BE COOL, SODAPOP

Categorie: Reviews

Review: Suburbicon (2017)

Welkom in Suburbicon: een Amerikaans voorstadje met prachtige huizen, smetteloze tuintjes en keurige gezinnen. Vader Gardner Lodge (Matt Damon) en zijn vrouw Rose (Julianne Moore) wonen hier met hun 10-jarige zoontje Nicky (Noah Jupe). Wanneer ze op een dag te maken krijgen met een gewelddadige overval, blijkt dit modelgezin een groot geheim te verbergen. Chantage, verraad en wraak nemen al snel de overhand in Suburbicon.

Beoordeling
Suburbicon is niet het type film dat ik zelf snel (of ooit) zou kijken, maar vriendlief wilde het zien en aangezien hij ook altijd horrorfilms met mij kijkt, gaf ik het een kans. De trailer gaf het idee dat het een quirky film zou zijn, maar dat is het dus echt niet. Regisseur George Clooney nam een bestaand script van Joel en Ethan Coen, en combineerde dit met een script over een echt bestaand donker gezin dat in een blanke buurt ging wonen en te maken kreeg met racisme. Geen idee waarom Clooney besloot om dit te doen. Had hij wat filler nodig om aan een bepaalde speelduur te komen? De twee verhaallijnen lopen totaal langs elkaar heen en komen op het eind ook niet samen. Qua toon past het ook niet bij elkaar. Ergens in Suburbicon zit een sterkere film verstopt en als Clooney zich alleen gefocust had op één van de twee verhalen dan was het al een stuk beter geweest. Met vlagen zit er zwarte humor in, maar het komt niet echt van de grond. Alleen Oscar Isaac weet de boel nog een beetje te redden in zijn veel te kleine rol.

Conclusie
Net als de blanke bewoners in Suburbicon weet George Clooney met deze film niet waar hij mee bezig is.

27 april 2018
Review: A Quiet Place (2018)

Een man (John Krasinksi), zijn zwangere vrouw (Emily Blunt) en hun twee kinderen (Millicent Simmonds en Noah Jupe) proberen in stilte te overleven terwijl er levensgevaarlijke monsters ronddwalen die op geluid afkomen.

Beoordeling
John Krasinski was een lange tijd vooral bekend van zijn rol als Jim in de Amerikaanse versie van The Office. Na het grote succes van A Quiet Place gaat hij waarschijnlijk een mooie carrière als regisseur tegemoet. Dat Krasinski dit in hem had is een verrassing. Zijn eerdere regie pogingen Brief Interviews with Hideous Men en The Hollars lieten weinig indruk achter, maar met deze innovatieve horror weet hij zeker indruk te maken.

Wat A Quiet Place zo bijzonder maakt is dat er bijna niet in gesproken wordt en de film toch geen moment verveelt. Deze monster movie opent sterk met de introductie van het gezin en het mysterieuze monster. Het geringste geluidje kan dodelijk zijn en daardoor kunnen de meest doorsnee handelingen van de personages al voor spanning zorgen. Krasinski weet deze spanning tijdens de gehele speelduur vast te houden en krijgt hierin hulp van zijn real life wife Emily Blunt. Zij is fantastisch in haar rol en weet alle angst die haar personage doorstaat zonder woorden over te brengen. Met een minder sterke actrice was de film zeker niet zo geslaagd geweest. Daarnaast speelt de jonge dove actrice Millicent Simmonds een overtuigende bijrol.

Ik heb erg genoten van A Quiet Place, al is het zeker een film waarbij je niet teveel over het plot moet nadenken. De zwangerschap van Blunts personage zorgt voor verhoogde urgentie van de huidige situatie en dus meer spanning, maar het hele idee van een zwangerschap ten tijde van zo’n ellendige situatie is wat oogrollend. Maar goed, er gebeuren wel vaker ongelukjes.

Conclusie
A Quiet Place is briljant in zijn simpliciteit.

17 april 2018
Review: The Killing of a Sacred Deer (2017)

In The Killing of a Sacred Deer, neemt Steven (Colin Farrell), een succesvolle chirurg, de eigenaardige tiener Martin (Barry Keoghan) onder zijn hoede. Op een dag wordt zijn eigen zoon ziek en ontdekt Steven wat Martins werkelijke intentie is.

beoordeling

Ik had veel goede dingen gehoord over The Killing of a Sacred Deer en dat heeft bij mij geleid tot vrij hoge verwachtingen. Ik heb regisseur Yorgos Lanthimos z’n eerdere film The Lobster niet gezien en daardoor was ik nog niet bekend met zijn eigenzinnige stijl van filmmaken. Film technisch vind ik Sacred Deer fascinerend om naar te kijken, omdat het allemaal net anders is dan een reguliere film. Het camerawerk zorgt voor afstand net als de onnatuurlijke dialogen en het robot-achtige acteerwerk. Wat dat betreft is het ook wel lastig om te investeren in de personages, omdat ze nooit echt als mensen aanvoelen. Overigens wilt dit niet zeggen dat het acteerwerk slecht is, want volgens mij doen Colin Farrell, Barry Keoghan en Nicole Kidman precies wat van hen verwacht wordt. De score maakt het af en zorgt ervoor dat je je nooit echt op je gemak voelt als je de film kijkt.

