Review: Gerald’s Game (2017)

Jessie (Carla Gugino) en Gerald (Bruce Greenwood) gaan een weekendje naar een afgelegen huisje om hun seksleven nieuw leven in te blazen. Gerald maakt zijn vrouw aan het bed vast met handboeien en krijgt niet lang daarna een hartaanval. Lukt het Jessie om zichzelf uit deze situatie te redden?

Beoordeling
Na The Dark Tower en It is er nu een derde Stephen King verfilming in een paar maanden tijd: Gerald’s Game. Deze Netflix original is een spannende survival horror met een uitstekende Carla Gugino in de hoofdrol. Je voelt je al snel net zo ongemakkelijk als Jessie wanneer haar man haar met tegenzin vastboeit aan het bed en bijna net zo hulpeloos wanneer ze zich realiseert dat er niemand in de buurt is om te helpen wanneer hij dood neervalt.

Gerald’s Game is meer dan alleen survival horror though. Jessie moet haar eigen demonen onder ogen komen. Misbruik wat ze al die tijd heeft weggestopt, komt weer naar boven. Jessie realiseert zich dat ze patronen moet doorbreken om uit deze uitzichtloze situatie te komen. Best zware kost voor een horrorfilm, maar regisseur Mike Flanagan (Oculus, Hush) weet prima de balans te bewaren. Alleen de aanwezigheid van een mysterieus figuur genaamd Moonlight Man is bijzonder onnodig. Ik weet dat hij ook in het boek voorkomt, maar Flanagan had hem makkelijk kunnen weglaten. Zonder dit subplot had Gerald’s Game een hogere score gehad.

Gugino speelt een sterke rol en laat weer eens zien dat ze zwaar underrated is als actrice. Ze krijgt goed tegenspel van Bruce Greenwood als haar dominante partner. Henry Thomas speelt een prima bijrol als haar vader en Kate Siegel, in het echt gehuwd met Flanagan, speelt haar moeder.

Conclusie
Gerald’s Game is een spannende survival horror met een sterke rol van Carla Gugino.

Review: It (2017)

In het stadje Derry verdwijnen om de haverklap kinderen, waaronder de jonge Georgie (Jackson Robert Scott), het broertje van Bill (Jaeden Lieberher). Bill besluit met zijn vrienden, de Losers Club, op zoek te gaan naar de waarheid. Ze komen oog in oog te staan met de angstaanjagende clown Pennywise (Bill Skarsgard) die hun grootste angsten werkelijkheid laat worden.

Beoordeling
Het is lang geleden dat ik naar een film zat te kijken en dacht: ‘dit is echt heel goed.’ Maar het gebeurde tijdens It. Ik keek helemaal niet uit naar deze nieuwe verfilming van de Stephen King klassieker, omdat ik in mijn jeugd al genoeg trauma’s heb opgelopen door de originele It. Mijn zusje wilde het graag zien en na afloop zaten we alleen maar in verbazing tegen elkaar te zeggen dat deze verfilming echt heel goed is.

In zijn kern is It geen horrorfilm, maar een coming of age movie. Dit zal vast bepaalde mensen teleurstellen die misschien een killer clown film verwachten. Sorry, maar dat is It niet. It kan je nog het beste vergelijken met een andere King klassieker, namelijk Stand by Me. In tegenstelling tot het origineel, ligt de focus in deze nieuwe versie van It alleen op de kinderen. Een slimme zet: doordat er niet steeds van tijdslijn wordt gewisseld, wordt je echt in het verhaal van de Losers Club gezogen. Zelfs wanneer Pennywise niet in beeld is, is het verhaal van de kinderen onderhoudend en verveel je je geen minuut. Daarnaast speelt de jonge cast ook erg goed met Jaeden Lieberher (Bill), Sophia Lillis (Beverly) en Jack Dylan Glazer (Eddie) als de stand outs. Bill Skarsgard, onlangs nog te zien in Atomic Blonde, geeft zijn eigen draai als Pennywise en zal waarschijnlijk een nieuwe generatie een hoop nachtmerries bezorgen.

Conclusie
It is een verrassend goede verfilming van de Stephen King klassieker met een uitstekende jonge cast. Op naar deel 2!