BE COOL, SODAPOP

Auteur: Gwen

Lijstje: top 5 romantische komedies

Happy Valentine’s Day! Ik hou romantische komedies, maar ik heb het gevoel dat er de afgelopen jaren nog maar weinig goede romcoms worden gemaakt. Gelukkig zijn er genoeg romcoms die na meerdere malen kijken nog steeds leuk zijn! Hier mijn top 5 (exclusief tienerkomedies):

1) My Best Friend’s Wedding (1997)
Met: Julia Roberts, Dermot Mulroney, Cameron Diaz
Julianne (Roberts) en Michael (Mulroney) zijn exen en elkaars beste vrienden. Wanneer Michael vertelt dat hij gaat trouwen met Kimmy (Diaz), realiseert Julianne dat zij nog gevoelens voor hem heeft en probeert ze hem terug te winnen.

2) While You Were Sleeping (1995)
Met: Sandra Bullock, Bill Pullman, Peter Gallagher
De eenzame Lucy (Bullock) redt het leven van Peter (Gallagher), op wie zij al een tijdje verliefd is. Hij ligt in een coma en door een misverstand denkt zijn familie dat Lucy zijn verloofde is. Wanneer zij Jack (Pullman), de broer van Peter, ontmoet, krijgt zij gevoelens voor hem.

3) Notting Hill (1999)
Met: Hugh Grant, Julia Roberts, Rhys Ifans
Britse boekwinkel eigenaar William (Hugh Grant) valt voor America’s sweetheart, actrice Anna Scott (Roberts). Wat valt er nog meer te zeggen over deze perfect gecaste klassieker?

4) 13 Going on 30 (2004)
Met: Jennifer Garner, Mark Ruffalo, Judy Greer
Nadat ze is vernederd op haar 13e verjaardag wenst Jenna dat ze 30 kon zijn. Wanneer Jenna (nu Garner) ontwaakt is ze 30 en succesvol, maar niet meer bevriend met haar beste vriend Matt (Ruffalo). Ze besluit hem op te zoeken en hoewel hij al een relatie heeft, blijkt er toch nog een klik te zijn.

5) Sleepless in Seattle (1993)
Met: Tom Hanks, Meg Ryan, Bill Pullman
Na het overlijden van zijn vrouw verhuist Sam (Hanks) met zijn zoontje Jonah naar Seattle. Na 1,5 jaar vindt Jonah dat zijn vader op zoek moet gaan naar een nieuwe vrouw. Hij overtuigt Sam zijn verhaal te doen op de radio en zijn verhaal wordt gehoord door allerlei vrouwen die voor hem vallen, waaronder de al verloofde Annie (Ryan).

En 5 andere romantische komedies die ook leuk zijn: Serendipity (2001), 50 First Dates (2004), One Fine Day (1996), How To Lose a Guy in 10 Days (2003) en A Lot Like Love (2005).

Welke romcoms zijn jouw favorieten?

14 februari 2015
Trailer park: Aloha (2015)

Untitled Cameron Crowe Project heeft eindelijk een naam: Aloha. Crowe, verantwoordelijk voor Jerry Maguire, Almost Famous en Elizabethtown, is één van mijn favoriete filmmakers. Maar na het zien van de trailer voor zijn nieuwste film vraag ik mij af of hij kampt met een tekort aan inspiratie. Wanneer Brian (Bradley Cooper) een belangrijke opdracht niet weet te volbrengen, krijgt hij dit te horen van zijn baas (Alec Baldwin). Vervolgens gaat hij naar een andere plek, in dit geval Hawaii, waar hij een quirky blondine (Emma Stone) ontmoet. Aloha heeft, ogenschijnlijk, bijna hetzelfde plot als Crowes eerdere film Elizabethtown (2005) met Orlando Bloom die in de film werd ontslagen door zijn baas Alec Baldwin, vervolgens naar Elizabethtown in Kentucky ging en verliefd werd op Kirsten Dunst.

