BE COOL, SODAPOP

Tag: margaret qualley

  • Recensie: How to Make a Killing (2026)

    Recensie: How to Make a Killing (2026)

    In How to Make a Killing is Becket Redfellow (Glen Powell) verstoten door zijn rijke familie. Tussen hem en zijn erfenis van 28 biljoen dollar staan 7 familieleden. Becket besluit het lot een handje te helpen om sneller aan zijn geld te komen.

    Beoordeling

    Ik ben sinds de serie Scream Queens fan van Glen Powell dus ik kan zijn nieuwste film natuurlijk niet missen. How to Make a Killing is een vermakelijke zwarte komedie. Het is iedere keer weer de vraag hoe Becket zijn familieleden om zeep zal helpen, zonder de aandacht van de FBI te trekken. Wel valt de film hierdoor in herhaling. Bekende gezichten als Topher Grace (That 70s Show) en Zach Woods (Silicon Valley) hebben 1 à 2 scènes en na hun dood gaan we weer verder naar de volgende. Jammer, ik had wel iets meer van deze vreemde familie willen zien.

    Ook de bijrol van Margaret Qualley als jeugdvriendin van Becket vond ik niet goed uitgewerkt. Haar personage is een soort verwende kleuter dat sexy probeert te doen. Pruilen deed Qualley een stuk overtuigender in The Substance. Powell weet de film met zijn charme gelukkig te dragen, al vond ik Topher Grace de show stelen als een soort cult leider met ‘90s boyband look.

    Regisseur en screenwriter John Patton Ford maakte eerder indruk met Emily the Criminal (2022) met Aubrey Plaza in de hoofdrol. How to Make a Killing is pas zijn tweede film. Misschien was Ford iets te overmoedig geworden en moet hij niet alle touwtjes in handen willen houden. Ik blijf het gevoel houden dat er een betere film in had gezeten als hij hulp had gehad bij het script. Deze komedie ben je namelijk zo weer vergeten.

    3 sterren
  • Recensie: The Substance (2024)

    Recensie: The Substance (2024)

    recensie van The Substance

    Coralie Fargeat bracht ons eerder een stylistische nachtmerrie in de vorm Revenge (2017). Met The Substance gaat ze nog een paar stappen verder. Een geweldige Demi Moore speelt Elisabeth Sparkle, ooit een geliefde celebrity die nu wordt afgedankt door de maatschappij. Haar crime: ouder worden. Ze neemt een mysterieus middel om een jongere, betere versie (Margaret Qualley) van haarzelf te creëren met alle gevolgen van dien.

    beoordeling

    The Substance heeft veel te zeggen over de rol van vrouwen in de maatschappij. Er wordt zoveel waarde gehecht aan jeugd en schoonheid en het behouden van die dingen. Helaas is het vergankelijk en wordt je op een gegeven moment onzichtbaar. Je telt gewoon niet meer mee. Niet gek dat er een hele industrie is die inspeelt op deze onzekerheden. Elisabeth gebruikt in de film ‘the substance’, maar het had net zo goed over plastische chirurgie kunnen gaan en hoe mensen hierin door kunnen slaan. Maar ook het moederschap is een thema: je eigen leven ‘opgeven’ voor je kinderen en hoe ondankbaar dat kan zijn. Ja, Fargeat geeft genoeg stof tot nadenken. Alleen heb je door alle body horror daar niet veel tijd voor.

    The Substance is (in de meest positieve zin van het woord) een gruwelijke, smerige en walgelijke film. Ja, ik werd er zelfs een beetje misselijk van. Het voelt aan als een heel orginele film. Fargeat lijkt wel geïnspireerd te zijn door genre klassiekers als Carrie en The Thing, maar weet met haar stijlvolle blik van The Substance iets heel eigen te maken. Demi Moore speelt een fantastische en dappere rol. Ze heeft zich zeer kwetsbaar opgesteld en dat komt haar personage Elisabeth alleen maar ten goede. Ik hoop dat de Academy Moore zal gaan belonen met een Oscar nominatie. Ook Margaret Qualley is goed in haar magnetische rol. Dennis Quaid lijkt lol te hebben met zijn walgelijke rol.

    conclusie

    The Substance is zeker niet voor iedereen, maar is wel een film die je eigenlijk niet mag missen.