Review: Justice League (2017)

Superman (Henry Cavill) is dood en Bruce Wayne (Ben Affleck) is emo en kan het allemaal niet aan. Hij roept de hulp in van Wonder Woman (Gal Gadot), Aquaman (Jason Momoa), Victor Stone (Ray Fisher) en Barry Allen (Ezra Miller) om hem te helpen een nieuwe dreiging te verslaan.

Beoordeling
Ik had verwacht dat Justice League net zo’n trainwreck zou zijn als Batman v Superman: Dawn of Justice, maar ik kan gelukkig melden dat de film best okay is. Laten we beginnen met het positieve: Gal Gadot. Wanneer zij in beeld is als Wonder Woman is de film veel leuker dan wanneer we Ben Affleck als Batman volgen. Gadot heeft veel uitstraling en probeert er het beste van te maken, terwijl Affleck hier Murtaugh style lijkt te denken: ‘I’m too old for this shit.’ Ik vraag me echt af wat voor toegevoegde waarde Batman hier heeft. Jason Momoa zet een imposante Aquaman neer. Net als Gadot heeft hij een hoop uitstraling en hij zorgt voor een komische noot. Ik kijk uit naar zijn standalone film met Amber Heard die hier een klein rolletje heeft als Mera. Dan is er nog Ezra Miller als de supersnelle en socially awkward Barry Allen. Miller zorgt net als Momoa voor de zeer nodige humor anders zou Justice League een behoorlijk depressieve boel zijn. Daarnaast is Miller super adorkable. Awww!

Nu nog wat negatieve punten. De CGI is op sommige momenten echt slecht. De bad guy, Steppenwolf, lijkt uit World of Warcraft of iets dergelijks te zijn gestapt. Hoe moet ik dat serieus nemen? En het verhaal… tja. Alle impact die de dood van Superman in Batman v Superman had, wordt hier in Justice League teniet gedaan. Het was al geen verrassing dat hij terug zou komen, maar Henry Cavill krijgt nog second billing ook in de opening credits. Nu lijkt het of ze hem alleen hadden gedood om een excuus te hebben om de Justice League bij elkaar te krijgen. Tenminste was Amy Adams er. Hi, Amy!

Conclusie
Justice League is niet zo slecht als Batman v Superman. Het is met momenten vermakelijk en op andere momenten frustrerend.

Review: The Autopsy of Jane Doe (2016)

Tommy (Brian Cox) en zijn zoon Austin (Emile Hirsch) werken samen als lijkschouwers. Ze moeten een autopsie verrichten op het lichaam van een onbekende vrouw die op het eerste gezicht geen verwondingen lijkt te hebben. Langzaam ontdekken ze het geheim van deze Jane Doe.

Beoordeling
Ik heb veel goede dingen gehoord over de horrorfilm The Autopsy of Jane Doe van André Øvredal, de man die ons eerder Trolljegeren bracht. Wonderbaarlijk genoeg was ik helemaal spoiler vrij gebleven, want ik had geen idee welke kant de film op zou gaan. Normaal gesproken een goed iets, maar achteraf gezien, had ik het in het geval van Jane Doe wel willen weten. Het eerste uur is sterk wanneer de mannen de autopsie verrichten en allemaal vreemde dingen treffen in het lichaam van deze mysterieuze vrouw. Wanneer er bovennatuurlijke elementen beginnen te spelen, werd de film voor mij wat minder. Zelf ben ik niet zo’n fan van bovennatuurlijke horror, maar ik moet toegeven dat de makers hier voor een origineel uitgangspunt hebben gekozen. Dat is dan weer een pluspunt. 😉

The Autopsy of Jane Doe is een heel kleinschalig filmpje. De film moet het ook hebben van het acteerwerk en gelukkig hebben ze Brian Cox en Emile Hirsch weten te strikken, want deze mannen maken een sterk vader-zoon duo en spelen goede rollen. Daarnaast is het knap dat Olwen Kelly als Jane Doe zo stil weet te liggen en met haar aanwezigheid toch indruk weet te maken.

Conclusie
The Autopsy of Jane Doe gaat voor subtiele horror en sterk acteerwerk.

Review: The Babysitter (2017)

Cole (Judah Lewis) besluit om stiekem een keer wakker te blijven om te zien wat zijn knappe babysitter Bee (Samara Weaving) uitvoert wanneer ze denkt dat hij slaapt. Hij ontdekt dat Bee een moordlustige kant heeft.

Beoordeling
Regisseur McG gaf ons ooit de Charlie’s Angels films met Cameron Diaz, Drew Barrymore en Lucy Liu in de hoofdrollen. De speelse toon van die films is terug te vinden in zijn nieuwste film, de Netflix original The Babysitter. De film zou eigenlijk een bioscoop release krijgen totdat Netflix de distributie rechten kocht. Wat mij betreft een goede aankoop, want deze horror komedie is erg vermakelijk. Het is eerder grappig dan eng, al vloeit er genoeg bloed voor de gore fans.

De vrij onbekende Samara Weaving is goed gecast als de charmante Bee, de leukste babysitter die je je kan bedenken totdat je erachter komt dat ze je bloed nodig heeft voor een deal met de duivel en iemand anders heeft vermoord. Bekende gezichten nemen deel aan het duivelse ritueel van Bee. Zo zien we Bella Thorne en Robbie Amell van The DUFF en Pitch Perfect-actrice Hana Mae Lee in leuke bijrollen. Judah Lewis speelt prima als onze angstige held. Leslie Bibb en Ken Marino hebben kleine rollen als zijn ouders.

Conclusie
The Babysitter is een vermakelijke horror komedie met een sprankelende Samara Weaving in de hoofdrol.

Review: Jungle (2017)

Jungle is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Yossi Ghinsberg en zijn reisgenoten. Op 21-jarige leeftijd trok Ghinsberg (Daniel Radcliffe) met Kevin Gale (Alex Russell), Marcus Stamm (Joel Jackson) en Karl Ruprechter (Thomas Kretschmann) de jungle van Bolivia in. Door pech en domme beslissingen moest Ghinsberg bijna 3 weken in zijn eentje zien te overleven in het Amazonegebied. De film volgt de ontmoeting van de mannen en hun levensgevaarlijke tocht.

Beoordeling
Jaren geleden zag ik de I Shouldn’t Be Alive aflevering over Yossi Ghinsberg en zijn jungle avontuur. In mijn ogen blijft dit een fascinerend verhaal dus toen bekend werd dat er een film versie van zou komen, werd het een must see voor mij. Helaas heeft Jungle niet veel meer te bieden dan I Shouldn’t Be Alive destijds. De film mist de nodige diepgang om het verhaal interessant in beeld te brengen. Het lijkt of regisseur Greg McLean, eerder verantwoordelijk voor het nihilistische Wolf Creek, meer geïnteresseerd was in het laten zien van wat voor effect Ghinsbergs gevecht voor survival had op zijn lijf dan op zijn psychische gesteldheid. Jungle maakt zich er wat dat laatste betreft makkelijk vanaf door Ghinsberg te laten hallucineren, maar deze scènes zijn totaal niet passend bij de toon van de film.

Jungle komt pas echt op gang als de mannen met de mysterieuze Karl het Amazonegebied in trekken. Tot dat punt is de film niet heel boeiend. De makers hadden wel wat meer aandacht kunnen besteden aan het uitdiepen van de personages en hun vriendschap. Gelukkig weet Daniel Radcliffe er wel het beste van te maken en hij speelt hier een prima rol. Chronicle-acteur Alex Russell heeft een weinig zeggende bijrol.

Conclusie
Jungle mist diepgang om van dit waargebeurde verhaal een sterke film te maken.

Review: The Snowman (2017)

Detective Harry Hole (Michael Fassbender) onderzoekt de verdwijning van een vrouw. In haar tuin is een mysterieuze sneeuwpop gebouwd. Hole vermoedt dat er een seriemoordenaar actief is.

