BE COOL, SODAPOP

Tag: mckenna grace

  • Recensie: Scream 7 (2026)

    Recensie: Scream 7 (2026)

    Wanneer Ghostface plots opduikt in het rustige plaatsje waar Sidney (Neve Campbell) een nieuw leven heeft opgebouwd, loopt haar tienerdochter Tatum (Isabel May) groot gevaar.

    Beoordeling

    Scream 6 is de eerste film uit de franchise zonder Sidney. Om eerlijk te zijn, miste ik haar niet. Na alle ellende verdiende ze een rustig leven met Mark en de kids. Daarnaast was ik ook gecharmeerd geraakt van de ‘Core Four’ van deel 5 en 6: Sam (Melissa Barrera), Tara (Jenna Ortega), Mindy (Jasmin Savoy Brown) en Chad (Mason Gooding). Ik had graag een vervolg gezien met deze groep, maar helaas werd Barrera onterecht ontslagen en verliet Ortega al snel het zinkende schip.

    Scream 7 moest herschreven worden en er werd een flinke prijs betaald om Neve Campbell terug te krijgen. Kevin Williamson, de schrijver van de originele Scream films, kreeg de regie in handen. Het resultaat? Eén van de zwakste films uit de franchise.

    Ik snap dat het na zoveel films moeilijk wordt om nog iets goeds te bedenken en dat zien we terug in de vrij zwakke opening en het belachelijke motief van de killer(s). Scream 7 lijkt naar iets toe te werken met het afbranden van het iconische huis van Stu en de vele verwijzingen naar the man himself, maar de film zorgt niet voor een bevredigende conclusie.

    Campbell is wel weer goed op dreef als één van de meest geliefde final girls uit het horror genre. Hoewel ik erg teleurgesteld was dat Patrick Dempsey niet terugkeerde als Mark, moet ik toegeven dat Joel McHale verrassend goed is als Sidney’s echtgenoot. Samen maken ze een geloofwaardig en competent paar in hun strijd tegen Ghostface. Alles rond hun tienerdochter Tatum (Isabel May) vond ik minder geslaagd. Ik had liever de charismatische McKenna Grace (Regretting You) in die rol gezien, in plaats van in een bijrol als één van Tatum’s vriendinnen. De rest van de nieuwelingen zijn makkelijk te vergeten, want hun personages zijn flinterdun. Het is fijn om Chad, Mindy en uiteraard Gale (Courteney Cox) weer te zien, maar die zitten helaas grotendeels op de reservebank.

    Voor de gore liefhebbers: in Scream 7 vloeit het bloed rijkelijk dankzij een paar aardige kills. Er zijn een aantal spannende momenten, maar echt eng wordt het nooit.

    Met de nostalgie zit het voor de echte fans goed. Zo komen een aantal nummers van de originele Scream soundtrack voorbij, waaronder Sidney’s Lament, een score van Marco Beltrami. Ook is er een verwijzing naar Matthew Lillard’s cameo in Scream 2 en lijkt het script van deel 7 geïnspireerd te zijn door het originele plan van Scream 3.

    3 sterren
  • Recensie: Anniversary (2025)

    Recensie: Anniversary (2025)

    In thriller Anniversary neemt Josh (Dylan O’Brien) zijn nieuwe vriendin Liz (Phoebe Dynevor) mee naar het 25 jaar huwelijksfeest van zijn ouders. Liz blijkt een oude leerling van zijn moeder Ellen (Diane Lane) te zijn met alternatieve ideologieën. De komst van Liz zorgt voor verdeeldheid in de eens zo hechte familie.

    Beoordeling

    Anniversary is een film waar ik al een tijdje naar uitkeek, al bleef de releasedatum lang onduidelijk. Deze week zag ik deze politieke thriller opeens op Pathé Thuis staan. Hoe kan een film met zo’n sterke cast zo geruisloos uitgebracht worden?

    Na het zien van Anniversary snap ik het wel. De trailer verkoopt een totaal andere film dan het werkelijk is. Het is geen glossy thriller over een jonge vrouw die zich in een welvarende familie probeert te wurmen, maar een film over hoe politiek voor verdeeldheid kan zorgen. Verdeeldheid in de samenleving, maar vooral binnen een gezin. Gezien het huidige politieke klimaat in de VS en het thema van de film, kan ik me voorstellen dat Anniversary ook voor verdeeldheid kan zorgen bij de kijker. Met dit gegeven in het achterhoofd, had Lionsgate vast geen zin om geld te pompen in de promotie.

    In een serie van time jumps zien we hoe in een periode van 5 jaar de wereld radicaal kan veranderen door verkeerde politieke invloeden. Anniversary wil er inhoudelijk niet op ingaan, maar het zal geen toeval zijn dat Liz in een MAGA rode jurk rondloopt terwijl de rest zich sober kleedt. Het is soms een frustrerende film, maar ook één die je erop wijst om zelf na te blijven denken en niet blindelings mee te gaan in andermans ideologieën.. voor het te laat is! Helaas gaat Anniversary iets teveel voor sensatie dan voor diepgang, maar interessant is het wel.

    De gehele all star cast speelt goed: Diane Lane en Kyle Chandler als de succesvolle ouders die onder druk worden gezet om hun mond te houden. Als de kinderen zien we Madeline Brewer (You), Zoey Deutch, Dylan O’Brien en McKenna Grace die ieder op hun eigen manier onder de situatie lijden.

    3,5 sterren
  • Recensie: Regretting You (2025)

    Recensie: Regretting You (2025)

    De relatie tussen Morgan (Allison Williams) en haar tienerdochter Clara (McKenna Grace) komt onder druk te staan na een tragisch ongeval, waardoor familie geheimen aan het licht komen.

