Review: The Meg (2018)

Jonas Taylor (Jason Statham), een ervaren reddingsduiker, wordt gevraagd om de bemanning van een duikboot te redden dat op de bodem van de Marianentrog ligt. Hij ontdekt dat de boot is aangevallen door een megalodon, een gigantische prehistorische haai die eerder één van zijn reddingsmissies heeft verstoord.

Beoordeling
Al sinds de jaren ’90 probeert Hollywood een filmversie van het boek Meg van Steve Alten van de grond te krijgen. Eerst heeft Disney het geprobeerd, later New Line Cinema met onze Jan de Bont als regisseur en ook Eli Roth was ooit in de running om het boek te verfilmen. Uiteindelijk is het Warner Bros. gelukt met National Treasure-regisseur Jon Turteltaub in de regiestoel om The Meg de bioscoopzalen in te krijgen. Ik keek al een lange tijd uit naar deze verfilming en toen Jason Statham aan boord kwam werd ik nog enthousiaster, want Statham vs gigantische haai is wat ik nog miste in mijn leven. Ik hoopte dat The Meg cheesy fun zou zijn à la Piranha 3D en ik vond dat de trailer ook die indruk gaf. Helaas was ik, net als Statham zelf, een beetje teleurgesteld in het eindresultaat.

Wat verwacht ik van een film over een gigantische prehistorische haai met Jason Statham in de hoofdrol? Een bloedbad. Helaas is The Meg dat totaal niet. Er zit nauwelijks bloed in de film en dat komt deels doordat er nauwelijks mensen doodgaan. Meer dan de helft van de personages leeft aan het einde van de film nog! The Meg hoort geen familiefilm te zijn, maar dat is het wel geworden. Er zijn momenten dat je de cheesy fun een beetje terugziet en daarnaast zijn er weer andere momenten dat de film zichzelf te serieus neemt. De cast doet z’n ding met Statham als uitblinker. Meer Cliff Curtis was welkom geweest en verder lijkt alleen The Office-acteur Rainn Wilson zich bewust te zijn in wat voor soort film hij zich bevindt.

Conclusie
The Meg neemt zichzelf iets te serieus en lijdt helaas aan bloedarmoede.

Review: Pitch Perfect 3 (2017)

Het werkende leven valt de Bella’s niet mee en dus besluiten ze op een USO tour te gaan om nog één keer samen te zingen.

Beoordeling
De eerste Pitch Perfect was mijn favoriete film van 2013, een frisse komedie met een leuke cast. Het tweede deel was al teleurstellend en helaas is Pitch Perfect 3 een nog grotere teleurstelling. De meiden vind ik nog steeds echt heel leuk, maar het script is echt heel slecht. Ik snap dat het moeilijk is om nog een verhaal te bedenken nu de Bella’s, behalve Emily (Hailee Steinfeld), zijn afgestudeerd. Dat ze allemaal, op de zwangere Stacie (Alexis Knapp) na alles laten vallen om last minute op de USO tour te gaan, okay, dat kan ik nog accepteren. Maar het subplot met de criminele vader (John Lithgow) van Fat Amy (Rebel Wilson)? Nee, just nee. Het past totaal niet in een Pitch Perfect film en Lithgow verdient veel beter dan dit.

Het lijkt erop dat de makers totaal uit het oog hebben verloren wat Pitch Perfect zo succesvol maakte en dat is niet alleen Beca (Anna Kendrick), Fat Amy en Aubrey (Anna Camp). Stacie kreeg in deel 2 al minder te doen en wordt gewoon opzij geschoven door haar personage zwanger te maken en de mannen (Skylar Astin, Ben Platt en Adam Devine) zijn hier helemaal niet terug te vinden. Ook de muziek keuze is teleurstellend.

Conclusie
De Bella’s zijn leuk, maar verder heeft Pitch Perfect 3 weinig te bieden.

Resident Evil: The Final Chapter (2016) review

Alice (Milla Jovovich) keert terug naar de bron van al haar ellende: the Hive in Raccoon City. Volgens the Red Queen kan alleen Alice de overgebleven overlevenden van de apocalyps redden. Tijdens haar missie komt ze een oude bekende tegen.

Beoordeling
In 2002 ging de eerste Resident Evil film in première. Het was misschien geen goede afspiegeling van de populaire games, maar de film was wel een vermakelijke zit. Inmiddels zijn we 15 jaar verder en is The Final Chapter de zesde en laatste film in deze franchise. Ik heb de afgelopen jaren braaf alle films gekeken en vind ze van erg wisselende kwaliteit. Naast de eerste film vind ik Extinction en Retribution vermakelijk, maar Apocalypse en Afterlife vind ik matige films. Ook over The Final Chapter ben ik niet zo enthousiast. Aan de ene kant komt het verhaal van Alice full circle en krijgen we antwoorden. Aan de ander kant laat de film bepaalde personages links liggen. Claire Redfield, opnieuw gespeeld door Ali Larter, keert wel terug. Maar wat is gebeurd met haar broer Chris? Of K-Mart? Ada Wong?

De eerste 20 minuten van The Final Chapter vond ik vrij saai, iets wat een Resident Evil film niet hoort te zijn. Ik heb Alice als personage nooit heel boeiend gevonden en in het begin ligt de focus erg op haar. Later treft ze Claire en haar nieuwe bondgenoten en wordt het interessanter en spannender, zeker wanneer ze zich in The Hive bevinden. Milla Jovovich speelt Alice op de automatische piloot. Ook Ali Larter laat zich hier niet van haar beste kant zien, terwijl ze normaal een prima actrice is. Ruby Rose is waarschijnlijk gecast vanwege haar populariteit, maar krijgt hier niet veel te doen helaas.

Conclusie
Resident Evil: The Final Chapter sluit het verhaal van Alice af, maar is een onbevredigend einde van de franchise.

Orange is the New Black bevat meer talent dan alleen Ruby Rose

oitnb-stella01Het derde seizoen van Orange is the New Black staat sinds een kleine 2 weken op Netflix. Sindsdien heb ik Ruby Rose, die Stella speelt in het nieuwe seizoen, overal voorbij zien komen op internet. Vaak wordt zij de breakout ster van het seizoen genoemd, maar na het gehele derde seizoen te hebben gebingewatched vraag ik mij af waarom dit zo is. Ruby ziet er mooi uit, maar bijzonder vind ik haar verder niet in de serie. Haar Stella flirt met Piper (Taylor Schilling) en veel meer gebeurt er eigenlijk niet, op die laatste aflevering na. Maar ook in die aflevering, genaamd “Trust No Bitch” (3.13) maakt zij weinig indruk.

Orange is the New Black zit vol met goede actrices die wel wat meer lof verdienen. Eén van mijn favorieten is Taryn Manning, die Tiffany ‘Pennsatucky’ Doggett speelt. Met name in de aflevering “A Tittin’ and a Hairin'” (#3.10), die ook flashbacks van Doggetts jeugd bevat, speelt zij sterk. Ook in de onderstaande scène uit “Mother’s Day” (#3.01) laat zij zien meer te kunnen spelen dan de religieuze, agressieve malloot uit het begin van de serie:

Ook de Australische actrice Yael Stone verdient meer lof. Met haar geweldige Jersey girl accent had ik nooit verwacht dat zij van Australische afkomst is en ondanks de verontrustende acties van haar personage Morello weet zij toch sympathie op te wekken.

Welke Orange is the New Black actrice is jouw favoriet?