Eerste indruk van de serie Mindhunter op Netflix

Sinds vorige week staat het eerste seizoen van de crime serie Mindhunter, geproduceerd en deels geregisseerd door David Fincher, op Netflix. Ik heb inmiddels de eerste 2 afleveringen gezien en hieronder lees je mijn eerste indruk.

Waar gaat Mindhunter over?
In 1977 interviewen FBI agents Holden Ford (Jonathan Groff) en Bill Trench (Holt McCallany) veroordeelde seriemoordenaars om achter hun denkproces te komen. Ze gebruiken deze kennis om andere zaken op te lossen.

Beoordeling
Mindhunter gaat eigenlijk over de opkomst van criminal profiling. Deze Netflix original is gebaseerd op het boek Mind Hunter: Inside the FBI’s Elite Serial Crime Unit geschreven door Mark Olshaker en John E. Douglas. Douglas is één van de eerste profilers en hij heeft daadwerkelijk verschillende bekende seriemoordenaars geïnterviewd om technieken te ontwikkelen om criminelen te pakken. Misschien klinkt profiling nog een beetje vaag, maar je moet eigenlijk denken aan het werk dat de personages in de crime serie Criminal Minds verrichten. Twee personages uit die serie, Gideon en Rossi, zijn zelfs gebaseerd op Douglas.

In tegenstelling tot Criminal Minds zit er in Mindhunter weinig actie. Er wordt een hoop gepraat en dat is niet altijd even interessant. Zeker de eerste aflevering is met momenten pijnlijk om naar te kijken. Jonathan Groff liet in Glee zien dat hij een charismatische performer is, maar hier in Mindhunter speelt hij erg stijfjes. In scènes met Hannah Gross, die zijn vriendin Debbie speelt, gaat het helemaal mis. De twee hebben totaal geen chemistry en de dialogen die ze moeten verkopen zijn verschrikkelijk onnatuurlijk. Gross zelf straalt totaal niets uit en is saai om naar te kijken.

De tweede aflevering is gelukkig beter. Debbie wordt meer naar de achtergrond geschoven en de focus ligt op Holdens interview met seriemoordenaar Ed Kemper, een prima rol van Cameron Britton.

Conclusie
Mindhunter is tot nu toe een trage zit. In de eerste afleveringen wordt veel gepraat en is er weinig actie. De dialogen en het acteerwerk is soms pijnlijk om naar te kijken.


2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *