In Strange Darling loopt een one night stand totaal uit de hand. Wat een spannend avondje had moeten worden, verandert in een ware nachtmerrie.
Beoordeling
Helaas heb ik Strange Darling vorig jaar in de bioscoop gemist, anders had deze verrassende thriller waarschijnlijk in mijn top 10 van 2024 gestaan. Dit is echt een film die je zonder teveel voorkennis moet kijken, dus eigenlijk zou ik je willen adviseren om niet verder te lezen.
Toevallig is dit de tweede film in een week tijd die ik heb gezien met een verhaal dat op non-lineaire wijze wordt verteld. In tegenstelling tot in drama We Live in Time, heeft deze stijl van filmmaken in Strange Darling wel een functie. Het zorgt op een creatieve manier voor spanning en misleiding. Het tempo zit er goed in: regisseur JT Mollner maakt efficiënt gebruik van iedere minuut van de maar anderhalf uur durende speeltijd. Je blijft gissen hoe dit verhaal gaat aflopen. Nadat alle puzzelstukjes op z’n plek zijn gevallen, realiseer je je dat dit een film is die zeker een rewatch waard is.
Hoofdrollen in deze thriller zijn voor genre favoriet Kyle Gallner, laatst nog te zien in Smile 2, en de relatief onbekende Willa Fitzgerald. Ze spelen sterke hoofdrollen en hebben goede chemie samen. Vooral Fitzgerald verrast, nadat ik haar eerder een zwakke link vond in de tv serie Scream, waarin zij de hoofdrol speelt. Gallner is altijd goed en hard op weg om een mooie carrière op te bouwen.
In Wolf Man keert Blake (Christopher Abbott) terug naar zijn ouderlijk huis, samen met zijn vrouw Charlotte (Julia Garner) en dochter Ginger (Matilda Firth). Onderweg worden ze door iets aangevallen. Blake raakt gewond en lijkt gedurende de nacht te transformeren.
beoordeling
Filmmaker Leigh Whannell is misschien nog geen bekende naam bij het grote publiek, maar horror fans kennen hem maar al te goed. Zonder Whannell hadden we geen Saw franchise gehad; hij schreef het script van de eerste 3 films en speelde ook nog eens de rol van Adam. Daarnaast maakte hij zelf Insidous: Chapter 3, Upgrade met Logan Marshall-Green en The Invisible Man, allemaal prima films. Wolf Man is helaas Whannell’s eerste misser.
Spanning is het grootste deel van de tijd ver te zoeken. Whannell weet een mysterieus en onheilspellend sfeertje te creëren, maar spannender dan dat wordt het eigenlijk niet. Met vlagen is Wolf Man best een saaie zit. Het script is zwak; heel voorspelbaar en de dialogen zijn om te huilen. Christopher Abbott (Poor Things) doet ontzettend zijn best om er nog iets van te maken en zet een goede rol neer. Van Julia Garner (Ozark) kan ik helaas niet hetzelfde zeggen. Ze speelt heel vlak en passief. Girl, als het jou al niet boeit wat er allemaal gebeurt, hoe moet het mij dan iets interesseren? Graag had ik een levendige actrice naast Abbott gezien, want dan was de film zeker iets beter te pruimen geweest.
De transformatie van Blake wordt goed in beeld gebracht. De make up en practical effects mogen er zijn, al moet je geen harige weerwolf verwachten.
Last van de januari blues? Hopelijk vrolijk deze film preview 2025 je een beetje op! Het nieuwe filmjaar is inmiddels goed gestart met Nosferatu en We Live in Time, maar wat staat er in 2025 nog meer op de planning? Hier de 10 films waar ik het meeste naar uitkijk dit jaar!
10. Final Destination: Bloodlines
Regie: Zach Lipovsky & Adam B. Stein
Met: Brec Bassinger, Teo Briones en Tony Todd
Release: onbekend
In 2016 schreef ik al dat het tijd wordt voor Final Destination 6 en nu, bijna 10 jaar later, komt mijn wens eindelijk uit! Er is nog niet veel bekend over Final Destination: Bloodlines, maar wel dat het in 2025 een release krijgt en horror icoon Tony Todd voor zijn dood in 2024 nog aan de opnames heeft kunnen deelnemen.
9. The Fantastic Four: First Steps
Regie: Matt Shakman
Met: Pedro Pascal, Vanessa Kirby, Joseph Quinn, Ebon Moss-Bachrach
Release: 24 juli (bios)
Na Fantastic Four (2005), Fantastic Four (2015) komt in 2025 poging nummer 3, The Fantastic Four: First Steps. Pedro Pascal, Vanessa Kirby, Joseph Quinn en Ebon Moss-Bachrach zijn zo dapper geweest om de hoofdrollen te accepteren, en laten we hopen dat het beter afloopt dan de vorige Fantastic Four met Miles Teller en Michael B. Jordan.
8. Jurassic World: Rebirth
Regie: Gareth Edwards
Met: Scarlett Johansson, Jonathan Bailey, Ed Skrein, Mahershala Ali
Release: 3 juli (bios)
De Jurassic Park franchise maakte 10 jaar geleden een goede comeback met Jurassic World, maar van sequels Fallen Kingdom en Dominion werd ik niet heel vrolijk. Waarom dan toch Jurassic World: Rebirth op deze lijst? Ik moet er vertrouwen in hebben dat Scarlett Johansson niet zomaar voor deze sequel heeft gekozen. Ze schijnt ook nog eens fan te zijn van de Jurassic Park films dus hopelijk blaast ze de franchise weer nieuwe leven in.
7. Companion
Regie: Drew H ancock
Met: Jack Quaid, Sophie Thatcher, Lukas Gage
Release: 30 januari (bios)
Een meet cute verandert in iets duisters in thriller Companion, geproduceerd door de makers van Barbarian. Meer hoef ik eigenlijk niet te weten! En lang hoeven we niet te wachten, want Companion draait eind januari al in de bioscoop.
6. The Monkey
Regie: Osgood Perkins
Met: Theo James, Elijah Wood, Tatiana Maslany
Release: 20 februari (bios)
Na een grote hit te hebben gescoord met Longlegs vorig jaar, komt regisseur Osgood Perkins in februari alweer met een nieuwe horrorfilm: The Monkey. Het ziet er totaal gestoord uit, op een goede manier!
5. Mickey 17
Regie: Bong Joon Ho
Met: Robert Pattinson, Toni Collette, Steven Yeun
Release: 17 april (bios)
Van regisseur Bong Joon Ho (Parasite) kunnen we natuurlijk weer iets bijzonders verwachten. Robert Pattinson wordt op een belangrijke missie de ruimte ingestuurd, waar alle gevaarlijke klusjes voor hem zijn. De bijrollen mogen er ook zijn: toppers Mark Ruffalo, Toni Collette en Steven Yeun zijn te zien in Mickey 17.
4. Heart Eyes
Regie: Josh Ruben
Met: Mason Gooding, Olivia Holt, Devon Sawa
Release: onbekend
Mason Gooding en Olivia Holt spelen een stelletje dat op Valentijnsdag moet vluchten van de Heart Eyes Killer. Heart Eyes ziet er uit als een vermakelijke slasher met een top cast; in bijrollen zien we genre favoriet Devon Sawa (Chucky) en Jordana Brewster van de Fast & Furious films. Ik heb heel veel zin in Heart Eyes, dus komt op Sony met die Nederlandse release datum!
3. Mission: Impossible – The Final Reckoning
Regie: Christopher McQuarrie
Met: Tom Cruise, Ving Rhames, Simon Pegg
Release: 22 mei (bios)
In mei komt het 8e en laatste deel uit de Mission: Impossible franchise uit: The Final Reckoning. Ik twijfel er niet aan dat Tom Cruise alles uit de kast heeft getrokken om deze actie franchise met een BANG af te sluiten!
2. Superman
Regie: James Gunn
Met: David Corenswet, Nicholas Hoult, Rachel Brosnahan
Release: 10 juli (bios)
Ik ben geen Superman fan, maar ben wel heel benieuwd wat regisseur James Gunn ervan heeft gemaakt. Gezien zijn eerdere films, onder andere de Guardians of the Galaxy franchise, zal het top vermaak worden!
1. Freakier Friday
Regie: Nisha Ganatra
Met: Jamie Lee Curtis, Lindsay Lohan, Chad Michael Murray
Release: 7 augustus (bios)
I LOVE Freaky Friday (2003)! Jamie Lee Curtis en Lindsay Lohan keren terug voor een nieuw body swap avontuur in Freakier Friday. Ook genoeg andere bekende gezichten uit deel 1 zijn weer te zien, waaronder Chad Michael Murray en Mark Harmon. Zin in!
Nog 5 andere films waar ik naar uitkijk in 2025:Novocaine, The Running Man, Ballerina, Wolf Man en Thunderbolts.