Beoordeling
Do you want to build a snowman? Nou, dat wilt de killer wel in deze verfilming van het boek The Snowman van Jo Nesbo. Deze vrouwen hatende moordenaar is in zijn jeugd blijven hangen met zijn kinderachtige briefjes naar de politie en sneeuwpop obsessie. Genoeg materiaal om een spannende thriller van te maken, maar toch weet The Snowman de plank totaal mis te slaan waardoor het niveau niet hoger komt dan een gemiddelde Criminal Minds aflevering.

Harry Hole (wat een verschrikkelijke naam) komt over als een dertien in dozijn detective inclusief alcoholprobleem, maar schijnt een legende in zijn werkveld te zijn. Dit zien we de hele film niet terug. Rebecca Ferguson, eerder zo goed in Mission: Impossible – Rogue Nation, oogt ongemakkelijk als zijn sidekick, een nieuwe collega die al het voorwerk heeft gedaan. Wat Val Kilmer hier probeert te doen in zijn rol als detective? Geen idee, maar het lijkt of hij zwaar onder invloed was tijdens filmen. Daarnaast hebben we nog acteurs als Chloe Sevigny, Toby Jones, Charlotte Gainsbourg en J.K. Simmons die vrijwel niets te doen hebben hier.

Er zit weinig spanning in de film wat toch wel essentieel is voor een crime thriller. Sterker nog, The Snowman is met momenten best saai. De focus ligt teveel op Hole zelf in plaats van de zaak. Dat zou nog niet zo erg zijn als Hole interessant was, maar dat krijgt Fassbender hier niet voor elkaar. De killer is vrij makkelijk te raden en in de trailer zitten scènes die in de film zelf ontbreken.

Conclusie
The Snowman is een teleurstellende crime thriller.

Ouija: Origin of Evil (2016) recensie

Alice (Elizabeth Reaser) licht samen met haar twee dochters mensen op met seances. Wanneer ze een nieuw trucje toevoegen aan hun repertoire halen ze per ongeluk een echte kwaadaardige geest in huis, die bezit neemt van de jongste dochter Doris (Lulu Wilson).

Beoordeling
Het is misschien goed om te weten dat ik helemaal geen fan ben van bovennatuurlijke horror. Zo vind ik Paranormal Activity saai en ben ik één van de weinige mensen die niet enthousiast wordt van The Conjuring. Dat Ouija: Origin of Evil wel mijn aandacht wist vast te houden is al heel wat. De eerste Ouija film heb ik niet gezien, maar nadat ik zoveel positieve dingen over Origin of Evil had gehoord, moest ik de film wel een kans geven, zeker met Elizabeth Reaser in de hoofdrol. Deze prequel maakt meteen al een positieve indruk door het oude Universal logo te gebruiken, passend bij de jaren ’60 setting van de film. Ook zijn er technieken toegepast om de film een retro vibe te geven en met succes. Regisseur Mike Flanagan (Oculus, Hush) weet een creepy sfeertje neer te zetten zonder de setting uit het oog te verliezen.

De eerste scène is sterk. We zien Alice een seance houden met een weduwnaar (Sam Anderson van Lost) en zijn dochter (Kate Siegel van Hush en gehuwd met Flanagan). De spanning wordt goed opgebouwd en nadat de klanten weg zijn, zien we hoe Alice echt te werk gaat met de hulp van haar dochters. Deze scène is echt een sterke opzet voor de rest van de film. Natuurlijk gebeuren er ook wat standaard dingen die je vaker in bovennatuurlijke films ziet, maar het verhaal is goed net als het acteerwerk van de drie hoofdrolspeelsters. Elizabeth Reaser (Twilight films) is zwaar underrated als actrice en ik hoop dat Origin of Evil voor meer mooie rollen zal zorgen. Annalise Basso werkte eerder met Flanagan aan Oculus en zet hier ook weer een goede rol neer. De jonge Lulu Wilson (Annabelle: Creation) maakt het meeste indruk als de creepy Doris.

Conclusie
Ouija: Origin of Evil is een geslaagde prequel, maar ook een prima op zichzelf staande bovennatuurlijke horrorfilm.

1 2 3 61