Categorie: Reviews

Recensie: The Running Man (2025)

Om geld te verdienen om zijn gezin een beter leven te geven, doet Ben Richards (Glen Powell) mee aan het levensgevaarlijke televisieprogramma The Running Man.

Beoordeling

The Running Man is gebaseerd op een boek van Stephen King en werd in 1987 al verfilmd met Arnold Schwarzenegger in de hoofdrol. Edgar Wright is verantwoordelijk voor deze nieuwe film, en schreef samen Michael Bacall het script na hun eerdere samenwerking aan Scott Pilgrim vs. the World. Wright blijft hier trouwer aan het boek dan de Schwarzenegger versie. Hoewel het verhaal al dik 40 jaar oud is, voelt het niet ver van de realiteit verwijderd. Health care is al niet te betalen in de VS, dus hoe lang zal het duren voordat we echt zo’n show gaan krijgen? Niet lang als ik kijk naar de poppenkast van de huidige potus.

Ondanks de zware onderliggende thematiek van de film, is The Running Man vooral een vermakelijke zit doordat het goed in balans is. Het is een actievolle film geworden. Wright houdt een vlot tempo aan om de adrenaline lekker te laten pompen. Het zakt tegen het einde helaas wel in. De humor mag er ook zijn; zo kon ik de Kardashian-achtige show waarderen waar Richards met pijn naar kijkt.

Glen Powell speelt een sterke hoofdrol, zonder teveel op z’n charme te leunen. Is dit de film die hem op de A-list zet? Nee, dat denk ik niet, maar hij is goed op weg. Bijrollen van Colman Domingo, Josh Brolin, William H. Macy, Jayme Lawson, Katy O’Brian zijn dik in orde, met Michael Cera als uitblinker. Karl Glusman krijgt niet genoeg te doen, wat helaas vaker gebeurt in zijn carrière (zie Nocturnal Animals en Civil War).

Conclusie

Houd je van dystopische films die iets te dichtbij de realiteit liggen? Dan mag je The Running Man niet missen!

13 november 2025
Recensie: Regretting You (2025)

De relatie tussen Morgan (Allison Williams) en haar tienerdochter Clara (McKenna Grace) komt onder druk te staan na een tragisch ongeval, waardoor familie geheimen aan het licht komen.

Beoordeling

Regretting You is een verfilming van het gelijknamige boek van bestseller auteur Colleen Hoover. Vorig jaar zagen we de verfilming van haar populaire boek It Ends With Us met Blake Lively in de bios, en volgend jaar schitteren Maika Monroe (Longlegs) en Tyriq Withers (Him) in een verfilming van Reminders of Him. Is Hoover de nieuwe Nicholas Sparks? Daar lijkt het wel op.

Voor de verfilming van Regretting You hebben ze Josh Boone gestrikt, die ons eerder de succesvolle verfilming van The Fault in Our Stars bracht. Voor zijn nieuwste film zijn de tissues niet nodig. Een tearjerker is Regretting You niet ondanks alle tragedie. Daar is de film helaas te oppervlakkig voor, maar een vermakelijk romantisch drama is het zeker. Ik had niet zoveel met alle tienerdrama van Clara en vriendje Miller (Mason Thames), wel met het verhaal van de volwassen personages. Dat is misschien juist het mooie van Regretting You, dat er voor ieder wat wils is.

Ik ben er nog niet van overtuigd dat Girls-actrice Allison Williams echt leading lady materiaal is. Ik vind haar de zwakke schakel in een getalenteerde cast. Ze komt te vlak over, wat prima is voor een M3gan film, maar niet in een drama als deze. McKenna Grace (de nieuwe Ghostbusters films) is sterker in de dramatische scènes. Ze krijgt goed tegenspel van Mason Thames (The Black Phone), haar real life vriendje. Ook Dave Franco, Scott Eastwood, Sam Morelos (Summer of 69) en Willa Fitzgerald spelen prima rollen. Alleen Clancy Brown had als opa van Miller wat meer te doen mogen krijgen.

Al met al is Regretting You een vermakelijk zit, maar ook heel makkelijk om weer te vergeten.

23 oktober 2025
Recensie: Eddington (2025)

Het is de zomer van 2020. Voor sheriff Joe Cross (Joaquin Phoenix) zijn de covid maatregelen maar het begin van een berg aan ellende in het kleine stadje Eddington in New Mexico.

Beoordeling

Er is een aflevering van Community genaamd “Social Psychology” (#1.04), waarin Troy en Abed deelnemen aan een experiment om Annie een plezier te doen. Ze krijgen steeds te horen dat het experiment zo gaat beginnen en dit duurt op een gegeven moment zo lang, dat Troy een totale breakdown krijgt. Als je denkt, waarom vertel je dit verhaal: zo voelde ik me tijdens het kijken van de nieuwe Ari Aster film Eddington. Ik heb nog net niet kruipend de zaal verlaten, maar m’n ‘sanity’ hing aan een zijden draadje.

