Review: Color Out of Space (2019)

Nathan (Nicolas Cage) en zijn gezin wonen op een afgelegen boerderij. Wanneer een vreemde meteoriet uit de hemel valt lijkt iedereen in de ban van de mysterieuze kleur die het met zich meedraagt.

Beoordeling
Color Out of Space was voor mij een must see na het zien van de trailer. Ik was dan ook zeer verbaasd dat deze cult film één van de opties was in Pathé toen het begin deze maand weer haar deuren opende. Waarschuwing: deze film is zeker niet voor iedereen. Het stelletje dat voor mij zat ging al weg voordat het echt raar werd. Maar de fans van Lovecraft, body horror en Nicolas Cage gaan zich hier prima mee vermaken. Cage is in top vorm hier; hoe gestoorder hoe beter wat mij betreft (zie ook: Mandy en Mom and Dad). Ook Joely Richardson (Event Horizon)speelt een prima rol als zijn arme echtgenote. Denk niet te diep na over de film, maar laat je meevoeren door Color Out of Space. Verder valt er nog maar één ding te zeggen: alpacas!

Conclusie
Color Out of Space heeft alles in zich om een cult klassieker te worden.

Review: I See You (2019)

Wanneer een rechercheur (Jon Tenney) de verdwijning van een jongetje onderzoekt, wordt zijn gezin (Helen Hunt en Judah Lewis) geplaagd door vreemde gebeurtenissen.

Beoordeling
In eerste instantie sprak I See You mij niet aan. Ik wist niets over de film maar de titel en poster gaven mij de indruk dat het een generieke horror/thriller is. Toevallig zag ik de trailer toen ik naar Color Out of Space (aanrader voor de Nicolas Cage fans) ging en mijn interesse werd al snel aangewakkerd toen ze het over twists hadden. Ik kan je vertellen: I See You heeft mij zeker verrast. Als je al kijkende eindelijk denkt te weten waar dit heen gaat dan verrast de film je waarschijnlijk opnieuw. Om je verwachtingen te temperen: het is geen perfecte film. De makers hadden helaas de behoefte om uit te spellen hoe de vork in de steel zit waardoor de film iets aan de lange kant is. Ook het acteerwerk is niet altijd even best. Verbazingwekkend lijkt vooral Oscar-winnares Helen Hunt (As Good as It Gets) zich door de film heen te moeten worstelen. Judah Lewis (The Babysitter) zet daarentegen wel een goede rol neer als haar puberende zoon.

Conclusie
I See You is een verrassende horror/thriller en zeker een aanrader mocht je de bioscoop weer eens willen bezoeken.

Review: The Grudge (2020)

Een politieagente (Andrea Riseborough, Mandy) onderzoekt een serie sterfgevallen die gelinkt zijn aan een woning met een lugubere voorgeschiedenis.

Beoordeling
Het jaar is net begonnen en ik kan je nu al vertellen dat The Grudge één van de slechtste films van het jaar is. De film duurt maar 94 minuten, maar ik had het gevoel dat ik 3 uur zat te kijken ondanks het flinterdunne plot. Eigenlijk alles buiten het verhaal van Riseborough is filler en dat betekent dat er helaas een hoop filler te vinden is in The Grudge. Het is vooral een herhaling en aaneenschakeling van scènes. Eng is de film ook niet. Saai wel, want je kan ook niet zeggen dat het entertaining is om te kijken.

Hoewel het leuk is om acteurs als John Cho, Betty Gilpin, William Sadler en Jacki Weaver te zien, snap ik niet waarom ze voor deze film hebben gekozen. Hetzelfde kan gezegd worden voor Demian Bichir, eerder Oscar genomineerd voor A Better Life, die dan nog wel in het A-plot voorkomt maar vooral lijkt slaap te wandelen. Riseborough speelt prima.

Conclusie
The Grudge heeft eigenlijk helemaal niets te bieden. Je kan beter de versie uit 2004 met Sarah Michelle Gellar nog een keer kijken.

Review: Isn’t It Romantic (2019)

Natalie (Rebel Wilson) gelooft niet in de liefde. Op een dag wordt ze wakker in een romantische komedie. Hoe cynisch ze eigenlijk ook is, ze begint langzaam steeds meer open te staan voor de liefde.

Beoordeling
Isn’t It Romantic kreeg rond Valentijnsdag een bioscooprelease in Amerika, maar met dank aan Netflix kunnen wij de film meteen op ons gemakje thuis bekijken. Wat dat betreft is Netflix goed bezig op het romcom front, want eerdere releases als Set It Up en To All the Boys I’ve Loved Before waren ook zeer vermakelijk.

Isn’t It Romantic gooit het wel over een andere boeg. Het is geen traditionele romcom, maar onze heldin komt met veel tegenzin wel in deze wereld terecht. Regisseur Todd strauss-Schulson leverde met The Final Girls eerder een love letter aan de slasher film af en met Isn’t It Romantic doet hij eigenlijk hetzelfde voor romcoms. De film neemt op een intelligente manier het genre op de hak, dit in tegenstelling tot de domme spoof Date Movie dat het jaren eerder ook al probeerde. Daarnaast bezit Isn’t It Romantic net als The Final Girls veel hart en gaat het hier niet zozeer om liefde vinden, maar om lief zijn voor jezelf.

Rebel Wilson speelt een charmante hoofdrol en laat hier zien dat ze meer in huis heeft dan de komische rollen die we van haar gewend zijn. Ook de meer gevoelige momenten gaan haar goed af. Verder heeft ze goed samenspel met Adam Devine, die eerder met Rebel te zien was in de Pitch Perfect films. Liam Hemsworth heeft een grappige rol als haar love interest.

Conclusie
Isn’t It Romantic is een verfrissende romcom met een geslaagde twist en een charmante hoofdrol van Rebel Wilson.

Review: Escape Room (2019)

Zes voor elkaar onbekende mensen krijgen een uitnodiging om een exclusieve escape room te spelen. Ze moeten samenwerken om aan de dodelijke kamers te ontsnappen en ontdekken geleidelijk de reden voor hun beproeving.

Beoordeling
Goed nieuws! Deze Escape Room film is veel beter dan de gelijknamige verschrikking uit 2017 die nu op Netflix te vinden is. Het heeft gelukkig ook helemaal niets met die film te maken, de twee staan los van elkaar. Ik wil niet zeggen dat dit een perfecte film is, maar vermakelijk is het wel.

Escape Room begint met een ongelukkige openingsscène waarin iets teveel wordt verklapt. Vervolgens leren we de zes mensen kennen die we de film lang gaan volgen. De meest bekende gezichten zijn die van Deborah Ann Woll (True Blood, Daredevil) en Tyler Labine (Tucker and Dale vs Evil, en nu te zien in de serie New Amsterdam op Net5). Deze mensen zijn over het algemeen een stuk sympathieker dan de mensen die in die verschrikkelijke Escape Room film te vinden zijn en dan maakt de film ook een stuk leuker om te kijken. Ze komen in verschillende kamers terecht met interessante puzzels, waarvan de ondersteboven kamer het meest indrukwekkend is. Ik was bang dat dit het soort film zou zijn waarin iemand in een ventilatieschacht kruipt en plots door midden wordt gehakt. Gelukkig pakt deze Escape Room film het slimmer aan door echt aandacht te besteden aan het puzzelelement en focust het niet op bloedverlies om spanning te creëren.

Tot de laatste 15-20 minuten heb ik me echt prima vermaakt met Escape Room en daarom kan ik het einde van deze film gewoon niet begrijpen. Het werd echt met de minuut dommer. Zo komt onze Yorick van Wageningen in één scène voorbij om een gigantische exposition dump af te leveren. Ik ben blij om Yorick te zien, maar beste schrijvers van deze film, dit had echt anders gekund. Daarnaast lijkt er op het eind nog een extra einde aan te zijn geplakt. Het voelt als een soort post credits teaser voor een sequel. Prima, maar gooi het à la Happy Death Day 2U tussen de credits, want het voelde heel onnatuurlijk om deze scène er nog achteraan te plakken. Misschien klinkt dit vaag, maar als je de film hebt gezien, dan snap je wat ik bedoel.

Conclusie
Escape Room is een vermakelijke mysterie met een overwegend sympathieke cast. Alleen jammer van dat einde.

Review: Happy Death Day 2U (2019)

Door een experiment van Ryan (Phi Vu) wordt Tree (Jessica Rothe) tot haar grote schrik opnieuw wakker op haar verjaardag. Ze moet opnieuw de dag zien te overleven, maar ze ontdekt dat de gebeurtenissen van de dag die ze al talloze keren heeft beleefd anders verlopen dan voorheen.

Beoordeling
De originele Happy Death Day is één van mijn favoriete horrorfilms van de afgelopen jaren. Ik keek dan ook erg uit naar deze sequel. Hoewel ik er een beetje gemengde gevoelens over heb, vind ik het wel een zeer vermakelijke film. Wat ik een beetje jammer vind is dat Happy Death Day 2U geen horrorfilm is. Gezien het plot van de eerste film is het ook moeilijk om hier een sequel op te maken. In Happy Death Day is Tree al zo vaak doodgegaan. Hoe houd je het concept fris in een sequel? Christopher Landon, ook verantwoordelijk voor het eerste deel, pakt het slim aan door de wereld van Tree groter te maken dan alleen de time loop waar ze in vast zit. In deze sequel verwijzen ze dan ook naar Back to the Future 2 en je moet de film zelf maar gaan zien om te ontdekken hoe het allemaal in elkaar steekt. Om eerlijk te zijn vind ik het allemaal wel onnodig ingewikkeld, maar ik waardeer dat Landon voor een originele insteek ging. Horror staat hier op de achtergrond, want het is echt meer scifi en humor.

Na Happy Death Day was Tree al één van mijn favoriete final girls geworden, maar ze is nu één van mijn favoriete personages ooit. Jessica Rothe is fantastisch in deze rol en ik hoop dat we meer van haar (en Tree!) gaan zien in de toekomst. Ook de bijrollen zijn prima met Rachel Matthews als bitchy Danielle als uitblinker.

Conclusie
Happy Death Day 2U mist de horror van zijn voorganger, maar is een vermakelijke en originele sequel met een fantastisch Jessica Rothe in de hoofdrol.

1 2 3 70