
In The Devil Wears Prada 2 krijgt Andy (Anne Hathaway) een baan aangeboden bij Runway, maar al snel ontdekt ze dat ze niet met open armen wordt ontvangen door Miranda (Meryl Streep).
Beoordeling
Onlangs heb ik The Devil Wears Prada opnieuw gekeken. Inmiddels is die film 20 jaar oud, maar het blijft zo leuk! De humor, de mode, de personages. Helaas verwacht ik niet dat The Devil Wears Prada 2 zo’n klassieker zal worden. Alles wat de eerste film zo succesvol maakte, wordt hier minder goed uitgevoerd. Behalve Emily Blunt als Miranda’s voormalige assistente. Zij is weer fantastisch bitchy als Emily en brengt als enige de energie die deze film zo hard nodig heeft.
De film begint vrij deprimerend, wat nogal een contrast is met de upbeat opening van het origineel met KT Tunstall’s Suddenly I See. Helaas blijft Prada 2 vrij sober. In die zin geeft de film goed weer hoe de wereld is veranderd in 20 jaar tijd. Niet alleen de invloed op de mode- en tijdschriftenindustrie is merkbaar, ook op het gebied van humor wordt tegenwoordig minder geaccepteerd.
In Prada 2 wordt benoemd dat Miranda een ‘beast’ is die nu ‘leashed’ is. Dat voel je ook, want van die duivelse baas uit het origineel is weinig meer over. Ze wordt zelfs gecorrigeerd door haar assistente Amari (Simone Ashley) wanneer ze een foute opmerking wil maken. Is dit de Miranda die we willen zien? Ja, mensen veranderen in 20 jaar. Het is goed dat personages groeien, maar laten we niet vergeten dat dit The DEVIL Wears Prada is.
Meryl Streep en Stanley Tucci spelen uiteraard prima rollen. Anne Hathaway lijkt iets meer moeite te hebben om Andy terug te vinden. Ze krijgt een romance subplot met Patrick Brammall, dat eruit geknipt had kunnen worden. Het voegt niets toe en zo aardig is Andy niet eens tegen hem. Wat dat betreft is het script helaas één van de zwakste punten van de film. Acteurs als Lucy Liu en Kenneth Branagh spelen nietszeggende bijrollen. Hoe minder we het over Justin Theroux z’n tenenkrommende rol hebben, hoe beter. Maar laten we vooral screentime vullen met een onnodig lange Lady Gaga cameo.
Ik hou echt van nostalgie en behoor tot de doelgroep van alle legacy sequels die we de afgelopen jaren hebben gekregen. Helaas slaat The Devil Wears Prada 2 voor mij de plank mis.

