Review: Jigsaw (2017)

Wanneer er in de stad verschillende lijken opduiken, wijzen alle sporen naar de overleden John Kramer (Tobin Bell), de man die we kennen als Jigsaw.

Beoordeling
Het is alweer 7 jaar geleden dat Saw 3D een release kreeg, het zogenoemde Final Chapter van de Saw franchise. Nu draait Jigsaw in de bioscoop, een film die ik op Twitter al omschreef als een waardige companion piece bij de originele Saw films. Je kan Jigsaw beter zien als een soort bijlage en niet zozeer als sequel. Persoonlijk vind ik dat wel een beetje jammer. Misschien kijken de meeste horrorfans de Saw films voor de gruwelijke traps, maar ik vind juist het verhaal (de Saw mythologie) van John, Amanda, Hoffman, Strahm, Jill en dr. Gordon interessant. Als jij dat ook vindt dan moet ik je teleurstellen: het originele verhaal wordt grotendeels losgelaten en we focussen ons op een nieuw hoofdstuk.

Dit nieuwe hoofdstuk heeft duidelijk een groter budget, want Jigsaw (de film, niet het personage) ziet er minder groezelig uit vergeleken met de eerdere delen. Door de opening met een politieachtervolging lijkt Jigsaw in eerste instantie niet lijkt op een Saw film, maar al snel begint het spel, eentje die doet denken aan Saw V doordat de focus ligt op een groep. Daarnaast loopt er een politieonderzoek waarbij er een vermoeden is dat John nog leeft en hij achter de nieuwe sterfgevallen zit. Eerst lopen deze verhaallijnen langs elkaar heen, maar uiteindelijk komen ze Saw style samen en krijgen de mythologie fans ook nog iets om op te kauwen. Dit laatste is in de vorm van een grote informatie dump in de laatste 10 minuten, iets wat handiger aangepakt had kunnen worden.

Conclusie
Jigsaw is een waardige companion piece bij de originele Saw films.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *