Review: Trust (2010)

poster-trustDe 14-jarige Annie (Liana Liberato, The Best of Me) chat vaak met ene Charlie online. Ze denkt dat hij een leeftijdsgenoot is, maar in werkelijkheid is hij al ruim de 30 gepasseerd. Wanneer ze hem voor het eerst in het echt ontmoet, misbruikt hij haar. Iedereen maakt zich zorgen om Annie, maar zij wil niet inzien dat Charlie haar gebruikt heeft.

Beoordeling
Dat het gebruik van internet gevaren met zich meebrengt is duidelijk en het is dan ook fijn dat een film als Trust aandacht besteedt aan het onderwerp ‘online sexual predators’. Regisseur David Schwimmer heeft zich jarenlang ingezet voor The Rape Foundation, waardoor hij op een respectvolle manier met het onderwerp weet om te gaan. De film richt zich namelijk ook op de gevolgen van zo’n verschrikkelijke gebeurtenis. Niet alleen Annie lijdt onder de situatie, maar ook haar ouders Will (Clive Owen) en Lynn (Catherine Keener). De frustratie van Will is duidelijk voelbaar wanneer Annie maar niet wil inzien wat er echt gebeurd is en niet wil helpen om Charlie te pakken te krijgen. Zij denkt immers nog dat hun “liefde” echt is. Hoe frustrerend dit ook was voor Will en voor de kijker, vind ik wel dat dit op een realistische manier in beeld is gebracht. Ik kon me goed voorstellen dat zo’n jong meisje uit naïviteit of misschien wel zelfbescherming dit niet onder ogen wilde zien.

Schwimmer wist een sterke cast te verzamelen voor Trust. De jonge Liana Liberato levert ondanks haar leeftijd een uitstekende acteerprestatie af. Het is een moeilijke rol die ze speelt, maar ze weet heel authentiek over te komen. Zij krijgt goed tegenspel van Clive Owen en Catherine Keener. Jason Clarke heeft een bijrol als FBI-agent en Viola Davis is te zien als maatschappelijk werkster die moeizaam het vertrouwen wint van de kwetsbare Annie.

Conclusie
Trust is een film die je aan het denken zet over een onderwerp waar nog niet genoeg over wordt gesproken.

rating-4stars


Trust is te zien op Netflix.

Review: The Best of Me (2014)

poster-thebestofmeAmanda (Michelle Monaghan, True Detective) komt na 21 jaar haar jeugdliefde Dawson (James Marsden, X-Men) weer tegen nadat zij door een tragedie van elkaar werden gescheiden. Ondanks dat Amanda getrouwd is, komen haar oude gevoelens weer naar boven.

Beoordeling
The Best of Me is na Message in a Bottle, A Walk to Remember, The Notebook, Nights in Rodanthe, Dear John, The Last Song, The Lucky One en Safe Haven alweer de 9e verfilming van een Nicholas Sparks boek. Speelde James Marsden in The Notebook nog the other guy die de liefde van Noah en Allie in de weg stond, in The Best of Me is hij de leading man. Al moet hij een groot deel van zijn screentime delen met Luke Bracey (Monte Carlo) die de jongere versie van zijn personage speelt. Bijzonder slechte casting overigens, want Bracey lijkt totaal niet op een jongere versie van Marsden en hij mist ook zijn charme. Liana Liberato (If I Stay) doet het beter als de jongere versie van Amanda, maar ook zij lijkt niet op Michelle Monaghan waardoor het lijkt of je naar twee verschillende films zit te kijken.

Conclusie
The Best of Me is een manipulatieve tranentrekker die zo’n 20 minuten te lang duurt. Het script is één grote cliché en de dialogen zijn af en toe cringe worthy, waardoor goede acteurs als Marsden en Monaghan slecht en houterig overkomen. Als ik een Nicholas Sparks verfilming wil zien, dan kijk ik nog wel een keer naar The Notebook of Dear John.

rating-2stars