Review: Foxcatcher (2014)

poster-foxcatcherOlympische kampioen Mark Schultz (Channing Tatum) wordt door excentrieke multimiljonair John du Pont (Steve Carell) benaderd om voor zijn team – Foxcatcher – te komen worstelen. Mark accepteert het aanbod, maar wordt door du Pont onder druk gezet om ook zijn broer Dave Schultz (Mark Ruffalo), ook Olympisch kampioen, te benaderen voor het team.

Beoordeling
Foxcatcher is een kille film. Er zijn veel stiltes. We observeren de Schultz broers en du Pont, maar leren weinig over hun innerlijke belevingswereld. Ook door het camerawerk worden we op een afstand gehouden. En daarom liet Foxcatcher mij als film koud. Het is moeilijk om je te investeren in personages als we ze nauwelijks leren kennen. Er zit geen spanning in de film die vrij abrupt eindigt. Benett Miller mag dan een geprezen regisseur zijn die een Oscar nominatie verdiende voor de regie van Foxcatcher, maar ik vond zijn regie storend en dat haalde mij telkens weer uit het verhaal. En het verhaal zelf is interessant, maar saai in beeld gebracht.

Het acteerwerk van Foxcatcher is goed. Al vond ik de Oscar-nominaties voor Steve Carell en Mark Ruffalo overdreven. Ruffalo is natuurlijk een uitstekende acteur. maar niet per se beter dan hij in andere films is. Carell heeft al eerder laten zien dat hij niet alleen funny kan zijn. Dat bewijst hij met Foxcatcher opnieuw. De Academy lijkt wel vaker gevoelig te zijn voor fysieke transformaties en ik denk dat Carell heeft geholpen aan zijn nominatie. Ik vond Channing Tatum juist het beste spelen van de drie heren. Hij zet Mark Schultz neer als een tikkende tijdbom die zijn gevoelens probeert te onderdrukken, maar ook als een onzekere man die hunkert naar waardering. En dat zonder al teveel dialoog om het te kunnen uiten. Sienna Miller heeft een heel kleine rol als de vrouw van Dave.

Conclusie
Foxcatcher had zoveel potentie. Helaas blijft een kille, afstandelijke film over.

rating-3stars

Review: The Way Way Back (2013)

poster-thewaywaybackDe 14-jarige Duncan (Liam James, Psych) gaat met tegenzin mee op vakantie met zijn moeder (Toni Collette, About a Boy), haar kleinerende vriend Trent (Steve Carell, The Office) en zijn dochter Steph (Zoe Levin, Trust). Iedereen vermaakt zich al snel, behalve de verlegen (of mogelijk aan autisme lijdende) Duncan, die zich verveelt in het vakantiehuisje aan het strand. Wanneer hij Owen (Sam Rockwell, Seven Psychopaths) ontmoet en een baantje in zijn waterpretpark aangeboden krijgt, gaat er een nieuwe wereld voor hem open.

Beoordeling
The Way Way Back is een charmante indie, geschreven en geregisseerd door acteurs Nat Faxon (Ben and Kate) en Jim Rash (Community), eerder samen met Alexander Payne verantwoordelijk voor het Oscar winnende script van The Descendants. Sommige momenten vond ik iets te zwartgallig (ja, Trent, nu weten we wel dat je een eikel bent) en de film moet het vooral hebben van de scènes met Sam Rockwell die een hoop leven in de film blaast. Liam James speelt een prima hoofdrol en hij krijgt sterk tegenspel van acteurs als Steve Carell, Toni Collette, Allison Janney en natuurlijk Rockwell. Ook de bijrollen van AnnaSophia Robb, Amanda Peet en Rob Corddry zijn prima.

Conclusie

Al met al is The Way Way Back een vermakelijke en charmante film, al is het als coming-of-age verhaal niet bijzonder origineel.

rating-3halfstars