Hopelijk weet Cameron Crowe ons te verrassen met Aloha. Aan de cast ligt het niet, want naast Cooper, Stone en Baldwin zien we ook Rachel McAdams, John Krasinski en Bill Murray.

Aloha is vanaf 27 augustus in de Nederlandse bioscopen te zien.

12 februari 2015
Review: Stonehearst Asylum (2014)

Edward Newgate (Jim Sturgess, Across the Universe), een arts, gaat een soort stage lopen bij psychiatrische instelling Stonehearst Asylum. Al snel wordt hij verliefd op één van de patiënten, de mooie Eliza Graves (Kate Beckinsale, Underworld). Zij waarschuwt Edward dat hij zo snel mogelijk moet vertrekken. Edward weigert te gaan en komt vervolgens achter een gruwelijk geheim.

Beoordeling
Wanneer ik een film als Stonehearst Asylum zie, ook bekend onder de titel Eliza Graves, dan vraag ik mij af of er in de tussentijd veel aan het script is veranderd sinds de casting van Michael Caine en Ben Kingsley en het eindproduct. Waarom zouden deze heren kiezen voor deze film? Het verhaal is gebaseerd op een short story van Edgar Allan Poe en op zich is dit verhaal een goed uitgangspunt voor een film. En met acteurs als Caine en Kingsley in de cast moet het wel wat worden toch? Op zich is het een vermakelijke film, maar één met veel gebreken. Jim Sturgess paste niet bij het plaatje. Het geheeld oogde niet gothisch en mysterieus genoeg, maar goedkoop en sfeerloos. Er was niet genoeg Jason Flemyng. En de film duurde te lang. Ja, Eliza Graves is geweldig en mooi, dat weten we nou wel. Maar waarom heeft ze het oor van haar man afgebeten? Omdat ze “hysterisch” was?! Wat meer achtergrond informatie was welkom geweest.

Het volgende deel bevat SPOILERS

Wat ik wel kon waarderen is dat de film speelde met het idee dat de gekken het beter deden aan het roer van Stonehearst dan de professionals. In plaats van de brute en onmenselijke psychiatrische behandelingen van Caine koos Kingsley ervoor de patiënten meer vrijheden te geven om zich te ontwikkelen en ze niet plat te spuiten met medicatie. Wie van de twee is er nou gekker?

Einde SPOILERS

Conclusie
Stonehearst Asylum heeft een interessant verhaal, maar de film als geheel is niet goed uitgewerkt.

11 februari 2015
The Walking Dead recap: What Happened and What’s Going On

The Walking Dead is terug! In de vorige aflevering zagen we hoe Rick en de anderen Beth probeerden te redden, maar crazy cop Dawn schoot haar neer. Beth is dood, iedereen is sad, maar Noah is nu het nieuwste lid van Team Rick.

“What Happened and What’s Going On” (#5.09) | De aflevering opent met een begrafenis. Rick, Michonne, Tyreese en Glenn gaan, als eerbetoon aan Beth, proberen om Noah naar huis te brengen. Maar helaas, zijn woonplaats is walker city geworden. Rick, Michonne en Glenn besluiten om proviand en andere dingen te gaan zoeken terwijl eeuwige babysitter Tyreese achterblijft bij de door verdriet overspoelde Noah. Tyreese probeert hem gerust te stellen door te zeggen dat Noah nu bij hun groep hoort, maar Noah hinkelt weg richting zijn huis. Tyreese gaat met Noah het huis in. Terwijl Noah bij het lichaam van zijn moeder zit, raakt Tyreese in een andere kamer afgeleid door foto’s op de muur van de broertjes van Noah. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik zou tijdens een zombie apocalypse hyper alert zijn dat er overal walkers zouden kunnen zitten. Tyreese wordt gebeten in zijn arm (NOOOOO!!!) en Noah schakelt al snel zijn walker broertje uit om vervolgens Rick en co. te zoeken voor hulp.

