Review: A Cure for Wellness (2017)

De ambitieuze jonge zakenman Lockhart (Dane DeHaan) wordt naar een mysterieuze wellness center in de Zwitserse Alpen gestuurd om Pembroke (Harry Groener), de CEO van het bedrijf, op te halen. Al snel ontdekt hij dat er iets vreemds aan de hand is.

Beoordeling
A Cure for Wellness had veel potentieel, maar na het zien van de film vraag ik me echt af hoe ze het een bioscoop release hebben kunnen geven. Er is zoveel mis met deze film dat ik niet eens weet waar ik moet beginnen. Regisseur Gore Verbinski, verantwoordelijk voor de eerste drie Pirates of the Caribbean films, verzandt hier in zijn eigen ambitie. Stijl heeft de beste man wel, want A Cure for Wellness heeft een prachtige gothische uitstraling. Helaas blijft het bij uitstraling. Verbinski creëert hier totaal geen sfeer. De film had zo creepy kunnen zijn, maar is vooral erg saai. Het is echt bizar dat deze thriller 146(!) minuten duurt. Je zou er drie kwartier uit kunnen knippen en het maakt werkelijk geen hol uit voor het plot. Als je ooit in je leven een film hebt gezien dan is het al snel duidelijk dat er iets aan de hand is met het water. Toch voelen ze de noodzaak om het 2 uur lang voor je uit te spellen.

Het is ook best een straf om deze 146 minuten Dane DeHaan te moeten volgen. Hij speelde eerder prima in Chronicle, maar is niet in staat om een film als A Cure to Wellness te dragen. Sommige acteurs kunnen slecht materiaal beter maken en dat lukt DeHaan hier niet. Jason Isaacs is lekker campy als de directeur van de wellness center.

Conclusie
A Cure for Wellness is a cure for insomnia.

Review: Chronicle (2012)

Andrew (Dane DeHaan, In Treatment), Matt (nieuwkomer Alex Russell) en Steve (Michael B. Jordan, Friday Night Lights) ontdekken iets in het bos. Niet lang daarna ontwikkelen ze telekinetische gaven. De jongens gaan er eerst speels mee om, maar dat verandert wanneer de gaven van Andrew een stuk sterker blijken te zijn. Wanneer hij zich begint af te zetten tegen zijn vrienden, gaat het goed mis met Andrew.

Beoordeling
Wat gebeurt er als normale mensen speciale krachten krijgen? Het blijft een populair onderwerp voor filmmakers. Chronicle lijkt niet  geïnteresseerd in het verklaren van de gaven van de jongens wat misschien teleurstellend is voor kijkers. Het gaat voornamelijk om de ontwikkeling van hun krachten en hoe ze daar mee omgaan. Voor mij levert het een film op met een laag rewatchability factor. Zolang je niet weet waar de film precies naar toe gaat, dan is het nog interessant. Maar na één keer kijken weet je het wel. Dan kan je beter ergens halverwege inschakelen.

De film is geschoten als een found footage film, voornamelijk van het perspectief van Andrew. Aan de andere kant is het ook weer geen found footage film. Nergens noemen ze dat de beelden gevonden zijn. Daarnaast zien we niet alleen footage van Andrews camera, maar ook beelden van de camera van Casey en beveiligingsbeelden. Hoe en waarom dit aan elkaar geplakt is en waarom de camera nog steeds op ‘record’ staat wanneer Andrew in het ziekenhuis ligt, wordt niet verklaard. De found footage angle maakt de film wat intiemer doordat we bovenop de gebeurtenissen zitten. Toch voelt het meer als een marketing gimmick en als uitvlucht om bepaalde dingen niet in beeld te hoeven brengen.

DeHaan, Russell en Jordan spelen goede rollen met de charismatische Jordan als uitblinker.