In We Live in Time volgen we de ups en downs in het leven van Tobias (Andrew Garfield) en Almut (Florence Pugh).
beoordeling
Een romantisch drama als We Live in Time is voor mij geslaagd als het me tot tranen weet te roeren, en gelukkig, dat is gebeurd. Het is een mooi verhaal met fantastisch acteerwerk van Andrew Garfield en Florence Pugh. Het is het type film waarvan je in eerste instantie denkt dat het hoge ogen gaat gooien bij de Oscars, maar na het zien We Live in Time snap ik wel waarom het totaal geen Oscar buzz heeft. Al hebben Pugh en Garfield dat wat mij betreft wel verdiend.
We Live in Time maakt gebruik van een non-lineaire manier om het verhaal te vertellen. Wat hier de meerwaarde van is weet ik niet. Het is een slice of life film, ofwel een film over het dagelijks leven van normale mensen. Ik denk dat het non-lineaire gebruikt wordt om flarden te laten zien uit het leven van Tobias en Almut. Net als bij Challengers heb ik het gevoel dat door het non-lineaire verhaal de film juist zijn kracht verliest. Er wordt hier niet echt naar een ontknoping toegewerkt. De film eindigt dan ook vrij plots. Doordat er eerder zoveel door de tijd is gesprongen, voelt het niet als een einde. Het voelde alsof het gewoon weer een scène was en dat er nog net zo goed 10 losse scènes hadden kunnen volgen. Ik denk dat dit de grootste factor is waarom de Oscar buzz is uitgebleven. Jammer, want er zit een mooi verhaal in, alleen komt het niet helemaal tot zo’n recht.
Aan Garfield en Pugh ligt het dus niet. Ze spelen allebei sterke rollen en hebben mooie chemie samen.
conclusie
We Live in Time is een mooi romantisch drama dat door de non-lineaire vertelling niet helemaal tot z’n recht komt. Maar wat zijn Andrew Garfield en Florence Pugh goed!
In Nosferatu (2024) wordt de jonge Ellen Hutter (Lily-Rose Depp) gekweld door een vampier (Bill Skarsgard) die in de ban van haar is.
beoordeling Nosferatu (2024)
Regisseur Robert Eggers maakt niet de meest gangbare films, denk aan The Witch en The Lighthouse. Verwacht van Nosferatu dan ook geen makkelijk wegkijkende horrorfilm, met glinsterende vampieren. Dan zit je bij deze film echt verkeerd.
Nosferatu is een remake van de gelijknamige horror klassieker uit 1922, dat op zijn buurt weer geïnspireerd is door Bram Stoker’s boek Dracula. Eggers levert een visueel sterke versie af; de cinematografie is prachtig, zoals we wel van hem gewend zijn. Het is een gothisch sprookje geworden dat helaas nooit echt eng wordt. Misschien had ik meer verwacht van Count Orlok, de vampier in dit verhaal, ofwel Nosferatu himself. Alle promotie voor de film hield wijselijk(?) Orlok uit beeld: ik dacht om spanning op te bouwen, of mysterie en anticipatie te creëren rond de film. Voor een gebrek aan beter woord: ik vond Orlok erg underwhelming. Dit had niets met de altijd sterke Bill Skarsgard te maken die helemaal op gaat in zijn rol. Er is niets van de knappe acteur over, zelfs zijn stem is niet te herkennen. Ik begrijp dat ze voor een meer realistische look voor de vampier zijn gegaan, geïnspireerd door het uiterlijk van de mannen uit die tijd en omgeving. Orlok boezemde me helaas niet de angst in die ik van een gothische film als deze zou verwachten.
Ik was bang dat Lily-Rose Depp (Yoga Hosers) de zwakke schakel zou zijn in een verder indrukwekkende cast (Willem Dafoe! Bill Skarsgard! Aaron Taylor-Johnson! Nicholas Hoult!), maar ze hield zichzelf meer dan staande in het gezelschap. Hoult zelf maakt ook indruk als de gedreven echtgenoot van Ellen. Hij weet het eerste deel van de film goed te dragen, voordat het perspectief naar Depp en Skarsgard verschuift. Overigens vind ik het eerste deel ook het sterkst, tot en met het stuk dat Hoult in het kasteel van Orlok verblijft. De spanning bouwt goed op en de horror komt hier het best tot z’n recht.
Minder sterk vind ik het subplot van Taylor-Johnson en Emma Corrin, als vrienden van Ellen. Het vertraagde voor mij het tempo van de film en urgentie van het verhaal. Love ATJ, though!
conclusie
Nosferatu is een gothisch sprookje dat op het grote doek aanschouwd hoort te worden.
