Eerste indruk van de HBO-serie Room 104

We zijn nu allemaal in de ban van Game of Thrones, maar HBO heeft ons nog meer te bieden. Onlangs ging de nieuwe serie Room 104 in première. Inmiddels heb ik de eerste aflevering gezien. Hieronder lees je mijn eerste indruk.

Waar gaat Room 104 over?
Room 104 is een anthology serie van Mark Duplass en zijn broer Jay. De setting is een kamer in een Amerikaans hotel. In elke aflevering staat een ander personage centraal dat zich om één of andere reden in kamer 104 bevindt. De toon verschilt per aflevering. Soms zijn ze meer komisch, andere afleveringen zijn weer dramatisch of eng.

In de eerste aflevering genaamd “Ralphie” wordt babysitter Meg (Melonie Diaz) gevraagd om op te passen op Ralph, een jongetje dat vreemd gedrag vertoont.

Eerste indruk
De eerste aflevering van Room 104 geeft een sterke Twilight Zone vibe af en dat is wat mij betreft positief. De spanning zit er al snel in en je weet niet goed wat je moet verwachten. Het verbaast me niet dat “Ralphie” is geschreven door Mark Duplass, de man die eerder mede-verantwoordelijk was voor de underrated horror Creep. Opnieuw weet hij goed met je verwachtingen te spelen en ik ben dan ook zeer benieuwd naar de andere afleveringen die hij heeft geschreven.

Ik vind het wel jammer dat de afleveringen zo kort zijn, maar een half uurtje. Misschien is dat voor andere afleveringen wel een goede speelduur, maar van “Ralphie” had ik na de ontknoping nog wel meer willen zien.

Het eerste seizoen van Room 104 bestaat uit 12 afleveringen. Naast Melonie Diaz zijn o.a. ook James van der Beek, Orlando Jones, Mae Whitman, Tony Todd, Keir Gilchrist en Philip Baker Hall te zien.

Conclusie
Room 104 begint lekker Twilight Zone-achtig, maar het is nog te vroeg om te zeggen of de serie deze vibe aanhoudt.

Netflix aanrader: The One I Love (2014)

The One I Love staat nu op Netflix! Zin in een vreemde film? Dan is The One I Love zeker een aanrader!

Waar gaat The One I Love over?
Ethan (Mark Duplass) en Sophie (Elisabeth Moss) gaan op advies van hun relatietherapeut een weekendje weg om aan hun relatie te werken. Al snel doen ze daar een bizarre ontdekking.

Waarom een aanrader?
The One I Love is een verrassend, vreemd en intiem filmpje over relaties. Charlie McDowell, zoon van acteurs Malcolm McDowell en Mary Steenburgen, levert met deze film zijn regiedebuut af. Hij speelt het niet op safe en daar heb ik wel bewondering voor. Het is moeilijk om meer over de film te vertellen zonder de bizarre ontdekking prijs te geven. Wat ik wel kan zeggen is dat The One I Love meerdere vertrouwde paden had kunnen kiezen om te bewandelen, maar dit niet doet. De film erkent de Twilight Zone-achtige situatie waarin Ethan en Sophie zich bevinden en weet dit toch op een verrassende manier neer te zetten.

Mark Duplass was eerder fantastisch creepy in een andere Netflix aanrader Creep. Ook hier is hij weer goed op dreef en hij krijgt ook prima tegenspel van Mad Men-actrice Elisabeth Moss.

Review: Blue Jay (2016)

High school sweethearts Jim (Mark Duplass) en Amanda (Sarah Paulson) lopen elkaar na zo’n 20 jaar weer tegen het lijf. De twee halen herinneringen op, maar al snel wordt duidelijk dat een pijnlijke gebeurtenis tussen hen in staat.

Beoordeling
Mark Duplass (Creep, The One I Love) is als acteur en filmmaker de laatste jaren aardig bezig en dat is ook Netflix opgevallen. Samen met broer Jay en hun Duplass Brothers productiebedrijf, heeft Mark een deal met Netflix getekend om vier films exclusief aan de streamingsdienst af te leveren. Blue Jay is de eerste van de vier films en staat sinds kort op Netflix. Het is een intiem filmpje over verlies met prima acteerwerk van Duplass en American Horror Story-actrice Sarah Paulson die hier grotendeels aan het improviseren zijn. Wat de film ook bijzonder maakt, in deze tijden dan, is dat het een zwart-wit film is. Ik weet niet of de Duplass broertjes artistiek probeerden te zijn of dat ze geld probeerden te besparen, maar echt toegevoegde waarde heeft deze move niet.

Ik wilde Blue Jay graag goed vinden, maar eigenlijk liet de film mij totaal koud. Want hoe goed Duplass en Paulson hier ook hun best doen, ergens weet de film mij niet te raken. Misschien omdat de hoofdpersonages niet erg likeable zijn en het, in mijn ogen, enigszins bizar is hoe snel de twee na 20 jaar weer in oude patronen vervallen.

Conclusie
Blue Jay is een intiem, zwart-wit filmpje, maar weet geen emotionele snaar te raken.

31 dagen horror: Creep (2014)

31dagen-creepOktober is horror maand hier op Be Cool, Sodapop! Elke dag staat een andere horrorfilm in de spotlight die het bekijken waard is. Sommige films zijn cheesy fun, andere films juist weer eng, grappig of spannend. Leuk voor Halloween of op een andere dag!

Film van dag #5: Creep (2014)
Met: Mark Duplass, Patrick Brice
Regisseur: Patrick Brice

Het verhaal
In Creep reageert Aaron (Patrick Brice) op een advertentie van Josef (Mark Duplass) om wat extra geld te verdienen. Josef vertelt dat hij terminaal ziek is en graag een soort videodagboek voor zijn ongeboren kind wil maken. Aan Aaron de taak om hem een dag te volgen met een camera om zijn activiteiten vast te leggen.

creep001Wat is er aan de hand?
Dat vertel ik je niet. Je moet het zelf maar gaan ontdekken.

Waarom een aanrader?
Net als Aaron weet je niet goed wat je moet verwachten, al heb je als kijker wel het gevoel dat er iets ergs gaat gebeuren. Creep weet wat dat betreft goed met je verwachtingen te spelen. De spanning zit er goed in en dat is knap voor een film met in totaal maar twee acteurs die in beeld komen en zonder flashy special effects. En Mark Duplass? Die zet de perfecte creep neer.

Voor wie?
Voor de horror fan die van weird houdt.

Waar?
Creep staat op Netflix.

Review: Safety Not Guaranteed (2012)

poster-safetynotguaranteed“Gezocht: iemand om mee terug in de tijd te gaan. Dit is geen grapje. Breng je eigen wapens. Veiligheid wordt niet gegarandeerd.” Deze advertentie wekt de interesse van journalist Jeff (Jake Johnson). Samen met stagiaire Darius (Aubrey Plaza) gaat hij op zoek naar de schrijver van deze vreemde advertentie. Kan deze Kenneth (Mark Duplass) echt tijdreizen of is er iets anders aan de hand?

Beoordeling
Regisseur Colin Trevorrow en schrijver voor Derek Connolly waren vorig jaar verantwoordelijk voor de monster hit Jurassic World. Een paar jaar geleden brachten ze ons nog de kleinschalige komedie Safety Not Guaranteed. De bovengenoemde advertentie is een leuk uitgangspunt voor een film. Gedurende de film blijf je je net als de hoofdpersonen afvragen wat er aan de hand is. Kenneth zelf is erg overtuigd van zijn kunnen, maar oogt paranoïde. Hij laat Darius toe in zijn wereld, maar ook zij weet niet hoe het zit tot het einde van de film. Aubrey Plaza vind ik voor het eerst niet verschrikkelijk irritant. Ze zet een sympathieke rol neer. Naar mijn gevoel komt Mark Duplass het beste tot zijn recht wanneer hij een vreemde rol speelt dus hij is hier in zijn element, al deed hij het beter in Creep.

Hoewel Safety Not Guaranteed voornamelijk om Kenneth en zijn potentiële tijdreis draait, gaat Jeff op een andere manier terug de tijd in. Hij zoekt een vriendin uit zijn middelbare schooltijd op. Dit is niet bepaald een boeiend subplot al kan ik New Girl-acteur Jake Johnson wel waarderen.

De film laat me een beetje met een ontevreden gevoel achter. Ik denk dat ze meer met het gegeven hadden kunnen doen. Zeker die Jeff subplot voelt onnodig en we dwalen tijdens deze scènes teveel af van het tijdreizen. Echt grappig vind ik de film niet. Het heeft zijn quirky momenten, maar het voelde ook of de film te hard probeerde om quirky te zijn.

Conclusie
Safety Not Guaranteed heeft een aardig verhaal en een prima cast, maar is verder niet heel bijzonder.

rating-3stars


Safety Not Guaranteed is te bekijken via MyPrime.

Review: The One I Love (2014)

poster-theoneiloveEthan (Mark Duplass, Creep) en Sophie (Elisabeth Moss, Mad Men) gaan op advies van hun relatietherapeut een weekendje weg om aan hun relatie te werken. Al snel doen ze daar een bizarre ontdekking.

Beoordeling
Charlie McDowell, zoon van acteur Malcolm McDowell, maakt zijn regiedebuut met The One I Love. Het is een vreemd, intiem filmpje geworden, maar op een goede manier. Het is moeilijk om meer over de film te vertellen zonder de bizarre ontdekking prijs te geven. Wat ik wel kan zeggen is dat The One I Love meerdere vertrouwde paden had kunnen kiezen om te bewandelen, maar dit niet doet. De film erkent de Twilight Zone-achtige situatie waarin Ethan en Sophie zich bevinden en weet dit toch op een verrassende manier neer te zetten. The One I Love is niet geïnteresseerd in het geven van antwoorden. De kijker moet wat dit betreft z’n eigen conclusies trekken. De film is wel geïnteresseerd in het analyseren van relaties en hoe deze relaties van vorm veranderen door de jaren heen. Ethan en Sophie proberen een magisch moment uit het begin van hun relatie te recreëren wat hopeloos mislukt, omdat zij veranderd zijn en niet meer zo onbevangen in de relatie staan.

Na Mark Duplass recent in The Lazarus Effect en Creep te hebben gezien kom ik tot de conclusie dat hij als acteur veel beter tot zijn recht komt in vreemde films. Net als in Creep speelt hij ook in The One I Love weer goed en hij krijgt ook prima tegenspel van Elisabeth Moss.

Conclusie
The One I Love geeft een realistische blik op relaties, maar weet de potentie van het verhaal niet volledig te benutten.

rating-3halfstars

1 2