Review: To All the Boys I’ve Loved Before (2018)

Lara Jean (Lana Condor) schrijft liefdesbrieven aan haar crushes. Deze brieven schrijft ze voor zichzelf, niet met het idee om ze daadwerkelijk te versturen. Op een dag blijken de brieven toch verstuurd te zijn en moet Lara Jean de gevolgen onder ogen zien, want één van de brieven is gericht aan buurjongen Josh (Israel Broussard), het ex-vriendje van haar zus Margot (Janel Parrish).

Beoordeling
De romantische komedie lijkt een uitstervend genre, maar gelukkig is Netflix goed bezig. Onlangs kregen we de verrassend leuke romcom Set It Up met Glen Powell en nu is er To All the Boys I’ve Loved Before, gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Jenny Han. Wat deze film bijzonder maakt is dat de hoofdpersoon, onze heldin Lara Jean, van Aziatische afkomst is. Dit is iets wat we niet vaak zien binnen het genre en als iemand van deels Aziatische afkomst kan ik dit wel waarderen (overigens draait nu toevallig ook romcom Crazy Rich Asians met een all Asian cast in de bios). Verder biedt To All the Boys weinig nieuws. Op zich is het plot wel origineel (de brieven die verstuurd zijn), maar de uitwerking is vrij standaard (coole gozer krijgt toch gevoelens voor onze quirky heldin). Niet dat dit heel storend is, want de leads (Lana Condor en Noah Centineo) zijn heel charmant en spelen prima. Daarnaast zijn er aardige bijrollen voor Janel Parrish (Mona van Pretty Little Liars!), Israel Broussard (Happy Death Day!) en John Corbett (My Big Fat Greek Wedding).

Conclusie
To All the Boys I’ve Loved Before is een charmante romcom met een sympathieke Lana Condor in de hoofdrol.

Review: Happy Death Day (2017)

Tree (Jessica Rothe) is een studente die steeds dezelfde afschuwelijke dag waarop ze vermoord wordt opnieuw meemaakt, en er keer op keer achter probeert te komen wie haar wilt vermoorden.

Beoordeling
Happy Death Day is een horror versie van de komedie klassieker Groundhog Day met de self awareness van Scream. Eén van de personages vergelijkt de situatie van Tree zelfs met Groundhog Day, al zegt onze final girl de film zelf niet te kennen. Het duurt niet lang voordat je door hebt dat het niet gek is dat iemand haar probeert te vermoorden, want ze is niet erg sympathiek. Sterker nog, Tree is een behoorlijke bitch en na zoveel keer doodgaan begint ze dat zelf ook te realiseren. Dat is eigenlijk het mooie van Happy Death Day. De film oogt als een humoristisch slasher, maar heeft verrassend veel hart. Terwijl je in het begin nog lacht om de horror die Tree elke avond moet ondergaan, ga je gaandeweg steeds meer voor haar rooten en hoop je dat ze haar sterfdag zal overleven.

Hoofdrolspeelster Jessica Rothe zagen we vorig jaar nog in een bijrolletje in La La Land. Met Happy Death Day laat ze zien dat ze klaar is voor grotere rollen. Dankzij haar sterke performance, zowel tijdens de komische als dramatische momenten, weet ze je als Tree voor zich te winnen en ik hoop dat we nog meer van Rothe gaan horen. De bijrollen zijn verder niet zo bijzonder.

Ik zat erg te twijfelen of ik Happy Death Day 3,5 of 4 sterren moet geven. Uiteindelijk heb ik gekozen voor een bovengemiddelde score van 3,5 sterren, omdat ik het einde niet helemaal satisfying vond. Dit is wel een film die ik als horror fan door de jaren heen zal rewatchen.

Conclusie
Happy Death Day is een horror versie van Groundhog Day met verrassend veel hart en een charismatische Jessica Rothe in de hoofdrol.