You met Penn Badgley en Shay Mitchell komt naar Netflix

Zit er een groot gat in je leven sinds Gossip Girl én Pretty Little Liars ten einde zijn gekomen? Dan is You de serie voor jou!

Penn Badgley heeft dankzij zijn rol als Dan in Gossip Girl al wat ervaring met obsessie en dat komt goed van pas voor You. In deze thrillerserie speelt hij Joe die geobsedeerd raakt door de mooie Beck (Elizabeth Lail) en social media gebruikt om haar voor zich te winnen. Zij raakt gecharmeerd van hem, maar haar beste vriendin Peach (Shay Mitchell van Pretty Little Liars) vermoedt dat er meer aan de hand is.

Ik keek al een tijdje uit naar deze Lifetime serie. Gelukkig voor ons heeft Netflix de internationale rechten opgekocht en krijgen wij de serie binnenkort te zien. Yep, Lonely Boy is back en erger dan ooit.

Review: Annihilation (2018)

Als haar man (Oscar Isaac) verdwijnt tijdens een geheime missie, gaat biologe Lena (Natalie Portman) mee op expeditie naar een mysterieuze regio die is afgegrendeld door de Amerikaanse regering.

Beoordeling
Na het succes van Ex Machina verwacht je niet dat de nieuwste film van Alex Garland een bioscoop release zou overslaan en meteen op Netflix te zien zou zijn. Wees gerust, dat is niet omdat Annihilation slecht is à la The Cloverfield Paradox. Waar dat dan wel mee te maken heeft? Het schijnt dat David Ellison, een financier van Paramount Pictures, weinig vertrouwen had in de film en veranderingen wilde zien, iets waar producer Scott Rudin het niet mee eens was. Uiteindelijk werd besloten om Garland’s visie in tact te houden. De internationale distributie van de film werd in handen te geven van Netflix, waarschijnlijk tegenover een flinke som geld om er zeker van te zijn dat de kosten van Paramount gedekt worden. Ik snap deze keuze wel, want Annihilation is een film die moeilijk te verteren is voor het brede publiek en waarschijnlijk niet veel geld had opgebracht.

Annihilation is gebaseerd op het gelijknamige boek van Jeff VanderMeer. De titel betekent vernietiging en in de film staat het thema zelfvernietiging centraal. In mijn belevenis drukt Garland op een gegeven moment ook op een self destruct knopje. Annihilation begint sterk met het verdriet van Lena en de start van de mysterieuze expeditie waar ze zich voor opgeeft. Het team bestaat naast Lena uit vier andere vrouwen: een psycholoog (Jennifer Jason Leigh), een paramedicus (Gina Rodriguez), een geomorfoloog (Tuva Novotny) en een natuurkundige (Tessa Thompson). Binnen ‘the Shimmer’, ofwel het gebied waar ze zich in bevinden, gebeuren vreemde dingen wat tot op een zekere hoogte interessant is. Helaas was Garland me tegen het einde van de film echt kwijt. Er zijn vast genoeg mensen die het einde fantastisch vinden, maar ik kon me er niet in vinden en vond het zwaar anticlimactisch. Het is maar welke betekenis je erin wilt zien, I guess.

Conclusie
Annihilation begint sterk, maar brengt zichzelf om zeep door een teleurstellend einde.

Recensie van de mini-serie Retribution (2016) op Netflix

Een pas getrouwd stel wordt in hun huis gedood door een inbreker. Hun ouders zijn buren op het Schotse platteland. Op een avond verongelukt een jongeman voor de deur. In eerste instantie proberen ze hem te helpen, maar al snel ontdekken ze dat hij de moordenaar is van hun kinderen.

Beoordeling
Retribution was in 2016 te zien op de BBC onder de originele titel One of Us. Sinds dit jaar is de 4-delige mini-serie te zien op Netflix met een nieuwe titel en dat snap ik wel, One of Us spreekt niet erg aan. De eerste aflevering, The Storm, begint sterk. We maken kort kennis met childhood sweethearts Adam en Grace voordat ze worden gedood. Vervolgens verschuift de focus naar hun families en doet de onverwachte komst van de moordenaar denken aan The Last House on the Left. De opzet is dus goed, maar Retribution weet de kwaliteit niet vast te houden. De onderlinge familiedrama is niet altijd even interessant en er loopt een onnodig subplot over één van de detectives die drugs verkoopt om de operatie van haar zieke dochter te betalen. Als het uiteindelijk werd verweven met alle familiedrama dan was het niet erg geweest, maar nu voelde het vooral aan als filler. En het zijn maar 4 afleveringen! De ontknoping vind ik persoonlijk wat vergezocht. Het lijkt of ontknopingen van dit soort crime series steeds schokkender moet en hier wordt het nog extra onhandig aangepakt met een grote expositie dump.

Het acteerwerk hier is wisselend. Het bekendste gezicht is waarschijnlijk Joe Dempsie die we nog kennen als Gendry van Game of Thrones. Hij speelt hier prima net als John Lynch (Black Death) en Georgina Campbell (van de Black Mirror aflevering Hang the DJ). Joanna Vanderham en Christian Ortega zijn helaas wat pijnlijker om naar te kijken.

Conclusie
Retribution is een sfeervolle mini-serie dat sterk begint, maar de kwaliteit niet weet vast te houden.

