Review: Clinical (2017)

Twee jaar nadat ze werd aangevallen door een patiënt, probeert psychiater Jane Mathis (Vinessa Shaw) haar leven weer op te pakken. Ze neemt een nieuwe getraumatiseerde patiënt (Kevin Rahm) aan, maar gedurende de behandeling komen herinneringen aan haar eigen trauma weer naar boven.

Beoordeling
Netflix heeft onlangs weer een Netflix original online gezet: thriller Clinical. Persoonlijk vind ik dit één van hun betere originals tot nu toe. De spanning wordt goed opgebouwd. Je krijgt steeds meer te weten over Janes trauma en de patiënte die haar heeft aangevallen. Hierdoor weet de film je aandacht goed vast te houden. Daarnaast wordt Jane sterk neergezet door de sympathieke Vinessa Shaw, die we nog kennen van The Hills Have Eyes remake. Toevallig wordt Shaw hier herenigd met haar Hills Have Eyes collega Aaron Stanford die in Clinical haar vriend speelt. Stanford is goed met het juiste materiaal, maar krijgt hier helaas vrij weinig te doen.

Het is jammer dat schrijver/regisseur Alistair Legrand (The Diabolical) het nodig vond om een “twist” in het verhaal te gooien, want na deze twist verandert totaal de toon van de film. Vervolgens eindigt Clinical als een dertien in dozijn horror/thriller en daarmee doet Legrand zijn film echt tekort.

Conclusie
Ondanks het teleurstellende einde is Clinical zeker de moeite waard.

Netflix aanrader: The Hills Have Eyes (2006)

poster-hillshaveeyesThe Hills Have Eyes is een remake van de gelijknamige Wes Craven film uit 1977. Hoewel ik geen groot fan ben van remakes, vind ik deze remake wel een geslaagde update van de horrorklassieker. Nu de film op Netflix te vinden is, vond ik het wel weer tijd voor rewatch.

Het verhaal
In The Hills Have Eyes gaan Bob (Ted Levine) en Ethel Carter (Kathleen Quinlan) op vakantie met hun kinderen Bobby (Dan Byrd), Brenda (Emilie de Ravin) en Lynn (Vinessa Shaw) om hun 25-jarig huwelijk te vieren. Doug (Aaron Stanford), de man van Lynn, is met tegenzin ook mee samen met hun baby. Ze zijn onderweg naar Californië wanneer ze door “autopech” vast komen te zitten in een woestijn in New Mexico die in het verleden werd gebruikt als nucleair testgebied.

Beoordeling
Ik heb veel horrorfilms gezien in mijn leven en The Hills Have Eyes heeft een naargeestige toon vergeleken met een hoop van die films. Als je de film eerder hebt gezien dan weet je dat het zijn tijd neemt om naar een bepaalde scène toe te werken. Deze scène, die zich afspeelt binnen de caravan van het gezin, is vrij heftig. Toen ik destijds in de bioscoop zat om deze film te kijken, vroeg ik mij af waarom ik dit soort films kijk. Deze scène riep opnieuw dit gevoel bij mij op, ook al wist ik dat het eraan zat te komen. Regisseur Alexandre Aja, ook verantwoordelijk voor de humoristische Piranha 3D remake, laat hier zien dat horror niet iets leuks is, maar afschuwelijk. Het is een horrorfilm die zwaar op de maag ligt, maar wel één die vakkundig gemaakt is. Aja weet de woestijnsetting mooi in beeld te brengen en het gebruik van California Dreamin’ van The Mamas and the Papas zorgt voor een surrealistische vibe.

Misschien omdat die ene scène zo wreed is, juich je juist weer harder voor wat er komen gaat. Je vraagt je mogelijk af waarom ik dit een Netflix aanrader vind en dat is omdat ik gelukkig niet denk aan de bovengenoemde scène wanneer ik aan The Hills Have Eyes denk. Horror heeft een hoop goede final girls, maar weinig goede final guys. Deze film heeft een uitstekende final guy, één van mijn all time favoriete personages uit een horrorfilm. Hij is niet iemand die in Rambo verandert en de dag redt, maar wel iemand die over veel meer moed blijkt te beschikken wanneer the shit the fan hits.

Conclusie
Alexandre Aja heeft een mooie cast weten te verzamelen voor de remake met de bovengenoemde final guy als uitblinker.

rating-4stars