Categorie: Reviews

  • Review: Contagion (2011)

    Beth Emhoff (Gwyneth Paltrow) keert na een zakenreis naar Hong Kong terug naar huis. Ze denkt dat ze jetlag heeft, maar valt niet lang daarna dood neer. Net als iedereen die met haar in contact is geweest. Contagion volgt de uitbraak van het virus vervolgens vanuit verschillende oogpunten. Zo blijkt Mitch (Matt Damon), de man van Beth, immuun te zijn voor het virus, maar hij weet niet of zijn tienerdochter dat ook is. The Centers for Disease Control doet onderzoek naar het virus en stuurt dr. Mears (Kate Winslet) naar besmet Minnesota voor verder onderzoek. Dr. Orantes (Marion Cotillard) van World Health Organization wordt naar Hong Kong gestuurd om het ontstaan van het virus te onderzoeken. En Alan Krumwiede (Jude Law) is een blogger die denkt dat er sprake is van een complot en claimt dat Forsythia, een homeopathisch middel, werkzaam is tegen het virus.

    Beoordeling
    Ik had misschien te hoge verwachtingen van Contagion, want voor mij werkt de film gewoon niet. De verschillende verhaallijnen zijn onsamenhangend en sommige van die verhaallijnen eindigen abrupt. Daarnaast wordt er te weinig aandacht besteedt aan het menselijke aspect van zo’n uitbraak. Matt Damon moet wat dat betreft het hart van de film voorstellen als weduwnaar, maar ook hij krijgt weinig om mee te werken. Ze hadden Marion Cotillards verhaallijn waarin ze ontvoerd wordt in ruil voor medicijnen eruit kunnen laten om zo meer tijd aan de overige personages te besteden. Zo speelt de altijd goede John Hawkes een kleine rol als schoonmaker van CDC waar Laurence Fishburne werkt. Hij duikt misschien twee keer kort op waarin hij zich boos uit naar Fishburne en in zijn 3e en laatste scene is het allemaal weer goed? Dit had best verder uitgewerkt kunnen worden, aangezien Cotillard, op het ontstaan van het virus na, werkelijk niets toevoegt qua plot of emotie en haar verhaal niet wordt afgerond.

    Ik vind het knap dat Soderbergh zoveel talent heeft weten te strikken, maar dat werkt gelukkig in zijn voordeel. Anders was er nog minder om van te genieten geweest.

  • Review: The Grey (2012)

    Het vliegtuig van een groep medewerkers van een olie-raffinaderij stort neer ergens in Alaska. Ottway (Liam Neeson) overleeft samen met een paar andere mannen de ramp. Gewond gaan ze door de kou en sneeuw opzoek naar hulp. Maar alsof de omstandigheden nog niet slecht genoeg waren, zijn er ook wolven in het gebied.

    beoordeling

    The Grey is een soms spannend, soms frustrerend overlevingsdrama. Neeson is een goede acteur, maar zijn personage is met regelmaat irritant. Ottway weet alles en vertelt de groep de hele film wat ze moeten doen en waar ze op moeten letten. De film lijkt ook meer een ‘one man show’ en de rest van de cast hangt er maar wat bij tot ze doodgaan. Vervolgens heeft dat ook weer weinig emotionele impact, omdat je niets over de personages weet. Het hebben van een kind telt niet als characterization! Al met al, verspilling van talentvolle acteurs als Joe Anderson (Across the Universe) en Dermot Mulroney (The Family Stone). De sfeer zit er goed in, want ik had het ook echt koud tijdens het kijken van de film. Maar als ik een film over overleven in de kou met wolven wil kijken, dan kijk ik toch liever Frozen (2010).

  • Review: This Means War (2012)

    Collega‘s en beste vrienden Tuck (Tom Hardy, Inception) en FDR (Chris Pine, Star Trek) vallen voor dezelfde vrouw, producten tester Lauren (Reese Witherspoon). De heren werken bij de CIA en hebben dan ook geavanceerde manieren om elkaar af te troeven. Wie wint het hart van de mooie Lauren? De beste spion wint(?)!

