Eerste indruk van Sharp Objects met Amy Adams

Na het succes van Gone Girl van Gillian Flynn werd ook haar debuutroman Sharp Objects verfilmd. Onlangs ging deze 8-delige mini-serie met Amy Adams in de hoofdrol in première. Hieronder lees je mijn eerste indruk.

Waar gaat Sharp Objects over?
Camille Preaker (Adams) is een journaliste met een alcoholprobleem. Ze wordt terug naar haar geboorteplaats Wind Gap gestuurd om een artikel te schrijven over de moorden op twee jonge meiden in het dorpje. Camille wordt in Wind Gap geconfronteerd met haar verleden, haar psychische problemen en haar kille moeder (Patricia Clarkson).

Beoordeling
Sharp Objects is een serie die je met aandacht moet bekijken. Ik heb tot nu toe alleen de pilot aflevering “Vanish” gezien, maar ik kan je nu al vertellen dat het een behoorlijke slow burn is. Aandacht is dus vereist, zeker als je alle ‘geheime’ woorden wilt spotten die in de aflevering(en) verwerkt zijn. Daarnaast lopen dromen, hallucinaties en flashbacks door elkaar heen waardoor je als kijker samen met Camille de puzzelstukjes in elkaar moet leggen. De toon is zwaarmoedig en wordt in de eerste aflevering meteen goed gezet. Eigenlijk wil je alle ellende van Camille en Wind Gap niet weten, maar toch weet Sharp Objects je het verhaal in te zuigen.

Amy Adams speelt zoals we van haar gewend zijn een sterke rol en ze weet hier de psychisch kwetsbare Camille goed neer te zetten. De jonge versie van Camille wordt gespeeld door It-actrice Sophia Lillis die sprekend op een jonge versie van Adams lijkt. Perfecte casting! Patricia Clarkson is net als Adams een sterke actrice, alleen hoop ik dat haar personage gaandeweg beter wordt uitgewerkt. Ze komt nu een beetje als een karikatuur over. Henry Czerny, eerder een scène stealer in Revenge, krijgt nog niet veel te doen in de pilot. Hij speelt de stiefvader van Camille dus hopelijk krijgt hij nog genoeg te doen later in het verhaal. Lulu Wilson maakte eerder indruk met haar rol in Ouija: Origin of Evil. Ze speelt hier het overleden zusje van Camille en hopelijk krijgt ze net als Czerny nog de kans om te schitteren.

Conclusie
Sharp Objects is net zo intrigerend als het zwaarmoedig is en heeft in Amy Adams een sterke leading lady.

Review: Dark Places (2015)

poster-darkplacesLibby Day (Charlize Theron) was maar 8 jaar oud toen haar moeder en zussen werden vermoord. Haar broer Ben (Corey Stoll) werd destijds opgepakt voor de moorden en zit nog steeds in de gevangenis. Nu bijna 30 jaar later wordt Libby benaderd door Lyle (Nicholas Hoult) van de Kill Club – mensen die zich bezig houden met het oplossen van misdaden – om zich te verdiepen in de moordzaak, want zij geloven niet dat Ben de dader is.

Beoordeling
Na het succes van Gone Girl werd ook Dark Places van schrijfster Gillian Flynn verfilmd. Ik heb het boek niet gelezen, dus ik kan niet zeggen in hoeverre de film overeenkomt met het boek. Voor mij werkte het verhaal helaas niet. Ik vond het erg gemaakt. Het is een overmatig gecompliceerde aflevering van Criminal Minds geworden die naar mijn gevoel rust op teveel toevalligheden. Gone Girl zat natuurlijk ook heel uhh.. bijzonder in elkaar, maar op één of andere manier werkte het wel. Dark Places liet al snel de Kill Club en Lyle vallen en dat is gewoon slechte storytelling en verspilling van het talent van Nicholas Hoult.

Charlize Theron is een fantastische actrice, maar niet in Dark Places. Het leek of ze haar rol op de automatische piloot speelde en dat is erg jammer. Christina Hendricks speelt een goede bijrol als de moeder van Libby. Chloë Grace Moretz doet haar ding en dat doet ze weer prima. Tye Sheridan viel mij in positieve zin op in X-Men: Apocalypse en ook hier weet hij zich prima staande te houden. Corey Stoll speelt de meest relaxte gevangene ooit en dit voelt zeer misplaatst in deze zwaarmoedige film.

Conclusie
Dark Places is meer Criminal Minds dan Gone Girl. Op zich leuk voor een keer, maar de film weet niet boven de middelmaat uit te stijgen.

rating-3stars

Review: Gone Girl (2014)

poster-gonegirlOp de ochtend dat Nick (Ben Affleck, Argo) en Amy Dunne (Rosamund Pike, Pride & Prejudice) 5 jaar getrouwd zijn, blijkt Amy te zijn verdwenen. In huis treft Nick aanwijzingen dat er een aanvaring heeft plaatsgevonden, maar al snel wordt hij zelf als hoofdverdachte gezien.

Beoordeling
Gone Girl van Gillian Flynn is één van mijn favoriete boeken en ik zat al een tijdje met smart op de verfilming te wachten. Zeker toen ik hoorde dat Flynn zelf het script zou schrijven en David Fincher (Fight Club) plaats zou nemen in de regiestoel. Ik vind het altijd wel lastig om een film objectief te beoordelen wanneer ik het boek al heb gelezen. Wat positief is dat de film het boek grotendeels volgt en dat een hoop dus een feest van herkenning is. Zo komt Amy’s personality quiz voorbij, maar ook haar commentaar op ‘cool girls’. Wat ik minder goed vond, was dat er naar mijn gevoel teveel vaart in het verhaal zat. Er zijn bepaalde.. uh.. ontwikkelingen die in het boek, nogmaals naar mijn gevoel, veel meer impact hadden dan in de film. Het volgde elkaar te snel op. Met een film werk je, soms helaas, met een bepaald tijdslimiet en dit doet een boek als Gone Girl, die zo rijk aan wendingen is, tekort. Misschien was Gone Girl beter tot haar recht gekomen als miniserie op HBO. Ik miste bijvoorbeeld wat meer achtergrondinformatie over Amy en Nick. Het is lastig om gedachtes te vertalen naar film en hierdoor leren we beide personages maar oppervlakkig kennen, waardoor het einde van de film voor niet-boeklezers misschien moeilijk te bevatten is.
Lees meer