Eerste indruk van de serie Girlboss op Netflix

De Netflix goden hebben ons weer een nieuwe original gebracht: de serie Girlboss met Britt Robertson in de hoofdrol.

Waar gaat Girlboss over?
Girlboss is losjes gebaseerd op de gelijknamige autobiografie van Sophia Amoruso. Deze dame opende op haar 22e een eBay winkel genaamd Nasty Gal Vintage wat uiteindelijk uitgroeide tot een fashion imperium dat van Sophia een zeer rijke vrouw maakte. In het eerste seizoen van Girlboss volgen we haar bij het opzetten van Nasty Gal Vintage.

Eerste indruk
Ik heb inmiddels de eerste 3 afleveringen van Girlboss gezien en ik ben het de lieftallige Jessica van Reviews & Roses eens: het is een leuk tussendoortje. Voor ik aan de serie begon had ik nog nooit van Sophia Amoruso en Nasty Gal gehoord dus ik ging er blanco in. De serie waarschuwt ons al dat het losjes is gebaseerd op ware gebeurtenissen dus ik hoop dat de echte Sophia niet zo afschuwelijk is als in deze Netflix original. Begrijp me niet verkeerd: het is reuze vermakelijk om de schattige Britt Robertson tekeer te zien gaan als Sophia, maar sympathiek is ze niet. Maar dat onze hoofdpersoon niet zo sympathiek is, spreekt me ook juist weer aan. Het heeft wel iets verfrissend.

Niet alleen Sophia’s carrière staat in Girlboss centraal, maar ook haar liefdesleven. Johnny Simmons, die we nog kennen van The Perks of Being a Wallflower, speelt haar love interest, maar krijgt in de eerste drie afleveringen nog niet veel te doen. Ellie Reed is waanzinnig irritant als haar beste vriendin Annie. Robertsons Under the Dome collega Dean Norris komt voorbij als Sophia’s vader.

Conclusie
Als je om de gestoorde acties en opmerkingen van Sophia kan lachen dan zul je je prima vermaken met Girlboss. Alle 13 afleveringen van het eerste seizoen staan nu op Netflix.

Review: Mother’s Day (2016)

poster-mothersdayHet is moederdag. Sandy (Jennifer Aniston) moet haar kinderen delen met hun nieuwe, jonge stiefmoeder Tina (Shay Mitchell). Zussen Jesse (Kate Hudson) en Gabi (Sarah Chalke) hebben een moeizame relatie met hun bekrompen moeder Flo (Margo Martindale). Bradley (Jason Sudeikis) worstelt met het overlijden van zijn vrouw en jonge moeder Kristin (Britt Robertson) gaat op zoek naar haar biologische moeder.

Beoordeling
Na Valentine’s Day en New Year’s Eve bracht de inmiddels overleden regisseur Garry Marshall ons Mother’s Day. Net als in de twee eerdergenoemde films lopen in deze komedie de verschillende verhaallijnen door elkaar. Doordat er in deze film minder personages zijn, zijn die verhalen wel iets beter uitgewerkt en krijgen de acteurs meer screentime. Romcom veteranen Jennifer Aniston en Kate Hudson doen hun ding en spelen prima rollen net als Jason Sudeikis. Het was leuk om Scrubs-actrice Sarah Chalke eens in een film te zien. Graag zie ik haar wat vaker! En ook Britt Robertson speelt hier prima. Julia Roberts speelt een beetje stijfjes, maar dat past ook bij haar rol.

Hoe meer bekende acteurs in een film als deze worden gepropt hoe leuker ik het vind. Wat dat betreft gaat mijn voorkeur wel uit naar Valentine’s Day en New Year’s Eve.

Conclusie
Mother’s Day is niet heel bijzonder, maar wel vermakelijk dankzij de leuke cast.

rating-3stars

Review: The Longest Ride (2015)

poster-thelongestrideStudente Sophia (Britt Robertson, Tomorrowland) valt al snel voor de knappe Luke (Scott Eastwood, Texas Chainsaw 3D), een voormalig rodeokampioen. Hun romance lijkt van korte duur wanneer Sophia stage gaat lopen in New York. Wanneer ze het leven van een oudere man (Alan Alda, M*A*S*H) redden, vertelt hij ze het verhaal van zijn relatie met zijn grote liefde.

Beoordeling
The Longest Ride is alweer de 10e verfilming van een Nicholas Sparks boek, na onder andere The Notebook en Dear John. Ik was geen fan van de vorige Sparks verfilming The Best of Me, waardoor ik niet veel hoop had voor The Longest Ride. Misschien onterecht, maar ik kan me ook niet voorstellen dat alle Sparks boeken zo goed zijn dat ze een verfilming verdienen. Of misschien zijn ze wel goed, maar in de handen van de mensen die The Best of Me hebben gemaakt, komt zijn werk niet goed tot zijn recht.

Gelukkig is The Longest Ride op bijna alle fronten beter dan The Best of Me, maar het komt niet in de buurt van klassieker The Notebook. Het eerste uur vond ik zelf een vrij saaie zit. Ik was minimaal geïnvesteerd in de romance van Sophia en Luke en totaal niet in die van Ira en Ruth. Dit laatste had met name te maken met het houterige acteerwerk van Jack Huston en Oona Chaplin, de kleinkinderen van acteerlegendes John Huston en Charlie Chaplin, die de jongere versies van de personages spelen. Alleen Alan Alda weet als de bejaarde versie van Ira het liefdesverhaal goed te verkopen. In het tweede uur (waarom duurt de film zo lang?!) raakte ik toch wat meer geïnvesteerd in het verhaal en wist het zelfs een gevoelige snaar te raken. Knap, want The Longest Ride is toch een vrij voorspelbare film. Maar ik kon wel waarderen hoe de twee verhaallijnen samen waren gekomen aan het einde van de film, al was die twist wel een makkelijke oplossing voor de problemen van de hoofdpersonen.

Britt Robertson en Scott Eastwood vond ik niet veel chemistry hebben samen, maar door het sympathieke spel van Robertson en de gekwelde en soms zwoele blikken van Eastwood wisten ze zich aardig door het liefdesverhaal heen te worstelen.

Conclusie
The Longest Ride is een aanrader voor de liefhebbers van Nicholas Sparks verfilmingen. Zelf vond ik het een middelmatige film die wel leuk was voor op een regenachtige dag en meer ook niet.

rating-3stars