    Beoordeling
    This Means War is een leuke actie comedy in de style van regisseur McG’s eerdere Charlie’s Angels films. Witherspoon is het perfecte stralende middelpunt, maar aan de andere kant, wie gelooft nou dat deze vrouw nog niet eerder aan de haak geslagen is? En daar de hulp van BFF Trish (Chelsea Handler) voor nodig heeft om een online dating profiel voor haar aan te maken? Van de charmante Pine wisten we al dat hij aardig een film kan dragen en voor mij is het dan ook Hardy die verrast. Het is al een tijd geleden dat ik Inception heb gezien en Hardy had daarin geen indruk op me gemaakt. Hij beschikt over verrassend veel charme, maar toch zijn er ook momenten dat ik het gevoel heb dat ik naar een goedkopere versie van Jeremy Renner (The Hurt Locker) zit te kijken. Til Schweiger (Inglourious Basterds) is goed gecast als de bad guy. Meer screentime voor hem was welkom geweest.

    Helaas ben ik het niet eens met de keuze die Lauren maakt. Zonder te verraden wie het wordt, zal ik toch wat uitleg proberen te geven, maar het is wel spoilerig. Onze ‘verliezer’ was de persoon die het meest bij zichzelf bleef tijdens de strijd. Ik vond de ‘winnaar’ de persoon die Lauren het meeste manipuleerde. Hij heeft zich het meest aangepast aan haar voorkeuren om Lauren voor zich te winnen. Dus uiteindelijk kiest ze voor een man van wie zij denkt dat ze veel gemeen met hem heeft, maar dat is dus niet het geval. Tja..

    Ondanks dat is This Means War een vermakelijke film en een geschikte date film.

  • Review: Hugo (2011)

    Ondanks dat Hugo me niet erg aansprak, heb ik de film afgelopen weekend toch gezien. En dit was echt zo‘n geval dat je maar beter naar je gevoel kan luisteren, want ik vond Hugo een snoozefest.

    het verhaal

    De film is gebaseerd op het boek The Invention of Hugo Cabret van Brian Selznick. De jonge Hugo (Asa Butterfield) is een wees, wonend op een treinstation in Parijs. Hij zit met een niet werkende automaton (lees: robot) van zijn overleden vader (Jude Law). Wanneer de chagrijnige speelgoedmaker George (Ben Kingsley, Shutter Island) zijn notitieboekje afpakt, krijgt hij hulp van de peetdochter van George, Isabelle (Chloe Grace Moretz, Kick-Ass). Samen komen ze niet alleen achter het geheim van de automaton, maar ook achter het geheim van George.

    beoordeling

    Hugo is visueel een mooie film. De sets, kostuums, cinematografie; het is allemaal geweldig om naar te kijken. Helaas is het een erg slome film. Nergens is de film echt avontuurlijk en het verhaal interesseerde me niet genoeg om mijn aandacht vast te houden. Die 126 minuten gingen te langzaam voorbij. Af en toe is de film amusant. Zo heeft Borat-acteur Sacha Baron Cohen een aardig komische rol als een soort bewaker op het station. Verder leveren Moretz, Butterfield en Kingsley goede acteerprestaties.

    3 sterren
  • Review: What’s Your Number? (2011)

    Nadat Ally Darling (Anna Faris) de zoveelste Mr. Wrong heeft versleten, leest ze in een tijdschrift dat vrouwen die meer dan 20 bedpartners hebben gehad, minder kans hebben om ware liefde te vinden. Met de hulp van haar buurman, womanizer Colin (Chris Evans), zoekt ze haar exen op om te kijken of Mr. Right er toch tussen zit.

    beoordeling

    What’s Your Number? is gelukkig geen zoetsappige romcom en de film heeft in Anna Faris dan ook de perfecte leading lady gevonden. Faris is één van de grappigste actrices van haar generatie en lijkt zonder schaamte volledig op te gaan in haar rollen in films als Scary Movie, The House Bunny en Just Friends. Ook in What’s Your Number? is ze goed op dreef en haar grootste troef is hier dat ze ondanks alles ontzettend likeable blijft. Chris Evans is ook goed gecast als Colin en de twee hebben voldoende chemie om voor leuk tegenspel te zorgen. Daarnaast zijn er aardige bijrollen voor een hoop bekende gezichten als Ally’s exen. Zo zien we onder andere Zachary Quinto (Star Trek), Chris Pratt (Everwood, en in real life getrouwd met Faris), Anthony Mackie (The Hurt Locker) en Dave Annable (Brothers & Sisters) voorbij komen.

    De film heeft een aardig verhaal en er zit voldoende humor in. Toch is de film wel wat aan de lange kant. Ik denk dat iedereen het einde wel ziet aan komen en daardoor is de leukheid van de zoveelste ex er na een tijdje wel af. What’s Your Number? moet het dan vooral hebben van de altijd sprankelende Faris.

    3 sterren