The Strangers: Prey at Night review (2018)

Cindy (Christina Hendricks) en Mike (Martin Henderson) brengen hun rebelse dochter Kinsey (Bailee Madison) naar een internaat en zoon Luke (Lewis Pullman) moet verplicht mee met dit gezinsuitje. Tijdens een overnachting in een verder verlaten vakantiepark wordt het gezin aangevallen door drie gemaskerde vreemdelingen.

Beoordeling
In The Strangers (2008) speelden de titulaire bad guys nog graag spelletjes met hun slachtoffers, maar in The Strangers: Prey at Night wordt al snel duidelijk dat ze uitgespeeld zijn. Ze willen bloed zien en dat maakt het gevoel van dreiging in deze sequel wat urgenter, al bevat het origineel meer spanning. Ik ben eigenlijk wel verbaasd dat we 10 jaar na The Strangers nog een vervolg hebben gekregen. Een sequel stond al jaren in de planning, maar kwam niet van de grond totdat 47 Meters Down-regisseur Johannes Roberts de regie op zich nam. Ik kreeg wel het gevoel dat hij zich meer bezig hield met het samenstellen van een heerlijke ’80s soundtrack en het verweven van horror verwijzingen in de film dan met het verhaal. De acties van de gezinsleden zijn soms echt behoorlijk kansloos en frustrerend. Wat een hoop goed maakt is de uitstekende zwembad scène waarin Total Eclipse of the Heart te horen is. Alles werkt in deze scène: de muziek, de cinematografie, het verhaal. Jammer dat de rest van de film dan zo vaak vervalt in clichés.

Prey at Night bevat een prima cast, maar helaas komen de acteurs hier niet goed tot hun recht. Christina Hendricks heeft meerdere Emmy-nominaties op haar naam staan dankzij haar rol in Mad Men en zelfs zij kan niet zoveel met het zwakke script. Ook Martin Henderson, onlangs nog te zien in Grey’s Anatomy, en de jonge Bailee Madison (Don’t Be Afraid of the Dark) leveren hier niet hun beste werk af. Alleen relatieve nieuwkomer Lewis Pullman (zoon van acteur Bill Pullman) doet het aardig, maar dat heeft hij waarschijnlijk te danken aan die zwembad scène.

Conclusie
De killer ’80s soundtrack en de uitstekende zwembad scène maken The Strangers: Prey at Night de moeite waard. Verder is de film entertaining ondanks zijn middelmatigheid.

Review: Don‘t Be Afraid of the Dark (2010)

Don‘t Be Afraid of the Dark is een remake van de gelijknamige tv-film uit 1973. Het schijnt een grote inspiratiebron te zijn geweest voor Guillermo del Toro (Pan‘s Labyrinth), die de remake heeft geproduceerd en deels heeft geschreven.

Het verhaal
Het verhaal gaat over de jonge Sally (Bailee Madison, Just Go With It) die door haar moeder op het vliegtuig is gezet om bij haar vader Alex (Guy Pearce, Memento) en zijn vriendin Kim (Katie Holmes) te gaan wonen. De twee zijn bezig met het restaureren van een oud huis. Sally ontdekt een kelder waar tandenfee-achtige wezens in de afgesloten open haard wonen. Sally opent de open haard, maar komt er al snel achter dat de wezens kwaadaardig zijn.

Beoordeling
Don‘t Be Afraid of the Dark is een vrij tamme horrorfilm. De film opent wel redelijk gruwelijk, maar zodra we kennismaken met Sally is de toon van de film anders. Het was soms moeilijk om mijn aandacht bij de film te houden wanneer de wezens voor de zoveelste keer het arme kind lastig vallen en haar vader haar steeds weer niet gelooft. Gelukkig heeft Sally een sympathieke stiefmoeder (komt niet vaak voor in films!) die ouderschap een stuk serieuzer neemt. Ik ben geen fan van Katie Holmes, maar ze speelde haar rol goed. Ook de jonge Bailee Madison is goed gecast voor de moeilijke rol van Sally. Waarschijnlijk gaan we de jonge actrice in de toekomst nog vaker zien, want ze heeft zich met deze rol als veelbelovend talent op de kaart gezet.

Conclusie
Don’t Be Afraid of the Dark is een aardige film. Stiekem had ik er wat meer van verwacht. Ik heb wel engere dingen gezien dan deels als ratten uitziende wezens.