Eddington wil veel te veel. Het is een satire, een drama, en het wil commentaar geven op ook weer teveel dingen (o.a. covid, misbruik, BLM). Gaat dit ergens heen? Nee, want Aster besluit er dan weer een totaal andere film van te maken. Deze onzin duurt veel te lang (2,5 uur) en heeft meer eindes dan Return of the King.

Het enige pluspunt is het acteerwerk van Joaquin Phoenix, die weer in topvorm is. Emma Stone en Austin Butler voegen in hun bijrollen niet veel toe.

Meer heb ik niet te zeggen over Eddington. Ik heb al genoeg tijd van mijn leven hieraan verspild. Maar die aflevering van Community, ja, dat is pas een aanrader.

ps. Ari Aster, ga terug naar horror. Hereditary en Midsommar waren top.

16 oktober 2025
Recensie: The Long Walk (2025)

Vijftig jongens doen mee aan de jaarlijkse wedstrijd ‘The Long Walk’. De winnaar krijgt een groot geldbedrag en de kans om z’n leven te veranderen. De regels zijn simpel: houd een bepaald tempo aan zonder te stoppen, anders word je na 3 waarschuwingen neergeschoten.

Beoordeling

The Long Walk is gebaseerd op een verhaal van Stephen King, destijds geschreven onder zijn pseudoniem Richard Bachman. Van een vrij simpel concept hebben scenarioschrijver JT Mollner (Strange Darling) en regisseur Francis Lawrence (The Hunger Games franchise) een boeiende film weten te maken. Ze weten het tempo er goed in te houden, al gaat dat wel ten koste van de nodige character development. De dood van de eerste personages hebben weinig impact, omdat je bijna niets van ze te weten komt. Tegen het einde wordt het lastiger om afscheid van personages te nemen en hoop je, tegen beter weten in, dat ze het toch gaan overleven. Helaas, zowel de wedstrijd als de film zelf zijn genadeloos. Nee, The Long Walk is geen film voor een romantische date night. Al dit zinloze geweld is om moedeloos van te worden.

Dat je toch iets om bepaalde personages geeft, komt voornamelijk door de sterke jonge cast. Zo zien we Cooper Hoffman (Licorice Pizza), Charlie Plummer (The Clovehitch Killer), nieuwkomer Tut Nyuot, Garrett Wareing (Ransom Canyon) en Roman Griffin Davis (Jojo Rabbit) goede rollen spelen, maar de MVP hier is toch echt David Jonsson. Na eerder indruk te hebben gemaakt in Alien: Romulus, laat Jonsson met een charismatische performance in The Long Walk zien dat hij een glansrijke carrière tegemoet gaat. Mark Hamill en Judy Greer maken het beste van hun beperkte bijrollen.

Als minpuntje wil ik nog het einde van de film noemen. Deze wending voelde voor mij niet helemaal verdiend.

Conclusie

The Long Walk zal een lange indruk achterlaten.

9 oktober 2025
Recensie: body horror Together (2025)

In Together verhuizen Millie (Alison Brie) en Tim (Dave Franco) van de stad naar het platteland voor Millie’s nieuwe baan. Na dik 10 jaar zit er weinig passie in hun relatie, maar een incident brengt de twee dichter naar elkaar. Misschien iets te dichtbij.

Beoordeling

Community-ster Alison Brie en Dave Franco (Now You See Me) zijn net als hun personages in Together al dik 10 jaar samen, maar lijken nog lang niet uitgekeken op elkaar. Eerder werkten ze al samen aan horror The Rental (met Franco op de regiestoel) en The Disaster Artist, al krijgen ze nu pas de kans om echt samen te schitteren. Deze body horror had niet zo goed gewerkt zonder hun chemie. Brie en Franco weten gelukkig, in tegenstelling tot hun personages, wel het beste uit elkaar te halen. Ik heb Franco nog nooit beter gezien! Ze verkopen de pure paniek van de body horror goed, maar ook alle relatie drama spelen ze sterk.

De body horror zelf is vrij mild. Ergens las ik dat iemand het ‘body horror voor beginners’ noemde en daar ben ik het wel mee eens. Het Oscar-genomineerde The Substance met Demi Moore is in vergelijking gruwelijker dan Together, maar dat mag de pret niet drukken.

Uiteindelijk is de body horror maar een manier om de echte thema’s van de film in beeld te brengen. Together is bovenal een film over relaties met thema’s als bindingsangst en afhankelijkheid. Ergens wordt nog een jeugdtrauma aangestipt voor Franco’s personage. Helaas wordt dit niet goed uitgewerkt, en lijkt het alleen te worden gebruikt voor een paar extra schrikmomenten. Ook de andere thema’s blijven wat oppervlakkig. Hoewel ik me goed heb vermaakt met Together, denk ik dat het met wat meer diepgang echt een topper was geweest. Ondanks de minpuntjes bevindt de film zich wel stevig in mijn top 10 van 2025.

2 oktober 2025