BE COOL, SODAPOP

Tag: florence pugh

  • Recensie: Thunderbolts* (2025)

    Recensie: Thunderbolts* (2025)

    In Thunderbolts* komen antihelden Yelena (Florence Pugh), Bucky Barnes (Sebastian Stan), Red Guardian (David Harbour), Ghost (Hannah John-Kamen), Taskmaster (Olga Kurylenko) en John Walker (Wyatt Russell) samen met de schuchtere Bob (Lewis Pullman). Wanneer ze in de dodelijke val van Valentina Allegra de Fontaine (Julia Louis-Dreyfus) lopen, worden ze geconfronteerd met hun duistere verleden.

    beoordeling

    Na Avengers: Endgame was ik eigenlijk wel klaar met de MCU. Ik heb daarna zeker nog een aantal Marvel films gezien, zoals Black Widow, Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings, Thor: Love & Thunder en Guardians of the Galaxy 3, maar m’n enthousiasme werd met ieder deel minder. Gelukkig heeft de MCU zich met Thunderbolts* goed herpakt!

    Het knappe van deze film is dat ik nooit het gevoel heb ik gehad dat ik naar de B-ploeg zit te kijken, ondanks het ontbreken van de grote Marvel namen. Dit ensemble zorgt voor de nodige frisse wind die de MCU nodig heeft, want op Ant-Man films ben ik onderhand wel uitgekeken. Thunderbolts* heeft een goede combinatie van actie, humor en hart, en weet sensitieve thema’s als depressie, eenzaamheid en trauma aan te snijden zonder vaart te verliezen. De twee uur durende speeltijd vliegt voorbij.

    De cast is in top vorm met Florence Pugh als hart van de film. David Harbour zorgt voor een hoop humor. Sebastian Stan is altijd goed, en het is mooi om Wyatt Russell meer op de voorgrond te zien treden. Lewis Pullman (Bad Times at the El Royale) is een uitstekende toevoeging aan de cast in een rol die oorspronkelijk voor Steven Yeun (Mickey 17) bestemd was. Hannah John-Kamen en Olga Kurylenko hadden nog wel iets meer screentime mogen krijgen. Maar goed, na eerdere, veel slechtere Marvel films, heb ik niet veel te klagen over Thunderbolts*.

    conclusie

    Thunderbolts* smaakt naar meer. Op naar Avengers: Doomsday!

    4 sterren

  • Recensie: We Live in Time (2024)

    Recensie: We Live in Time (2024)

    weliveintime

    In We Live in Time volgen we de ups en downs in het leven van Tobias (Andrew Garfield) en Almut (Florence Pugh).

    beoordeling

    Een romantisch drama als We Live in Time is voor mij geslaagd als het me tot tranen weet te roeren, en gelukkig, dat is gebeurd. Het is een mooi verhaal met fantastisch acteerwerk van Andrew Garfield en Florence Pugh. Het is het type film waarvan je in eerste instantie denkt dat het hoge ogen gaat gooien bij de Oscars, maar na het zien We Live in Time snap ik wel waarom het totaal geen Oscar buzz heeft. Al hebben Pugh en Garfield dat wat mij betreft wel verdiend.

    We Live in Time maakt gebruik van een non-lineaire manier om het verhaal te vertellen. Wat hier de meerwaarde van is weet ik niet. Het is een slice of life film, ofwel een film over het dagelijks leven van normale mensen. Ik denk dat het non-lineaire gebruikt wordt om flarden te laten zien uit het leven van Tobias en Almut. Net als bij Challengers heb ik het gevoel dat door het non-lineaire verhaal de film juist zijn kracht verliest. Er wordt hier niet echt naar een ontknoping toegewerkt. De film eindigt dan ook vrij plots. Doordat er eerder zoveel door de tijd is gesprongen, voelt het niet als een einde. Het voelde alsof het gewoon weer een scène was en dat er nog net zo goed 10 losse scènes hadden kunnen volgen. Ik denk dat dit de grootste factor is waarom de Oscar buzz is uitgebleven. Jammer, want er zit een mooi verhaal in, alleen komt het niet helemaal tot zo’n recht.

    Aan Garfield en Pugh ligt het dus niet. Ze spelen allebei sterke rollen en hebben mooie chemie samen.

    conclusie

    We Live in Time is een mooi romantisch drama dat door de non-lineaire vertelling niet helemaal tot z’n recht komt. Maar wat zijn Andrew Garfield en Florence Pugh goed!

    4 sterren