Tag: colin firth

  • Recensie: Disclosure Day (2026)

    Recensie: Disclosure Day (2026)

    Daniel Kellner (Josh O’Connor) is op de vlucht met het bewijs dat aliens echt bestaan.

    Beoordeling

    E.T., Close Encounters of the Third Kind, War of the Worlds, en nu Disclosure Day… Ik weet niet waarom Steven Spielberg zo gefascineerd is door aliens, maar hier zijn we dan. Disclosure Day voelt als een jaren ‘90 film, helaas in negatieve zin. Een man, in dit geval Josh O’Conner, die op de vlucht is voor de regering voelt als een film die we al te vaak hebben gezien. Deze stukken vond ik jammer genoeg best saai. Het helpt niet dat O’Connor’s personage flinterdun geschreven is, waardoor ik totaal niet was geïnvesteerd in zijn verhaal. De charismatische O’Connor vond ik het hoogtepunt van tennisfilm Challengers, maar hier maakt hij verrassend weinig indruk.

    Alleen wanneer Emily Blunt in beeld is, komt de film weer een beetje tot leven. Haar verhaallijn is interessanter: een weervrouw die overvallen wordt door een bijzondere gave en missie. Niet dat dit zo goed uitgewerkt is, maar ze weet het beste te maken van een matig script. De charmante actrice redt de film met een Oscar-waardige performance die het hart van het verhaal vormt. Ze krijgt prima tegenspel van Wyatt Russell als haar partner, die nauwelijks kan bevatten wat hen overkomt. Overigens is Russell wat mij betreft altijd een welkome toevoeging aan een cast, maar ik dwaal af.

    pas op, onderstaande is spoilerig

    Het script is helaas het zwakke punt van de film. Ik cringe nog steeds van de scène waarin O’Connor’s vriendin (gespeeld door Eve Hewson) wordt geconfronteerd met beelden van een alien, en vervolgens vraagt of het een kind is. Mon dieu! Wie herkent het stereotype beeld van een alien niet? Deze film is gewoon 30 jaar te laat gemaakt. Ik betwijfel dat de onthulling van buitenaards leven vandaag de dag dezelfde collectieve emotionele impact zou hebben als, bijvoorbeeld, 9/11, zoals Spielberg hier wel probeert te suggereren. Dit past niet bij de huidige tijdsgeest, al is Spielberg’s eeuwige optimisme bewonderingswaardig.

    3 sterren

    Disclosure Day draait nu in de bioscoop.

  • Review: Bridget Jones’s Baby (2016)

    Review: Bridget Jones’s Baby (2016)

    poster-bridgetjonesbaby

    Bridget Jones (Renée Zellweger) is terug! Ze heeft haar streefgewicht bereikt, maar is nog steeds single. Na een gezellig avondje met Jack (Patrick Dempsey) en niet lang daarna met oude liefde Mark (Colin Firth) ontdekt Bridget dat ze zwanger is, maar ze weet niet wie de vader is.

    beoordeling

    Vijftien jaar geleden konden we voor het eerst genieten van de liefdesavonturen van eeuwige single Bridget Jones in Bridget Jones’s Diary, een geslaagde verfilming van het gelijknamige boek van Helen Fielding. Een paar jaar later volgde met minder succes de sequel Bridget Jones: The Edge of Reason. Bridget is nu helemaal terug en hoewel ze niet heel erg veranderd is, zit ze wel in een nieuwe fase van haar leven. Als aanstaande moeder probeert ze te doen wat goed is voor haar baby, maar dat is best lastig als je niet weet wie de vader is.

    Regisseuse Sharon Maguire, ook verantwoordelijk voor de regie van het eerste deel, en de schrijvers doen er goed aan om Daniel (Hugh Grant) uit het plaatje te verwijderen en te vervangen door Jack. Dit zorgt voor verandering in de dynamiek tussen de hoofdpersonages wat ook weer zorgt voor de nodige creatieve opleving na The Edge of Reason, want Bridget Jones’s Baby is veel leuker dan ik had verwacht. Er zitten genoeg laugh out loud momenten in, maar de film heeft ook hart. Renée Zellweger stapt moeiteloos weer in haar bekende rol en weet de film met charme te dragen. Ook Colin Firth is aardig op dreef als de oh zo serieuze Mark en McDreamy himself Patrick Dempsey weet Bridget en het publiek te charmeren.

    conclusie

    Bridget Jones’s Baby geeft ons de oude Bridget in een nieuwe setting. Een grappige en vermakelijke film!

    3,5 sterren