BE COOL, SODAPOP

Tag: topher grace

  • Recensie: How to Make a Killing (2026)

    Recensie: How to Make a Killing (2026)

    In How to Make a Killing is Becket Redfellow (Glen Powell) verstoten door zijn rijke familie. Tussen hem en zijn erfenis van 28 biljoen dollar staan 7 familieleden. Becket besluit het lot een handje te helpen om sneller aan zijn geld te komen.

    Beoordeling

    Ik ben sinds de serie Scream Queens fan van Glen Powell dus ik kan zijn nieuwste film natuurlijk niet missen. How to Make a Killing is een vermakelijke zwarte komedie. Het is iedere keer weer de vraag hoe Becket zijn familieleden om zeep zal helpen, zonder de aandacht van de FBI te trekken. Wel valt de film hierdoor in herhaling. Bekende gezichten als Topher Grace (That 70s Show) en Zach Woods (Silicon Valley) hebben 1 à 2 scènes en na hun dood gaan we weer verder naar de volgende. Jammer, ik had wel iets meer van deze vreemde familie willen zien.

    Ook de bijrol van Margaret Qualley als jeugdvriendin van Becket vond ik niet goed uitgewerkt. Haar personage is een soort verwende kleuter dat sexy probeert te doen. Pruilen deed Qualley een stuk overtuigender in The Substance. Powell weet de film met zijn charme gelukkig te dragen, al vond ik Topher Grace de show stelen als een soort cult leider met ‘90s boyband look.

    Regisseur en screenwriter John Patton Ford maakte eerder indruk met Emily the Criminal (2022) met Aubrey Plaza in de hoofdrol. How to Make a Killing is pas zijn tweede film. Misschien was Ford iets te overmoedig geworden en moet hij niet alle touwtjes in handen willen houden. Ik blijf het gevoel houden dat er een betere film in had gezeten als hij hulp had gehad bij het script. Deze komedie ben je namelijk zo weer vergeten.

    3 sterren
  • Recensie: Hugh Grant op z’n best in Heretic (2024)

    Recensie: Hugh Grant op z’n best in Heretic (2024)

    In Heretic kloppen de jonge missionarissen Paxton (Chloe East) en Barnes (Sophie Thatcher) bij de verkeerde aan wanneer ze het woord van God proberen te verspreiden. De meisjes raken al snel verstrikt in een duister kat-en muisspel met de mysterieuze Mr. Reed (Hugh Grant).

    Heretic begint zo goed..

    Ik heb Heretic vorige week in de bioscoop gezien en moest het even laten bezinken. Het is een psychologische horrorfilm waarin er veel gesproken wordt, overal religie uiteraard, en zeker in de eerste helft is er weinig actie te vinden. Knap dat juist deze helft van de film het sterkste deel is.

    Alle lof voor Hugh Grant dat hij de dialogen zo goed weet te verkopen. Ondanks dat ik niets met religie heb, wist Grant met zijn magnetische spel mijn aandacht vast te houden. Ook de spanning en mysterie zit er in de eerste helft goed in.

    Maar dan..

    In de trailer kan je zien dat de meiden voor een keuze komen te staan: nemen ze deur met ‘belief’ of ‘disbelief’ erop? Na deze stap zakt de kwaliteit van Heretic helaas. Het lijkt me ook niet makkelijk om een geslaagde ontknoping te bedenken voor zo’n sterke start. Filmmakers Scott Beck en Bryan Woods (eerder verantwoordelijk voor het vermakelijke Haunt) modderen naar mijn gevoel maar wat aan in de tweede helft. Tegen de tijd dat de simulation theory voorbij kwam, wist ik al dat het niets meer ging worden. In wanhoop kan je gekke sprongen maken, maar dat zegt hier meer over Beck & Woods dan over Mr. Reed. Liever had ik gezien dat ze nog wat langer stil waren gestaan bij het vraagstuk van de deuren; laat zien hoe de meiden twijfelen (of niet!) aan hun geloof.

