Review: The Grudge (2020)

Een politieagente (Andrea Riseborough, Mandy) onderzoekt een serie sterfgevallen die gelinkt zijn aan een woning met een lugubere voorgeschiedenis.

Beoordeling
Het jaar is net begonnen en ik kan je nu al vertellen dat The Grudge één van de slechtste films van het jaar is. De film duurt maar 94 minuten, maar ik had het gevoel dat ik 3 uur zat te kijken ondanks het flinterdunne plot. Eigenlijk alles buiten het verhaal van Riseborough is filler en dat betekent dat er helaas een hoop filler te vinden is in The Grudge. Het is vooral een herhaling en aaneenschakeling van scènes. Eng is de film ook niet. Saai wel, want je kan ook niet zeggen dat het entertaining is om te kijken.

Hoewel het leuk is om acteurs als John Cho, Betty Gilpin, William Sadler en Jacki Weaver te zien, snap ik niet waarom ze voor deze film hebben gekozen. Hetzelfde kan gezegd worden voor Demian Bichir, eerder Oscar genomineerd voor A Better Life, die dan nog wel in het A-plot voorkomt maar vooral lijkt slaap te wandelen. Riseborough speelt prima.

Conclusie
The Grudge heeft eigenlijk helemaal niets te bieden. Je kan beter de versie uit 2004 met Sarah Michelle Gellar nog een keer kijken.

Film: best en worst van 2019

Hello, darkness filmblog my old friend. Het is inmiddels alweer 2020 en ben hier bijna een jaar niet geweest. Ik heb wel goed gebruik gemaakt van mijn Pathé Unlimited pas het afgelopen jaar, maar weinig zin, tijd en energie gehad om te bloggen. Het voelde al een tijd als een verplichting ipv een hobby en daar had ik naast mijn drukke baan niet zoveel behoefte aan. Toch kreeg ik aan het einde van het jaar weer een beetje zin in bloggen en wilde ik traditiegetrouw mijn eindejaarslijstje posten op de 31e. Het kwam er niet van, dus nu, alsnog, mijn best en worst van 2019.

Films die ik heb gezien (sommige films zijn uit 2018, maar kregen hier pas een release in 2019):
Ad Astra; Aladdin; Always Be My Maybe; Avengers: Endgame; Captain Marvel; The Clovehitch Killer; Crawl; The Dare; Dark Phoenix; Detective Pikachu; Doctor Sleep; Dora and the Lost City of Gold; Escape Room; Extremely Wicked, Shockingly Evil and Vile; Glass; Green Book; Happy Death Day 2U; Haunt; Hobbs & Shaw; The Hustle; Hustlers; In the Tall Grass; Isn’t It Romantic; It Chapter 2; John Wick: Chapter 3 – Parabellum; Joker; Jumanji: The Next Level; Knives Out; Last Christmas; The Lego Movie 2: The Second Part; The Lion King; Ma; Marriage Story; Mary Queen of Scots; Men in Black: International; Midsommar; Noelle; Once Upon a Time… in Hollywood; Parasite; The Perfection; Pet Sematary; Ready or Not; Rocketman; Scary Stories to Tell in the Dark; The Secret Life of Pets 2; Secret Obsession; Shazam!; The Silence; Spider-Man: Far From Home; Stuber; Summer of 84; Toy Story 4; Us; Vals; Velvet Buzzsaw; Yesterday; Zombieland: Double Tap.

Notable films die ik nog niet heb gezien:
Alita: Battle Angel; Cats; Downton Abbey; Eighth Grade; The Farewell; Frozen 2; Godzilla: King of the Monsters; The Irishman; Le Mans ’66; Maleficent 2; Star Wars – The Rise of Skywalker; Terminator: Dark Fate.

Mijn top 5 favoriete films van het jaar (favoriet, niet zozeer beste films!)

1. ParasiteIk had veel goede dingen over Parasite gehoord en het stelde me niet teleur. De film draait om een arm gezin dat zich het leven van een rijk gezin weet in te wurmen. Parasite is zowel grappig als tragisch als spannend. Onder regie van Bong Joon Ho komen al deze elementen uitstekend tot z’n recht.

