Review: Overlord (2018)

Tijdens de Tweede Wereldoorlog krijgt een groepje Amerikaanse soldaten de missie om een Duitse radiotoren op te blazen. Gaandeweg ontdekken ze dat de nazi’s mysterieuze experimenten uitvoeren op zowel burgers als soldaten.

Beoordeling
Toen Overlord werd aangekondigd ging het gerucht dat het een nieuwe Cloverfield film zou zijn. Gelukkig besloten J.J. Abrams en zijn Bad Robot productiemaatschappij het anders aan te pakken, want na The Cloverfield Paradox had ik er helemaal geen vertrouwen meer in.

Overlord wordt geadverteerd als een horrorfilm en, begrijp me niet verkeerd, dat is het ook. Maar het is in de eerste plaats een oorlogsfilm en het duurt even voordat de horror op gang komt. Dit is totaal niet erg. Ook zonder de horror elementen zou Overlord een goede film zijn en ik kan je vertellen: ik heb me geen moment verveeld. De film opent sterk met het droppen van de soldaten in vijandelijk gebied. Vervolgens weet het goed met je verwachtingen te spelen waardoor de spanning erin blijft. De personages zijn sympathiek en voor een film als deze goed uitgewerkt. Daarnaast wordt er ook nog eens goed geacteerd met Jovan Adepo, John Magaro en Wyatt Russell als uitblinkers.

Juist het horror aspect vond ik iets minder geslaagd. De mysterieuze experimenten zijn interessant, maar helaas zien we er maar een klein deel van. Dat had wat mij betreft wat beter uitgewerkt kunnen worden. De film wordt vergeleken met de game Wolfenstein en ik kan me wel vinden in die vergelijking. Dat is ook niet per se een negatief iets, maar ik had wel zonder die boss fight-achtige eindstrijd gekund.

Conclusie
Overlord is één van de grote verrassingen van het jaar. Een goede oorlogsfilm met horrorelementen en een sympathiek cast.

Review: Halloween (2018)

De gebeurtenissen uit de originele Halloween (1978) hebben nog altijd een grote impact op het leven van Laurie (Jamie Lee Curtis). Michael Myers heeft al die tijd in een psychiatrische kliniek gezeten, maar weet tijdens zijn overplaatsing te ontsnappen. Dit keer is Laurie voorbereid op zijn komst en is ze vastbesloten om hem te doden.

Beoordeling
Ik weet niet eens waar ik moet beginnen met de Halloween franchise. Horror icoon John Carpenter maakte in 1978 de originele Halloween, dat in 1981 werd opgevolgd met een sequel, Halloween II, waarin Michael Myers opnieuw achter Laurie aanging. In 2007 gaf Rob Zombie ons een remake en maakte daar ook een sequel op genaamd Halloween II. En nu is er deze nieuwe Halloween, wat geen remake is, maar een directe sequel op het origineel van Carpenter. Tussendoor zijn nog zes andere Halloween films gemaakt met wisselend succes, één zelfs zonder Michael(!) en één met Paul Rudd(!!), maar nu dwaal ik af.

Deze nieuwe Halloween negeert alle gebeurtenissen na het origineel en ook de Rob Zombie remakes. Laurie gaat hier – nog steeds getraumatiseerd na die verschrikkelijke nacht – opnieuw de strijd aan met Michael. Dit zou heel cool kunnen zijn, ware het niet dat we dit 20 jaar geleden ook al hadden gezien in Halloween: H20. In die film keerde Jamie Lee Curtis ook terug als Laurie en kwam ze opnieuw oog in oog te staan met the boogeyman (Joseph Gordon-Levitt, Michelle Williams, Josh Hartnett en LL Cool J liepen ook rond – wat mis ik ’90s horror!). Gezien de al chaotische tijdslijn van de Halloween films, had ik er geen probleem mee dat ze een nieuwe Michael vs Laurie poging gingen wagen. Ik vond alleen David Gordon Green en Danny McBride, de mannen achter Your Highness, een beetje een vreemde keuze. Maar goed, na alle positieve recensies ging ik enigszins hoopvol naar Halloween, maar het eindigde voor mij in een grote teleurstelling. Ik vond de film namelijk saai en ook mijn vriend zat gedesinteresseerd naar het scherm te staren.

Persoonlijk vond ik dat er weinig spanning en vaart in de film zat. Michael heeft hier geen motief dus hij doodt wat op zijn pad komt en komt toevallig bij het huis van Laurie terecht. Haar hele leven heeft in het teken van Michael gestaan en zij betekent niets voor hem. Een interessant gegeven dat helaas niet goed wordt uitgewerkt. Er zitten een aantal tenenkrommende scènes in de film, denk aan die scène met de politieagenten over een boterham met pindakaas en het slecht acterende jongetje dat dansles wilt volgen. Deze scènes voegen echt niets toe. Dan is er nog een scène met de nieuwe Loomis die nergens op slaat. De film zit vol verwijzingen naar het origineel, wat leuk is maar Green en McBride slaan erin door. Oh en waarom zijn zoveel kills offscreen?

Is het dan allemaal slecht? Nee, Curtis is in topvorm, Andi Matichak zet een goede rol neer als kleindochter van Laurie, en Will Patton, Judy Greer en Toby Huss zijn altijd welkom. De eindstrijd tussen Michael en Laurie mag er ook wezen.

Conclusie
Halloween geeft ons opnieuw een goede Laurie vs Michael showdown, maar de film is verder eerder frustrerend dan eng of vermakelijk.

Review: The Girl in the Spider’s Web (2018)

Computer hacker Lisbeth Salander (Claire Foy) komt oog in oog te staan met haar doodgewaande zus Camilla (Sylvia Hoeks) en raakt verstrikt in een gevaarlijk web.

Beoordeling
The Girl in the Spider’s Web behoort niet tot de originele Millennium trilogie van Stieg Larsson. Na zijn overlijden nam David Lagercrantz het stokje over en schreef Spider’s Web. Ik heb de boeken nooit gelezen en alleen David Finchers versie van The Girl with the Dragon Tattoo gezien dus ik ging er vrij blanco in. Spider’s Web begint sterk met een flashback van de jeugd van Lisbeth en Camilla, waarbij Lisbeth weet te ontsnappen aan de mishandelingen van hun vader. Camilla blijft achter ondanks de smeekbedes van de jonge Lisbeth om met haar mee te gaan. Erg laat in de film duikt Camilla pas weer op en dit zou een schokkend moment moeten zijn ware het niet dat haar terugkeer in de trailer te zien was. De verstoorde relatie van de twee zussen is wat de film nog een beetje interessant maakt, want Spider’s Web is met vlagen zelfs The Snowman levels van slecht. Het verhaal is in de kern vrij standaard, maar wordt aangekleed met behoorlijk wat onzinnigheid. Ook de motivatie van Camilla zorgde voor wat oogrollen van mijn kant. Gelukkig speelt Claire Foy goed zoals we van haar gewend zijn. Onze Sylvia Hoeks zit eigenlijk maar vrij kort in de film en heeft niets om mee te werken.

Beoordeling
The Girl in the Spider’s Web is een onzinnige actie thriller. Het verhaal van Lisbeth en Camilla had potentieel, maar is nauwelijks uitgewerkt.

Review: Incident in a Ghostland (2018)

Op de eerste avond in hun nieuwe woning worden zusjes Beth (Emilia Jones) en Vera (Taylor Hickson) en hun moeder (Mylène Farmer) aangevallen door twee gestoorde individuen. De aanval heeft grote gevolgen en de meiden gaan anders om met hun trauma.

Beoordeling
Laat ik maar meteen beginnen met melden dat Incident in a Ghostland geen bovennatuurlijke elementen heeft. Er zitten geen geesten in de film. De horror komt vanuit het verschrikkelijke leed dat de meiden moeten ondergaan. Ik had ook niet anders kunnen verwachten van Pascal Laugier, de man die ons eerder Martyrs gaf. Jammer dat hij met Incident in a Ghostland een soortgelijke route opgaat, want het martelen van vrouwen staat voor mij niet gelijk aan entertainment. Sterker nog, Ghostland is een behoorlijk onplezierige film en niet één die je moet opzetten als je zin hebt in een avondje griezelen. Trauma en dissociatie staan centraal en hoewel dat interessante onderwerpen zijn, vond ik de film behoorlijk nietszeggend. Daarnaast komen we niets te weten over de motieven van de bad guys. Eén is een verstandelijk beperkte bruut met een liefde voor poppen en dat was zijn hele personage. Zoals we bij The Strangers gezien hebben kan het eng zijn wanneer de daders geen motief hebben en voor die vrij simpele home invasion klassieker werkt het. Maar in Ghostland wordt het trauma van de meiden zo breed uitgemeten dat het goedkoop voelt dat ze worden aangevallen door twee wandelende clichés. Zo lijkt het of de film niet meer is dan de marteling van twee meisjes zonder een verhaal eromheen en dat voelt heel leeg.

Conclusie
Incident in a Ghostland toont pure horror, maar is geen vermakelijke film.

Review: Hell Fest (2018)

Natalie (Amy Forsyth) gaat met haar vrienden naar Hell Fest, een event dat vergelijkbaar is met Halloween Fright Nights van Walibi. Terwijl iedereen zich prima vermaakt wordt Natalie gestalkt door een echte moordenaar, maar niemand wilt haar geloven.

Beoordeling
Hoewel ik een grote horror fan ben, heb ik nooit zo’n behoefte gehad om naar iets als Walibi Fright Nights te gaan. Geef mij maar horrorfilms, in plaats van mensen die plots tevoorschijn springen om mij te laten schrikken. De personages uit Hell Fest hebben, op Natalie na, wel veel zin in een avondje schrikken en dus gaan wij als kijker met ze mee op avontuur. Het begint vrij onschuldig en de meeste schrikmomenten komen dan ook door de dingen en medewerkers in het park totdat onze “heldin” toevallig de killer tegenkomt in één van de attracties. Ze denkt dat hij bij de show hoort en moedigt hem zelfs aan om een meisje te vermoorden. Vervolgens heeft de killer het op Natalie en haar vrienden gemunt. Hoewel de film zelf niet echt eng is, is het idee wel eng dat het werkelijk kan gebeuren dat één of andere gek besluit om gebruik te maken van zo’n setting om zelf te moorden. Hell Fest toont dat alle bezoekers, ook de killer, bij binnenkomst eerst worden gecontroleerd op wapens. De killer heeft geen wapen mee, maar gebruikt wat hij in het park kan vinden om mensen te doden. Zijn gebrek aan motief maakt hem nog enger.

Verder heb ik niet echt iets positiefs over Hell Fest te zeggen. Het is vermakelijk, maar ook een film die je snel weer vergeet. De personages vond ik niet erg sympathiek, niet goed uitgewerkt en ook niet altijd goed geacteerd. Horror icoon Tony Todd heeft een cameo en verder is het bekendste gezicht uit de cast Bex Taylor-Klaus die we nog kennen van de Scream tv-serie.

Beoordeling
Hell Fest is prima vermaak voor een avondje griezelen, maar ook een film om snel weer te vergeten.

Review: A Simple Favor (2018)

Vlogger Stephanie (Anna Kendrick) raakt bevriend met de mysterieuze Emily (Blake Lively). Op een dag vraagt Emily haar om een gunst: of ze haar zoontje Nicky van school wilt halen. Stephanie gaat akkoord, maar begint zich al snel zorgen te maken wanneer ze Emily niet meer kan bereiken.

Beoordeling
Regisseur Paul Feig is vooral bekend van komedies als Bridesmaids en The Heat. Met A Simple Favor gaat hij meer de Gone Girl richting op, want de verdwijning van een prachtige blondine staat ook hier centraal. Dit gaat gepaard met wat donkere humor in plaats van de plattere humor die we van hem gewend zijn. Gelukkig maar, want ik ben niet zo’n fan van zijn repertoire (okay, met uitzondering van Spy dan). A Simple Favor zit vol met twists waar Gossip Girl herself van zou smullen en daar word ik zelf ook blij van. Deze crime thriller bouwt zich uitstekend op naar een conclusie die uiteindelijk, in mijn ogen, wat tegenvalt. De film lijkt zichzelf nogal clever te vinden en dit vind ik in eerste instantie ook. Helaas vervalt het in een vrij fantasieloos (maar hilarisch over de top) einde wat overigens schijnt af te wijken van het gelijknamige boek van Darcey Bell.

Gelukkig is Blake Lively een stralend middelpunt om naar te kijken en zeker haar outfits zijn jaloers makend. Met The Age of Adaline, The Shallows en nu A Simple Favor op haar cv laat zij zeker haar veelzijdigheid zien. Anna Kendrick speelt ook prima en Henry Golding heeft na Crazy Rich Asians nu opnieuw een hit te pakken. Verder komen Dustin Milligan (90210), Eric Johnson (Smallville) en Linda Cardellini voorbij in kleine rolletjes.

Conclusie
A Simple Favor is een stijlvolle mysterie met een sterke cast.

1 2 3 69