Toch naar Washington? | Rick, Michonne en Glenn hangen rond bij afgehakte walker onderlichamen (waar zijn de bovenlichamen?!) wanneer een vermoeide Michonne oppert dat ze, ondanks de leugens van Eugene, toch naar Washington moeten gaan. Ze hebben daar de beste kans om te overleven. Rick gaat verrassend makkelijk akkoord. Wanneer ze Noah om hulp horen roepen, rennen ze op het geschreeuw af en weten ze hem te redden van walkers en gaan ze op zoek naar Tyreese.

Conversations with Dead People | Met Tyreese gaat het ondertussen niet zo goed. Hij ziet dode Termite Martin die oppert dat Tyreese deze kettingreactie van gebeurtenissen in gang heeft gezet doordat Tyreese hem niet heeft vermoord toen hij de kans kreeg. Dode Bob (yay! Bob!) denkt van niet: alles wat is gebeurd, heeft zo moeten gebeuren. Dode Lizzie en Mika troosten Tyreese met het idee dat het zo beter is. The Governor, ook dood, probeert Tyreese te zieken. Waarom kon Tyreese niet Herschel zien in plaats van patchy? Ik ben The Gov al meer dan zat. Tot slot ziet Tyreese Beth met haar gitaar die een liedje voor hem zingt. Oh, en tussendoor heeft Tyreese zijn al gebeten arm nogmaals moeten laten bijten om een voorwerp te zoeken om een walker te doden.

Afscheid | Terwijl Tyreese zich inbeeldt dat Lizzie en Mika zijn hand nemen is het in werkelijkheid Rick die hem beet pakt terwijl Michonne zijn arm afhakt. Ze sleuren Tyreese mee naar de auto waar ze tegen een andere auto botsen gevuld met walker bovenlichamen?!?! EWWW! Onderweg beeldt Tyreese zich in dat hij niet met Rick, Glenn, Michonne en Noah in de auto zit, maar met Bob, Beth, Lizzie en Mika. Het is tijd om te gaan. En het blijkt dat de begrafenis die wie aan het begin van de aflevering zagen niet die van Beth was, maar die van Tyreese. *snif*

Over de aflevering | “What Happened and What’s Going On” is een mooie swan song voor Chad L. Coleman die de rol van Tyreese speelt. Ik vind het jammer dat zijn personage dood is, al zat ik er al bijna het hele seizoen op te wachten. Ondanks dat zijn pacifistische denkwijze voor wat frustratie zorgde, was Tyreese een good guy en Coleman speelde top. Wat ik ook jammer vind is dat er naast het overlijden van Tyreese (zo vlak na Beth en Bob nog wel!) en het besluit om naar Washington te gaan er eigenlijk vrij weinig is gebeurd om het verhaallijn vooruit te duwen. Al zullen we waarschijnlijk nog wel de persoon of personen gaan ontmoeten die afgehakte bovenlichamen van walkers verzamelen. Maar goed, het was leuk om Bob, Beth, Lizzie, Mika, Martin en zelfs The Gov nog even te zien.

Wat vind jij van deze aflevering? Ga je Tyreese missen?

Image credit: screencapped.net

10 februari 2015
Women in horror maand: over horror, gender en vrouwenhaat

Februari is ‘Women in horror month’, een maand waarin vrouwen in het horror genre gevierd worden. Horror heeft nogal een slechte reputatie. Er lijkt vaak sprake te zijn van misogynie, ofwel vrouwenhaat. Niet alleen worden vrouwen in horrorfilms vaak afgeslacht en door mannen nog wel, maar ook achter de schermen hebben vrouwen een achtergestelde positie. Veel horrorfilms zijn gemaakt door mannen en de grote namen in het genre zijn die van mannen als John Carpenter, Wes Craven, Tobe Hooper en modernere namen als James Wan en Eli Roth.