Review: The Ritual (2017)

Vier oude en enigszins uit elkaar gegroeide vrienden gaan wandelen in Zweden om een overleden vriend te herdenken. Ze besluiten om een bos in te gaan, maar realiseren al snel dat ze niet alleen zijn.

Beoordeling
Ik keek al een tijdje uit naar The Ritual, een nieuwe Netflix original met Rafe Spall in de hoofdrol. In deze survival horror gaat een groep vrienden het bos in en zoals we in zoveel eerdere horrorfilms hebben gezien: dit loopt niet goed af. The Ritual is gebaseerd op het gelijknamige boek van Adam Nevill, maar lijkt in eerste instantie hevig geïnspireerd te zijn door films als The Blair Witch Project, The Witch en As Above, So Below. De film begeeft zich dus op – voor de horror fan – bekend terrein. Dat wilt niet zeggen dat The Ritual een slap aftreksel is, want de film weet het ‘vrienden raken verdwaald in een bos’ concept wel eigen te maken. Toch vind ik het niet helemaal satisfying, omdat de symboliek wel erg voor de hand ligt.

Rafe Spall, later dit jaar te zien in Jurassic World: Fallen Kingdom, speelt een prima hoofdrol. Ik vind het wel jammer dat zijn personage zo onsympathiek is. De overige personages zijn niet goed uitgewerkt, al heeft Sam Troughton wel een sterke scène. Visueel is de film ook dik in orde.

Conclusie
The Ritual doet denken aan een hoop andere horrorfilms, maar is zeker de moeite waard.

Review: The Cloverfield Paradox (2018)

In de toekomst dreigt er een enorme energiecrisis. Wetenschappers aan boord van de Cloverfield Station testen een apparaat om deze energiecrisis op te lossen, maar komen terecht in een regelrechte nachtmerrie.

Beoordeling
The Cloverfield Paradox, het derde deel in de Cloverfield franchise, stond een tijdje terug nog gepland voor een bioscoop release op 1 februari 2018. Toen kwam het gerucht dat Netflix de film ging kopen en verdween deze mysterieuze scifi van de planning. Zoals we weten zit JJ Abrams vol verrassingen, want – surprise! – tijdens de Super Bowl was daar opeens een trailer voor The Cloverfield Paradox met de mededeling dat de film na de wedstrijd op Netflix te zien zou zijn. Ik keek al een tijdje uit naar deze nieuwe Cloverfield film dus maandag zat ik na werk meteen voor de tv om het te bekijken.

Het is jammer dat The Cloverfield Paradox zo overduidelijk van origine een film is die niets met Cloverfield te maken heeft. Paradox begon ooit als God Particle, maar werd bewerkt tot een Cloverfield film. Toegegeven, 10 Cloverfield Lane begon op dezelfde manier, maar omdat 10CL meer character driven is en de situatie van de personages bewust ambigu wordt gehouden, werkte het beter. In Paradox gaan ze een stuk minder subtiel te werk om het met de originele Cloverfield te verbinden vergeleken met 10CL. De space station waar ze werken heet Cloverfield, de Donal Logue cameo zit vol expositie en wat precies voegt de subplot van Michael (Roger Davies) toe? Ze hadden de focus beter op de crew van de space station kunnen houden en die tijd gebruiken om de personages uit te diepen. Op Hamilton (Gugu Mbatha-Raw) na hebben de personages nauwelijks een persoonlijkheid en dat is erg jammer als je bedenkt dat de rest van de cast bestaat uit Daniel Brühl, Chris O’Dowd, Ziyi Zhang, Elizabeth Debicki en David Oyelowo.

Conclusie
The Cloverfield Paradox is een vrij standaard space horror filmpje dat enigszins doet denken aan Alien en Event Horizon met een Cloverfield sausje eroverheen gegoten.

Review: Odd Thomas (2013)

Odd Thomas (Anton Yelchin) heeft een bovennatuurlijke gave. Zoals hij het zelf omschrijft: “I see dead people, but then, by God, I do something about it.” Met de hulp van zijn vriendin Stormy (Addison Timlin) en sheriff Porter (Willem Dafoe) probeert Odd een grote ramp in zijn woonplaats Pico Mundo te voorkomen.

Beoordeling
Netflix heeft zo’n groot aanbod dat het soms moeilijk is om een keuze te maken. Odd Thomas trok mijn aandacht vanwege de aanwezigheid van de inmiddels overleden acteur Anton Yelchin. De film is gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Dean Koontz en werd geregisseerd door Stephen Sommers, de man die ons eerder Deep Rising, The Mummy (met Brendan Fraser, niet Tom Cruise) en G.I. Joe: The Rise of Cobra bracht. Ik vind de films van Sommers vooral erg fun en dat is Odd Thomas ook, al heeft de film ook wel een duister tintje. Zo helpt Odd in de opening een jong meisje om haar moordenaar te vinden en speelt satanisme een rol.

Yelchin was een veelbelovend talent en speelt hier een prima hoofdrol. Hij heeft goed samenspel met de charmante Addison Timlin (The Town That Dreaded Sundown) en hun banter zorgt voor een hoop leuke momenten. Verder zijn er aardige bijrollen van Gugu Mbatha-Raw, Nico Tortorella en Willem Dafoe.

Conclusie
Door het bovennatuurlijke aspect is Odd Thomas niet voor iedereen, maar zeker de moeite waard voor Anton Yelchin en Addison Timlin.

1 2 3 23