Review: The Invitation (2015)

poster-theinvitationWill (Logan Marshall-Green) wordt door zijn ex-vrouw Eden (Tammy Blanchard) en haar nieuwe man David (Michiel Huisman) uitgenodigd voor een etentje in de woning die zij ooit samen deelden. Geconfronteerd met het verleden en sceptisch over de nieuwe houding van zijn ex, krijgt Will al snel het gevoel dat er iets mis is. Is er daadwerkelijk iets aan de hand of zit het allemaal in zijn hoofd?

Beoordeling
Ik heb goede dingen gehoord over The Invitation, de nieuwe film van Girlfight regisseuse Karyn Kusama. Nu de thriller op Netflix staat, heb ik de film zelf ook kunnen bekijken. The Invitation is een film die je het beste kan kijken zonder al teveel voorkennis. Ik had de afgelopen periode erg mijn best gaan om spoilers te vermijden en wist alleen dat de film draaide om een dinner party. Lees verder op eigen risico.

Deze thriller is een echte slow burn. Kusama neemt haar tijd en zorgt voor een fijn onheilspellend sfeertje, waardoor je je blijft afvragen wat er aan de hand is en/of wanneer iets gaat gebeuren. Heel verrassend is het allemaal niet, want je krijgt wel genoeg aanwijzingen om het verhaal in elkaar te puzzelen. Op één van de posters staat een quote van Village Voice: “you won’t see a more shocking thriller all year.” Als dat het geval is dan zal ik erg teleurgesteld zijn, want persoonlijk vond ik weinig schokkends aan The Invitation. De film draait om het accepteren van verlies en dat mensen hier op verschillende manieren mee omgaan.

Logan Marshall-Green, die we nog kennen van Prometheus, speelt een sterke, ingetogen hoofdrol. De relatief onbekende Tammy Blanchard (Moneyball) weet de film naar zich toe te trekken als de mysterieuze Eden. Net als Will vraag je je af wat er met haar aan de hand is. Het blijft leuk om “onze” Michiel Huisman te zien opduiken in een film als The Invitation. Hij speelt een prima bijrol net als John Carroll Lynch en de overige, minder bekende acteurs als Jay Larson en Michelle Krusiec.

Conclusie
The Invitation is een sfeervolle en trage thriller, maar wel één die je aandacht weet vast te houden.

rating-3halfstars

8 reacties

  • Misschien eens een kans geven. Ben wel fan van trage thrillers. En van Michiel Huisman! 🙂

  • Pingback: Be Cool, Sodapop: overzicht van juli 2016 – BE COOL, SODAPOP

  • Ik kwam deze film tegen op Netflix. Had er al wat dingen over gelezen en zag over het algemeen een goede beoordeling. Dus ik dacht ik geef het een kans en ga hem maar eens kijken
    Zonde van mijn tijd. Ik vond dit 1 van de slechtste films die ik ooit heb gezien en begrijp dus ook een beoordeling van 4 sterren niet. Ik vind het niet erg als een film wat traag op gang komt maar dit was gewoon ronduit saai. Geen spanning opbouw what so ever. Saaie dialogen. Zelfs het eind was saai. Ik heb echt geen seconde in spanning gezeten en echt mijn best moeten doen mijn aandacht bij de film te houden. Nee kan geen enkel positief aspect benoemen van deze film. Jammer.

    • Zoals je kan lezen was ik ook niet erg positief over The Invitation (ik gaf de film geen 4 sterren), maar echt slecht is de film ook weer niet. Kijk Rebirth (ook op Netflix) of Cabin Fever 2, dan zie je hoe slecht films kunnen zijn. 😉

      • nee, bedoelde niet zozeer dat jij 4 sterren had gegeven (excuus, stond niet heel duidelijk in mijn reactie), maar ik kwam op internet wel aantal keer een beeordeling van 4 sterren tegen. En dat begreep ik dan weer niet echt.
        Klopt cabin fever2 is inderdaad een enorm slechte film. Rebirth heb ik niet gezien.

        Ach, laat ik het zo zeggen ‘the invitation’ was gewoon geen film die me erg kon boeien. Geeft ook niet, ieder zijn mening 🙂

  • Pingback: Film: best en worst van 2016 – BE COOL, SODAPOP

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *