Review: The Spy Who Dumped Me (2018)

Audrey (Mila Kunis) wordt gedumpt door haar vriend Drew (Justin Theroux). Ze ontdekt dat hij een spion is en raakt samen met beste vriendin Morgan (Kate McKinnon) verstrikt in een internationale samenzwering.

Beoordeling
In hoeverre je The Spy Who Dumped Me leuk gaat vinden hangt denk ik af van één factor: in hoeverre jij Saturday Night Live comédienne Kate McKinnon grappig vindt. Ik vind haar eerder irritant dan grappig en geloof me, dat helpt niet. De film probeert zichzelf in te dekken door dit te benoemen, want ook Drew vindt haar too much. Maar helaas horen we het niet eens te zijn met hem, ook al heeft hij een punt. Gelukkig maakt Mila Kunis een hoop goed als de nuchtere van de twee en zij en McKinnon hebben prima samenspel. Gillian Anderson komt voorbij als het hoofd van MI6, maar krijgt helaas weinig te doen. Het meeste van haar screentime gaat op aan McKinnon die zich opstelt als haar grootste fangirl. Justin Theroux heeft een prima bijrolletje.

Wat kan ik nog meer zeggen over The Spy Who Dumped Me? Het is een nietszeggende film die je snel weer vergeet. Het heeft z’n momenten, maar echt grappig wordt het in mijn ogen nooit. Eigenlijk deed het me best denken aan het soortgelijke The Hitman’s Bodyguard (inclusief scènes in Nederland) met Ryan Reynolds en Samuel L. Jackson. Ook geen geweldige film, al wist het me wel meer te entertainen. Waarschijnlijk omdat ik beide heren minder irritant vind dan McKinnon. Sorry, Kate.

Conclusie
The Spy Who Dumped Me is een over de top buddy komedie dat nooit echt grappig wordt.

Review: A Bad Moms Christmas (2017)

De kerstdagen worden nog stressvoller voor bad moms Amy (Mila Kunis), Kiki (Kristen Bell) en Carla (Kathryn Hahn) wanneer hun eigen moeders op de stoep staan. Amy kan niet overweg met haar veeleisende moeder Ruth (Christine Baranski), Kiki’s moeder Sandy (Cheryl Hines) is erg afhankelijk van haar dochter terwijl Isis (Susan Sarandon) juist afwezig was in het leven van Carla.

Beoordeling
Een jaar na het succes van Bad Moms is er alweer een sequel. In A Bad Moms Christmas draait het niet zozeer om het gedrag van onze vriendinnen, maar om hun disfunctionele relaties met hun moeders. Aan de ene kant vind ik dit wel jammer, want hierdoor staat de vriendschap van de vrouwen minder op de voorgrond. Gelukkig zijn Mila Kunis, Kristen Bell en Kathryn Hahn weer lekker op dreef. Met name Hahn blijft een scene stealer, maar in dit deel laat ze ook meer een zachtere kant zien van de wilde Carla. Vooral haar scènes met sexy Santa Ty, gespeeld door This Is Us-acteur Justin Hartley, zijn zowel kwetsbaar als grappig. Ook Hartley verdient een shout out: hij teert hier niet alleen op zijn good looks, maar komt ook erg sympathiek over.

De moeders van de bad moms zijn goed gekozen. Cheryl Hines en Kristen Bell kunnen zeker voor moeder en dochter doorgaan. Susan Sarandon speelt prima als de losgeslagen moeder van Carla die vergeleken met haar ineens zeer verantwoordelijk overkomt. Christine Baranski is perfectie als de veeleisende moeder van Amy. Jay Hernandez en Peter Gallagher komen ook voorbij in bijrollen.

Conclusie
A Bad Moms Christmas is een vermakelijke sequel.

Review: Bad Moms (2016)

Amy (Mila Kunis) loopt zichzelf al jaren voorbij en is het zat om te proberen de perfecte moeder te zijn. Ze raakt bevriend met de geïsoleerde Kiki (Kristen Bell) en de wilde Carla (Kathryn Hahn) en samen besluiten ze om voortaan bad moms te zijn.

Beoordeling
Bad Moms Christmas draait vanaf volgende week in de bioscoop en ik had de originele Bad Moms nog niet eens gekeken. Waarom weet ik niet, want ik vind Mila Kunis, Kristen Bell en Kathryn Hahn leuke actrices. Hoog niveau hoef je bij een film als Bad Moms niet te verwachten, maar wat ik wel waardeer is dat er naast de soms grove humor ook een hoop hart in de film zit. We leven in een tijd waarin er veel van ons verwacht wordt (en social media helpt daar zeker niet bij) en het is goed dat films als Bad Moms en eerder dit jaar ook Girls Trip laten zien dat het okay is om een stapje terug te doen en dichtbij jezelf te blijven in plaats van proberen te voldoen aan dat perfecte plaatje.

Met de chemie tussen Kunis, Bell en Hahn zit het heel goed. Hahn is al jaren zwaar underrated als actrice en is hier echt hilarisch. Bell krijgt niet heel veel te doen, maar pakt haar momenten. Kunis is goed gecast in de hoofdrol, want ze is zowel grappig als sympathiek. Naast de bad moms zijn er nog de perfecte moms onder leiding van Christina Applegate die hier prima in haar element is. Jada Pinkett Smith heeft helaas niet veel te doen en hangt er maar wat bij. Jay Hernandez speelt de charmante love interest van Amy en het is altijd goed om hem weer in iets te zien.

Conclusie
Bad Moms is een vermakelijke komedie met een hoop hart en een grappige cast.

Nieuw in de bioscoop: Ted

Ted
Met: Mark Wahlberg, Mila Kunis, Joel McHale, Giovanni Ribisi
Regisseur: Seth MacFarlane
Ted was één van de grootste bioscoophits deze zomer in Amerika. De komedie van Family Guy bedenker Seth MacFarlane had een budget van $50 miljoen, maar bracht meer dan $216 miljoen op in Amerika alleen al. En nu is Ted ook in onze bioscopen te zien.
John (Wahlberg) wenst als kind dat zijn teddybeer tot leven komt. Maar kleine kinderen groeien op en in dit geval Ted ook. Alleen is Ted niet meer zo schattig als vroeger en staat hij de relatie van John en zijn vriendin Lori (Kunis) behoorlijk in de weg.

Ook nieuw in de bioscoop: In Ruby Sparks speelt Paul Dano (Little Miss Sunshine) een schrijver met writer’s block. Op een dag staat zijn droomvrouw (Zoe Kazan) in zijn appartement, de vrouw die hij zelf heeft bedacht.