BE COOL, SODAPOP

Tag: netflix

Review: Follow Me (2020)

Cole (Keegan Allen van Pretty Little Liars) vertrekt met vrienden naar Moskou om een exclusieve escape room te bezoeken voor zijn populaire vlog. Eenmaal in Moskou komen ze in contact met foute types wat grote gevolgen heeft voor hun trip.

Beoordeling
Follow Me wordt gepromoot als ‘van de regisseur van Escape Room‘. Op zich een slimme zet, want die film was vorig jaar een onverwachte hit. Groot verschil tussen Follow Me en Escape Room is dat laatstgenoemde nog interessante en verrassende kamers had met sympathieke personages om te volgen. Cole en zijn vrienden hier in Follow Me zijn irritant en het is moeilijk om met ze mee te leven (al moet ik zeggen dat ik net The Rental heb gekeken en zij waren veel erger), waardoor de film weinig urgentie heeft. Toegegeven Pretty Little Liars-acteur Keegan Allen is perfect gecast als onze social media obsessieve influencer en hij speelt hier prima. Ik heb niet veel goeds over de film te zeggen, maar Allen en de makers zetten hier wel mooi het contrast tussen realiteit en social media neer. De rest van de cast is helaas matig.

Het volgende is alleen spoilerig als je de trailer niet gezien hebt. Het is jammer dat Follow Me een Hostel-achtige twist neemt. Ik had liever een complexe escape room gezien dan mensen die op een stoel gemarteld worden. Dat is geen horror, dat is lui. Ik ben geen fan van de benaming torture porn, maar zo voelde dit wel. Over het einde ben ik al helemaal niet te spreken (al ben ik eerlijk gezegd wel benieuwd naar de gebeurtenissen die volgen als de credits eenmaal rollen). Al met al biedt Follow Me weinig nieuws en wat ze doen, doen ze helaas niet goed. Je kan beter Escape Room nog eens kijken.

Conclusie
Follow Me weet op geen enkel vlak het succes van Escape Room te evenaren. Deze film heeft weinig te bieden.

25 juli 2020
Review: Isn’t It Romantic (2019)

Natalie (Rebel Wilson) gelooft niet in de liefde. Op een dag wordt ze wakker in een romantische komedie. Hoe cynisch ze eigenlijk ook is, ze begint langzaam steeds meer open te staan voor de liefde.

Beoordeling
Isn’t It Romantic kreeg rond Valentijnsdag een bioscooprelease in Amerika, maar met dank aan Netflix kunnen wij de film meteen op ons gemakje thuis bekijken. Wat dat betreft is Netflix goed bezig op het romcom front, want eerdere releases als Set It Up en To All the Boys I’ve Loved Before waren ook zeer vermakelijk.

Isn’t It Romantic gooit het wel over een andere boeg. Het is geen traditionele romcom, maar onze heldin komt met veel tegenzin wel in deze wereld terecht. Regisseur Todd strauss-Schulson leverde met The Final Girls eerder een love letter aan de slasher film af en met Isn’t It Romantic doet hij eigenlijk hetzelfde voor romcoms. De film neemt op een intelligente manier het genre op de hak, dit in tegenstelling tot de domme spoof Date Movie dat het jaren eerder ook al probeerde. Daarnaast bezit Isn’t It Romantic net als The Final Girls veel hart en gaat het hier niet zozeer om liefde vinden, maar om lief zijn voor jezelf.

Rebel Wilson speelt een charmante hoofdrol en laat hier zien dat ze meer in huis heeft dan de komische rollen die we van haar gewend zijn. Ook de meer gevoelige momenten gaan haar goed af. Verder heeft ze goed samenspel met Adam Devine, die eerder met Rebel te zien was in de Pitch Perfect films. Liam Hemsworth heeft een grappige rol als haar love interest.

Conclusie
Isn’t It Romantic is een verfrissende romcom met een geslaagde twist en een charmante hoofdrol van Rebel Wilson.

6 maart 2019
Review: Cam (2018) met Madeline Brewer

In Cam ontmoeten we Alice (Madeline Brewer), een camgirl onder de naam Lola. Ze haalt veel plezier uit haar werk en probeert zich onder de 20 populairste camgirls te scharen. Op een dag wordt Lola’s account overgenomen door een dubbelganger.

beoordeling

Cam is onlangs toegevoegd aan Netflix. In horror kringen had ik veel goede dingen over deze film gehoord. Het horror aspect vind ik zelf minimaal. Je zou het kunnen vergelijken met een aflevering van Black Mirror. Neemt niet weg dat Cam op zichzelf een interessante film is, horror is niet nodig. In mijn ogen is Cam een metafoor voor social media. Sommige mensen zijn zo geobsedeerd met een perfect beeld van zichzelf creëren dat ze zichzelf daarin verliezen en social media uiteindelijk hun leven overneemt.

Madeline Brewer, die we nog kennen van Orange is the New Black en The Handmaid’s Tale, speelt hier sterk en zet een fearless performance neer. Wat ik verder kan waarderen is dat de makers ervoor hebben gekozen om de nudity op een laag pitje te houden. Niet dat ik nou zo preuts ben, maar het zou afleiden van waar de film werkelijk om draait en gelukkig doet Cam zichzelf daarin niet tekort.

conclusie

Cam geeft een respectvol kijkje in de wereld van een camgirl en serveert het met een vleugje Black Mirror.

