Never Sleep Again: The Elm Street Legacy (2010) review

Elke Nightmare on Elm Street fan mag Never Sleep Again: The Elm Street Legacy niet missen. Tijdens deze 4 uur durende documentaire komen niet alleen de 7 Elm Street films ter sprake, maar ook Freddy vs Jason en de tv-serie Freddy’s Nightmares.

The House that Freddy Built
Deze uitgebreide docu neemt de productie van elke Elm Street film met je door. Hierbij komen niet alleen regisseur Wes Craven en Freddy himself Robert Englund aan het woord, maar ook andere castleden, regisseurs, producers en special effects medewerkers. Robert Shaye, hoofd van New Line Cinema, vertelt wat het succes van A Nightmare on Elm Street voor zijn bedrijf heeft betekend, maar ook de fouten die ze hebben gemaakt tijdens het maken van de sequels worden benoemd.

Het is mooi om te zien hoe enthousiast (bijna) iedereen is over zijn deelname aan de franchise. Danny Hassel (Dan uit The Dream Master) vertelt hoe blij hij was dat hij mocht terugkeren voor The Dream Child, terwijl Ken Sagoes (Kincaid) het jammer vond dat hij na Dream Warriors maar zo kort te zien was in The Dream Master. Brendan Fletcher (Mark) was erg enthousiast dat zijn personage werd vermoord door Freddy in Freddy vs Jason. Het is jammer dat de meest bekende namen en gezichten van de franchise om wat voor reden dan ook niet te zien zijn in deze docu. Denk aan Johnny Depp, die zijn filmdebuut maakte met de eerste Elm Street. Of Patricia Arquette en Laurence Fishburne die allebei in Dream Warriors te zien waren. Zelfs Breckin Meyer, die we nog kennen van Clueless en Road Trip, verschijnt niet om iets te vertellen over zijn rol in Freddy’s Dead: The Final Nightmare. Ook een aantal minder bekende namen zijn niet te zien, zoals Bradley Gregg die als Philip van Dream Warriors één van de beste death scenes uit de franchise kreeg.

Renny Harlin is de aanhouder die wint
Per film wordt met je doorgenomen hoe het verhaal tot stand is gekomen. Geld was natuurlijk een grote motivator om meer films te maken, maar daardoor werden niet altijd de beste beslissingen gemaakt. Soms pakte de stress om zo snel mogelijk weer een Elm Street film af te leveren goed uit. Renny Harlin was behoorlijk platzak (en volgens de docu stonk hij behoorlijk) toen hij bij de New Line studios rond hing op zoek naar werk. Aanhouder wint moet Harlin gedacht hebben en met succes, want hij mocht The Dream Master regisseren. Het succes van deze film opende allerlei deuren voor hem en Harlin mocht vervolgens Die Hard 2 en Cliffhanger maken. Freddy kan er overigens niks aan doen dat Harlin tegenwoordig niet zoveel succes meer heeft. 😉

Ook krijg je te zien hoe verschillende death scènes zijn geschoten. Voor de dood van Tina uit de eerste Nightmare werd gebruik gemaakt van een roterende kamer, waardoor Wes Craven zich zelfs duizelig door voelde. Ook laten ze zien dat er door de MPAA behoorlijk werd geknipt in sommige scènes, waardoor ze uiteindelijk minder impact hebben gehad dan origineel de bedoeling was.

Conclusie
Never Sleep Again is een geslaagde documentaire over de Elm Street films. De echte Elm Street fan zal zich hier prima mee vermaken.




Deze documentaire is te vinden op YouTube.

Verslag van Amsterdam Comic Con 2016

Gisteren was ik samen met mijn zus naar de eerste editie van Amsterdam Comic Con gegaan. Deze happening werd georganiseerd door Showmasters, een bedrijf dat al jarenlang soortgelijke events organiseert in het Verenigd Koninkrijk. Met de toevoeging van Amsterdam Comic Con breiden ze hun terrein steeds verder uit. Of dat met succes gebeurt lees hieronder in mijn verslag van de dag.

acc2016Vroeg op
Ik wilde graag handtekeningen bemachtigen van Robert Englund en Julie Benz dus ik had de early bird ticket aangeschaft om mijn kansen te vergroten en in de hoop dat ik niet zo lang in de rij hoefde te staan. Helaas had Julie vrij last minute afgezegd, maar gelukkig was Robert wel aanwezig!

Om 7.00 ging ik de deur uit en ging ik met de trein naar de RAI. Onderweg ontdekte ik dat het mobiele netwerk van mijn nieuwe telefoon niet werkte en daar baalde ik best wel van, want ik had met Patricia van Mcurl, Paul van Filmliefhebber.com en Jessica van Reviews & Roses afgesproken om te meeten en misschien ook met Jacqueline van Sweet Movies (die ik nog steeds niet heb ontmoet!). In de trein was er geen wifi en in de RAI hadden ze alleen hele crappy wifi dus daar schoot ik niet veel mee op.

Bekende gezichten!
Anyways, rond 8.45 kwam ik met mijn zus aan de bij RAI en toen stond er al een flinke rij. Om 9.00 gingen de deuren open en stonden we al vrij snel binnen. Ik merkte dat ik door Dutch Comic Con al bepaalde verwachtingen had gekregen van zo’n event, want ik was eigenlijk verbaasd dat we geen boekje of plattegrond kregen. We gingen dus zelf maar op zoek naar Robert Englund voor de handtekening. We stapten de ruimte binnen waar de dealers stonden en al snel zag ik Patricia staan bij de stand van Dirtees! Het was super leuk om haar weer te zien en ik heb ook Mike van Mike’s Movie Reviews even gedag kunnen zeggen. Volgens mij herkende hij mij niet, maar goed, voor mij is het ook wat makkelijker om hem te herkennen aangezien ik zijn videos regelmatig bekijk op YouTube en hij mij maar één keer heeft gezien bij de Filmblog Get Together haha.

Patricia vertelde me waar ik Robert Englund kon vinden voor een handtekening dus ik ging snel die richting op. Op de site van Amsterdam Comic Con stond het volgende over handtekeningen: “Het is raadzaam om het handtekeningengebied vroegtijdig te bezoeken om daar speciale virtuele wachtrij kaarten te verkrijgen.” Toen ik daar aan kwam zag ik een meisje vrij ongeïnteresseerd staan met een stapel papiertjes waar nummers op bleken te staan. Ik vroeg haar wat de bedoeling was en ze zei dat ik gewoon in de rij kon staan aangezien het niet druk was. Ik nam voor de zekerheid toch maar een nummer aan en ging in de rij staan. Het duurde niet lang voordat er een vrij chaotische rij ontstond. Gelukkig hoefde ik maar zo’n 10 minuten wachten voordat ik Robert kon ontmoeten en mijn handtekening kon bemachtigen.

robertenglund-signingHandtekening van Robert Englund
Ik had mijn dvd van A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors meegenomen om te laten signeren. Eén handtekening kost €30, best prijzig, maar in belevenis was het ’t wel waard aangezien ik een grote horror fan ben. Als je niets had meegenomen om te laten signeren dan kon je één van de foto’s kiezen die op het tafeltje lag. Robert bewonderde de dvd die ik had meegenomen en zei dat hij deze verpakking nog nooit had gezien. Hij signeerde vervolgens mijn dvd, gaf me een kaartje ter promotie van zijn website die binnenkort geupdate wordt en gaf me een hand. Bij elkaar duurde deze ontmoeting maar een paar minuten, maar ik vond het wel heel tof!

Vervolgens ging ik met mijn zus langs de dealers om merchandise te bekijken. Ik was nog op zoek naar een Sharknado Funko pop! en die had ik vrij snel gevonden. Yay! Tegen de tijd dat het 11.00 was en de andere gasten binnen kwamen druppelen hadden we eigenlijk het meeste al gezien en dat was best teleurstellend. Ik had niet verwacht dat het zo klein zou zijn! We gingen vervolgens even een appelflap eten bij La Place en een slushie halen voordat we richting de main stage gingen. Om 12.00 begon de Q&A van Robert Englund en we wilden goede plekken bemachtigen. We waren zo vroeg dat we aansloten bij de Q&A van Lance Henriksen.

Lance Henriksen
Helaas kon ik Lance niet goed verstaan, omdat het erg rumoerig was in de ruimte naast de main stage. Ik hoorde hem wel iets vertellen over Aliens en Prometheus, maar waar het precies over ging kan ik je niet vertellen. Om eerlijk te zijn vond ik het maar gênant voor Lance. Ik snap ook niet goed waarom de organisatie een worstel gedeelte had gemaakt vlakbij de main stage. Dat was een behoorlijke #fail.

panelsToen de Q&A van Lance Henriksen was afgelopen schoven we door naar de 2e rij en hadden we een mooie plek voor de Q&A van Robert Englund. Gelukkig was het tijdens zijn praatje niet zo rumoerig en kon ik alles goed verstaan. Robert komt heel sympathiek over en kan uitgebreid en met enthousiasme vertellen over zijn carrière. Zo vertelde hij over zijn Elm Street auditie en dat hij regisseur Wes Craven alleen maar creepy zat aan te staren. Ook gaf hij zijn mening over de Elm Street remake en hij leek vooral teleurgesteld te zijn dat ze er qua special effects niet meer mee hadden gedaan. Wel had hij lovende woorden voor acteur Kyle Gallner van de Elm Street remake met wie Robert zelf had gewerkt aan een aflevering van Criminal Minds. En, heel random, Ryan Reynolds vond hij heel goed in Deadpool haha. Helaas was het half uurtje al snel voorbij. Ik had graag nog meer verhalen gehoord!

Na de Q&A gingen we lunchen met Jessica die ik ondanks al mijn internet problemen wel had kunnen vinden. Tijdens de Filmblog Get Together had ik Jessica niet echt kunnen spreken dus het was erg leuk dat we nu wel konden kletsen. Ze is echt een toffe meid en ze was ook nog zo lief om even naar de instellingen van m’n telefoon te kijken! Achteraf bleek overigens dat ze bij Telfort vergeten waren om mijn nieuwe simkaart te activeren vandaar dat ik geen mobiel netwerk had.

Terwijl Jessica vervolgens naar de Q&A van James Marsters ging, ging ik met m’n zus nog een laatste rondje doen langs de dealers. Ik kwam toen één van m’n besties tegen samen met haar man en broertje. Ze hadden een aantal leuke Funko pops geshopt, o.a. van Suicide Squad. Niet lang daarna zijn we maar weer naar huis gegaan, want ik was alle drukte en hitte al behoorlijk zat en we hadden toch alles al gezien.

Conclusie
Ik was heel blij dat ik een early bird ticket had gehaald. Hierdoor kon ik op mijn gemakje alle merchandise bekijken en hoefde ik niet lang te wachten op mijn handtekening van Robert Englund. Het viel me wel behoorlijk tegen hoe klein van opzet Amsterdam Comic Con was, zeker vergeleken met Dutch Comic Con. Showmasters heeft jarenlange ervaring met het organiseren van soortgelijke events dus ik had er zeker wel meer van verwacht.

Het was ook jammer dat best veel aangekondigde gasten hadden afgezegd, denk aan Julie Benz, Jodi Lyn O’Keefe, Daniel Portman, Carl Weathers, Lisa Wilcox, Kristanna Loken en zeer last minute Kristian Nairn. Natuurlijk kan het gebeuren dat er gasten afzeggen, maar toch is het teleurstellend. Zeker als je een kaartje koopt om een bepaalde acteur te zien. Tot slot vind ik dat ze volgende keer wat meer foodtrucks mogen plaatsen met wat meer afwisseling qua eten.

Al met al heb ik wel een leuke dag gehad!

Volgende Comic Cons
Volgend jaar vindt Amsterdam Comic Con plaats op 5 en 6 augustus. Op 25 en 26 februari 2017 vindt er in Ahoy Rotterdam ook een Comic Con plaats, ook georganiseerd door Showmasters.

Wat vond jij van Amsterdam Comic Con?

Retro review: A Nightmare on Elm Street (1984)

poster-anoesHet is inmiddels 30 jaar geleden sinds A Nightmare on Elm Street werd uitgebracht in Amerika en regisseur Wes Craven één van de grootste horror iconen ter wereld introduceerde: Freddy Krueger. Inmiddels zijn we 6 sequels, een Freddy vs Jason film en een remake verder, maar de originele Nightmare blijft een klassieker.

Het was alweer zeker 10 jaar geleden sinds ik A Nightmare on Elm Street heb gezien. Deel 3, Dream Warriors, is mijn favoriet en die heb ik dan ook het vaakst gezien. Met Halloween heb ik de originele Nightmare weer eens gekeken. Voor wie het verhaal niet kent:

Nancy (Heather Langenkamp) en haar vrienden worden in hun dromen gestalkt door Freddy Krueger (Robert Englund), een kindermoordernaar. Ze komt er al snel achter dat wanneer je in je droom gedood wordt door Freddy, je ook in het echte leven sterft.

A Nightmare on Elm Street blijft na zoveel jaar een enge en uitstekende horrorfilm. Het (toentertijd) originele concept is wat de film onderscheidt van andere slashers uit die tijd, zoals Halloween en Friday the 13th en hun sequels.

Het acteerwerk is helaas niet zo best. Hoofdrolspeelster Heather Langenkamp doet haar best, maar alles wat ze zegt klinkt onnatuurlijk. Johnny Depp maakt hier zijn filmdebuut en hij komt veel natuurlijker over dan Langenkamp. Ik denk dat niemand had verwacht dat hij ooit zo’n grote ster zou worden als hij nu is, maar zijn potentie om een ster te worden was toen al groot. John Saxon en Ronee Blakley, als Nancy’s ouders, acteren houterig. Robert Englund krijgt hier nog niet de kans om te laten zien wat hij als Freddy allemaal in huis heeft, maar eng is hij wel.

anoes-001De Elm Street films zijn in de loop der jaren steeds minder eng geworden. Freddy was in het origineel heel menacing, maar later lachten we om zijn oneliners. Met de originele Nightmare laat Craven zien dat hij zijn werk en horror serieus neemt. Het geweld is hier niet om om te lachen, maar het is angstaanjagend, zeker voor die tijd. Het is dan ook geen wonder dat na 30 jaar, A Nightmare on Elm Street nog steeds een klassieker is.

rating-4stars