Hoewel ik Sacred Deer technisch gezien goed vind, liet het mij verder koud. Hierdoor ben ik in mijn eindscore van de film een stukje minder enthousiast dan de meeste van mijn collega bloggers. Al met al is The Killing of a Sacred Deer zeker de moeite waard.

9 april 2018
Review: Bedeviled (2016)

Na de dood van haar beste vriendin Nikki, ontvangt Alice (Saxon Sharbino) een uitnodiging om een app genaamd Mr. Bedevil te downloaden. Ook haar vrienden downloaden de mysterieuze app, maar al snel ontdekken ze dat Mr. Bedevil kwaadaardig is en mogelijk achter Nikki’s dood zit.

Beoordeling
Sinds kort staat op Pathé Thuis de horrorfilm Bedeviled. Ik ben een grote horror fan, maar had nog nooit van deze film gehoord en was dan ook verbaasd dat het uit 2016 blijkt te stammen. Na het zien van de film snap ik dat het een tijdje heeft geduurd voordat de film bij ons een release kreeg, want het is echt niet zo best. Horrorfilms als Wish Upon krijgen veel crap over zich heen, maar dan denk ik dat die mensen echte shitty horrors als Bedeviled niet hebben gezien.

Een goede horrorfilm is in mijn ogen eng of fun (à la Cabin in the Woods, de Final Destination sequels of Piranha 3D) en Bedeviled is geen van beide. De film neemt zichzelf bijzonder serieus en dat is erg jammer, want het gaat over een killer app. EEN KILLER APP! Het concept alleen al is vrij belachelijk dus doe er dan ook iets mee. Eng is de film totaal niet. Er zitten eigenlijk geen death scènes in Bedeviled, ook al gaan er personages dood. Er gaan zelfs twee vrienden van Alice dood en de film komt er niet eens op terug. Er zit niet eens een scène in dat Alice het nieuws hoort of er treurig om is. Het lijkt of het totaal niet gebeurd is. WTF? Kom op film, try harder. Zo moeilijk is het niet.

Conclusie
Bedeviled is niet eens leuk in een so bad it’s good kinda way.

6 april 2018
The Strangers: Prey at Night review (2018)

Cindy (Christina Hendricks) en Mike (Martin Henderson) brengen hun rebelse dochter Kinsey (Bailee Madison) naar een internaat en zoon Luke (Lewis Pullman) moet verplicht mee met dit gezinsuitje. Tijdens een overnachting in een verder verlaten vakantiepark wordt het gezin aangevallen door drie gemaskerde vreemdelingen.

beoordeling

In The Strangers (2008) speelden de titulaire bad guys nog graag spelletjes met hun slachtoffers, maar in The Strangers: Prey at Night wordt al snel duidelijk dat ze uitgespeeld zijn. Ze willen bloed zien en dat maakt het gevoel van dreiging in deze sequel wat urgenter, al bevat het origineel meer spanning. Ik ben eigenlijk wel verbaasd dat we 10 jaar na The Strangers nog een vervolg hebben gekregen. Een sequel stond al jaren in de planning, maar kwam niet van de grond totdat 47 Meters Down-regisseur Johannes Roberts de regie op zich nam. Ik kreeg wel het gevoel dat hij zich meer bezig hield met het samenstellen van een heerlijke ’80s soundtrack en het verweven van horror verwijzingen in de film dan met het verhaal. De acties van de gezinsleden zijn soms echt behoorlijk kansloos en frustrerend. Wat een hoop goed maakt is de uitstekende zwembad scène waarin Total Eclipse of the Heart te horen is. Alles werkt in deze scène: de muziek, de cinematografie, het verhaal. Jammer dat de rest van de film dan zo vaak vervalt in clichés.

Prey at Night bevat een prima cast, maar helaas komen de acteurs hier niet goed tot hun recht. Christina Hendricks heeft meerdere Emmy-nominaties op haar naam staan dankzij haar rol in Mad Men en zelfs zij kan niet zoveel met het zwakke script. Ook Martin Henderson, onlangs nog te zien in Grey’s Anatomy, en de jonge Bailee Madison (Don’t Be Afraid of the Dark) leveren hier niet hun beste werk af. Alleen relatieve nieuwkomer Lewis Pullman (zoon van acteur Bill Pullman) doet het aardig, maar dat heeft hij waarschijnlijk te danken aan die zwembad scène.

conclusie

De killer ’80s soundtrack en de uitstekende zwembad scène maken The Strangers: Prey at Night de moeite waard. Verder is de film entertaining ondanks zijn middelmatigheid.

26 maart 2018