Essie Davis en Noah Wiseman The Babadook (2014)
Jennifer Kent heeft vorig jaar veel succes gehad met The Babadook, een horrorfilm die zij zelf geschreven en geregisseerd heeft. Haar omgeving reageerde minder enthousiast:

“A lot of people, when I spoke to them, as a woman, and said, ‘Oh, I’m directing a horror film,’ it was like I was directing a snuff film or porno or something terrible,” she says. “The view on horror is that bad.”

Als vrouw zijnde en liefhebber van horrorfilms heb ik eigenlijk nooit zo naar horror gekeken. Zijn het niet vrouwen als Nancy, Kristen en Alice die Freddy Krueger hebben verslagen? Is het niet Sidney die Ghostface al vier Scream films te slim af is geweest? Was het niet Erin die de arm van Leatherface heeft afgehakt, een baby heeft gered van een gestoorde familie en vervolgens wist te ontsnappen in The Texas Chainsaw Massacre remake? En zijn het niet mannen geweest die deze stoere en dappere vrouwen bedacht hebben? Is dit dan vrouwenhaat? Horror zit juist vol female empowerment!

Jessica Biel in The Texas Chainsaw Massacre (2003)
Ik denk niet dat horror een genre is dat vrouwen haat of voor vrouwenhaters is. Ik vat het niet persoonlijk op dat er vrouwen worden vermoord in horrorfilms en heb niet het gevoel dat het vrouwen zijn die speciaal victimized worden in deze films. Want Sidney heeft alle Scream films overleefd, maar mannelijke personages als Randy, Derek, Cotton en Robbie niet. Toch hoor ik niemand klagen over misandrie (mannenhaat). Met name de zogenaamde torture porn (geen fan van deze benaming) heeft een slechte reputatie, terwijl de bekendste voorbeelden uit deze subgenre vrouwen niet speciaal als doelwit hebben: Saw en Hostel. Natuurlijk zullen er wel horrorfilms zijn die de marteling van vrouwen op allerlei vlakken exploiteren (denk aan rape-revenge horror en extremere torture porn) en waarschijnlijk zitten er wel vrouwenhaters bij die die films hebben gemaakt of die films leuk vinden. Maar horror is qua genre heel breed en er zijn genoeg films waarin vrouwen niet alleen maar het slachtoffer zijn. Het zijn er misschien niet veel, maar er zijn horror films waarin vrouwen de killer zijn.

Felicity Jones in The Theory of Everything (2014)
Wanneer we kijken naar de rol van vrouwen in horror in vergelijking met andere genres dan brengen we het er niet zo slecht vanaf. In genoeg films zijn vrouwen alleen maar de love interest, de trophy wife of zeurende vrouw van de mannelijke hoofdpersoon. We hangen er maar wat bij. Van de 8 films genomineerd voor de Oscar voor Best Picture dit jaar is er maar één actrice genomineerd voor haar hoofdrol in één van die films in tegenstelling tot 4 van de acteurs die genomineerd zijn voor hun hoofdrol. En die ene actrice, Felicity Jones voor The Theory of Everything, speelt de vrouw van Stephen Hawking. En in al die 8 films zijn de meeste of belangrijkste rollen weggelegd voor mannen. Misogynie of onverschilligheid? In horror kicken vrouwen tenminste nog ass! Kiezen daarom gerespecteerde actrices als Vera Farmiga, Jessica Chastain en Rose Byrne voor rollen in horrorfilms als The Conjuring, Mama en Insidious?

Wat betreft het gebrek aan vrouwen die werkzaam zijn in de horror industrie: is dit niet iets wat geldt voor de gehele film industrie? Mannen staan aan de top. Alle regisseurs die dit jaar genomineerd zijn voor een Oscar zijn allemaal van het mannelijke geslacht. Het is goed dat Women in Horror Month extra aandacht besteedt aan de positie van vrouwen in de horror industrie, maar misschien moeten we toch breder kijken naar de positie van vrouwen in de gehele film industrie.

Bekijk de officiële website voor meer informatie over Women in Horror Month.

9 februari 2015