Sinds kort staat Dark, een Duitse Netflix original, op de populaire streamingsdienst. Ik heb inmiddels de eerste 3 afleveringen van deze 10-delige serie gezien. Is het een aanrader? Ja!
Waar gaat Dark over? Dark is een familie drama met een bovennatuurlijke twist. Wanneer er 2 kinderen verdwijnen in het stadje Winden, ontrafelt zich een schokkend mysterie dat zich uitstrekt over drie generaties.
Beoordeling
De eerste aflevering van Dark begint met een quote van Albert Einstein: ‘Der Unterschied zwischen Vergangenheit, Gegenwart und Zukunft ist nur eine illusion, wenn auch eine hartnäckige…’ Volgens hem berust het verschil tussen verleden, heden en toekomst op een hardnekkige illusie. Vervolgens laat een mysterieuze verteller ons weten dat we erop vertrouwen dat tijd lineair verloopt en dat gisteren, vandaag en morgen elkaar niet opvolgen, maar in een oneindige cirkel zijn verbonden. Met deze woorden wordt al snel duidelijk dat tijd een belangrijke rol speelt in de serie.
Ik houd wel van de manier waarop er met tijd wordt gespeeld in Dark. Zo speelt de derde aflevering zich volledig in het verleden af, in 1986 om precies te zijn, en zien we bepaalde personages terug in hun jongere jaren. Groot minpunt vind ik wel dat het best moeilijk is om alle personages uit elkaar te houden. Seriously, wie zijn al die mensen? Wie hoort bij elkaar? Dit is al best lastig als we focussen op de scènes in het heden, laat staan als je ook nog probeert te bedenken wie een jongere versie is van een personage dat we al kennen.
Het mysterie zelf is erg intrigerend en de serie weet je op een slimme manier steeds verder het verhaal in te zuigen. Het acteerwerk is goed. Met name de kindacteurs maken indruk.
Conclusie
Laat je niet afschrikken door de Duitse taal, Dark is tot nu toe meer dan de moeite waard.
De kerstdagen worden nog stressvoller voor bad moms Amy (Mila Kunis), Kiki (Kristen Bell) en Carla (Kathryn Hahn) wanneer hun eigen moeders op de stoep staan. Amy kan niet overweg met haar veeleisende moeder Ruth (Christine Baranski), Kiki’s moeder Sandy (Cheryl Hines) is erg afhankelijk van haar dochter terwijl Isis (Susan Sarandon) juist afwezig was in het leven van Carla.
Beoordeling
Een jaar na het succes van Bad Moms is er alweer een sequel. In A Bad Moms Christmas draait het niet zozeer om het gedrag van onze vriendinnen, maar om hun disfunctionele relaties met hun moeders. Aan de ene kant vind ik dit wel jammer, want hierdoor staat de vriendschap van de vrouwen minder op de voorgrond. Gelukkig zijn Mila Kunis, Kristen Bell en Kathryn Hahn weer lekker op dreef. Met name Hahn blijft een scene stealer, maar in dit deel laat ze ook meer een zachtere kant zien van de wilde Carla. Vooral haar scènes met sexy Santa Ty, gespeeld door This Is Us-acteur Justin Hartley, zijn zowel kwetsbaar als grappig. Ook Hartley verdient een shout out: hij teert hier niet alleen op zijn good looks, maar komt ook erg sympathiek over.
De moeders van de bad moms zijn goed gekozen. Cheryl Hines en Kristen Bell kunnen zeker voor moeder en dochter doorgaan. Susan Sarandon speelt prima als de losgeslagen moeder van Carla die vergeleken met haar ineens zeer verantwoordelijk overkomt. Christine Baranski is perfectie als de veeleisende moeder van Amy. Jay Hernandez en Peter Gallagher komen ook voorbij in bijrollen.
Conclusie A Bad Moms Christmas is een vermakelijke sequel.
