Review: Death Note (2017)

Scholier Light Turner (Nat Wolff) vindt op een dag een notitieboek met de titel ‘Death Note’. Een demonische god genaamd Ryuk vertelt hem dat als hij iemands naam in het boek schrijft dat die persoon zal sterven. Light besluit Death Note te gebruiken om criminelen te doden, maar al snel loopt de situatie uit de hand.

Beoordeling
Op Twitter noemde ik Death Note een mislukte aflevering van Kippenvel. Misschien was dat een beetje te hard, maar goed is het zeker niet. Death Note is gebaseerd op de gelijknamige Japanse manga. Het klinkt vrij duister en dat is de film absoluut niet. Deze Netflix original voelt aan als een mix tussen Kippenvel en een young adult (YA) romance novel met een vleugje Final Destination. Het geheel voelt een beetje kinderachtig aan en dat kan toch niet de bedoeling zijn geweest?! Hoewel regisseur Adam Wingard een keer zijn camera recht weet te houden, slaat hij met Death Note echt de plank mis. Jammer, want met You’re Next en The Guest liet hij zien dat hij met stappen vooruit gaat als filmmaker.

Nat Wolff, eerder prima in The Fault in Our Stars, acteert hier ook alsof hij in een aflevering van Kippenvel zit. Ik heb echt het gevoel dat het aan de regie van Wingard ligt en niet zozeer aan Wolffs acteertalent. Willem Dafoe verzorgt de stem van Ryuk en is een prima keuze.

Conclusie
Death Note is lang niet zo duister als de titel doet vermoeden.

8 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *