BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

  • Review: 21 Jump Street (2012)

    Ik denk dat ik net buiten de 21 Jump Street generatie val. Ik weet dat mijn zus de serie vroeger keek en dat Johnny Depp er in zat, maar zelf heb ik de serie niet gevolgd. Dankzij Jonah Hill en Michael Bacall (Scott Pilgrim vs the World) is er nu de bioscoopversie van de populaire jaren ’80 serie die eerder dit jaar een groot succes was in Amerika met een opbrengst van meer dan 100 miljoen dollar.

    het verhaal

    In 21 Jump Street de film worden high school tegenpolen Jenko (Channing Tatum) en Schmidt (Hill) onwaarschijnlijke vrienden tijdens de politie academie en later ook nog partners. Door hun jeugdige verschijning worden ze terug naar high school gestuurd voor een undercover missie. Ze komen er al snel achter dat high school erg veranderd is sinds zij zelf in de schoolbanken zaten.

    beoordeling

    21 Jump Street is een leuke comedy geworden. Hill en Tatum hebben sterk samenspel en lijken vooral veel lol te hebben samen. De supporting cast doet het aardig, maar niemand springt eruit. De film moet het naast Hill en Tatum vooral hebben van het script. Het concept is niet nieuw, maar Michael Bacall weet er toch een frisse film van te maken. Hij moet na zijn eerdere succes met Scott Pilgrim en nu deze film één van de hotste screenwriters in Hollywood zijn. Niet slecht voor een acteur die vooral bekend is van kleine rollen in Buffy the Vampire Slayer en Tarantino films.

    conclusie

    Ondanks alle blockbusters die in de bios draaien op dit moment, is 21 Jump Street juist de film om niet te missen.

    4 sterren

  • Review: Piranha 3DD (2012)

    Een jaar na het drama in Lake Victoria, zetten de piranha’s hun tanden in de bezoekers van een net geopend waterpretpark.

    Beoordeling
    Piranha 3D was één van mijn favoriete films van 2010. De film nam zichzelf niet serieus en slaagde erin om naast cheesy fun ook nog een goede film te zijn. Perfecte balans! Helaas is Piranha 3DD alles wat Piranha 3D niet wilde zijn. De film mist duidelijk de golden touch van regisseur Alexandre Aja (The Hills Have Eyes), want de sequel ziet er goedkoop uit. De beelden zijn cheap, de effecten zijn cheap en de cast is cheap. En met een duur van 83 minuten is het het niet eens waard om deze film in de bioscoop te bekijken.

    Deel 1 had nog een aardig verhaal aangevuld met een goede cast. Denk aan Adam Scott, Jerry O‘Connell en Richard Dreyfuss. Hier is er nauwelijks verhaal. En zoveel verhaal hoeft er niet te zijn als de film Piranha 3DD heet! Maar ze hebben niet eens optimaal gebruik gemaakt van het waterpretpark concept. Zodra de piranha‘s er zijn is het al bijna einde film. Zonde!

    Christopher Lloyd, Ving Rhames en Paul Scheer uit 3D keren terug en het is bijna een verademing om de mannen te zien. Want op David Koechner (Anchorman) na hebben de nieuwe acteurs weinig lol met hun rollen. Eigenlijk had ik zelfs medelijden met Danielle Panabaker (Friday the 13th) en Katrina Bowden (Tucker & Dale vs Evil), twee redelijk getalenteerde actrices die niet goed lijken te weten wat ze met de film aan moeten. Overigens dapper dat Bowden haar embarrassing rol heeft aangenomen. Het is eigenlijk best triest dat één van de vermakelijkste acteurs van de nieuwe cast David Hasselhoff is die zichzelf op de hak neemt.

    Conclusie
    Piranha 3DD heeft weinig goeds te bieden. Niet qua horror en ook niet qua humor. Je kan beter Piranha 3D nog een keer kijken dan je geld verspillen aan deze film.

  • Review: The Ward (2010)

    Het is 1966. De mooie Kristen (Amber Heard, Drive Angry) wordt opgepakt nadat ze een huis in brand heeft gestoken. Ze wordt gebracht naar een psychiatrische instelling en komt terecht op een afdeling met 4 andere meisjes: Emily (Mamie Gummer, Stop-Loss), Iris (Lyndsy Fonseca, Kick-Ass), Zoey (nieuwkomer Laura-Leigh) en Sarah (Danielle Panabaker, Friday the 13th). Kristen begint al snel een zombie-achtige geest genaamd Alice te zien. Wanneer één van de meisjes verdwijnt, gaat Kristen op onderzoek uit.

    Beoordeling
    Dit is de eerste film van horror legende John Carpenter (Halloween) sinds Ghosts of Mars uit 2001. The Ward is een vermakelijke film geworden dankzij de goede jonge cast. Maar inhoudelijk is het een zooitje.

