Sublime: Jack O’Connell in Unbroken

In Sublime zetten we een uitzonderlijke performance van een acteur of actrice in de spotlight. Deze performance kan van een film of serie zijn, maar hoeft geen recente performance te zijn. Vandaag is het Unbroken-ster Jack O’Connell die in de spotlight staat.

De afgelopen maanden heb ik veel gehoord over de performance die Jack O’Connell aflevert in Unbroken, de film over het uitzonderlijke leven van Louis Zamperini. Maar iedere keer dat ik de naam Jack O’Connell hoorde, kwamen er negatieve associaties naar boven over dat hij zo’n vervelend joch was in één of andere Britse film. En dat klopt: hij speelt dat rotjoch in horror film Eden Lake (2008) die het romantische uitje van Michael Fassbender en Kelly Reilly een hel maakt. En die zieke rol speelde hij verontrustend goed.
jackoconnell-edenlake

Jack O’Connell in Eden Lake

In Unbroken speelt Jack O’Connell geen gemakkelijke rol, maar één die fysiek en misschien ook emotioneel veel van hem vraagt. Louis Zamperini was een atleet die deelnam aan de Olympische Spelen van 1936, maar ook iemand die in de Tweede Wereldoorlog heeft gevochten. O’Connell moest aan de ene kant fysiek sterk zijn om de hardloopscènes te kunnen spelen. Aan de andere kant moest hij er verzwakt en uitgemergeld uitzien voor de latere scènes in de film, onder andere in de Japanse gevangeniskampen. O’Connell geeft een fantastische performance die de enorme wilskracht van Zamperini laat zien, waarbij het ook echt lijkt alsof hij alle kracht nog uit zijn tenen weet te persen om het voor elkaar te krijgen. Met deze rol zet O’Connell zichzelf op de kaart in Hollywood en gaan er vast nog meer mooie rollen zijn kant op komen.
jackoconnell-unbroken002Maar in een jaar waarin Michael Keaton een gevallen ster speelt in Birdman, Eddie Redmayne een jonge Stephen Hawking is in The Theory of Everything en David Oyelowo te zien is als Martin Luther King Jr. in Selma, is de kans denk ik klein dat O’Connell een Oscar-nominatie zal krijgen voor zijn rol.

Unbroken is nu te zien in de bioscoop.

Review: Unbroken (2014)

poster-unbrokenUnbroken vertelt het ongelooflijke verhaal van Louis Zamperini (Jack O’Connell, Eden Lake), de man die in 1936 deelnam aan de Olympische Spelen en die vocht in de Tweede Wereldoorlog. Na een vliegtuig crash overleefde hij 47 dagen op zee om vervolgens gevangen genomen te worden door de Japanse marine.

Beoordeling
Laat ik beginnen met zeggen dat ik ontzettend veel respect heb voor dhr. Zamperini en zijn enorme wilskracht. Het is bijna ongelooflijk wat hij allemaal heeft meegemaakt in zijn leven. Jack O’Connell heeft het vast niet makkelijk gehad tijdens de opnames van de film, maar hij zet een fantastische performance neer waarbij het ook echt lijkt alsof hij alles geeft wat er in hem zit. Wat ik ook mooi vind is dat ze een kindacteur, C.J. Valleroy, hebben gevonden die daadwerkelijk lijkt op O’Connell om de jonge versie van Zamperini te spelen. Goede casting! Daarnaast spelen Domhnall Gleeson (About Time) en Finn Wittrock (American Horror Story: Freak Show) uitstekende bijrollen. Hetzelfde kan ik niet zeggen over Takamasa Ishihara, ook bekend als de Japanse popster Miyavi, die Mutsuhiro Watanabe speelt, de man die Zamperini gemarteld heeft in de Japanse gevangeniskampen. Ik weet natuurlijk niet hoe Watanabe in het echt was. Misschien zet Miyavi deze verschrikkelijke man perfect neer. Maar als filmkijker vond ik de toon van zijn performance niet bij de rest van de film passen. Elke keer als ik hem zag, leek het net of ik naar een andere film aan het kijken was. Het was bijna lachwekkend slecht; alsof hij een Bond villain in de jaren ’80 moest spelen. En dat kan niet de bedoeling zijn geweest.

Unbroken vind ik zo’n type film die je eigenlijk goed moet vinden gezien het waargebeurde verhaal en alle lof die de film heeft gekregen. Maar eigenlijk vond ik het niet zo’n goede film. Ondanks het bijzondere verhaal vond ik de film zelf niet pakkend. Ik ben geen Angelina Jolie hater, maar ik denk wel dat de film in de handen van een meer ervaren regisseur een stuk beter had kunnen zijn. De film is aan de lange kant en eigenlijk vrij standaard gemaakt. Er wordt netjes binnen de lijntjes gekleurd, maar daardoor is het geen uitzonderlijke film geworden. Het verhaal van Louis Zamperini is er één om bekeken te worden net als de acteerprestaties van O’Connell, Gleeson en Wittrock en dat maakt Unbroken ook het bekijken waard. Maar ik zie de film geen hoge ogen gooien bij de Oscars.

rating-3halfstars