Review: Green Room (2015)

Punk rock band the Ain’t Rights treedt op in een neo-nazi skinhead bar. Wanneer bandlid Pat (Anton Yelchin) per ongeluk getuige is van een moord, moet hij samen met de overige bandleden vechten voor hun leven.

Beoordeling
Ik heb veel goede dingen gehoor over horror/thriller Green Room met de helaas te vroeg overleden Anton Yelchin in de hoofdrol. Nu de film op Pathé Thuis staat, heb ik zelf kunnen kijken en ik kan je vertellen: Green Room stelt niet teleur. Heb je vorig jaar genoten van Don’t Breathe? Nu moet je je voorstellen dat de jongeren in Green Room niet proberen te ontsnappen aan één gewelddadige blinde man, maar aan een groep gewelddadige neo-nazi’s. Gewelddadig is Green Room zeker, al wordt dit gelukkig niet over de top in beeld gebracht. Sterker nog, wanneer the shit eenmaal the fan hit, zien we in een effectief geschoten scène de daad niet, alleen het resultaat. En het resultaat is niet pretty, maar de scène zelf is well played.

De spanning zit er goed in. Op een gegeven moment voelde ik me ook een beetje radeloos worden, net als Pat en zijn vrienden. Hoe red je jezelf uit zo’n uitzichtloze situatie? Regisseur/schrijver Jeremy Saulnier rekt het verhaal gelukkig niet onnodig uit: 95 minuten is lang genoeg voor een film als deze.

Anton Yelchin speelt in Green Room één van zijn laatste rollen. Ook hier laat hij zien wat een veelbelovend talent hij was. Zijn Fright Night collega Imogen Poots is hier iets minder op haar plek en komt niet zo overtuigend over. Patrick Stewart is als de leider van de skinheads de rust zelve, maar weet ook iets gevaarlijks uit te stralen. Geniale casting als je het mij vraagt. 😉

Conclusie
Laat je verrassen door Green Room, een sterke horror/thriller met prima rollen van Anton Yelchin en Patrick Stewart.

Credits: Fright Night (2011)

Sinds Scream let ik erg op de credits van films. Ik zie het als een leuke extra wanneer filmmakers daar aandacht aan besteden. In sommige gevallen zijn de credits zelfs beter dan de film (zie Wolverine, The Final Destination). In het geval van Fright Night leverde het in ieder geval een halve ster extra op.

Leuke font, goed gebruik van kleur en een bijpassend nummer (99 Problems van Hugo). Hieronder een paar van mijn favoriete caps.


Cap credit: Shadow of Reflection

Review: Fright Night (2011)

Charley Brewster (Anton Yelchin, Star Trek) heeft een nieuwe buurman, Jerry (Colin Farrell). Jerry is niet zoals normale buren. Althans, dat beweert de nerdy klasgenoot van Charley, Evil Ed (Christopher Mintz-Plasse, Kick-Ass). Ed denkt namelijk dat Jerry een vampier is. Wanneer Charley dit ook begint te geloven, roept hij de hulp in van Vegas illusionist Peter Vincent (David Tennant, Doctor Who).

Beoordeling
Fright Night is een remake van de horrorklassieker uit 1985 met Chris Sarandon in de hoofdrol. Hoewel ik de film sinds mijn tienerjaren niet meer heb gezien, denk ik er altijd met een positief gevoel aan terug. Een remake was natuurlijk onnodig, maar ik stond er niet negatief tegenover, zoals bij de Elm Street remake of die van Friday the 13th. Regisseur van de nieuwe versie is Craig Gillespie, die eerder één van de beste films van 2007 maakte, namelijk Lars and the Real Girl. Met Fright Night laat hij zien dat hij meer aan kan. Dankzij indrukwekkend camerawerk en mooi gebruik van kleur is de film van hogere kwaliteit dan je in eerste instante verwacht van een horror remake. Zelfs de aftiteling hebben ze creatief afgewerkt.

Anton Yelchin laat opnieuw zien waarom hij één van de beste acteurs van zijn generatie is. Hij is veelzijdig en de rol van Charley gaat hem met gemak af. Christopher Mintz-Plasse is de perfecte Evil Ed. Imogen Poots (28 Weeks Later) en Toni Collette (The Sixth Sense) hebben aardige bijrollen als, respectievelijk, de vriendin van Charley en zijn moeder. David Tennant had wel wat uitbundiger kunnen zijn als Peter Vincent. Ik stelde me eigenlijk Russell Brand steeds voor in de rol. Maar ook Colin Farrell had een goede Peter Vincent kunnen zijn. Farrell kan goed over the top spelen en ik had hem liever in de rol van Vincent gezien dan in de rol van Jerry. Niet dat hij het slecht deed, maar die rol had wat creatiever gecast kunnen worden.

Conclusie
Fright Night is niet alleen een goede remake, maar een goede film op zichzelf.