Review: Overlord (2018)

Tijdens de Tweede Wereldoorlog krijgt een groepje Amerikaanse soldaten de missie om een Duitse radiotoren op te blazen. Gaandeweg ontdekken ze dat de nazi’s mysterieuze experimenten uitvoeren op zowel burgers als soldaten.

Beoordeling
Toen Overlord werd aangekondigd ging het gerucht dat het een nieuwe Cloverfield film zou zijn. Gelukkig besloten J.J. Abrams en zijn Bad Robot productiemaatschappij het anders aan te pakken, want na The Cloverfield Paradox had ik er helemaal geen vertrouwen meer in.

Overlord wordt geadverteerd als een horrorfilm en, begrijp me niet verkeerd, dat is het ook. Maar het is in de eerste plaats een oorlogsfilm en het duurt even voordat de horror op gang komt. Dit is totaal niet erg. Ook zonder de horror elementen zou Overlord een goede film zijn en ik kan je vertellen: ik heb me geen moment verveeld. De film opent sterk met het droppen van de soldaten in vijandelijk gebied. Vervolgens weet het goed met je verwachtingen te spelen waardoor de spanning erin blijft. De personages zijn sympathiek en voor een film als deze goed uitgewerkt. Daarnaast wordt er ook nog eens goed geacteerd met Jovan Adepo, John Magaro en Wyatt Russell als uitblinkers.

Juist het horror aspect vond ik iets minder geslaagd. De mysterieuze experimenten zijn interessant, maar helaas zien we er maar een klein deel van. Dat had wat mij betreft wat beter uitgewerkt kunnen worden. De film wordt vergeleken met de game Wolfenstein en ik kan me wel vinden in die vergelijking. Dat is ook niet per se een negatief iets, maar ik had wel zonder die boss fight-achtige eindstrijd gekund.

Conclusie
Overlord is één van de grote verrassingen van het jaar. Een goede oorlogsfilm met horrorelementen en een sympathiek cast.

Een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *