Review: Christmas Inheritance (2017)

Ellen Langford (Eliza Taylor) is de verwende dochter van een succesvolle zakenman. Ze krijgt de opdracht om een brief af te leveren aan haar vaders voormalige zakenpartner in het kleine Snow Falls. Ze komt daar door een sneeuwstorm vast te zitten en raakt gecharmeerd door Jake (Jake Lacy), de manager van het hotel waar ze verblijft.

Beoordeling
Na A Christmas Prince levert Netflix een nieuwe kerstfilm af: Christmas Inheritance. Het valt me op dat de vrouwelijke hoofdpersonages in cheesy kerstfilms vaak onsympathiek zijn en zo begint Ellen in Christmas Inheritance helaas ook. Gelukkig wordt ze al snel een stuk sympathieker wanneer ze Jake ontmoet en wordt de film hierdoor ook een stuk leuker. Dit is voornamelijk te danken aan Jake Lacy die we nog kennen van rollen in The Office en Girls. Hij speelt een charmante hoofdrol en heeft aardig wat chemistry met Eliza Taylor die ook een prima rol speelt. Het verhaal is erg voorspelbaar net zoals A Christmas Prince, maar als je van die film hebt genoten dan is Christmas Inheritance ook iets voor jou.

Conclusie
Christmas Inheritance is een voorspelbare, maar vermakelijke kerstfilm met name dankzij Jake Lacy.

Review: The Town That Dreaded Sundown (2014)

poster-townthatdreadedsundownHet kleine stadje Texarkana wordt opnieuw geplaagd door een reeks brute moorden. Jami (Addison Timlin) wordt aangevallen door een mysterieuze moordenaar op de avond van de jaarlijkse screening van The Town That Dreaded Sundown. Deze film draait om de Phantom Killer die Texarkana decennia eerder heeft geterroriseerd. Jami probeert te achterhalen wie de huidige moordenaar is en wat zijn of haar link is met de Phantom Killer.

Beoordeling
De originele The Town That Dreaded Sundown uit 1976 kende ik alleen van naam doordat Sidney haar woonplaats Woodsboro vergeleek met deze film in Scream. Tot mijn grote verrassing bleek deze remake geen echte remake te zijn, maar eerder een sequel. De film borduurt verder op de gebeurtenissen uit het origineel en de film zelf, The Town That Dreaded Sundown dus, speelt een belangrijke rol in deze nieuwe film vergelijkbaar met de rol die de film Stab speelt in Scream 2.

De slasher is mijn favoriete horror subgenre en eentje die vrij schaars is in het huidige horror klimaat. The Town That Dreaded Sundown voelt ook zeer old school slasher aan, al had ik wel het gevoel dat de killer meer mean spirited was vergeleken met zijn collega killers, zoals Michael Myers. Regisseur Alfonso Gomez-Rejon, die ook het geprezen Me and Earl and the Dying Girl afleverde, brengt alles prachtig in beeld. Het gebruik van kleur geeft de film een dromerige, maar ook surrealistische vibe. De cinematografie en het gebruik van de originele film, wat goed verweven is in het plot, zorgt ervoor dat The Town That Dreaded Sundown geen dertien in dozijn slasher is geworden.

Hoofdrolspeelster Addison Timlin speelt een geloofwaardige final girl. De cast is aangevuld met vrij bekende gezichten waaronder Anthony Anderson, Gary Cole, Spencer Treat Clark, Ed Lauter, Dennis O’Hare, Joshua Leonard en Edward Herrmann. Bijna alle heren worden op een moment wel verdacht gemaakt waardoor de film spannend blijft. Aan het begin van de film kon ik al redeneren wie de killer was. Vervolgens was het kijken wie in het plaatje past. Dat The Town That Dread Sundown je toch steeds weer laat twijfelen is een knappe prestatie.

Verrassend genoeg is dit ook een Blumhouse productie, maar door de samenwerking met producer Ryan Murphy (American Horror Story) is dit gelukkig geen standaard Blumhouse productie geworden.

rating-3halfstars

Review: The Big Sick (2017)

Kumail (Kumail Nanjiani) worstelt met de verwachtingen van zijn Pakistaanse ouders. Hij wordt verliefd op Emily (Zoe Kazan), iets wat zijn ouders niet zullen accepteren. Wanneer Emily ziek wordt, wordt hij niet alleen geconfronteerd met zijn gevoelens, maar ook met haar ouders (Holly Hunter en Ray Romano) en moet hij zijn eigen ouders onder ogen komen.

Beoordeling
The Big Sick is losjes gebaseerd op de echte romance tussen Kumail Nanjiani en zijn vrouw Emily V. Gordon. Samen schreven ze het script, eentje die meer diepgang en hart bevat dan de gemiddelde romcom. Wanneer Emily in het ziekenhuis ligt, verschuift de focus naar Kumails relatie met haar ouders. Dit is een verfrissend uitgangspunt en wat mij betreft het hart van de film. Ook de laatste scène tussen Kumail en Anupam Kher als zijn vader is erg sterk. Uiteindelijk lijkt, in de film dan, zijn relatie met Emily meer een bijzaak en gaat het meer om familiebanden en je eigen keuzes maken in een wereld vol verwachtingen van anderen.

Nanjiani speelt een charmante hoofdrol en krijgt sterk tegenspel van Oscar-winnares Holly Hunter als de moeder van Emily. Ray Romano speelt ook prima als Emily’s vader. Alleen Zoe Kazan vond ik niet zo boeiend als dé vrouw waar de hele film om draait.

Conclusie
The Big Sick is een charmante film en vooral een mooie showcase voor Kumail Nanjiani.

De tien: beste kerstfilms estafette race

Het is weer tijd voor een nieuwe estafette blogathon! It’s the season moet Nostra van DeFilmkijker.com gedacht hebben, want we gaan kijken naar de beste kerstfilms. Wat zijn de spelregels? In de woorden van Nostra:

“Het doel van deze nieuwe estafette blogathon is om die vraag te beantwoorden. De regels zijn, net zoals bij de vorige estafettes, simpel: De lijst bestaat uit 10 kerstfilms (ze staan niet in volgorde) en wanneer het stokje wordt doorgegeven aan jou mag je één titel van de lijst halen (met onderbouwing) en één titel toevoegen. Als dat eenmaal gedaan is geef je het stokje over aan een volgende blogger die hetzelfde doet. Aangezien het over 3 weken kerst is wil ik vragen om jouw deelname zo snel mogelijk te plaatsen zodat we tot 25 december zo veel mogelijk veranderingen in de lijst hebben. Voeg het logo van de estafette blogathon toe, inclusief links naar degenen die je voor zijn gegaan, dan kunnen je lezers makkelijk alles vinden.”

Nostra gaf het stokje door aan Paul van Filmliefhebber.com en nu is het mijn beurt!

Home Alone
Home Alone is mijn favoriete home invasion kerstfilm of all time. Wie kent het verhaal van de arme vergeten Kevin niet? Ik kijk het ieder jaar dus deze film mag sowieso blijven staan!

Elf
Elf is een moderne kerstklassieker van Jon Favreau. Will Ferrell is Buddy, een elf die eigenlijk gewoon een mens is en op zoek gaat naar zijn echte vader. Met Zooey Deschanel in een leuke bijrol!

The Muppet Christmas Carol
Wie is er niet opgegroeid met The Muppet Christmas Carol? Het klassieke verhaal van Charles Dickens, maar dan in Muppet variant. Je bent een Scrooge als je deze film niet kan waarderen. :p

Die Hard
Is Die Hard een kerstfilm? Wat mij betreft wel! Als je geen zin hebt in een mierzoete film, kinderen of melodrama, maar juist actie dan is Die Hard de kerstfilm voor jou. Plus, de late, great Alan Rickman is de baddie!

Gremlins
Gremlins is ook één van mijn favorieten voor rond de feestdagen, met name door de schattige Gizmo! Deze afbeelding is reden genoeg om de film in de lijst te houden. Awwww!

It’s a Wonderful Life
Als er één film een echte kerstklassieker is dan is het wel It’s A Wonderful Life van Frank Capra. Net als Paul heb ik deze film nog nooit gezien, maar ik wil het nog wel graag zien!

Miracle on 34th Street
Miracle on 34th Street is niet één van mijn favorieten, maar wel één van de eerste films waar ik aan denk als we het over kerstfilms hebben dus deze film mag ook blijven.

Love Actually
Love Actually kan natuurlijk niet ontbreken op dit lijstje. Al moet ik toegeven dat ik het zo vaak gezien heb dat het bijna niet meer leuk is. :p Bijna alle castleden waren eerder dit jaar te zien in de ‘sequel’ genaamd Red Nose Day Actually.

Christmas Vacation
De Vacation films heb ik vroeger allemaal gezien, waaronder natuurlijk Christmas Vacation met opnieuw Chevy Chase in de rol van Clark Griswold. Of Christmas Vacation nog steeds leuk is durf ik niet te zeggen. Het is echt al heel lang geleden dat ik het heb gezien.

We nemen afscheid van…

Sorry, Bad Santa, ik heb je één keer gezien, maar voel totaal geen drang om je nog een keer te bekijken in tegenstelling tot andere films op dit lijstje. Als ik een ‘foute’ kerstfilm wil zien dan kijk ik wel naar A Very Harold & Kumar 3D Christmas.

De toevoeging…

Ik voeg toe een film waar alleen Jessica van Reviews & Roses verder blij mee zal zijn: The Family Stone! Net als Home Alone is feel good movie The Family Stone een film die ik ieder jaar weer bekijk. Sarah Jessica Parker speelt de conservatieve Meredith die tijdens de feestdagen voor het eerst de vrijgevochten familie van haar vriend Everett (Dermot Mulroney) ontmoet. Meredith voelt zich niet welkom, mede door de vijandelijke houding van de jongste Stone telg Amy (Rachel McAdams).

Deze film heeft alles wat ik in een kerstfilm zoek: het is geen mierzoete film, er is sneeuw, je kan lachen, huilen, mijn favorieten Dermot Mulroney en Rachel McAdams zitten erin plus de zwaar underrated Paul Schneider en Elizabeth Reaser en daarnaast valt Claire Danes ook nog eens uit een bus. Wat wil je nog meer?

Next please!
Nu we het toch over Jessica hebben gehad, ik geef het stokje door aan jou! <3

Bedankt Nostra voor het organiseren van deze leuke blogathon! Happy holidays iedereen!

Review: Escape Room (2017)

Het is Tylers (Evan Williams) 30e verjaardag en zijn vriendin Christen (Elisabeth Hower) neemt hem mee naar een escape room met dodelijke gevolgen.

Beoordeling
Ik wist al dat Escape Room geen goede film zou worden, maar ik hoopte dat het op z’n minst entertaining zou zijn. Helaas, het is gewoon een slechte film en één van de slechtste die ik dit jaar heb gezien. Ik snap werkelijk niet dat Escape Room een bioscoop release heeft gekregen, want het oogt echt als een direct to dvd release.

Het begint al slecht. Tijdens de opening credits horen we dat er een game gespeeld wordt, maar we krijgen het niet eens te zien. In plaats daarvan zien we minutenlang een auto die door de stad rijdt. Ik vraag me serieus af of ze niet genoeg budget hadden om het in beeld te brengen, want dit is gewoon crappy filmmaking. Vervolgens ontmoeten we een vreselijk onsympathieke vriendengroep bestaande uit de lamest people ooit. Ze gaan naar een escape room waar Christen 1000 dollar(!) per persoon(!!) voor heeft betaald. What the hell, Christen?! Geld teveel ofzo? Al snel komen de vrienden erachter dat het geen onschuldig spelletje is en gaan ze één voor één de pijp uit.

Wat kan ik nog meer zeggen? Het script is slecht. De dialogen zijn amateuristisch dat je het de acteurs bijna niet kwalijk kan nemen dat ze slecht spelen. Helaas is het echt pijnlijk om naar ze te kijken. Het einde is te abrupt en waarom moet Elisabeth Hower de halve film naakt in beeld verschijnen? Wat voegt dat in hemelsnaam toe? Geef dat arme kind gewoon kleding.

Conclusie
Je kan beter een escape room gaan spelen dan naar Escape Room de film gaan.

Eerste indruk van de Duitse serie Dark op Netflix

Sinds kort staat Dark, een Duitse Netflix original, op de populaire streamingsdienst. Ik heb inmiddels de eerste 3 afleveringen van deze 10-delige serie gezien. Is het een aanrader? Ja!

Waar gaat Dark over?
Dark is een familie drama met een bovennatuurlijke twist. Wanneer er 2 kinderen verdwijnen in het stadje Winden, ontrafelt zich een schokkend mysterie dat zich uitstrekt over drie generaties.

Beoordeling
De eerste aflevering van Dark begint met een quote van Albert Einstein: ‘Der Unterschied zwischen Vergangenheit, Gegenwart und Zukunft ist nur eine illusion, wenn auch eine hartnäckige…’ Volgens hem berust het verschil tussen verleden, heden en toekomst op een hardnekkige illusie. Vervolgens laat een mysterieuze verteller ons weten dat we erop vertrouwen dat tijd lineair verloopt en dat gisteren, vandaag en morgen elkaar niet opvolgen, maar in een oneindige cirkel zijn verbonden. Met deze woorden wordt al snel duidelijk dat tijd een belangrijke rol speelt in de serie.

Ik houd wel van de manier waarop er met tijd wordt gespeeld in Dark. Zo speelt de derde aflevering zich volledig in het verleden af, in 1986 om precies te zijn, en zien we bepaalde personages terug in hun jongere jaren. Groot minpunt vind ik wel dat het best moeilijk is om alle personages uit elkaar te houden. Seriously, wie zijn al die mensen? Wie hoort bij elkaar? Dit is al best lastig als we focussen op de scènes in het heden, laat staan als je ook nog probeert te bedenken wie een jongere versie is van een personage dat we al kennen.

Het mysterie zelf is erg intrigerend en de serie weet je op een slimme manier steeds verder het verhaal in te zuigen. Het acteerwerk is goed. Met name de kindacteurs maken indruk.

Conclusie
Laat je niet afschrikken door de Duitse taal, Dark is tot nu toe meer dan de moeite waard.


1 2 3 179