Het is alweer 20 jaar geleden dat My Best Friend’s Wedding werd uitgebracht. Het is niet alleen mijn favoriete romcom, maar ook één van mijn favoriete films aller tijden. Ik zag de film voor het eerst in de bios – Pathé Schouwburgplein om precies te zijn – en het was het begin van mijn decade lange crush op Dermot Mulroney. Onlangs bekeek ik My Best Friend’s Wedding voor de zoveelste keer en reflecteer ik op het 20-jarig bestaan van deze romcom klassieker.
De ’90s was een goede decade voor romcoms met films als While You Were Sleeping, Sleepless in Seattle, Notting Hill, One Fine Day en natuurlijk My Best Friend’s Wedding. Hoewel al deze films tot mijn favorieten behoren steekt My Best Friend’s Wedding er voor mij bovenuit. Misschien omdat het geen zoetsappige romcom is, de hoofdpersoon herkenbaar onsympathiek uit de hoek kan komen en de film geen traditioneel happily ever after einde heeft.
In de film volgen we Julianne (Julia Roberts), een 20-something food critic die ooit een relatie had met sport verslaggever Michael (Dermot Mulroney). De twee gingen uit elkaar, onder andere omdat Julianne zich niet comfortabel voelt met de ‘yucky love stuff’. Ze bleven ondanks dat beste vrienden en sluiten een pact om te trouwen als ze op hun 28e nog single zijn. Michael zoekt weer contact met Julianne, maar niet vanwege hun pact. Nee, hij gaat over een paar dagen trouwen met de jonge Kimmy (Cameron Diaz) tot grote schok van Julianne die van haar bed valt. Ze besluit om Michael weer voor zich te winnen.
In tegenstelling tot een hoop romantische komedie heldinnen is Julianne niet heel sympathiek. Ze is venijnig en meedogenloos in haar queeste om Michael terug te winnen. Ze zet Kimmy voor het blok, stuurt een manipulatieve mail naar Michaels baas en betrekt haar eigen baas George (Rupert Everett) in haar gestoorde plannetjes. Hoewel ik Juliannes gedrag niet goedkeur, maakt het haar wel een stuk interessanter dan bijvoorbeeld de lieve en eenzame Lucy (Sandra Bullock) uit While You Were Sleeping. Julianne weet gelukkig dat ze niet goed bezig is: liefde heeft haar tijdelijk ontoerekeningsvatbaar gemaakt en dat maakt haar ook weer relatable. Zeker wanneer ze gespeeld wordt door Julia Roberts in één van haar beste rollen.
Zoals ik al zei heeft My Best Friend’s Wedding geen traditioneel einde. Julianne eindigt niet met Michael. Nee, hij trouwt met Kimmy. Pijnlijk, maar soms loopt het leven zo. We eindigen niet allemaal met de man of vrouw van onze dromen. De film levert op de valreep geen nieuwe love interest voor Julianne af om haar toch nog een happy end te geven. Ze eindigt de film dansend met George. Een perfect einde voor een perfecte romcom.
Observaties:
• Na 20 jaar heb ik nog een steeds een hekel aan de mierzoete opening van de film waarin vier dames die verder niet in de film voorkomen Wishin’ and Hopin’ zingen terwijl de credits voorbij komen.
• Cameron Diaz straalt als de zonnige Kimmy en het is niet gek dat ze uiteindelijk zo’n grote ster is geworden. Ze is echt fearless in haar karaoke scène.
• Rachel Griffiths (Brothers & Sisters) en Carrie Preston (True Blood) spelen de vengeful sluts.
• De Say a Little Prayer scène is nog steeds awesome! Plus, Paul Adelstein aka Kellerman van Prison Break is een extra in deze scène.
• Christopher Masterson, die we nog kennen als oudste broer Francis in Malcolm in the Middle, is hier te zien in één van zijn eerste filmrollen.
• Rupert Everett steelt de hele film als George en verdiende een Golden Globe nominatie voor zijn rol.
• De scène op de boot waarin Dermot Mulroney The Way You Look Tonight zingt voor Julianne is perfectie en heartbreaking.
Het zevende seizoen van American Horror Story vloog naar mijn gevoel voorbij. Hoewel ik in het begin niet heel enthousiast was, heeft Cult me zeker op een positieve manier verrast. Hieronder lees je mijn indruk van het seizoen.
Waar gaat AHS: Cult over?
De eerste aflevering opent met de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016. Zoals we weten wint Donald Trump, iets waar Ally (Sarah Paulson) niet blij mee is. Zijn winst triggert een hoop van haar angsten, waaronder haar angst voor clowns en gaten. Dan is er Kai (Evan Peters) die maar al te blij is met de winst voor Trump. Gedurende het seizoen probeert Kai een cult op te bouwen en gaandeweg kruisen de levens van de zo verschillende Ally en Kai elkaar op een destructieve manier.
Beoordeling American Horror Story heeft nogal de neiging om te verzanden in weet ik hoeveel subplots die uiteindelijk nergens heen gaan. Cult werkt verrassend genoeg de andere kant op. Hoewel het seizoen all over the place start werkt het netjes ergens naar toe: de uiteindelijke confrontatie tussen Ally en Kai. In het begin nemen Ally’s angsten een hoop screentime in beslag en ook de creepy clown Twisty van het vierde seizoen Freak Show duikt zonder reden op. Wanneer dat allemaal wegvalt, wordt het seizoen ook een stuk sterker, met name wanneer de rol van Evan Peters als de gestoorde Kai meer op de voorgrond komt te staan.
Ik zei het op Twitter al: ik wil Emmy’s gooien naar Peters, want hij verdient er echt één. Hij is tot nu toe in alle seizoen van AHS te zien geweest en hoewel zijn rol niet altijd even groot was, liet hij wel consequent goed acteerwerk zien. Sarah Paulson is één van mijn favorieten, maar ik werd in het begin van het seizoen wel moe van haar hysterische optreden als Ally. Gelukkig herpakt Ally zich en speelt Paulson opnieuw een sterke rol. Adina Porter, die ook in Roanoke indruk maakte, speelt sterk als wanhopige tv verslaggeefster. Ook welkom in de AHS wereld: Billy Eichner en Leslie Grossman die prima bijrollen spelen. Cheyenne Jackson, Alison Pill en Billie Lourd komen wat minder sterk uit de verf.
Conclusie American Horror Story heeft zich met Cult herpakt en levert één van de betere seizoenen sinds Asylum af.
De ambitieuze journaliste Amber (Rose McIver) wordt naar Aldovië gestuurd om een artikel te schrijven over prins Richard (Ben Lamb). Ze doet zich voor als tutor van de jonge prinses Emily (Honor Kneafsey) om informatie te verzamelen, maar krijgt gevoelens voor de prins.
Beoordeling
Ben je een fan van die Hallmark kerstfilms? Dan is de Netflix original A Christmas Prince zeker iets voor jou. Rose McIver, bekend van de serie iZombie, is charmant als de onervaren journaliste Amber die naar het buitenland wordt gestuurd voor haar eerste grote opdracht. Ze is klunzig en loopt in het paleis rond op haar sneakers, maar weet al snel de koninklijke familie en de kijker voor zich te winnen. Het verhaal van A Christmas Prince is verder niet heel bijzonder. Het is eigenlijk een moderne Cinderella story met de jonge prinses Emily in de fairy godmother rol die Amber omtovert tot prachtige prinses (zie poster). Natuurlijk komt er nog wat drama voorbij, maar verder is A Christmas Prince een zoete en vermakelijke film.
Ik hoopte dat Netflix iets meer budget zou hebben voor een betere cast. McIver heeft prima samenspel met Ben Lamb (Divergent), alleen oogt hij wel een beetje als een zoutzak naast de stralende iZombie-actrice. Honor Kneafsey heeft een leuke bijrol, maar er zijn ook genoeg bijrollen die niet zo best vervuld worden.
Conclusie A Christmas Prince is een vermakelijke, maar voorspelbare kerstfilm.