    Heretic deed me denken aan twee andere films met een sterke eerste helft, waarbij de personages door een deur moeten gaan om het plot te vorderen: Don’t Breathe (2016) en Barbarian (2022). De eerste film heeft een geslaagde tweede helft met een goede en verontrustende twist. Dit was wat Beck & Woods hoopten te bereiken, maar het ging helaas meer de Barbarian kant op, waarbij de film van toon verandert en spanning verliest. Tenminste wist Barbarian deze nieuwe route nog te omarmen, terwijl Heretic maar blijft spartelen en bekende paden gaat bewandelen. En dan hebben we het nog niet eens over het nutteloze subplot van Topher Grace.

    conclusie

    Heretic begint veelbelovend, maar weet het einde niet waar te maken, hoe hard Hugh Grant ook zijn best doet.

    3,5 sterren
  • Review: Playing It Cool (2014)

    Review: Playing It Cool (2014)

    poster-playingitcoolChris Evans en Michelle Monaghan schitteren in de romcom Playing It Cool, nu te zien via VOD.

    Het verhaal
    Evans speelt een scenarioschrijver die een romantische komedie moet schrijven, maar zelf niet in liefde gelooft totdat hij, natuurlijk, een prachtige vrouw (Monaghan) ontmoet die al een relatie heeft.

    Beoordeling
    Ik zat al een tijdje op Playing It Cool te wachten, sinds de film nog de originele titel A Many Splintered Thing had. Het is jammer dat ze de titel hebben veranderd naar de doorsnee klinkende titel Playing It Cool, want het past niet eens bij de film. Als er iets is wat Chris Evans’ personage niet doet is playing it cool. Na een paar jaar op de plank te hebben gelegen is de film nu eindelijk ook in Nederland te zien. Ik heb geen idee waarom het zo lang heeft geduurd, want het is best een charmante romcom geworden.

    Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Evans’ naamloze verteller. Wanneer hij een verhaal hoort dan beeldt hij zich in dat hij zelf in het verhaal zit, wat voor een aantal leuke momenten zorgt. Hoewel zijn personage niet altijd even sympathiek is, weet Evans hem wel op een sympathieke manier neer te zetten. Monaghans ook naamloze personage leren we helaas niet goed kennen, maar ze weet wel het beste te maken van haar rol. Ze heeft goede chemistry met Evans.

    De bijrollen zijn goed gecast. Zo bestaat de vriendengroep van Evans uit personages gespeeld door Luke Wilson, Martin Starr, Aubrey Plaza en Topher Grace. Anthony Mackie speelt zijn agent die hem pusht om een romcom te schrijven. Philip Baker Hall heeft een leuke bijrol als de opa van Evans. Alleen Evans’ Fantastic Four collega Ioan Gruffudd krijgt weinig te doen als verloofde van Monaghan.

    Conclusie
    Playing It Cool is een charmante romcom die zijn best doet om origineel uit de hoek te komen, maar soms toch verzandt in clichés. Chris Evans speelt een sympathieke hoofdrol en hij heeft fijne chemistry met Michelle Monaghan.

    rating-3halfstars

  • Trailer park: Playing It Cool (2015)

    Trailer park: Playing It Cool (2015)

    In Playing It Cool zien we wat Captain America (Chris Evans) en de Falcon (Anthony Mackie) in hun vrije tijd doen: discussies voeren over screenplays schrijven! Evans speelt een scenarioschrijver die een romantische komedie moet schrijven, maar zelf niet in liefde gelooft totdat hij, natuurlijk, een prachtige vrouw (Michelle Monaghan) ontmoet die al verloofd blijkt te zijn.

    Het is alweer een tijdje geleden dat ik een leuke romcom heb gezien. Ik heb het gevoel dat ze niet meer zoveel worden gemaakt dus Playing It Cool is wat mij betreft zeer welkom! Zeker met de charmante Chris Evans in de hoofdrol en bijrollen van Topher Grace, Luke Wilson, Martin Starr, Philip Baker Hall en Anthony Mackie. Al had de film van mij wel zijn originele titel (A Many Splintered Thing) mogen houden. Playing It Cool klinkt zo doorsnee.

    Het is nog niet bekend wanneer Playing It Cool in Nederland te zien is.