2. Once Upon a Time… in Hollywood
Het blockbuster seizoen was afgelopen zomer in mijn ogen nogal glansloos, maar gelukkig zorgde Tarantino voor een hoogtepuntje met Once Upon a Time… in Hollywood. Eerst wist ik niet wat ik ervan moest denken dat hij Sharon Tate en de Manson moorden wilde featuren in de film. Ik vond het een beetje smakeloos. Gelukkig ging Tarantino niet die kant op en maakte hij er een mooi sprookje van. Normaal ben ik geen fan van Leonardo DiCaprio, maar als Rick Dalton vond ik hem geweldig. Een rol waarin hij zijn ijdelheid weet los te laten en lol heeft, zo zie ik hem graag.

3. Rocketman
Dexter Fletcher nam de regie van Bohemian Rhapsody over na alle ellende met Bryan Singer. Zoals we weten werd het een gigantisch succes. Helaas kon hij dat succes niet evenaren met Rocketman, al is deze muzikale en fantasierijke film over het leven van Elton John de betere film. Het ziet er prachtig uit, voelt aan als een volwaardige film in plaats van een aaneenschakeling van scènes en heeft uitstekend acteerwerk van Taron Egerton en Jamie Bell. Oh, en de soundtrack is ook best okay. 😉

4. Ready or Not
Ready or Not is meer zwarte komedie dan horror, maar 100% entertaining. Samara Weaving is perfect gecast als prachtige bruid die een dodelijk potje verstoppertje moet zien te overleven. Het klinkt als een heel simpel verhaal en dat is het op zich ook wel, maar geloof me, je verveelt je geen minuut. Adam Brody is hier op zijn best en Henry Czerny weet net als in de serie Revenge, ook hier een heerlijke evil patriarch te spelen.

5. Joker
Over Joker is misschien al teveel gezegd afgelopen maanden dus ik hou het kort. In z’n kern is het een interessante character study en die zien we wat mij betreft niet genoeg. Joaquin Phoenix schittert.

Eervolle vermeldingen: Avengers: Endgame; The Clovehitch Killer; Knives Out; Marriage Story; Scary Stories to Tell in the Dark.

Mijn top 5 minst favoriete films van het jaar:

1. The Dare
The Dare staat hier op de eerste plek, omdat zijn crappiness nog zo vers in mijn geheugen zit. Ik ben helemaal geen fan van de benaming torture porn en vind dat het films als Saw en Hostel tekort doet. Dat gezegd: The Dare is torture porn. Ik heb echt het gevoel dat de makers dachten dat ze diepzinnig bezig waren met het hele ‘mishandeling in jeugd’ subplot, maar ze slaan de plank volledig mis. De film duurt veel te lang en het acteerwerk is slecht.

2. The Silence
Deze Netflix original lijkt een beetje op het superieure A Quiet Place alleen is het op alle fronten slecht. Ik heb geen idee wat Stanley Tucci hier doet, maar ik hoop dat hij op z’n minst een leuk vakantiehuisje heeft kunnen kopen van deze ellende.

3. Dark Phoenix
Het is bijna knap hoe slecht deze film is geworden. Je kan duidelijk zien hoe graag de talentvolle cast hier niet wil zijn. Ik kan er verder niets zinnigs over zeggen, omdat ik deze film mentaal uitgeblokt heb.

4. Ad Astra
Ik kan je niets vertellen over Ad Astra behalve dat ik het dood saai vond. Dit zijn de momenten dat ik spijt heb ik dat ik geen recensies heb geschreven over de films die ik heb gezien, want nu was die informatie wel handig geweest.

5. The Lion King
Deze versie van Jon Favreau voegt helemaal niets toe. Het bestaat alleen om de zakken van Disney nog verder te vullen. De live action versie van Aladdin was tenminste nog vermakelijk. The Lion King ziet er op zich mooi uit, maar mist de dynamiek van het origineel.

Oneervolle vermeldingen: Captain Marvel; In the Tall Grass; Men in Black: International; Pet Sematary; Velvet Buzzsaw.

Mijn top 10 favoriete performances van het jaar (in alfabetische volgorde):
• Adam Brody in Ready or Not
• Florence Pugh in Midsommar
• Jamie Bell in Rocketman
• Jennifer Lopez in Hustlers
• Joaquin Phoenix in Joker
• Leonardo DiCaprio in Once Upon a Time… in Hollywood
• Rebecca Ferguson in Doctor Sleep
• Scarlett Johansson in Marriage Story
• Taron Egerton in Rocketman
• Zoey Deutch in Zombieland: Double Tap

Beste ensemble: Marriage Story

Wat waren jouw favoriete performances van 2019?

Review: Isn’t It Romantic (2019)

Natalie (Rebel Wilson) gelooft niet in de liefde. Op een dag wordt ze wakker in een romantische komedie. Hoe cynisch ze eigenlijk ook is, ze begint langzaam steeds meer open te staan voor de liefde.

Beoordeling
Isn’t It Romantic kreeg rond Valentijnsdag een bioscooprelease in Amerika, maar met dank aan Netflix kunnen wij de film meteen op ons gemakje thuis bekijken. Wat dat betreft is Netflix goed bezig op het romcom front, want eerdere releases als Set It Up en To All the Boys I’ve Loved Before waren ook zeer vermakelijk.

Isn’t It Romantic gooit het wel over een andere boeg. Het is geen traditionele romcom, maar onze heldin komt met veel tegenzin wel in deze wereld terecht. Regisseur Todd strauss-Schulson leverde met The Final Girls eerder een love letter aan de slasher film af en met Isn’t It Romantic doet hij eigenlijk hetzelfde voor romcoms. De film neemt op een intelligente manier het genre op de hak, dit in tegenstelling tot de domme spoof Date Movie dat het jaren eerder ook al probeerde. Daarnaast bezit Isn’t It Romantic net als The Final Girls veel hart en gaat het hier niet zozeer om liefde vinden, maar om lief zijn voor jezelf.

Rebel Wilson speelt een charmante hoofdrol en laat hier zien dat ze meer in huis heeft dan de komische rollen die we van haar gewend zijn. Ook de meer gevoelige momenten gaan haar goed af. Verder heeft ze goed samenspel met Adam Devine, die eerder met Rebel te zien was in de Pitch Perfect films. Liam Hemsworth heeft een grappige rol als haar love interest.

Conclusie
Isn’t It Romantic is een verfrissende romcom met een geslaagde twist en een charmante hoofdrol van Rebel Wilson.

Review: Escape Room (2019)

Zes voor elkaar onbekende mensen krijgen een uitnodiging om een exclusieve escape room te spelen. Ze moeten samenwerken om aan de dodelijke kamers te ontsnappen en ontdekken geleidelijk de reden voor hun beproeving.

Beoordeling
Goed nieuws! Deze Escape Room film is veel beter dan de gelijknamige verschrikking uit 2017 die nu op Netflix te vinden is. Het heeft gelukkig ook helemaal niets met die film te maken, de twee staan los van elkaar. Ik wil niet zeggen dat dit een perfecte film is, maar vermakelijk is het wel.

Escape Room begint met een ongelukkige openingsscène waarin iets teveel wordt verklapt. Vervolgens leren we de zes mensen kennen die we de film lang gaan volgen. De meest bekende gezichten zijn die van Deborah Ann Woll (True Blood, Daredevil) en Tyler Labine (Tucker and Dale vs Evil, en nu te zien in de serie New Amsterdam op Net5). Deze mensen zijn over het algemeen een stuk sympathieker dan de mensen die in die verschrikkelijke Escape Room film te vinden zijn en dan maakt de film ook een stuk leuker om te kijken. Ze komen in verschillende kamers terecht met interessante puzzels, waarvan de ondersteboven kamer het meest indrukwekkend is. Ik was bang dat dit het soort film zou zijn waarin iemand in een ventilatieschacht kruipt en plots door midden wordt gehakt. Gelukkig pakt deze Escape Room film het slimmer aan door echt aandacht te besteden aan het puzzelelement en focust het niet op bloedverlies om spanning te creëren.

Tot de laatste 15-20 minuten heb ik me echt prima vermaakt met Escape Room en daarom kan ik het einde van deze film gewoon niet begrijpen. Het werd echt met de minuut dommer. Zo komt onze Yorick van Wageningen in één scène voorbij om een gigantische exposition dump af te leveren. Ik ben blij om Yorick te zien, maar beste schrijvers van deze film, dit had echt anders gekund. Daarnaast lijkt er op het eind nog een extra einde aan te zijn geplakt. Het voelt als een soort post credits teaser voor een sequel. Prima, maar gooi het à la Happy Death Day 2U tussen de credits, want het voelde heel onnatuurlijk om deze scène er nog achteraan te plakken. Misschien klinkt dit vaag, maar als je de film hebt gezien, dan snap je wat ik bedoel.

Conclusie
Escape Room is een vermakelijke mysterie met een overwegend sympathieke cast. Alleen jammer van dat einde.

Review: Happy Death Day 2U (2019)

Door een experiment van Ryan (Phi Vu) wordt Tree (Jessica Rothe) tot haar grote schrik opnieuw wakker op haar verjaardag. Ze moet opnieuw de dag zien te overleven, maar ze ontdekt dat de gebeurtenissen van de dag die ze al talloze keren heeft beleefd anders verlopen dan voorheen.

Beoordeling
De originele Happy Death Day is één van mijn favoriete horrorfilms van de afgelopen jaren. Ik keek dan ook erg uit naar deze sequel. Hoewel ik er een beetje gemengde gevoelens over heb, vind ik het wel een zeer vermakelijke film. Wat ik een beetje jammer vind is dat Happy Death Day 2U geen horrorfilm is. Gezien het plot van de eerste film is het ook moeilijk om hier een sequel op te maken. In Happy Death Day is Tree al zo vaak doodgegaan. Hoe houd je het concept fris in een sequel? Christopher Landon, ook verantwoordelijk voor het eerste deel, pakt het slim aan door de wereld van Tree groter te maken dan alleen de time loop waar ze in vast zit. In deze sequel verwijzen ze dan ook naar Back to the Future 2 en je moet de film zelf maar gaan zien om te ontdekken hoe het allemaal in elkaar steekt. Om eerlijk te zijn vind ik het allemaal wel onnodig ingewikkeld, maar ik waardeer dat Landon voor een originele insteek ging. Horror staat hier op de achtergrond, want het is echt meer scifi en humor.

Na Happy Death Day was Tree al één van mijn favoriete final girls geworden, maar ze is nu één van mijn favoriete personages ooit. Jessica Rothe is fantastisch in deze rol en ik hoop dat we meer van haar (en Tree!) gaan zien in de toekomst. Ook de bijrollen zijn prima met Rachel Matthews als bitchy Danielle als uitblinker.

Conclusie
Happy Death Day 2U mist de horror van zijn voorganger, maar is een vermakelijke en originele sequel met een fantastisch Jessica Rothe in de hoofdrol.

Film: best en worst van 2018

Het is vandaag 31 december, de dag dat ik traditiegetrouw mijn eindejaarslijstje met jullie deel. Ik vond 2018 een redelijk filmjaar. Er waren een paar uitblinkers, een paar verrassingen (Blockers was wonderbaarlijk pretty good), maar als ik terug denk aan het gehele jaar heb ik veel matige en teleurstellende films gezien. Ik had zelfs moeite om mijn top 5 favoriete films te vullen. Gelukkig is dit wel gelukt met de release van Into the Spider-Verse (ga het zien!). Op tv vlak heb ik me dit jaar vermaakt met The Haunting of Hill House, Sharp Objects, The Good Place, Brooklyn Nine-Nine en You.

Misschien is het je ook opgevallen dat ik weinig heb geblogd dit jaar. Ik heb het afgelopen jaar (net als het einde van vorig jaar), veel gekwakkeld met mijn gezondheid waardoor ik naast mijn werk weinig energie en zin had om te bloggen. Positiever nieuws is dit ik inmiddels een jaar heb met mijn vriend, dus gelukkig gaan er ook dingen goed. 😉

Films die ik heb gezien (sommige films zijn uit 2017, maar kregen hier pas in 2018 een release): 
Annihilation; Ant-Man and the Wasp; Apostle; Aquaman; Avengers: Infinity War; Bad Samaritan; Bad Times at the El Royale; Bird Box; Black Panther; BlacKkKlansman; Blockers; Bohemian Rhapsody; Book Club; Cam; The Christmas Chronicles; A Christmas Prince: The Royal Wedding; The Cloverfield Paradox; The Commuter; Crazy Rich Asians; Deadpool 2; Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald; The First Purge; Game Night; The Girl in the Spider’s Web; The Greatest Showman; Halloween; Hell Fest; Hereditary; Hotel Artemis; The House with a Clock in Its Walls; I, Tonya; I Feel Pretty; Incident in a Ghostland; Jurassic World: Fallen Kingdom; Mamma Mia: Here We Go Again; Mandy; Mary Poppins Returns; Mayhem; The Meg; Mission: Impossible – Fallout; Mom and Dad; Ocean’s 8; The Open House; Overlord; Papillon; Peppermint; The Predator; The Princess Switch; A Quiet Place; Red Sparrow; Revenge; The Ritual; Searching; Set It Up; Sierra Burgess Is a Loser; A Simple Favor; Skyscraper; Spider-Man: Into the Spider-Verse; The Spy Who Dumped Me; A Star is Born; The Strangers: Prey at Night; Tag; The Tale; Three Billboards Outside Ebbing, Missouri; To All the Boys I’ve Loved Before; Truth or Dare; Unsane; Venom; When We First Met; Widows;

Notable films die ik nog niet heb gezien:
Bumblebee; Death Wish; Destination Wedding; Fifty Shades Freed; The Florida Project; Goodbye, Christopher Robin; The Equalizer 2; The Happytime Murders; Incredibles 2; Isle of Dogs; Lady Bird; Love, Simon; Mortal Engines; The Nun; Overboard; Pacific Rim 2; Phantom Thread; The Post; Ralph Breaks the Internet; Rampage; Ready Player One; Robin Hood; Second Act; The Shape of Water; Sicario 2; Slender Man; Solo: a Star Wars Story; Suspiria; Tomb Raider; A Wrinkle in Time; Wildlife; You Were Never Really Here;

Mijn top 5 favoriete films van het jaar (favoriet, niet zozeer beste films!)

1. Hereditary | RECENSIE

Hereditary werd ten tijde van de release de engste film sinds The Exorcist genoemd. Dat is jammer, want Hereditary is zoveel meer dan een enge film. Het is een sterk familiedrama met schitterende cinematografie en fantastische acteerprestaties van Toni Collette en Alex Wolff. De film is ook een tweede kijkbeurt waard, want dan zie je allerlei hints die je de eerste keer hebt gemist. Hereditary is wat mij betreft de beste film van het jaar. Hail Paimon!

2. Overlord | RECENSIE

Overlord is een film die veel mensen waarschijnlijk gemist hebben, maar het is wat mij betreft de grootste verrassing van het jaar. Het is een geslaagde oorlogsfilm met horrorelementen, eentje die ook nog eens goed uitgewerkte personages bevat en een prima cast. Die openingsscène zuigt je de film in en Overlord verveelt geen moment.

3. I, Tonya | RECENSIE

Margot Robbie schittert als kunstschaatser Tonya Harding in deze onconventionele biopic. I, Tonya brengt het verhaal vanuit Harding’s perspectief, maar met een knipoog.  Een zeer vermakelijke film!

4. A Quiet Place | RECENSIE

In mijn recensie omschreef ik A Quiet Place als ‘briljant in zijn simpliciteit’ en dat is het ook. John Krasinski levert een sterke horrorfilm af waarin bijna niet gesproken wordt en ondanks dat verveelt het geen moment. Daarnaast levert zijn echtgenote Emily Blunt één van de beste acteerprestaties uit haar carrière af.

5. Spider-Man: Into the Spider-Verse

In Spider-Man: Into the Spider-Verse staat niet Peter Parker, maar juist Miles Morales centraal. Erg verfrissend, want het verhaal van Peter kennen we onderhand wel. Miles ontdekt in deze fantastisch geanimeerde film dat er meer Spider-people zijn en probeert gaandeweg zijn eigen krachten onder de knie te krijgen. Grappig en met veel hart, Into the Spider-Verse is de beste superhelden film van het jaar.

Eervolle vermeldingen: Bad Times at the El Royale, Crazy Rich Asians, The Greatest Showman, Revenge en A Simple Favor

Mijn top 5 minst favoriete films van het jaar:

  1. Skyscraper | RECENSIE

Ik kan Dwayne Johnson altijd wel waarderen en hij is hier zeker ook niet slecht, maar wat een domme films is Skyscraper. Het is één grote duct tape reclame en op momenten lijkt het op een aflevering van The IT Crowd, alleen niet grappig.

2. Mary Poppins Returns

De originele Mary Poppins is een klassieker en eentje die ik in mijn jeugd vaak heb gezien. Een sequel vond ik onnodig, maar ik ging er met een open mind heen en liep 130 minuten later met een chagrijnig gezicht de zaal weer uit. De meeste nummers vond ik tenenkrommend slecht, er was nauwelijks een plot (was dit in het origineel ook zo, want ik kan het mij niet herinneren) en het enige leuke moment was de cameo van Dick Van Dyke. Als Emily Blunt hier een Oscar-nominatie voor krijgt, maar Toni Collette niet voor Hereditary dan is er iets goed mis met de Academy.

3. Fantastic Beasts: the Crimes of Grindelwald

Laat ik voorop stellen dat ik geen Harry Potter fan ben en ook de eerste Fantastic Beasts film niet heb gezien. Wat moet je dan bij The Crimes of Grindelwald vraag je je misschien af? Ik niets, maar vriendlief wilde het graag zien. Ik kan me er inmiddels weinig van herinneren (zo saai!), maar ik weet nog wel dat ik vond dat er weinig plot was en dat het echt voelde als een middenstuk van een trilogie, waarbij je het laatste deel moet kijken om enige vorm van een conclusie te krijgen.

4. The Girl in the Spider’s Web | RECENSIE

Ik gun Claire Foy beter dan The Girl in the Spider’s Web. Ze doet het prima als Lisbeth Salander, maar het verhaal is zo standaard en alles eromheen zo onzinnig. In mijn recensie omschreef ik de film als ‘met vlagen The Snowman levels van slecht’. Dan weet je genoeg toch?

5. The Open House | RECENSIE

Netflix doet goede dingen op het romcom vlak (denk aan Set It Up, To All the Boys I’ve Loved Before), maar met deze home invasion thriller slaat het de plank is. Het enige goede aan The Open House is 13 Reasons Why-ster Dylan Minnette. Helaas kan hij de film niet redden van alle facepalm momenten.

Oneervolle vermeldingen: Halloween, Incident in a Ghostland, The Cloverfield Paradox, The Predator, Apostle

Mijn top 10 favoriete performances van het jaar (in alfabetische volgorde):
• Alex Wolff in Hereditary
• Cynthia Erivo in Bad Times at the El Royale
• Emily Blunt in A Quiet Place
• Frances McDormand in Three Billboards Outside Ebbing, Missouri
• Lily James in Mamma Mia: Here We Go Again
• Madeline Brewer in Cam
• Margot Robbie in I, Tonya
• Nicolas Cage in Mandy
• Rami Malek in Bohemian Rhapsody
• Toni Collette in Hereditary

Eervolle vermeldingen: Claire Foy (Unsane), Corey Hawkins (BlacKkKlansman), Michael B. Jordan (Black Panther), Michelle Williams (I Feel Pretty) en John Cho (Searching)

Beste ensemble: Overlord (Jovan Adepo, John Magaro, Mathilde Ollivier, Pilou Asbaek en Wyatt Russell)

Wat waren jouw favoriete en minst favoriete films van het afgelopen jaar?

1 2 3 188