’Brian zijn dik in orde, met Michael Cera als uitblinker. Karl Glusman krijgt niet genoeg te doen, wat helaas vaker gebeurt in zijn carrière (zie Nocturnal Animals en Civil War).

    Conclusie

    Houd je van dystopische films die iets te dichtbij de realiteit liggen? Dan mag je The Running Man niet missen!

    4 sterren
  • Recensie: Regretting You (2025)

    Recensie: Regretting You (2025)

    De relatie tussen Morgan (Allison Williams) en haar tienerdochter Clara (McKenna Grace) komt onder druk te staan na een tragisch ongeval, waardoor familie geheimen aan het licht komen.

    Beoordeling

    Regretting You is een verfilming van het gelijknamige boek van bestseller auteur Colleen Hoover. Vorig jaar zagen we de verfilming van haar populaire boek It Ends With Us met Blake Lively in de bios, en volgend jaar schitteren Maika Monroe (Longlegs) en Tyriq Withers (Him) in een verfilming van Reminders of Him. Is Hoover de nieuwe Nicholas Sparks? Daar lijkt het wel op.

    Voor de verfilming van Regretting You hebben ze Josh Boone gestrikt, die ons eerder de succesvolle verfilming van The Fault in Our Stars bracht. Voor zijn nieuwste film zijn de tissues niet nodig. Een tearjerker is Regretting You niet ondanks alle tragedie. Daar is de film helaas te oppervlakkig voor, maar een vermakelijk romantisch drama is het zeker. Ik had niet zoveel met alle tienerdrama van Clara en vriendje Miller (Mason Thames), wel met het verhaal van de volwassen personages. Dat is misschien juist het mooie van Regretting You, dat er voor ieder wat wils is.

    Ik ben er nog niet van overtuigd dat Girls-actrice Allison Williams echt leading lady materiaal is. Ik vind haar de zwakke schakel in een getalenteerde cast. Ze komt te vlak over, wat prima is voor een M3gan film, maar niet in een drama als deze. McKenna Grace (de nieuwe Ghostbusters films) is sterker in de dramatische scènes. Ze krijgt goed tegenspel van Mason Thames (The Black Phone), haar real life vriendje. Ook Dave Franco, Scott Eastwood, Sam Morelos (Summer of 69) en Willa Fitzgerald spelen prima rollen. Alleen Clancy Brown had als opa van Miller wat meer te doen mogen krijgen.

    Al met al is Regretting You een vermakelijk zit, maar ook heel makkelijk om weer te vergeten.

    3,5 sterren