Netflix serie tip: Party of Five

Netflix heeft onlangs alle 6 seizoenen van de serie Party of Five toegevoegd aan haar collectie. Misschien ken je deze tienerdrama uit de jaren ’90 nog met Neve Campbell en Matthew Fox in de hoofdrollen.

Waar gaat Party of Five over?
Charlie (Matthew Fox), Bailey (Scott Wolf), Julia (Neve Campbell), Claudia (Lacey Chabert) en baby Owen zijn op elkaar aangewezen wanneer hun ouders overlijden door een auto ongeluk. Charlie krijgt als oudste niet alleen de verantwoordelijkheid over zijn jongere siblings, maar ook over hun familie restaurant Salinger’s.

Waarom een aanrader?
Party of Five is één van de beste tienerdrama’s van de jaren ’90. De serie ging in 1994 in première, maar het duurde even voordat het echt een succes werd. In 1996 won Party of Five de Golden Globe voor Beste Dramaserie en namen de kijkcijfers ook toe. De serie lanceerde de carrières van Matthew Fox (Lost), Neve Campbell (Scream), Lacey Chabert (Mean Girls) en Jennifer Love Hewitt die vanaf seizoen 2 te zien is als Bailey’s vriendinnetje Sarah.

Eerste indruk van de Netflix serie 13 Reasons Why

Een beetje laat, maar inmiddels ben ik ook begonnen aan de nieuwe Netflix sensatie 13 Reasons Why. Ik heb nu 4 afleveringen gezien en hieronder lees je mijn eerste indruk.

Waar gaat 13 Reasons Why over?
Clay Jensen (Dylan Minnette) ontvangt na het overlijden van klasgenote en crush Hannah (Katherine Langford) een doos met cassettebandjes. Op de door Hannah ingesproken bandjes zijn de 13 redenen voor haar zelfmoord te horen. Tot Clays grote schok heeft iedereen die de bandjes heeft ontvangen een aandeel in haar dood, dus ook hij. Samen met Clay komt het publiek er langzaam achter welke rol hij heeft gespeeld.

Eerste indruk
13 Reasons Why begint met 2 sterke afleveringen. Het mysterie rondom Hannahs zelfmoord is interessant en wordt ook goed opgebouwd. Elke aflevering luistert Clay een kant van één van de bandjes, waarin Hannah vertelt over de rol die één van haar klasgenoten heeft gespeeld in haar zelfdoding. In de eerste aflevering staat de populaire Justin (Brandon Flynn) centraal, die een roddel over haar verspreidt. Na het zien van de eerste 4 afleveringen lijkt het of hier een sneeuwbal effect ontstaat. Niet iedereen heeft iets ergs gedaan (denk aan Hannahs vriendin Jessica), maar het lijkt een opeenstapeling te zijn van gebeurtenissen dat heeft geleid tot haar dood.

Ik merk dat gaandeweg ik wel steeds meer mijn interesse begin te verliezen. Misschien omdat Clay zo traag is met het beluisteren van de bandjes (wat ook door verschillende personages wordt benoemd!) of omdat ik Hannah eigenlijk niet zo sympathiek vind. Ik snap dat in de wereld van tieners elke tegenslag het einde van de wereld lijkt, maar Hannah gaat best ver. Niet alleen door zelfmoord te plegen, maar ook door het maken van deze bandjes. Misschien heeft Jessica nog een grotere rol in het verhaal waar we later pas achter gaan komen, maar tot nu toe vind ik het onterecht dat Hannah zegt dat Jessica één van de 13 reasons why is. Natuurlijk zien we het verhaal door de ogen van Hannah en vat zij dingen op een bepaalde manier op, maar ze lijkt ook een unreliable narrator te zijn. Als we Jessica mogen geloven dan was het niet zij, maar Hannah die niet meer kwam opdagen op hun afspraken. Ondanks dat ik mijn interesse een beetje verlies, ben ik nog steeds benieuwd hoe dit verhaal afloopt en zal ik ook zeker verder gaan kijken.

De altijd sympathieke Dylan Minnette (Don’t Breathe) is goed gecast als Clay en weet de serie tot nu toe prima te dragen. Katherine Langford heeft als Hannah een lastige rol, maar speelt ook prima. Het ligt meer aan haar personage zelf dan haar acteerprestatie denk ik. Verder komen er nog een aantal bekende gezichten voorbij zoals Kate Walsh (Grey’s Anatomy), Steven Weber (iZombie), Derek Luke (Captain America: The First Avenger) en Ross Butler (Riverdale).

Conclusie
13 Reasons Why bevat een intrigerend mysterie. Het verhaal wordt goed opgebouwd en ik hoop dan ook zeer dat het einde niet teleurstelt.

Eerste indruk van de serie Girlboss op Netflix

De Netflix goden hebben ons weer een nieuwe original gebracht: de serie Girlboss met Britt Robertson in de hoofdrol.

Waar gaat Girlboss over?
Girlboss is losjes gebaseerd op de gelijknamige autobiografie van Sophia Amoruso. Deze dame opende op haar 22e een eBay winkel genaamd Nasty Gal Vintage wat uiteindelijk uitgroeide tot een fashion imperium dat van Sophia een zeer rijke vrouw maakte. In het eerste seizoen van Girlboss volgen we haar bij het opzetten van Nasty Gal Vintage.

Eerste indruk
Ik heb inmiddels de eerste 3 afleveringen van Girlboss gezien en ik ben het de lieftallige Jessica van Reviews & Roses eens: het is een leuk tussendoortje. Voor ik aan de serie begon had ik nog nooit van Sophia Amoruso en Nasty Gal gehoord dus ik ging er blanco in. De serie waarschuwt ons al dat het losjes is gebaseerd op ware gebeurtenissen dus ik hoop dat de echte Sophia niet zo afschuwelijk is als in deze Netflix original. Begrijp me niet verkeerd: het is reuze vermakelijk om de schattige Britt Robertson tekeer te zien gaan als Sophia, maar sympathiek is ze niet. Maar dat onze hoofdpersoon niet zo sympathiek is, spreekt me ook juist weer aan. Het heeft wel iets verfrissend.

Niet alleen Sophia’s carrière staat in Girlboss centraal, maar ook haar liefdesleven. Johnny Simmons, die we nog kennen van The Perks of Being a Wallflower, speelt haar love interest, maar krijgt in de eerste drie afleveringen nog niet veel te doen. Ellie Reed is waanzinnig irritant als haar beste vriendin Annie. Robertsons Under the Dome collega Dean Norris komt voorbij als Sophia’s vader.

Conclusie
Als je om de gestoorde acties en opmerkingen van Sophia kan lachen dan zul je je prima vermaken met Girlboss. Alle 13 afleveringen van het eerste seizoen staan nu op Netflix.

Eerste indruk van This Is Us op Fox

Sinds twee weken is de Amerikaanse drama serie This Is Us te zien op Fox. Inmiddels heb ik de eerste 2 afleveringen gezien en geef ik je mijn eerste indruk van deze serie.

Waar gaat This Is Us over?
This Is Us gaat over het leven van verschillende mensen die op dezelfde dag jarig zijn. Jack (Milo Ventimiglia) en Rebecca (Mandy Moore) verwachten een drieling. Sitcom-acteur Kevin (Justin Hartley) wil graag laten zien dat hij meer kan dan shirtloos rondlopen. Kate (Chrissy Metz) worstelt met haar gewicht, maar ontmoet een nieuwe liefde. Tot slot ontmoet Randall (Sterling K. Brown) voor het eerst zijn biologische vader.

Eerste indruk
Ik had veel goede dingen over This Is Us gehoord, onder andere van onze serie expert Meneer Vevie. Die goede dingen kloppen, want ik heb erg genoten van de eerste 2 afleveringen van deze dramady. Dit is geen zoetsappige serie. This Is Us is niet bang om te laten zien hoe crappy het leven kan zijn, maar weet de serieuze momenten wel af te wisselen met voldoende humor. Daarnaast bevat de serie twists waar M. Night Shyamalan trots op mag zijn.

Groot pluspunt is ook de sterke cast. Milo Ventimiglia en Mandy Moore zijn goed gecast als koppel en hebben fijn samenspel. Ventimiglia levert al jaren goed werk af op tv, denk aan Gilmore Girls en Heroes, maar het is Moore die hier de grote verrassing is. Vooral in de tweede aflevering waarin Rebecca Jack streng toespreekt is Moore heel goed. Ook de rest van de cast mag er zijn. Sterling K. Brown won vorig jaar een Emmy voor zijn rol als Christopher Darden in American Crime Story: the People v. O.J. Simpson. Ook hier levert Brown weer goed werk af. Justin Hartley ken ik nog van zijn Revenge dagen. Hij maakte toen weinig indruk, maar speelt in This Is Us verrassend goed. Chrissy Metz speelt hier prima, al hoop ik wel dat haar verhaallijn niet alleen om haar gewicht zal blijven draaien.

Conclusie
This Is Us maakt met de eerste twee afleveringen indruk. Niet alleen door de twists, maar ook door de sterke cast. Wat mij betreft is dit must see tv.




This Is Us is op dinsdag om 22.00 te zien op Fox.

Eerste indruk van het nieuwe seizoen van Prison Break

Woensdag ging het nieuwe seizoen van Prison Break in première op Fox. In het eerste uur van deze 9 afleveringen tellende PB revival zagen we niet veel van Michael, maar waren er genoeg andere bekende gezichten van de partij.

Waar gaat dit seizoen van Prison Break over?
Ondanks de gebeurtenissen in de originele serie, blijkt Michael (Wentworth Miller) nog te leven. Hij zit opnieuw gevangen, alleen nu in het Midden-Oosten. Broer Lincoln (Dominic Purcell) vraagt zijn oude vrienden (en vijand?) om hulp om Michael weer vrij te krijgen.

Eerste indruk
Ik keek al een tijdje uit naar deze Prison Break revival. Zo’n 2 jaar geleden heb ik de gehele serie met plezier gerewatched. Ja, na het ijzersterke eerste seizoen ging de kwaliteit snel downhill, maar de serie wist zich met het 3e en 4e seizoen aardig te herpakken. Misschien ben ik (te) gevoelig voor nostalgie, want ook met de eerste aflevering van het nieuwe seizoen heb ik mij prima vermaakt. Het was goed om onze oude vrienden weer te zien: Michael, Lincoln, Sucre, C-Note, T-Bag en Sara. Alleen Kellerman hebben we nog niet gezien, terwijl acteur Paul Adelsteins naam wel voorbij kwam in de opening credits.

Het verhaal is tot nu toe wel intrigerend. Waarom zit Michael vast in Jemen? Waarom gebruikt hij een andere naam en doet hij alsof hij Lincoln niet kent? Waarom heeft hij die nieuwe hand van T-Bag gesponsord? Wat ik wel jammer vind is dat Lincoln na al die jaren nog steeds niet zijn leven op orde heeft. Bedoel, ik verwacht niet dat hij één of andere kantoorbaan heeft, maar Kellerman had toch wel een baantje voor hem kunnen regelen? C-Note en Sucre proberen tenminste wel wat van hun levens te maken en Sara voedt Michael jr. samen met haar nieuwe man op.

Ik hoop dat de rest van het seizoen dit niveau weet vast te houden. Met maar 9 afleveringen is er gelukkig weinig ruimte voor filler. Hopelijk weten ze het verhaal goed te spreiden over de 9 afleveringen en de verschillende personages. Ook Sucre hebben we helaas nog maar weinig gezien.

Conclusie
The boys are back in deze Prison Break revival. Het seizoen begint sterk met een intrigerend verhaal, maar helaas krijgen niet al onze favorieten veel te doen in de eerste aflevering. Is Prison Break weer must see tv? Voor mij in ieder geval wel.

Verslag van Dutch Comic Con 2017

Gisteren bezocht ik de derde editie van Dutch Comic Con in de Jaarbeurs in Utrecht. Misschien heb ik een beetje last van een comic con burnout, want in tegenstelling tot voorgaande jaren had ik er dit keer eigenlijk niet zoveel zin in. Vorig jaar bezocht ik 3 comic cons en de meest recente, Dutch X-Mas Con, was nog maar een paar maanden geleden.

Aankomst
Ik was dit jaar wat minder fanatiek en kwam pas om 11.00 aan bij de Jaarbeurs. Er stond een flinke rij, maar op zich kon je redelijk snel doorlopen naar de kaartjescontrole. Ik dumpte vervolgens mijn jas bij de garderobe (nog steeds €1,50 per jas) en ging naar binnen en zag… 3D printers. Ik word daar zelf niet zo enthousiast van en weemoedig dacht ik terug aan Dutch X-Mas Con waar je je bij binnenkomst midden in Whoville bevond. Dat was pas leuk en sfeervol!

Tot mijn verbazing was ook de main stage vlakbij de ingang gezet. Persoonlijk vond ik dat niet erg handig vanwege het publiek dat constant in en uit de hal loopt. Dat maakte het wel erg rumoerig en dat vind ik als bezoeker niet fijn, maar het lijkt me voor de gasten die op de main stage aanwezig waren voor de Q&A’s ook niet prettig. Aangezien de Q&A van Sean Maguire (Once Upon a Time) pas om 12.15 begon, besloot ik door te lopen naar de experience hall.

Experience hall
In de experience hall loop je meteen tegen iets ter promotie van Prison Break aan. Je kon er op de foto in een cel. Daar had ik niet zoveel behoefte aan dus ik liep verder. Ik wilde eigenlijk foto’s maken, maar door alle drukte werd het bijna een onmogelijke taak. Op een gegeven moment gaf ik het maar op. Vandaar dat er ook maar weinig (goede) foto’s zijn om dit verslag op te leuken. 🙁

Doordat ik al vaker op Dutch Comic Con was geweest, kreeg ik in de experience hall (en dealer hall overigens ook) al snel een déjà vu gevoel. Veel dingen had ik, naar mijn gevoel, al een keer gezien. Ik wandelde door naar de artist alley waar ik nog even heb staan dubben of ik voor €30 een handtekening wilde halen van Sean Maguire. De meeste mensen zullen hem kennen van Once, maar ik vond hem hilarisch in de sitcom Off Centre met John Cho. En ik was al bekend met Sean door zijn muziekcarrière in de jaren ’90. Het was niet druk dus ik besloot toch te gaan. Ik was meteen aan de beurt en mocht een foto uitkiezen om te laten signeren. Ik ging voor een promotie foto van Once Upon a Time. Sean was vriendelijk en we hebben kort gepraat over Off Centre. Hij vertelde dat John Cho zijn beste vriend is en getuige was op zijn bruiloft. En dat was het eigenlijk. Toen ik wegliep had ik, om heel eerlijk te zijn, niet het gevoel dat het die €30 waard was. Ter vergelijking, vorig jaar heb ik tijdens Amsterdam Comic Con Robert Englund, ofwel Freddy Krueger, ontmoet. Robert was heel hartelijk, schudde mijn hand, was geïnteresseerd en vertelde uit zichzelf dingen. Hoewel deze ontmoeting ook niet lang duurde, nam hij wel de tijd om er een leuke ontmoeting van te maken terwijl er nog een flinke rij achter mij stond. Bij Sean was dit dus niet het geval helaas.

Dealer hall & Sean Maguire Q&A
Ik struinde vervolgens even door de dealer hall. Het was leuk om de verschillende stands te bekijken, maar echt nieuwe dingen heb ik naar mijn gevoel niet gezien. Mijn beste vriendin appte toen dat zij inmiddels ook was gearriveerd na wat fileleed. Ondanks alle drukte heb ik haar kunnen vinden en heb ik nog even met haar en haar man en broertje door de dealer hall gelopen. Toen het bijna tijd was voor de Q&A van Sean, namen we weer afscheid. Ik pakte nog het einde mee van de Q&A van Alexander Ludwig (Vikings, The Hunger Games). Hij kwam erg sympathiek over. Tijdens de Q&A van Sean gingen de meeste vragen over Once Upon a Time. Ik ben al een tijdje gestopt met kijken dus dat ging een beetje langs me heen. Maar Sean kon leuk vertellen, maakte grapjes en ging ook nog The Bare Necessities van The Jungle Book zingen.

Na de Q&A had ik met Patricia van Hello Geeky World afgesproken. Het was erg leuk om haar weer te zien en we hebben flink bijgekletst. Samen hebben we nog een rondje gemaakt door de experience hall, dealer hall en gaming area, want we hadden nog best veel tijd om te doden voor de volgende Q&A begon waar we geïnteresseerd in waren.

Lennie James Q&A
Om 15.15 was het tijd voor de Q&A van Lennie James, ofwel Morgan uit The Walking Dead. Het was erg druk, maar Patricia en ik hadden een goed plekje kunnen bemachtigen. Op een gegeven moment zagen we Paul van Filmliefhebber.com foto’s maken van de Q&A, maar hij zag ons helaas niet. Lennie was een onderhoudende spreker. Er kwamen natuurlijk veel vragen over The Walking Dead. Hij vertelde, op humoristische wijze, dat hij al snel dood zou zijn als er echt een zombie apocalypse uit zou breken. En nee, er zijn geen verschillende versies van Morgan, hij is één personage. Dit heeft Lennie meerdere malen benadrukt, omdat het blijkbaar niet goed doordrong. Er werd ook gevraagd naar de nieuwe Blade Runner film. Helaas mocht Lennie hier niets over vertellen, behalve dat Ryan Gosling en Harrison Ford ook in de film zitten.

Tijdens de Q&A (en ook bij Alexander en Sean) kwamen er regelmatig verzoeken om selfies te maken en voor handtekeningen. Eigenlijk vind ik dat niet kunnen en DCC zou daar iets strenger in moeten optreden. Aan het begin van de Q&A al duidelijk aangeven dat er niet op dit soort verzoeken wordt ingegaan. Er zijn genoeg mensen die wel flink wat geld neertellen voor een foto en/of handtekening en het is niet echt eerlijk dat deze bezoekers er wel één gratis scoren. Ik snap dat het voor de acteurs moeilijk is om nee te zeggen, want dat staat ook weer zo lullig, dus dit zou echt vanuit DCC moeten komen.

Na deze Q&A ging ik richting huis. Ik vond het jammer dat ik door alle drukte niet met Paul heb kunnen praten, maar ook niet een aantal andere bloggers heb kunnen spotten, zoals Joost van NerdyGeekyFanboy, Lieke van Make It Personal en Frank van De Nachtvlinders.

Conclusie
Als ik mijn eigen verslag zo teruglees dan klinkt het allemaal erg negatief. Ik denk dat ik (een beetje) comic con moe ben en dat ik er daarom niet zo van kon genieten. Er zijn vast genoeg mensen die wel een ontzettend leuke dag hebben gehad. In ons kleine landje is er nu een overkill aan comic cons (DCC, Dutch X-Mas Con, Amsterdam Comic Con, Comic Con Rotterdam). Ik denk dat ik het maar bij één event per jaar houd, dat wordt dan DCC, dan blijft het ook leuk.

Overigens vind ik de Q&A’s altijd leuk om mee te maken en Patricia was erg gezellig dus dat maakte een hoop goed. 😉

Wat vond jij van Dutch Comic Con?

1 2 3 4 5 39