30 november 2018
Review: The Haunting of Hill House (2018) op Netflix

In hun jeugd woonden Steven (Michiel Huisman), Shirley (Elizabeth Reaser), Theo (Kate Siegel), Luke (Oliver Jackson-Cohen) en Nell Crain (Victoria Pedretti) met hun ouders (Carla Gugino en Henry Thomas) in Hill House, een groot landhuis wat later bekend zal staan als een spookhuis. Een tragedie brengt de familie Crain weer bij elkaar en de nu volwassen kinderen ontdekken wat er al die jaren geleden nu werkelijk in Hill House is gebeurd.

Beoordeling
The Haunting of Hill House is losjes gebaseerd op het gelijknamige boek van Shirley Jackson. Eerder kregen we al verfilmingen in de vorm van The Haunting (1963) en het minder geslaagde The Haunting (1999) met Liam Neeson en Catherine Zeta-Jones. In handen van Mike Flanagan (Oculus, Hush, Ouija: Origin of Evil en Gerald’s Game) komt het verhaal veel beter tot zijn recht. In deze 10-delige serie weet hij het beroemde verhaal eigen te maken, maar er zitten genoeg elementen uit het origineel in voor de liefhebbers. Wat wel belangrijk is om te weten is dat The Haunting of Hill House heel erg character driven is dus verwacht geen grote horror show. Flanagan neemt in de eerste vijf afleveringen de tijd om alle Crain kinderen te introduceren en in aflevering zes “Two Storms” staat een hoop familiedrama centraal. Laat me duidelijk zijn: dit zie ik niet als iets slecht. Aflevering vijf “The Bent-Neck Lady” en “Two Storms” vind ik de sterkste afleveringen van de serie, zelfs wanneer de horror wat meer op de achtergrond staat en dit zeg ik als grote horror fan. Verder laat Flanagan – vooral met “Two Storms” – zien dat hij ook technisch gezien erg sterk is, want de tracking shots in deze aflevering zijn uitstekend. Geloof me wanneer ik zeg dat ik Emmy’s naar Flanagan wil gooien.

De casting is ook sterk. Veel acteurs kennen we uit eerdere Flanagan projecten. Zo zagen we Elizabeth Reaser en haar jongere versie Lulu Wilson eerder moeder en dochter spelen in Ouija: Origin of Evil. Carla Gugino schitterde in Gerald’s Game en Flanagans echtgenote Kate Siegel duikt in meerder van zijn projecten op. En dan hebben we het nog niet eens gehad over Henry Thomas, Samantha Sloyan, James Lafferty en Annabeth Gish. Het is bijzonder dat de acteurs echt familie van elkaar lijken en ook de jongere acteurs zijn (qua gelijkenis) goed gecast. Michiel Huisman heeft een beetje een ondankbare rol als non-believer van de groep. Timothy Hutton is een welkome toevoeging als patriarch van de Crain familie.

Zijn er ook minpunten? Uhh.. niet veel. Zelf was ik alleen niet zo enthousiast over het einde wat ik nogal anticlimactisch vond. Ik heb wel een paar traantjes moeten laten dus ze deden in ieder geval iets goed. Persoonlijk vond ik na de opbouw van de eerste helft van het seizoen, zeker na “The Bent-Neck Lady”, dat de serie wel met een klapper had mogen eindigen en eigenlijk was het einde vrij ingetogen bij gebrek aan een beter woord.

Beoordeling
Moderne horror maestro Mike Flanagan levert met The Haunting of Hill House een masterclass televisie maken af.

15 oktober 2018
Review: To All the Boys I’ve Loved Before (2018)

Lara Jean (Lana Condor) schrijft liefdesbrieven aan haar crushes. Deze brieven schrijft ze voor zichzelf, niet met het idee om ze daadwerkelijk te versturen. Op een dag blijken de brieven toch verstuurd te zijn en moet Lara Jean de gevolgen onder ogen zien, want één van de brieven is gericht aan buurjongen Josh (Israel Broussard), het ex-vriendje van haar zus Margot (Janel Parrish).

Beoordeling
De romantische komedie lijkt een uitstervend genre, maar gelukkig is Netflix goed bezig. Onlangs kregen we de verrassend leuke romcom Set It Up met Glen Powell en nu is er To All the Boys I’ve Loved Before, gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Jenny Han. Wat deze film bijzonder maakt is dat de hoofdpersoon, onze heldin Lara Jean, van Aziatische afkomst is. Dit is iets wat we niet vaak zien binnen het genre en als iemand van deels Aziatische afkomst kan ik dit wel waarderen (overigens draait nu toevallig ook romcom Crazy Rich Asians met een all Asian cast in de bios). Verder biedt To All the Boys weinig nieuws. Op zich is het plot wel origineel (de brieven die verstuurd zijn), maar de uitwerking is vrij standaard (coole gozer krijgt toch gevoelens voor onze quirky heldin). Niet dat dit heel storend is, want de leads (Lana Condor en Noah Centineo) zijn heel charmant en spelen prima. Daarnaast zijn er aardige bijrollen voor Janel Parrish (Mona van Pretty Little Liars!), Israel Broussard (Happy Death Day!) en John Corbett (My Big Fat Greek Wedding).

Conclusie
To All the Boys I’ve Loved Before is een charmante romcom met een sympathieke Lana Condor in de hoofdrol.

20 augustus 2018