Review: Suburbicon (2017)

Welkom in Suburbicon: een Amerikaans voorstadje met prachtige huizen, smetteloze tuintjes en keurige gezinnen. Vader Gardner Lodge (Matt Damon) en zijn vrouw Rose (Julianne Moore) wonen hier met hun 10-jarige zoontje Nicky (Noah Jupe). Wanneer ze op een dag te maken krijgen met een gewelddadige overval, blijkt dit modelgezin een groot geheim te verbergen. Chantage, verraad en wraak nemen al snel de overhand in Suburbicon.

Beoordeling
Suburbicon is niet het type film dat ik zelf snel (of ooit) zou kijken, maar vriendlief wilde het zien en aangezien hij ook altijd horrorfilms met mij kijkt, gaf ik het een kans. De trailer gaf het idee dat het een quirky film zou zijn, maar dat is het dus echt niet. Regisseur George Clooney nam een bestaand script van Joel en Ethan Coen, en combineerde dit met een script over een echt bestaand donker gezin dat in een blanke buurt ging wonen en te maken kreeg met racisme. Geen idee waarom Clooney besloot om dit te doen. Had hij wat filler nodig om aan een bepaalde speelduur te komen? De twee verhaallijnen lopen totaal langs elkaar heen en komen op het eind ook niet samen. Qua toon past het ook niet bij elkaar. Ergens in Suburbicon zit een sterkere film verstopt en als Clooney zich alleen gefocust had op één van de twee verhalen dan was het al een stuk beter geweest. Met vlagen zit er zwarte humor in, maar het komt niet echt van de grond. Alleen Oscar Isaac weet de boel nog een beetje te redden in zijn veel te kleine rol.

Conclusie
Net als de blanke bewoners in Suburbicon weet George Clooney met deze film niet waar hij mee bezig is.