Review: The Girl with the Dragon Tattoo

The Girl with the Dragon Tattoo is een verfilming van het populaire boek Mannen die Vrouwen Haten van Zweedse auteur Stieg Larsson. Zweden produceerde al eerder een succesvolle verfilming van het boek, maar goed, waarom ondertiteling lezen als je er ook een remake van kan maken moet Hollywood gedacht hebben. Met David Fincher (Seven, Fight Club) als regisseur was mijn interesse gewekt, ook al had ik vraagtekens bij de casting van Rooney Mara als Lisbeth Salander. Als Nancy in de remake van A Nightmare on Elm Street kwam ze niet erg overtuigend over.

Het verhaal
Zelf heb ik het boek niet gelezen en de Zweedse film niet gezien, dus ik ging redelijk blanco de bioscoop in. Ik wist wel een paar dingen over de film, met name over Lisbeth, maar niets over het mysterie zelf. In The Girl with the Dragon Tattoo wordt journalist Mikael Blomkvist (Daniel Craig) ingehuurd door Henrik Vanger (Christopher Plummer), voorheen leidinggevende van familiebedrijf Vanger Corporation. Hij vraagt Blomkvist onderzoek te doen naar de verdwijning van zijn nichtje Harriet vele jaren eerder. Henrik is zelf al jaren opzoek naar een verklaring voor haar verdwijning. Blomkvist krijgt hulp van de psychisch kwetsbare hacker Lisbeth Salander (Mara) om de zaak op te lossen.

Beoordeling
Zoals we gewend zijn van Fincher schuwt hij er niet voor om gruwelijke zaken in beeld te brengen. The Girl with the Dragon Tattoo is op momenten moeilijk om naar te kijken, maar verrassend genoeg zit er ook humor in de film. Denk aan de manier waarop Henrik zijn disfunctionele familie omschrijft. Deze balans is belangrijk om de film verteerbaar te houden. Ook al vond ik de ontknoping nog vrij tam. *SPOILER* Na wat er met Lisbeth is gebeurd, valt het nog wel mee wat de bad guy met Blomkvist doet. */SPOILER*

Daniel Craig speelt een aardige hoofdrol, maar ik vond het ontzettend storend dat hij niet eens een poging deed om met een Zweeds accent te praten. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Mara en Robin Wright die wel met accent praten. Fincher had beter iedereen met of zonder Zweeds accent kunnen laten praten, want nu is het geheel wel een beetje rommelig. Rooney Mara heeft inmiddels een Oscar-nominatie te pakken voor haar moeilijke rol. Ze was geloofwaardig kwetsbaar, maar ook hard wanneer het nodig was. Verder spelen mensen als Plummer, Stellan Skarsgard, Joely Richardson en onze eigen Yorick van Wageningen goede bijrollen. Het is knap hoe Van Wageningen naar zo’n donkere plek in zichzelf kan gaan om zo’n smerige rol zo goed te spelen.

De film duurt met zijn 158 minuten wel erg lang. Toen het mysterie was opgelost, was ik klaar voor afronding. Fincher zal zich waarschijnlijk aan het boek gehouden hebben, maar de film kon best een kwartier korter zijn. Overigens was ik geen fan van de opening credits. Het leek of Fincher zijn dagen als videoclip regisseur probeerde te herleven. Dat gezegd is The Girl with the Dragon Tattoo wel een spannende en vakkundig gemaakte film geworden die zeker het bekijken waard is op het witte doek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *