BE COOL, SODAPOP

Auteur: Gwen

  • Recensie: Twinless (2025)

    Recensie: Twinless (2025)

    Na de dood van zijn tweelingbroer ontmoet Roman (Dylan O’Brien) Dennis (James Sweeney) in een rouwgroep voor mensen die hun tweeling zijn verloren. Hun vriendschap vult een leegte op, maar Dennis draagt een groot geheim met zich mee.

    Beoordeling

    Op de valreep knalt er nog een film mijn top 10 van 2025 in. Met Twinless laat filmmaker James Sweeney zien dat hij aan 100 minuten genoeg heeft om één van de beste films van het jaar af te leveren. Zijn script zit strak in elkaar en elke scène telt. Is het geen prachtige shot, dan is het wel een schokkende wending, een emotioneel moment of Dylan O’Brien’s uitstekende acteerprestatie dat je aandacht trekt. Onbegrijpelijk dat Dylan niet in de running is voor een Oscar, want wat is hij hier goed als zowel de onzekere Roman als zijn charismatische broer Rocky. Twee totaal verschillende personages die O’Brien hier met overtuiging weet neer te zetten. In het jaar van de tweelingen (Sinners, The Monkey en Mickey 17) doet Dylan het in Twinless echt het best.

    Ook de acteerprestatie van Sweeney zelf mogen we niet vergeten in een complexe rol. Hij weet als Dennis sympathie op te wekken, wat in handen van een mindere acteur een villain rol had kunnen worden.

    Twinless is een ingetogen psychologisch drama met een vleugje humor over thema’s als eenzaamheid en verlies. Er zijn weinig films tegenwoordig die nog zo echt voelen als dit pareltje.

    4andahalfstars

    Twinless is nu te huur.

  • Recensie: Song Sung Blue (2025)

    Recensie: Song Sung Blue (2025)

    Mike (Hugh Jackman) en Claire (Kate Hudson) vormen samen de Neil Diamond tribute act Lightning & Thunder. Ze laten zien dat het nooit te laat is om liefde te vinden en je dromen na te jagen, ook al gaat het met vallen en opstaan.

    beoordeling

    Song Sung Blue is gebaseerd op het waargebeurde liefdesverhaal van Mike en Claire Sardina. Eerder waren zij al het onderwerp van de documentaire Song Sung Blue uit 1998. Regisseur Craig Brewer (Hustle & Flow) besloot een verfilming te maken na het zien van deze documentaire over het bijzondere verhaal van duo Lightning & Thunder. Het is bijna ongeloofwaardig hoeveel tragedie deze mensen volgt, net als in worsteldrama The Iron Claw. Echt een feel good movie is Song Sung Blue dus niet, eerder een tranentrekker. Maar er valt nog genoeg om van te genieten, zeker als je de muziek van Neil Diamond kan waarderen. Naast de ultieme crowdpleaser Sweet Caroline komen meer hoogtepunten uit Diamond’s carrière voorbij, hier gezongen door hoofdrolspelers Hugh Jackman en Kate Hudson.

    Jackman speelt een prima rol, maar het is Hudson die er echt uitspringt met haar beste rol sinds haar doorbraak met Almost Famous. De normaal zo glamoureuze actrice zet een onbeschroomde rol neer die wel beloond mag worden met een Oscar-nominatie. Ook de bijrolletjes van Michael Imperioli, Fisher Stevens en Jim Belushi zijn goed.

    Song Sung Blue is de film die we in deze onzekere tijden nodig hebben. Een film over je eigen geluk maken. Over vallen, maar ook weer opstaan. Mis het niet.

    4 sterren
  • Recensie: The Holdovers (2023)

    Recensie: The Holdovers (2023)

    Een chagrijnige professor (Paul Giamatti) van een prestigieuze kostschool in de jaren ‘70, krijgt de taak om tijdens de kerstvakantie op een paar achtergebleven studenten te letten. Hij ontwikkelt een onwaarschijnlijke band met Tully (Dominic Sessa), één van zijn lastige leerlingen.

    Beoordeling The Holdovers

    We zijn met het hartverwarmende The Holdovers een instant kerstklassieker rijker. Het verhaal is simpel en hebben we vaker gezien: twee onbegrepen mensen die van elkaar leren en uiteindelijk een beter mens worden. In handen van regisseur Alexander Payne (Election, Sideways) het recept voor een feel good movie die we in deze tijden wel nodig hebben. Ook voor zijn eigen carrière was het goed dat Payne na sci-fi flop Downsizing (2017) terugging naar de kleinschalige, character driven films waar hij bekend mee is geworden. The Holdovers verdiende namelijk vijf Oscar-nominaties, waarvan er één werd omgezet naar een gouden beeldje.

    Bijna 20 jaar na zijn doorbraak met Sideways, wordt Paul Giamatti hier met Payne herenigd. Giamatti is perfect als de norse professor met een klein hartje, maar het is de relatief onbekende Da’Vine Joy Randolph die er met de Oscar voor beste vrouwelijke bijrol vandoor ging. Als rouwende moeder vormt ze het hart van The Holdovers, wat zorgt voor de nodige balans tussen het gekibbel van de mannen.

    Dominic Sessa maakt hier zijn filmdebuut als de jonge Tully. Het is geen makkelijke taak om je in je eerste film staande te houden naast een acteericoon als Giamatti, maar het lukt Sessa met zijn gevoelige performance. Van kerstfilms heeft hij nog niet genoeg gekregen, want momenteel kan je hem ook zien in de Prime Video film Oh. What. Fun. met Michelle Pfeiffer en Felicity Jones.

    4 sterren
  • Recensie: Merv (2025)

    Recensie: Merv (2025)

    Anna (Zooey Deschanel) en Russ (Charlie Cox) zijn uit elkaar, tot groot verdriet van hun hond Merv. Om Merv op te vrolijken neemt Russ hem mee op vakantie naar een hondenstrand in Florida. Wanneer Anna plots opduikt, bloeit de liefde langzaam weer op.

    Beoordeling

    Merv is de nieuwste Prime Video romcom. Het is een zoete film met een kersttintje. Zooey Deschanel (New Girl) en Daredevil-ster Charlie Cox vormen een geloofwaardig en sympathiek stel, maar de schattige hond Merv steelt natuurlijk de show. Het is weer eens iets anders, een romcom over een depressieve hond. Dit is overigens geen over de top grappige kerstfilm. De problemen van Anna en Russ zijn herkenbaar en invoelbaar. Het is vooral een film over je openstellen en tweede kansen.

    Conclusie

    Al met al is Merv een vermakelijke film, maar eentje die je helaas snel weer vergeet. Er valt gewoon niet veel over te zeggen, al kan je dit kerstseizoen zeker slechtere films treffen.

    3 sterren
  • Recensie: Oh. What. Fun. (2025)

    Recensie: Oh. What. Fun. (2025)

    Claire (Michelle Pfeiffer) voelt zich als moeder en vrouw niet gewaardeerd. Wanneer de kinderen haar vergeten op te geven voor een wedstrijd voor moeders van haar favoriete programma, laat ze haar gezin met de feestdagen achter. Ze besluit naar de opnames van het programma af te reizen en haar heldin Zazzy (Eva Longoria) te ontmoeten.

    Beoordeling Oh. What. Fun.

    Ik ben dol op kerstfilms, hoe wisselend van kwaliteit ze ook zijn. Oh. What. Fun. gaat geen prijzen winnen voor beste scenario, maar het is wel een film met een thema waar veel mensen in zich zullen herkennen: niet gewaardeerd worden, hoe hard je je best ook doet. In het geval van Oh. What. Fun. draait het om de moeders die het beste van de feestdagen proberen te maken. Ik denk dat deze doelgroep de film zeker kan waarderen en dat het om die reden een moderne kerstklassieker kan worden.

    Oh. What. Fun. gaf me The Family Stone vibes in de meest positieve zin in het woord. Dat is een van mijn favoriete kerstfilms over de perikelen van een groot gezin, al is de toon van Oh. What. Fun. wel iets zoeter dan het venijnige The Family Stone. Mijn favoriete verhaallijn is de bloeiende romance tussen jongste zoon Sammy (Dominic Sessa) en zijn buurmeisje Lizzie (Havana Rose Liu), dochter van Claire’s rivale Jeanne (Joan Chen).

    Een kerstfilm met een cast als deze is voor mij een must see. Naast Michelle Pfeiffer en Eva Longoria zien we de Oscar-genomineerde Felicity Jones, Jason Schwartzman Chloë Grace Moretz, Denis Leary, Danielle Brooks, en The Holdovers breakout ster Sessa. De hele cast speelt prima, al voelde Schwartzman voor mij hier niet helemaal op zijn plaats. Dat lag niet aan zijn acteerwerk, maar meer dat ik hem niet een film als deze verwacht.

    Oh. What. Fun. is een grappige kerstfilm die ik de komende jaren zeker nog een keer zal kijken tijdens de feestdagen.

    3 sterren