Review: Jungle (2017)

Jungle is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Yossi Ghinsberg en zijn reisgenoten. Op 21-jarige leeftijd trok Ghinsberg (Daniel Radcliffe) met Kevin Gale (Alex Russell), Marcus Stamm (Joel Jackson) en Karl Ruprechter (Thomas Kretschmann) de jungle van Bolivia in. Door pech en domme beslissingen moest Ghinsberg bijna 3 weken in zijn eentje zien te overleven in het Amazonegebied. De film volgt de ontmoeting van de mannen en hun levensgevaarlijke tocht.

Beoordeling
Jaren geleden zag ik de I Shouldn’t Be Alive aflevering over Yossi Ghinsberg en zijn jungle avontuur. In mijn ogen blijft dit een fascinerend verhaal dus toen bekend werd dat er een film versie van zou komen, werd het een must see voor mij. Helaas heeft Jungle niet veel meer te bieden dan I Shouldn’t Be Alive destijds. De film mist de nodige diepgang om het verhaal interessant in beeld te brengen. Het lijkt of regisseur Greg McLean, eerder verantwoordelijk voor het nihilistische Wolf Creek, meer geïnteresseerd was in het laten zien van wat voor effect Ghinsbergs gevecht voor survival had op zijn lijf dan op zijn psychische gesteldheid. Jungle maakt zich er wat dat laatste betreft makkelijk vanaf door Ghinsberg te laten hallucineren, maar deze scènes zijn totaal niet passend bij de toon van de film.

Jungle komt pas echt op gang als de mannen met de mysterieuze Karl het Amazonegebied in trekken. Tot dat punt is de film niet heel boeiend. De makers hadden wel wat meer aandacht kunnen besteden aan het uitdiepen van de personages en hun vriendschap. Gelukkig weet Daniel Radcliffe er wel het beste van te maken en hij speelt hier een prima rol. Chronicle-acteur Alex Russell heeft een weinig zeggende bijrol.

Conclusie
Jungle mist diepgang om van dit waargebeurde verhaal een sterke film te maken.

Review: Carrie (2013)

poster-carrieCarrie White (Chloë Grace Moretz, Kick-Ass) is een verlegen meisje dat wordt opgevoed door haar streng gelovige moeder Margaret (Julianne Moore, Don Jon). Op school wordt ze dan ook gepest. Na een incident heeft de populaire Sue (Gabriella Wilde, Endless Love) spijt en vraagt ze haar vriend Tommy (Ansel Elgort, The Fault in Our Stars) om Carrie mee te nemen naar het eindfeest. Ondertussen ontwikkelt Carrie telekinetische krachten die steeds sterker worden.

Beoordeling
Carrie (2013) is alweer de derde verfilming van het bekende boek van Stephen King. Regisseur Kimberly Peirce (Boys Don’t Cry) nam zich voor om, in tegenstelling tot de vorige verfilmingen, meer het boek te volgen, maar daar is in praktijk weinig terecht van gekomen. Haar Carrie lijkt meer op een remake van Brian De Palma’s versie uit 1976 met Sissy Spacek in de hoofdrol. Deze Carrie heeft helaas weinig nieuws te bieden, maar is toch een vermakelijke film geworden. Ik zat er aardig in tot het moment dat, you know, the shit hits the fan. De manier waarop Carrie met haar armen staat te zwaaien zag er bijzonder belachelijk uit, maar het zal wel nodig zijn geweest om haar krachten tot uiting te laten komen.

De nu 17-jarige Chloë Moretz is een uitstekende keus voor de titelrol. Niet iedere acteur kan een film dragen, maar Moretz lijkt het gemakkelijk af te gaan. Ze is een natuurlijke en innemende actrice. Julianne Moore heeft helaas weinig om mee te werken. Haar personage is crazy religious en dat was het. Judy Greer (27 Dresses) speelt een amusante bijrol als de gymlerares. Alex Russell is aardig onherkenbaar in John Travolta’s oude rol. Zijn Chronicle collega’s Dane DeHaan en Michael B. Jordan mogen dan happening zijn op dit moment, Russell zelf is ook een veelbelovend talent. Hetzelfde kan gezegd worden over Ansel Elgort, die dit jaar in twee high profile films te zien is naast Shailene Woodley, namelijk Divergent en The Fault in Our Stars. In Carrie laat hij zien dat hij zich prima staande kan houden tussen zijn meer ervaren collega’s.

