BE COOL, SODAPOP

Tag: nia long

  • Recensie: Michael (2026)

    Recensie: Michael (2026)

    Een film over het leven van muzieklegende Michael Jackson: van kindster tot King of Pop.

    Beoordeling

    Michael was vanaf het begin gedoemd te mislukken. Hoe maak je een geslaagde biopic over een controversiële ster als Jackson als zijn familieleden als producers betrokken zijn? Jackson wordt constant als een onschuldige engel neergezet, en dat begint na een tijdje behoorlijk te vermoeien. Het resultaat is een film die nergens risico durft te nemen en voortdurend op veilig speelt. Het is bijna een prestatie op zich dat regisseur Antoine Fuqua (Training Day) erin slaagt om van Jacksons buitengewone leven een vrij saaie en levenloze film te maken. Op de muzikale momenten na, zit er namelijk weinig energie in de film.

    Gaat het grote publiek zich hieraan storen? Nee, absoluut niet. Michael is een echte crowdpleaser, maar dat is vooral aan zijn muziek te danken. De film voelt dan ook als een compilatie van Jacksons grootste hits, afgewisseld met scènes waarin hij door zijn vader Joe Jackson mishandeld wordt. Joe wordt overigens voortreffelijk gespeeld door Colman Domingo, die hier onherkenbaar eng uit de hoek komt. Ik start alvast zijn Oscar campagne voor beste mannelijke bijrol!

    Jaafar Jackson, real life neefje van Michael, krijgt de complexe taak om zijn wereldberoemde oom te spelen. Dit doet nieuwkomer Jaafar verrassend goed. Met momenten heb je het gevoel dat je echt naar Michael zit te kijken. Jammer dat zijn rol zo weinig diepgang heeft. De film hint wel dat MJ door zijn vroege succes en trauma emotioneel onvolwassen is gebleven, maar durft dat nergens echt uit te diepen. Het grote publiek zit hier niet op zit te wachten, en de makers lijken vooral het grote succes van Bohemian Rhapsody te willen evenaren. Net als Joe Jackson destijds draait het uiteindelijk om het kapitaliseren op Michaels succes. In dat opzicht is er sinds zijn dood weinig veranderd.

    2,5 sterren

    Meer muzikale biopics:

    • A Complete Unknown (2024) – Disney+
    • Rocketman (2019) – SkyShowtime
    • Bohemian Rhapsody (2018) – Netflix, Disney+
    • Walk the Line (2005) – Disney+
    • What’s Love Got To Do With It (1993) – Disney+
  • Recensie: Missing (2023)

    Recensie: Missing (2023)

    June (Storm Reid) staat op het vliegveld om haar moeder Grace (Nia Long) op te halen na haar vakantie in Colombia. Wanneer ze niet op komt dagen gaat June op onderzoek uit.

    Beoordeling
    Missing is de spirituele sequel op Searching, de film uit 2018 waarin John Cho op zoek gaat naar zijn verdwenen dochter. Net als bij Searching volgen we in Missing de gebeurtenissen via het beeldscherm van de hoofdpersoon. Dus alles wat June googlet, noteert en met wie ze beeldbeelt, krijgen we te zien. Gelukkig voelt deze aanpak nog steeds verfrissend aan en niet als meer van hetzelfde.

    Wat het verhaal betreft: tja, dat kon wel beter. Ik heb me prima vermaakt, zeker met het eerste deel van de film. Helaas zijn de wendingen in het laaste deel van de film zo vergezocht dat ik wel een halve punt van mijn score af moest trekken. Het haalde me totaal uit de film. Jammer! Missing was zoveel beter geweest als ze het mysterie kleiner hadden gehouden. Een film hoeft niet bijna 2 uur te duren, zeker als je de tijd probeert te vullen met onzin.

    Euphoria-actrice Storm Reid zet een goede hoofdrol neer en weet de film te dragen. Geen makkelijke prestatie als je voornamelijk moet reageren op een beeldscherm. Toch is Joaquim de Almeida (Warrior Nun) hier de MVP als Javi, de man die June in Columbia inhuurt om haar te helpen haar moeder te vinden. Hij is een sympathieke verschijning in een verder vrij sobere film. Nia Long is ook goed in haar bijrol. Waarom zien we haar eigenlijk niet vaker in grotere films?

    Conclusie
    Missing is een vermakelijke maar ook vergezochte thriller die het vooral moet hebben van haar concept.