Review: Follow Me (2020)

Cole (Keegan Allen van Pretty Little Liars) vertrekt met vrienden naar Moskou om een exclusieve escape room te bezoeken voor zijn populaire vlog. Eenmaal in Moskou komen ze in contact met foute types wat grote gevolgen heeft voor hun trip.

Beoordeling
Follow Me wordt gepromoot als ‘van de regisseur van Escape Room‘. Op zich een slimme zet, want die film was vorig jaar een onverwachte hit. Groot verschil tussen Follow Me en Escape Room is dat laatstgenoemde nog interessante en verrassende kamers had met sympathieke personages om te volgen. Cole en zijn vrienden hier in Follow Me zijn irritant en het is moeilijk om met ze mee te leven (al moet ik zeggen dat ik net The Rental heb gekeken en zij waren veel erger), waardoor de film weinig urgentie heeft. Toegegeven Pretty Little Liars-acteur Keegan Allen is perfect gecast als onze social media obsessieve influencer en hij speelt hier prima. Ik heb niet veel goeds over de film te zeggen, maar Allen en de makers zetten hier wel mooi het contrast tussen realiteit en social media neer. De rest van de cast is helaas matig.

Het volgende is alleen spoilerig als je de trailer niet gezien hebt. Het is jammer dat Follow Me een Hostel-achtige twist neemt. Ik had liever een complexe escape room gezien dan mensen die op een stoel gemarteld worden. Dat is geen horror, dat is lui. Ik ben geen fan van de benaming torture porn, maar zo voelde dit wel. Over het einde ben ik al helemaal niet te spreken (al ben ik eerlijk gezegd wel benieuwd naar de gebeurtenissen die volgen als de credits eenmaal rollen). Al met al biedt Follow Me weinig nieuws en wat ze doen, doen ze helaas niet goed. Je kan beter Escape Room nog eens kijken.

Conclusie
Follow Me weet op geen enkel vlak het succes van Escape Room te evenaren. Deze film heeft weinig te bieden.

Review: Color Out of Space (2019)

Nathan (Nicolas Cage) en zijn gezin wonen op een afgelegen boerderij. Wanneer een vreemde meteoriet uit de hemel valt lijkt iedereen in de ban van de mysterieuze kleur die het met zich meedraagt.

Beoordeling
Color Out of Space was voor mij een must see na het zien van de trailer. Ik was dan ook zeer verbaasd dat deze cult film één van de opties was in Pathé toen het begin deze maand weer haar deuren opende. Waarschuwing: deze film is zeker niet voor iedereen. Het stelletje dat voor mij zat ging al weg voordat het echt raar werd. Maar de fans van Lovecraft, body horror en Nicolas Cage gaan zich hier prima mee vermaken. Cage is in top vorm hier; hoe gestoorder hoe beter wat mij betreft (zie ook: Mandy en Mom and Dad). Ook Joely Richardson (Event Horizon)speelt een prima rol als zijn arme echtgenote. Denk niet te diep na over de film, maar laat je meevoeren door Color Out of Space. Verder valt er nog maar één ding te zeggen: alpacas!

Conclusie
Color Out of Space heeft alles in zich om een cult klassieker te worden.

Review: I See You (2019)

Wanneer een rechercheur (Jon Tenney) de verdwijning van een jongetje onderzoekt, wordt zijn gezin (Helen Hunt en Judah Lewis) geplaagd door vreemde gebeurtenissen.

Beoordeling
In eerste instantie sprak I See You mij niet aan. Ik wist niets over de film maar de titel en poster gaven mij de indruk dat het een generieke horror/thriller is. Toevallig zag ik de trailer toen ik naar Color Out of Space (aanrader voor de Nicolas Cage fans) ging en mijn interesse werd al snel aangewakkerd toen ze het over twists hadden. Ik kan je vertellen: I See You heeft mij zeker verrast. Als je al kijkende eindelijk denkt te weten waar dit heen gaat dan verrast de film je waarschijnlijk opnieuw. Om je verwachtingen te temperen: het is geen perfecte film. De makers hadden helaas de behoefte om uit te spellen hoe de vork in de steel zit waardoor de film iets aan de lange kant is. Ook het acteerwerk is niet altijd even best. Verbazingwekkend lijkt vooral Oscar-winnares Helen Hunt (As Good as It Gets) zich door de film heen te moeten worstelen. Judah Lewis (The Babysitter) zet daarentegen wel een goede rol neer als haar puberende zoon.

Conclusie
I See You is een verrassende horror/thriller en zeker een aanrader mocht je de bioscoop weer eens willen bezoeken.

Review: The Grudge (2020)

Een politieagente (Andrea Riseborough, Mandy) onderzoekt een serie sterfgevallen die gelinkt zijn aan een woning met een lugubere voorgeschiedenis.

Beoordeling
Het jaar is net begonnen en ik kan je nu al vertellen dat The Grudge één van de slechtste films van het jaar is. De film duurt maar 94 minuten, maar ik had het gevoel dat ik 3 uur zat te kijken ondanks het flinterdunne plot. Eigenlijk alles buiten het verhaal van Riseborough is filler en dat betekent dat er helaas een hoop filler te vinden is in The Grudge. Het is vooral een herhaling en aaneenschakeling van scènes. Eng is de film ook niet. Saai wel, want je kan ook niet zeggen dat het entertaining is om te kijken.

Hoewel het leuk is om acteurs als John Cho, Betty Gilpin, William Sadler en Jacki Weaver te zien, snap ik niet waarom ze voor deze film hebben gekozen. Hetzelfde kan gezegd worden voor Demian Bichir, eerder Oscar genomineerd voor A Better Life, die dan nog wel in het A-plot voorkomt maar vooral lijkt slaap te wandelen. Riseborough speelt prima.

Conclusie
The Grudge heeft eigenlijk helemaal niets te bieden. Je kan beter de versie uit 2004 met Sarah Michelle Gellar nog een keer kijken.

Film: best en worst van 2019

Hello, darkness filmblog my old friend. Het is inmiddels alweer 2020 en ben hier bijna een jaar niet geweest. Ik heb wel goed gebruik gemaakt van mijn Pathé Unlimited pas het afgelopen jaar, maar weinig zin, tijd en energie gehad om te bloggen. Het voelde al een tijd als een verplichting ipv een hobby en daar had ik naast mijn drukke baan niet zoveel behoefte aan. Toch kreeg ik aan het einde van het jaar weer een beetje zin in bloggen en wilde ik traditiegetrouw mijn eindejaarslijstje posten op de 31e. Het kwam er niet van, dus nu, alsnog, mijn best en worst van 2019.

Films die ik heb gezien (sommige films zijn uit 2018, maar kregen hier pas een release in 2019):
Ad Astra; Aladdin; Always Be My Maybe; Avengers: Endgame; Captain Marvel; The Clovehitch Killer; Crawl; The Dare; Dark Phoenix; Detective Pikachu; Doctor Sleep; Dora and the Lost City of Gold; Escape Room; Extremely Wicked, Shockingly Evil and Vile; Glass; Green Book; Happy Death Day 2U; Haunt; Hobbs & Shaw; The Hustle; Hustlers; In the Tall Grass; Isn’t It Romantic; It Chapter 2; John Wick: Chapter 3 – Parabellum; Joker; Jumanji: The Next Level; Knives Out; Last Christmas; The Lego Movie 2: The Second Part; The Lion King; Ma; Marriage Story; Mary Queen of Scots; Men in Black: International; Midsommar; Noelle; Once Upon a Time… in Hollywood; Parasite; The Perfection; Pet Sematary; Ready or Not; Rocketman; Scary Stories to Tell in the Dark; The Secret Life of Pets 2; Secret Obsession; Shazam!; The Silence; Spider-Man: Far From Home; Stuber; Summer of 84; Toy Story 4; Us; Vals; Velvet Buzzsaw; Yesterday; Zombieland: Double Tap.

Notable films die ik nog niet heb gezien:
Alita: Battle Angel; Cats; Downton Abbey; Eighth Grade; The Farewell; Frozen 2; Godzilla: King of the Monsters; The Irishman; Le Mans ’66; Maleficent 2; Star Wars – The Rise of Skywalker; Terminator: Dark Fate.

Mijn top 5 favoriete films van het jaar (favoriet, niet zozeer beste films!)

1. ParasiteIk had veel goede dingen over Parasite gehoord en het stelde me niet teleur. De film draait om een arm gezin dat zich het leven van een rijk gezin weet in te wurmen. Parasite is zowel grappig als tragisch als spannend. Onder regie van Bong Joon Ho komen al deze elementen uitstekend tot z’n recht.

2. Once Upon a Time… in Hollywood
Het blockbuster seizoen was afgelopen zomer in mijn ogen nogal glansloos, maar gelukkig zorgde Tarantino voor een hoogtepuntje met Once Upon a Time… in Hollywood. Eerst wist ik niet wat ik ervan moest denken dat hij Sharon Tate en de Manson moorden wilde featuren in de film. Ik vond het een beetje smakeloos. Gelukkig ging Tarantino niet die kant op en maakte hij er een mooi sprookje van. Normaal ben ik geen fan van Leonardo DiCaprio, maar als Rick Dalton vond ik hem geweldig. Een rol waarin hij zijn ijdelheid weet los te laten en lol heeft, zo zie ik hem graag.

3. Rocketman
Dexter Fletcher nam de regie van Bohemian Rhapsody over na alle ellende met Bryan Singer. Zoals we weten werd het een gigantisch succes. Helaas kon hij dat succes niet evenaren met Rocketman, al is deze muzikale en fantasierijke film over het leven van Elton John de betere film. Het ziet er prachtig uit, voelt aan als een volwaardige film in plaats van een aaneenschakeling van scènes en heeft uitstekend acteerwerk van Taron Egerton en Jamie Bell. Oh, en de soundtrack is ook best okay. 😉

4. Ready or Not
Ready or Not is meer zwarte komedie dan horror, maar 100% entertaining. Samara Weaving is perfect gecast als prachtige bruid die een dodelijk potje verstoppertje moet zien te overleven. Het klinkt als een heel simpel verhaal en dat is het op zich ook wel, maar geloof me, je verveelt je geen minuut. Adam Brody is hier op zijn best en Henry Czerny weet net als in de serie Revenge, ook hier een heerlijke evil patriarch te spelen.

5. Joker
Over Joker is misschien al teveel gezegd afgelopen maanden dus ik hou het kort. In z’n kern is het een interessante character study en die zien we wat mij betreft niet genoeg. Joaquin Phoenix schittert.

Eervolle vermeldingen: Avengers: Endgame; The Clovehitch Killer; Knives Out; Marriage Story; Scary Stories to Tell in the Dark.

Mijn top 5 minst favoriete films van het jaar:

1. The Dare
The Dare staat hier op de eerste plek, omdat zijn crappiness nog zo vers in mijn geheugen zit. Ik ben helemaal geen fan van de benaming torture porn en vind dat het films als Saw en Hostel tekort doet. Dat gezegd: The Dare is torture porn. Ik heb echt het gevoel dat de makers dachten dat ze diepzinnig bezig waren met het hele ‘mishandeling in jeugd’ subplot, maar ze slaan de plank volledig mis. De film duurt veel te lang en het acteerwerk is slecht.

2. The Silence
Deze Netflix original lijkt een beetje op het superieure A Quiet Place alleen is het op alle fronten slecht. Ik heb geen idee wat Stanley Tucci hier doet, maar ik hoop dat hij op z’n minst een leuk vakantiehuisje heeft kunnen kopen van deze ellende.

3. Dark Phoenix
Het is bijna knap hoe slecht deze film is geworden. Je kan duidelijk zien hoe graag de talentvolle cast hier niet wil zijn. Ik kan er verder niets zinnigs over zeggen, omdat ik deze film mentaal uitgeblokt heb.

4. Ad Astra
Ik kan je niets vertellen over Ad Astra behalve dat ik het dood saai vond. Dit zijn de momenten dat ik spijt heb ik dat ik geen recensies heb geschreven over de films die ik heb gezien, want nu was die informatie wel handig geweest.

5. The Lion King
Deze versie van Jon Favreau voegt helemaal niets toe. Het bestaat alleen om de zakken van Disney nog verder te vullen. De live action versie van Aladdin was tenminste nog vermakelijk. The Lion King ziet er op zich mooi uit, maar mist de dynamiek van het origineel.

Oneervolle vermeldingen: Captain Marvel; In the Tall Grass; Men in Black: International; Pet Sematary; Velvet Buzzsaw.

Mijn top 10 favoriete performances van het jaar (in alfabetische volgorde):
• Adam Brody in Ready or Not
• Florence Pugh in Midsommar
• Jamie Bell in Rocketman
• Jennifer Lopez in Hustlers
• Joaquin Phoenix in Joker
• Leonardo DiCaprio in Once Upon a Time… in Hollywood
• Rebecca Ferguson in Doctor Sleep
• Scarlett Johansson in Marriage Story
• Taron Egerton in Rocketman
• Zoey Deutch in Zombieland: Double Tap

Beste ensemble: Marriage Story

Wat waren jouw favoriete performances van 2019?

Review: Isn’t It Romantic (2019)

Natalie (Rebel Wilson) gelooft niet in de liefde. Op een dag wordt ze wakker in een romantische komedie. Hoe cynisch ze eigenlijk ook is, ze begint langzaam steeds meer open te staan voor de liefde.

Beoordeling
Isn’t It Romantic kreeg rond Valentijnsdag een bioscooprelease in Amerika, maar met dank aan Netflix kunnen wij de film meteen op ons gemakje thuis bekijken. Wat dat betreft is Netflix goed bezig op het romcom front, want eerdere releases als Set It Up en To All the Boys I’ve Loved Before waren ook zeer vermakelijk.

Isn’t It Romantic gooit het wel over een andere boeg. Het is geen traditionele romcom, maar onze heldin komt met veel tegenzin wel in deze wereld terecht. Regisseur Todd strauss-Schulson leverde met The Final Girls eerder een love letter aan de slasher film af en met Isn’t It Romantic doet hij eigenlijk hetzelfde voor romcoms. De film neemt op een intelligente manier het genre op de hak, dit in tegenstelling tot de domme spoof Date Movie dat het jaren eerder ook al probeerde. Daarnaast bezit Isn’t It Romantic net als The Final Girls veel hart en gaat het hier niet zozeer om liefde vinden, maar om lief zijn voor jezelf.

Rebel Wilson speelt een charmante hoofdrol en laat hier zien dat ze meer in huis heeft dan de komische rollen die we van haar gewend zijn. Ook de meer gevoelige momenten gaan haar goed af. Verder heeft ze goed samenspel met Adam Devine, die eerder met Rebel te zien was in de Pitch Perfect films. Liam Hemsworth heeft een grappige rol als haar love interest.

Conclusie
Isn’t It Romantic is een verfrissende romcom met een geslaagde twist en een charmante hoofdrol van Rebel Wilson.