Conclusie
Al met al is Carrie een aardige remake, oeps, verfilming geworden. Met dank aan de prima cast.

rating-3halfstars

Review: Bait (2012)

Een tsunami overspoelt een kustplaatsje in Australië, net op het moment dat er een overval wordt gepleegd op een supermarkt. Het personeel en de klanten van de winkel komen niet alleen vast te zitten met de gewapende overvaller, maar ook met een haai.

Beoordeling
Bait is een film waar ik al een tijdje naar uit zat te kijken. Serieus! Want hoe vaak zie je nou een haai in een supermarkt?! Dit is duidelijk een film waar je geen hoge verwachtingen van moet hebben en dan zal je je ook prima vermaken.

In tegenstelling tot Shark Night 3D weet Bait een goede balans te vinden tussen horror en komedie. Shark Night nam zichzelf te serieus en dat is jammer. Bait is wel wat cheesy, maar dat is makkelijk te vergeven. De film gaat immers over een haai in een supermarkt. Goed, de effecten konden wel wat beter zijn, maar echt storend vond ik het niet. Het past eigenlijk wel bij de film.

Deze Australische productie heeft een paar bekende Australische gezichten weten te strikken. Zo zien we veelbelovende acteurs als Xavier Samuel (Eclipse) en Alex Russell (Chronicle) rollen spelen naast dr. Christian Troy himself, Julian McMahon. Al snapte ik McMahons accent in de film niet. Hij is geboren in Australië en hij speelt in een Australische film, maar hij spreekt met een vreemd Amerikaans accent wat totaal niet lijkt op zijn stem in Nip/Tuck… Maar goed, als je niet bekend bent met McMahon dan zal het ook niet storend zijn. De cast doet het verder aardig. Als we even eerlijk zijn, met een plot als haaien in een supermarkt had je natuurlijk veel slechtere acteurs kunnen treffen.

Conclusie
Bait is een vermakelijke film en één van de betere haaien films van de laatste tijd.

Review: Chronicle (2012)

Andrew (Dane DeHaan, In Treatment), Matt (nieuwkomer Alex Russell) en Steve (Michael B. Jordan, Friday Night Lights) ontdekken iets in het bos. Niet lang daarna ontwikkelen ze telekinetische gaven. De jongens gaan er eerst speels mee om, maar dat verandert wanneer de gaven van Andrew een stuk sterker blijken te zijn. Wanneer hij zich begint af te zetten tegen zijn vrienden, gaat het goed mis met Andrew.

Beoordeling
Wat gebeurt er als normale mensen speciale krachten krijgen? Het blijft een populair onderwerp voor filmmakers. Chronicle lijkt niet  geïnteresseerd in het verklaren van de gaven van de jongens wat misschien teleurstellend is voor kijkers. Het gaat voornamelijk om de ontwikkeling van hun krachten en hoe ze daar mee omgaan. Voor mij levert het een film op met een laag rewatchability factor. Zolang je niet weet waar de film precies naar toe gaat, dan is het nog interessant. Maar na één keer kijken weet je het wel. Dan kan je beter ergens halverwege inschakelen.

De film is geschoten als een found footage film, voornamelijk van het perspectief van Andrew. Aan de andere kant is het ook weer geen found footage film. Nergens noemen ze dat de beelden gevonden zijn. Daarnaast zien we niet alleen footage van Andrews camera, maar ook beelden van de camera van Casey en beveiligingsbeelden. Hoe en waarom dit aan elkaar geplakt is en waarom de camera nog steeds op ‘record’ staat wanneer Andrew in het ziekenhuis ligt, wordt niet verklaard. De found footage angle maakt de film wat intiemer doordat we bovenop de gebeurtenissen zitten. Toch voelt het meer als een marketing gimmick en als uitvlucht om bepaalde dingen niet in beeld te hoeven brengen.

DeHaan, Russell en Jordan spelen goede rollen met de charismatische Jordan als uitblinker.