Review: Annihilation (2018)

Als haar man (Oscar Isaac) verdwijnt tijdens een geheime missie, gaat biologe Lena (Natalie Portman) mee op expeditie naar een mysterieuze regio die is afgegrendeld door de Amerikaanse regering.

Beoordeling
Na het succes van Ex Machina verwacht je niet dat de nieuwste film van Alex Garland een bioscoop release zou overslaan en meteen op Netflix te zien zou zijn. Wees gerust, dat is niet omdat Annihilation slecht is à la The Cloverfield Paradox. Waar dat dan wel mee te maken heeft? Het schijnt dat David Ellison, een financier van Paramount Pictures, weinig vertrouwen had in de film en veranderingen wilde zien, iets waar producer Scott Rudin het niet mee eens was. Uiteindelijk werd besloten om Garland’s visie in tact te houden. De internationale distributie van de film werd in handen te geven van Netflix, waarschijnlijk tegenover een flinke som geld om er zeker van te zijn dat de kosten van Paramount gedekt worden. Ik snap deze keuze wel, want Annihilation is een film die moeilijk te verteren is voor het brede publiek en waarschijnlijk niet veel geld had opgebracht.

Annihilation is gebaseerd op het gelijknamige boek van Jeff VanderMeer. De titel betekent vernietiging en in de film staat het thema zelfvernietiging centraal. In mijn belevenis drukt Garland op een gegeven moment ook op een self destruct knopje. Annihilation begint sterk met het verdriet van Lena en de start van de mysterieuze expeditie waar ze zich voor opgeeft. Het team bestaat naast Lena uit vier andere vrouwen: een psycholoog (Jennifer Jason Leigh), een paramedicus (Gina Rodriguez), een geomorfoloog (Tuva Novotny) en een natuurkundige (Tessa Thompson). Binnen ‘the Shimmer’, ofwel het gebied waar ze zich in bevinden, gebeuren vreemde dingen wat tot op een zekere hoogte interessant is. Helaas was Garland me tegen het einde van de film echt kwijt. Er zijn vast genoeg mensen die het einde fantastisch vinden, maar ik kon me er niet in vinden en vond het zwaar anticlimactisch. Het is maar welke betekenis je erin wilt zien, I guess.

Conclusie
Annihilation begint sterk, maar brengt zichzelf om zeep door een teleurstellend einde.

Thor: Ragnarok (2017) review

Wanneer Thor (Chris Hemsworth) oog in oog komt te staan met zijn verloren zus, de meedogeloze Hela (Cate Blanchett), verliest hij zijn hamer en wordt hij gevangen genomen aan de andere kant van het universum. Het wordt voor hem een race tegen de klok om op tijd terug te komen in Asgard om Ragnarok – de verwoesting van Asgard en het einde van de beschaving – te stoppen. HULK SMASH!

Beoordeling
Thor: Ragnarok is alweer de 17e film in de Marvel Cinematic Universe (MCU) en de derde Thor film. Nu moet ik bekennen dat ik niet zo’n fan ben van de Thor films, al kan ik hem als personage wel waarderen dankzij het frisse spel van de charismatische Chris Hemsworth. Met Ragnarok krijgt Thor een soort reboot. Natalie Portman is niet meer van de partij, de stijl van de film is anders en ook Thor zelf krijgt een metamorfose. Deze veranderingen hebben goed uitgepakt, want Ragnarok is wat mij betreft de beste Thor film tot nu toe en de meest hilarische van de MCU. Het verhaal is vrij simpel waardoor regisseur Taika Waititi (What We Do in the Shadows) meer aandacht kon besteden aan de invulling van de film door middel van visuele humor, stijl, muziek. We hebben misschien een teleurstellend zomer blockbuster seizoen achter de rug, maar Ragnarok maakt het meer dan goed. Geef Waititi meer projecten, Hollywood!

De cast van Ragnarok is top. Chris Hemsworth lijkt in deze Thor film echt zijn draai te hebben gevonden en er wordt goed gebruik gemaakt van zijn komisch talent. Mark Ruffalo speelt een prima bijrol, al zien we hem meer als de Hulk dan als Bruce Banner. Tessa Thompson maakt indruk als Valkyrie. Cate Blanchett heeft als Hela niet heel veel te doen, maar straalt wel dreiging uit. Tom Hiddleston en Karl Urban hebben grappige bijrollen. Benedict Cumberbatch en Matt Damon hebben cameo’s.

Conclusie
Thor: Ragnarok is wat mij betreft niet alleen de beste Thor film, maar ook mijn favoriete komedie van het jaar.