    Beoordeling

    Regretting You is een verfilming van het gelijknamige boek van bestseller auteur Colleen Hoover. Vorig jaar zagen we de verfilming van haar populaire boek It Ends With Us met Blake Lively in de bios, en volgend jaar schitteren Maika Monroe (Longlegs) en Tyriq Withers (Him) in een verfilming van Reminders of Him. Is Hoover de nieuwe Nicholas Sparks? Daar lijkt het wel op.

    Voor de verfilming van Regretting You hebben ze Josh Boone gestrikt, die ons eerder de succesvolle verfilming van The Fault in Our Stars bracht. Voor zijn nieuwste film zijn de tissues niet nodig. Een tearjerker is Regretting You niet ondanks alle tragedie. Daar is de film helaas te oppervlakkig voor, maar een vermakelijk romantisch drama is het zeker. Ik had niet zoveel met alle tienerdrama van Clara en vriendje Miller (Mason Thames), wel met het verhaal van de volwassen personages. Dat is misschien juist het mooie van Regretting You, dat er voor ieder wat wils is.

    Ik ben er nog niet van overtuigd dat Girls-actrice Allison Williams echt leading lady materiaal is. Ik vind haar de zwakke schakel in een getalenteerde cast. Ze komt te vlak over, wat prima is voor een M3gan film, maar niet in een drama als deze. McKenna Grace (de nieuwe Ghostbusters films) is sterker in de dramatische scènes. Ze krijgt goed tegenspel van Mason Thames (The Black Phone), haar real life vriendje. Ook Dave Franco, Scott Eastwood, Sam Morelos (Summer of 69) en Willa Fitzgerald spelen prima rollen. Alleen Clancy Brown had als opa van Miller wat meer te doen mogen krijgen.

    Al met al is Regretting You een vermakelijk zit, maar ook heel makkelijk om weer te vergeten.

    3,5 sterren
  • Review: The Haunting of Hill House (2018) op Netflix

    Review: The Haunting of Hill House (2018) op Netflix

    poster The Haunting of Hill HouseIn hun jeugd woonden Steven (Michiel Huisman), Shirley (Elizabeth Reaser), Theo (Kate Siegel), Luke (Oliver Jackson-Cohen) en Nell Crain (Victoria Pedretti) met hun ouders (Carla Gugino en Henry Thomas) in Hill House, een groot landhuis wat later bekend zal staan als een spookhuis. Een tragedie brengt de familie Crain weer bij elkaar en de nu volwassen kinderen ontdekken wat er al die jaren geleden nu werkelijk in Hill House is gebeurd.

    Beoordeling
    The Haunting of Hill House is losjes gebaseerd op het gelijknamige boek van Shirley Jackson. Eerder kregen we al verfilmingen in de vorm van The Haunting (1963) en het minder geslaagde The Haunting (1999) met Liam Neeson en Catherine Zeta-Jones. In handen van Mike Flanagan (Oculus, Hush, Ouija: Origin of Evil en Gerald’s Game) komt het verhaal veel beter tot zijn recht. In deze 10-delige serie weet hij het beroemde verhaal eigen te maken, maar er zitten genoeg elementen uit het origineel in voor de liefhebbers. Wat wel belangrijk is om te weten is dat The Haunting of Hill House heel erg character driven is dus verwacht geen grote horror show. Flanagan neemt in de eerste vijf afleveringen de tijd om alle Crain kinderen te introduceren en in aflevering zes “Two Storms” staat een hoop familiedrama centraal. Laat me duidelijk zijn: dit zie ik niet als iets slecht. Aflevering vijf “The Bent-Neck Lady” en “Two Storms” vind ik de sterkste afleveringen van de serie, zelfs wanneer de horror wat meer op de achtergrond staat en dit zeg ik als grote horror fan. Verder laat Flanagan – vooral met “Two Storms” – zien dat hij ook technisch gezien erg sterk is, want de tracking shots in deze aflevering zijn uitstekend. Geloof me wanneer ik zeg dat ik Emmy’s naar Flanagan wil gooien.

    De casting is ook sterk. Veel acteurs kennen we uit eerdere Flanagan projecten. Zo zagen we Elizabeth Reaser en haar jongere versie Lulu Wilson eerder moeder en dochter spelen in Ouija: Origin of Evil. Carla Gugino schitterde in Gerald’s Game en Flanagans echtgenote Kate Siegel duikt in meerder van zijn projecten op. En dan hebben we het nog niet eens gehad over Henry Thomas, Samantha Sloyan, James Lafferty en Annabeth Gish. Het is bijzonder dat de acteurs echt familie van elkaar lijken en ook de jongere acteurs zijn (qua gelijkenis) goed gecast. Michiel Huisman heeft een beetje een ondankbare rol als non-believer van de groep. Timothy Hutton is een welkome toevoeging als patriarch van de Crain familie.

    Zijn er ook minpunten? Uhh.. niet veel. Zelf was ik alleen niet zo enthousiast over het einde wat ik nogal anticlimactisch vond. Ik heb wel een paar traantjes moeten laten dus ze deden in ieder geval iets goed. Persoonlijk vond ik na de opbouw van de eerste helft van het seizoen, zeker na “The Bent-Neck Lady”, dat de serie wel met een klapper had mogen eindigen en eigenlijk was het einde vrij ingetogen bij gebrek aan een beter woord.

    Beoordeling
    Moderne horror maestro Mike Flanagan levert met The Haunting of Hill House een masterclass televisie maken af.