    *HIERONDER VOLGEN SPOILERS*

    Het is moeilijk om deze film te bespreken zonder het einde te verklappen. In een Identity-achtige twist (en als je Identity nog niet hebt gezien, shame on you!) blijkt dat Alice een meervoudige persoonlijkheidsstoornis heeft en dat Kristen en alle andere meisjes haar persoonlijkheden zijn. Het idee is dan dat door middel van therapie, Alice haar andere persoonlijkheden uitschakelt. Alleen wordt dit behoorlijk onhandig in beeld gebracht door middel van zombie geest Alice. Identity pakte dit een stuk beter aan door het niet in beeld te brengen. Zo had The Ward de meisjes om onverklaarbare reden zelfmoord kunnen laten plegen en hoe dichter Kristen bij de waarheid kwam, alle lichamen kunnen laten verdwijnen. Als je gaat voor een psychologische horror film, moet je er geen cheesy zombie geesten in stoppen!

    *EINDE SPOILERS*

    De meiden doen hun best met de rollen die ze hebben gekregen. Heard geeft een krachtige performance. Zij heeft vaak iets fearless over zich, maar ze kan ook goed kwetsbaar spelen als het nodig is. Panabaker lijkt veel plezier te hebben in haar bitchy rol. Fonseca komt authentiek over en bij Gummer vraag ik me alleen maar af wat mamma Meryl Streep van haar rol vindt.

    Conclusie
    Al met al, een vermakelijke film en daarom toch nog een aardige score.

  • Review: The Avengers (2012)

    Wanneer Loki (Tom Hiddleston, Thor) kwade plannen blijkt te hebben voor de aarde, probeert Nick Fury (Samuel L. Jackson) van S.H.I.E.L.D. een sterk team samen te stellen om Loki tegen te houden. Hij roept de hulp in van Iron Man (Robert Downey Jr.), Captain America (Chris Evans), Black Widow (Scarlett Johansson), Hawkeye (Jeremy Renner) en de Hulk (Mark Ruffalo). Daarnaast schiet ook Loki’s broer Thor (Chris Hemsworth) te hulp om de aarde te redden.

    Beoordeling
    Regisseur Joss Whedon krijgt een bijna onmogelijke taak voor elkaar. Het is niet makkelijk geweest om een project als The Avengers van de grond te krijgen. Whedon levert vervolgens ook nog eens een goede film af. Televisie is een goede leerschool voor hem geweest. Whedon neemt qua ervaring 7 seizoenen van Buffy the Vampire Slayer mee en in The Avengers zijn ook invloeden van de populaire serie te zien. Kijk maar naar de eerste scene van Black Widow. Wat betreft humor en vechtstijl doet het sterk denken aan Buffy. In zijn geheel heeft Whedon geleerd een goede balans te houden qua actie en humor. En hij weet als geen ander hoe hij met een grote cast moet werken.

    Het is moeilijk om iedereen evenveel screentime te geven en Whedon doet zijn best om iedereen te plezieren. Maar uiteindelijk gaat het natuurlijk om je eigen voorkeur. Iron Man fans komen aan hun trekken, maar verwacht niet teveel van Hawkeye bijvoorbeeld. Mark Ruffalo is de enige acteur die zijn debuut maakt als zijn personage Bruce Banner/the Hulk, maar houdt zich prima staande tussen de overige acteurs die al wat tijd hebben gehad om te groeien in hun rol.

    Conclusie
    Eigenlijk moet iedereen deze film wel in de bioscoop gezien hebben. Ook al ben je geen comicbook fan, er is genoeg om je mee te vermaken. Ik zou wel eerst Thor kijken voor het gemak!

  • Review: The Darkest Hour (2011)

    Amerikanen Sean (Emile Hirsch, Into the Wild) en Ben (Max Minghella, The Social Network) zijn in Moskou om een sociale media app (of iets dergelijks) te verkopen. Dit loopt helaas mis, maar het weerhoudt ze niet om het nachtleven in Moskou op te zoeken. Daar ontmoeten ze de Amerikaanse Natalie (Olivia Thirlby, No Strings Attached) en de Australische Anne (Rachael Taylor, Transformers). Niet lang daarna wordt Moskou aangevallen door onzichtbare aliens en moeten de 4 toeristen zien te overleven in een voor hun onbekende stad.

    Beoordeling
    Is The Darkest Hour een geval van een goed idee die slecht geëxecuteerd is? Waarom zouden Hirsch en Minghella, twee gerespecteerde jonge acteurs, anders in deze film spelen? The Darkest Hour begint aardig, maar na de komst van de aliens wordt de film slechter en slechter. Het idee van een onzichtbare vijand is goed. Het is in bijvoorbeeld slasher films ook vaak enger als je niet weet waar Jason ineens is. Maar om een film lang naar onzichtbaar gevaar te kijken? Tja, dat maakt de film niet spannend, maar juist saai.

    Daarnaast is de film soms ook nog onbegrijpbaar. Goed, dat ik Russisch niet versta is logisch. Maar op een gegeven moment vertelt Sean een verhaal aan Natalie over hoe hij en Ben vrienden zijn geworden. Op het eind zegt hij dat hij er nooit overheen is gekomen. Over wat? Echt serieus waar? Heb ik iets van dit verhaal moeten begrijpen? Het lijkt net of ze er dialoog uitgeknipt hebben. En zo zijn er wel meer dingen waar ik vraagtekens bij zet.

    Conclusie
    The Darkest Hour is alleen het bekijken waard als je fan bent van één van de acteurs.